II SA/Go 510/09

• Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.K. i U.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 8 lipca 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga J. i U.K., działających przez profesjonalnego pełnomocnika, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2009r. nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy nr [...] z dnia [...] lutego 2009r. ustalającą na wniosek I.G. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego budynku magazynowo-biurowego na działce nr ewid. [...]. W skardze skarżący złożyli też wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że w przypadku jej wykonania zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pismem sądowym z dnia 4 sierpnia 2009r. pełnomocnik skarżących został wezwany do sprecyzowania w piśmie procesowym okoliczności uzasadniających powyższy wniosek przez skonkretyzowanie na czym mają polegać trudne do odwrócenia skutki. W odpowiedzi pełnomocnik skarżących podał, iż trudne do odwrócenia skutki polegają przede wszystkim na możliwości kontynuacji w oparciu o zaskarżoną decyzję procesu inwestycyjnego, możliwości uzyskania pozwolenia na budowę, a w konsekwencji przeprowadzenia inwestycji szczególnie uciążliwej dla okolicznych mieszkańców. Innymi słowy skutki te sprowadzają się do realizacji przez inwestora zamiaru inwestycyjnego polegającego na rozbudowie istniejącego budynku magazynowo-biurowego, co oznacza, że skutki będą nieodwracalne. Ponadto pełnomocnik wskazał, że w wypadku, gdyby zaskarżona decyzja została przez Sąd ostatecznie uchylona, rozstrzygnięcie takie powodowałoby konieczność zmiany dalszych rozstrzygnięć administracyjnych, pozwoleń budowlanych i być może projektów, co pociągnęłoby za sobą znaczne koszty po stronie inwestora, jak i organów administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie Sygn. akt II SA/Go 510/09 aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s. 186). Instytucja ta dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i gdy wykonanie tego rozstrzygnięcia może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008r, sygn. aklt II OZ 714/08, LEX nr 493646). Zasadą jest, iż wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.). Z powyższego wynika zatem, że do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności konieczne jest spełnienie przynajmniej jednej ze wskazanych przesłanek, przy czym ciężar wykazania ich istnienia spoczywa na stronie skarżącej. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń bądź okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie zaskarżonego aktu jest uzasadnione, a staje się ono uzasadnione wtedy, gdy stronie grozi szkoda, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniawszy, powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.220; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 205). Decyzja, której wstrzymania wykonania domagają się skarżący, ustaliła warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego budynku Sygn. akt II SA/Go 510/09 magazynowo-biurowego na działce nr ewid. [...]. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie w/w decyzji, pełnomocnik skarżących podniósł, że trudne do odwrócenia skutki, które spowoduje wykonanie zaskarżonej decyzji, sprowadzają się do możliwości kontynuacji procesu inwestycyjnego. Tymczasem należy zauważyć, że decyzja ustalająca warunki zabudowy jest jedynie promesą uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę i nie może stanowić podstawy do podjęcia działań inwestycyjnych. Nie przesądza ona o możliwości rozpoczęcia robót budowlanych i wszelkie prowadzone przygotowania, takie jak np. sporządzenie projektu budowlanego, czy też uzyskanie stosownych opinii i uzgodnień właściwych organów, są dokonywane na wyłączne ryzyko inwestora i jedynie inwestor może ponieść negatywne skutki rozpoczęcia robót przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (por. postanowienie NSA z 18 stycznia 2006r., sygn. akt II OZ 1420/05, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych www.orzeczenia.nsa.gov.pl; postanowienie NSA z 19 grudnia 2008r., sygn. akt II OZ 1316/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że nie ma podstaw do uznania, iż wykonanie decyzji o warunkach zabudowy w jakikolwiek sposób spowoduje dla skarżących trudne do odwrócenia skutki, skoro nie są oni inwestorami spornej inwestycji. Ponadto z samej istoty decyzji o warunkach zabudowy, jej zakresu i charakteru prawnego wynika, że nie wywołuje ona żadnych bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Również sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które będą zmierzały do realizacji inwestycji, np. pozwolenie na budowę, co zostało podniesione we wniosku, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowania instytucji wstrzymania wykonania decyzji (postanowienie NSA z dnia 23 października 2006r., sygn. akt II OZ 1059/05, LEX nr 284445; postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2008r., sygn. akt II OZ 742/08, LEX nr 493682). Dodatkowo należy podkreślić, że wyżej omówiona instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia ma na celu jedynie zapewnienie tymczasowej ochrony, gdyż po myśli przepisu art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu Sygn. akt II SA/Go 51 0/09 upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W niniejszej sprawie na podstawie Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 sierpnia 2009r. wyznaczony już został termin rozprawy na dzień 1 7 września 2009r. Zgodnie z art. 152 p. p. s. a. w razie uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt nie może być wykonany. W konsekwencji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.