II SA/Go 502/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 4 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] lipca 2022 r. A.O., reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2022 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] maja 2022 r., nr [...] uchylającą prawo do świadczenia wychowawczego. W skardze skarżąca wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawierał uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zasadnicze znaczenie dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia ma jego charakter prawny. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy bowiem tylko takich orzeczeń administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Innymi słowy, wykonaniu mogą podlegać tylko te akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s.186; postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1376/14, LEX nr 1624481; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., sygn. akt II OZ 422/11, LEX nr 795509). Rozstrzygnięcie w sprawie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego nie nadaje się do wykonania, nie wymaga wykonania, ani nie wywołuje skutków o charakterze materialnoprawnym. Nie przyznaje bowiem stronie skarżącej żadnego uprawnienia ani nie nakłada na nią żadnego obowiązku, w związku z czym nie może mieć do niego zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. Organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Skutkiem zaskarżonej decyzji nie jest konieczność natychmiastowego zwrotu pobranych świadczeń, a ewentualna decyzja wydana w takim przedmiocie będzie podlegała osobnemu trybowi odwoławczemu, w tym możliwości skierowania skargi do sądu administracyjnego z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. W konsekwencji Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.