II SA/Go 521/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński Asesor WSA Kamila Karwatowicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi G.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej G.S. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...], zmienił decyzję o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 r., wydaną L.A. (dalej jako: inwestor) dla inwestycji polegającej na budowie zespołu zabudowy mieszkalnej wielorodzinnej - budynki mieszkalne oznaczone literami "A" i "B" - z parkingiem podziemnym oraz infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu; na działce o nr ewid. [...]., zlokalizowanej przy ul. [...], obejmującej budowę dodatkowych dwóch budynków oznaczonych literami "C" i "D", stanowiącej uzupełnienie zespołu zabudowy mieszkalnej wielorodzinnej bezpośrednio przy granicy działek ewid. nr [...]. Jednocześnie organ zatwierdził projekt budowlany zamienny opracowany z datą [...] kwietnia 2020 r. oraz udzielił pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych wielorodzinnych oznaczonych literami "C" i "D". Pozostałe warunki decyzji o pozwoleniu na budowę z [...] grudnia 2019 r., nr [...] pozostawiono bez zmian. W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż w dniu [...] lipca 2020 r. decyzją nr [...] zmienił decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...] grudnia 2019 r., którą zatwierdził jednocześnie projekt budowlany zamienny dla przedstawionego zamierzenia budowlanego oraz udzielił pozwolenia na budowę - budynków mieszkalnych wielorodzinnych oznaczonych literami "C" i "D". Na skutek odwołania G.S., Wojewoda decyzją z dnia [...] października 2020 r. uchylił w całości decyzję organu I instancji oraz poprzedzające ją postanowienie z dnia [...] lutego 2020r. o wyrażeniu zgody na odstępstwo od przepisu określonego w §12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej jako Rozporządzenie) i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ I instancji podał, iż ponownie rozpoznając sprawę na podstawie art. 35 ust. 3 (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 1333, obecnie t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm., dalej jako: P.b.) postanowieniem z dnia [...] listopada 2020 r. nałożył na inwestora m.in. obowiązek czytelnego i precyzyjnego sporządzenia analizy przesłaniania i czasu nasłonecznienia budynków znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie projektowanej inwestycji zgodnie z § 13 ust. 1 i § 60 Rozporządzenia, uznając, że nie było możliwe stwierdzenie czy warunek odległości budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów umożliwia naturalne oświetlenie tych pomieszczeń w stosunku do budynku znajdującego się na działce nr ewid. [...]. Na załączonych do projektu rysunkach analizy nie uwzględniono bowiem precyzyjnego wyznaczenia kąta 60° oraz dokładnego określenia wysokości przesłaniania dla sąsiednich budynków. Analogicznych uzupełnień i uszczegółowień wymagała także analiza czasu nasłonecznienia dla sąsiednich budynków. Jednocześnie w związku z uchyleniem przez Wojewodę postanowienia z dnia [...] lutego 2020 r. o wyrażeniu zgody na odstępstwo organ nałożył również inwestora obowiązek doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z Rozporządzeniem w zakresie odległości od granicy działki, w związku z § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia, a także usunięcia zagrożeń i ograniczeń bezpieczeństwa w użytkowaniu sąsiednich obiektów budowlanych, zgodnie § 204 ust. 5 Rozporządzenia, w związku z zamiarem wzniesienia budynku w bezpośrednim ich sąsiedztwie. Jednocześnie organ dokonał również ponownej, szczegółowej analizy dokumentów załączonych do wniosku o udzielenie zgody na odstępstwo od przepisu określonego w § 12 ust. 1 i 2 Rozporządzenia i postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r. znak [...] powtórnie udzielił zgody na odstępstwo od wyżej przywołanych przepisów. Organ uznał rozpatrywany dla przedmiotowej inwestycji przypadek za szczególnie uzasadniony, zwracając uwagę na przesądzenie co do takiej lokalizacji zabudowy w decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] grudnia 2018 r. Organ wziął też pod uwagę wytyczne w zakresie ochrony konserwatorskiej zawarte w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...]. (uchwala nr XVII/175/2015 Rady Miasta z dnia 30 września 2015 r.) wskazujące na dążenie do odtworzenia historycznej kompozycji przestrzennej i wznoszenie nowej zabudowy z zachowaniem linii zabudowy, skali, gabarytów, usytuowania i formy dachu, w nawiązaniu do przekazów historycznych. W ocenie organu, te wytyczne spełnia planowane zamierzenie inwestycyjne, które również zostało w tym zakresie pozytywnie zaopiniowane zostało przez Miejskiego Konserwatora Zabytków. Organ dodał, iż w miejscu projektowanych budynków "C" i "D" istniały wcześniej obiekty zajmujące całą szerokość działki od strony ulic (od granicy do granicy z przyległymi nieruchomościami), które zostały wcześniej rozebrane ze względu na zły stan techniczny, a inwestor w ramach planowanej inwestycji dąży do ich odtworzenia. Udzielając zgody na wnioskowane odstępstwo, organ dokonał również szczegółowej analizy wymogów dotyczących przesłaniania i czasu nasłonecznienia budynków znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie projektowanej inwestycji w odniesieniu do działki [...], która jednoznacznie wykazała, że sposób usytuowania projektowanych budynków "C" i "D" od budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi pozostanie bez wpływu na naturalne oświetlenie pomieszczeń znajdujących się w istniejących na działkach sąsiednich budynkach. Odnośnie budynku D zlokalizowanego od strony północnej względem istniejącej zabudowy, organ stwierdził, iż z tego kierunku w dniach równonocy opisanej w § 60 Rozporządzenia, naturalne oświetlenie słoneczne w tutejszym klimacie w ogóle nie występuje. Mając zatem na względzie, iż przedstawione przez inwestora rozwiązania nie spowodują zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia, nie doprowadzą do ograniczenia dostępności dla osób niepełnosprawnych z obiektów użyteczności publicznej i mieszkaniowego budownictwa wielorodzinnego oraz nie spowoduje pogorszenia warunków zdrowotno-sanitarnych i użytkowych, a ,także stanu środowiska, a także nie naruszają wymogów zawartych w § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 Rozporządzenia po spełnieniu określonych warunków zamiennych, organ uznał, iż w sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek, o którym mowa w art. 9 ust. 1 P.b., uzasadniający udzielenie zgody na odstępstwo od przepisów określonych w §12 ust. 1 i 2 Rozporządzenia. W piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r. inwestor wskazał, iż dopełnił wszystkich wymaganych obowiązków, nałożonych przez organ szczegółowo je opisując. Jednocześnie w kontekście komina, którego funkcjonowanie - zdaniem strony - może zostać zakłócone wskazał, iż niemożliwe jest jednoznaczne stwierdzenie czy pełni on funkcję przewodu wentylacyjnego, czy komina dymowego, bez wejścia do budynku usługowego, a w tym zakresie strona nie wykazała woli współpracy. W ramach rozwiązań zawartych w projekcie budowlanym, inwestor zadeklarował wydłużenie komina na własny koszt ponad kalenicę dachu projektowanego budynku "D", w uzgodnieniu z właścicielką działki. W wyniku oceny całości zgromadzonego materiału, w tym analizy przesłaniania i czasu nasłonecznienia budynków dla której wymogi zawarte zostały w §13 i §60 rozporządzenia, organ uznał, iż sposób usytuowania projektowanych budynków "C" i "D" od budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi, pozostanie bez wpływu na naturalne oświetlenie pomieszczeń znajdujących się w istniejących budynkach, w tym na budynek mieszkalny jednorodzinny przy ul. [...], będący własnością strony. Organ zauważył, iż budynek "D" zlokalizowany będzie względem budynku nr [...] od strony północnej - z której naturalne oświetlenie słoneczne na tej szerokości geograficznej w ogóle nie występuje - więc podnoszona przez stronę obawa obniżenia przydatności użytkowania nieruchomości oraz znajdującego się na nim budynku nie znajduje potwierdzenia pod kątem analizowanych przepisów i oparte jest jedynie na subiektywnych odczuciach. Odnośnie zakłócenia pracy kominów usytuowanych na granicy nieruchomości strony, w tym przede wszystkim komina na budynku usługowym, organ wskazał na opis zawarty w tym zakresie w zamiennym projekcie budowlanym, opierający się na wieloletnich obserwacjach żeglug których stanowi on przewód wentylacyjny, ze wskazaniem na deklarację inwestora jego odpowiednią nadbudowę do wysokości kalenicy budynku "D" - na koszt inwestora w porozumieniu ze stroną. Jednocześnie funkcjonowanie komina budynku mieszkalnego jednorodzinnego w związku z odsunięciem od niego na odległość 4 m. ściany projektowanego budynku jest niezagrożone. W tym miejscu organ wskazał, iż inwestor wykazał się daleko idącym poszanowaniem uzasadnionego interesu strony w kontekście art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b., albowiem jednoznacznie wykazuje chęć usunięcia na własny koszt ewentualnych skutków negatywnych, mogących mieć miejsce po wybudowaniu budynku "D" w bezpośrednim zbliżeniu ściany budynku do komina. Organ dodał, iż z akt sprawy wynika, iż strona jest przede wszystkim negatywnie nastawiona do przedmiotowej inwestycji, przez co nie dopuszcza w żadnym aspekcie możliwości współpracy, a przede wszystkim stanowczo odmawia możliwości wejścia na teren własnej nieruchomości, w celu jednoznacznego wyjaśnienia dyskusyjnych kwestii. Organ odniósł się dalej do kwestii późniejszej eksploatacji budynku "D", wskazując, że sprawy te nie podlegają badaniu na etapie udzielania pozwolenia na budowę. Organ stwierdził, iż z przedłożonych dokumentów wynika, iż inwestor przedłożył kompletny projekt budowlany, w którym opisał szczegółowo wszystkie rozwiązania w odniesieniu do projektowanych budynków, w tym sposób odprowadzenia wód opadowych (również z budynku "D"), które zagospodarowane zostaną w obszarze nieruchomości objętej opracowaniem. Za dobór określonych rozwiązań tj. przekrojów rynien i rur spustowych, materiałów, z którego wykonane zostaną określone przegrody budowlane i ich wykończenie, a także sposób ich wykonania odpowiada projektant przygotowujący określoną część dokumentacji. Organ nie ma kompetencji do ich podważania, czy sugerowania, że dane rozwiązanie będzie niewystarczające. Za ich zaprojektowanie zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi i zasadami wiedzy technicznej odpowiada projektant, składający stosowne oświadczenie wskazane w art. 20 ust. 4 obowiązującego na dzień złożenia wniosku P.b.(obecnie art. 34 ust. 3d pkt 3). Organ stwierdził, iż projektowane rozwiązania zamienne dla inwestycji są zgodne z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. Analiza wykazała, że inwestor spełnił wymagania określone w art. 32 ust. 4, natomiast projekt budowlany zamienny spełnia wymogi określone w art. 35 ust. 1 P.b. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła G.S. (współwłaścicielka sąsiadującej z inwestycją działką nr [...]), w szczególności kwestionując powstanie budynku oznaczonego literą "D". Strona podniosła, że obecnie inwestycja jest realizowana jako samowola budowlana. Podniosła, iż w prowadzonym postępowaniu nadal nie spełniono warunku dotyczącego odległości od granicy dla sytuowania budynku (odpowiednio 3 i 4 m), obecna zabudowa nie stanowi zabudowy plombowo-pierzejowej oraz podała, że nie wyjaśniono sprawy ograniczenia przydatności komina dymowego zlokalizowanego na granicy działek nr [...] i ograniczenia w zakresie wentylacji budynku. Podniosła, że nie wyraża zgody na zrobienie z jej wolnostojącego domu zabudowy szeregowej, gdyż w znacznym stopniu pogorszyłoby to jej warunki mieszkaniowe i obniżyło wartość nieruchomości. Zdaniem strony również prace związane z ociepleniem, malowaniem, czy późniejsze prace remontowe ściany budynku "D" będą niemożliwe do zrealizowania, ponieważ nie udostępni w tym celu swojej nieruchomości. Wojewoda decyzją z dnia [...] marca 2021 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że w jego ocenie wydane po ponownym rozpatrzeniu przez organ I instancji postanowienie z [...] grudnia 2020 r., nr [...], którym organ wyraził zgodę na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia zawiera szczegółowe uzasadnienie. Spełniony bowiem został warunek określony w tym postanowieniu dotyczący wykonania w projektowanych od strony opisanych granic wskazanej działki budynkach ścian oddzielenia przeciwpożarowego. Następnie organ wyjaśnił, że w niniejszej sprawie inwestor spełnił nałożony na niego postanowieniem Prezydenta Miasta z [...] listopada 2020 r. obowiązek uzupełnienia dokumentacji zgodnie ze wskazaniami zawartymi w decyzji uchylającej wydanej przez Wojewodę dnia [...] października 2020 r., natomiast organ I instancji w sposób wyczerpujący dokonał sprawdzenia spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 P.b. W ocenie organu odwoławczego planowana inwestycja spełniać będzie wymagania § 13 Rozporządzenia. Organ podał, że przedłożona przez inwestora analiza przesłaniania i czasu nasłonecznienia budynków znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie projektowanej inwestycji została wykonana czytelnie i precyzyjnie przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane. Nadto wyjaśniona została podnoszona przez skarżącą kwestia wpływu planowanej inwestycji na jej budynek skarżącej pod względem funkcjonowania komina istniejącego od granicy. Organ wskazał, że według projektanta ściana planowanego budynku na parterze biegnie wzdłuż granicy z działką nr [...], wiec nie ma wpływu na funkcjonowanie komina, a od I piętra ściana ww. budynku jest odsunięta o ponad 4 m od granicy działki. Podał, że powyższe ustalenia były na prośbę skarżącej zapisane na etapie decyzji o warunkach zabudowy i mają odzwierciedlenie w projekcie. W dalszej treści uzasadnienia Wojewoda podniósł, że za założenia projektowe pełną odpowiedzialność ponosi autor projektu budowlanego, a organ nie może kwestionować przyjętych przez niego rozwiązań. Obowiązkiem projektanta jest zaprojektować obiekt zgodnie z przepisami i sztuką budowlaną, z uwzględnieniem istniejącego stanu faktycznego, by spełniał on swoje funkcje, nie stanowiąc zagrożenia dla zdrowia, życia i mienia ludzi. Na podstawie art. 20 ust. 4 P.b. projektant składa oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, które własnoręcznie podpisuje. Za nienależyte, bądź niedbałe wykonanie swoich obowiązków projektant ponosi odpowiedzialność przed samorządem zawodowym. Organ podkreślił, że w przedmiotowej sprawie projektant złożył stosowne oświadczenie. Odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów skarżącej Wojewoda uznał, iż nie mają one wpływu na wydane rozstrzygnięcie. Organ II instancji nie jest bowiem uprawniony do analizowania: próby zakłócenia postępowania, obniżenia wartości nieruchomości skarżącej, realizowania w przyszłości ewentualnych prac remontowych. Organ II instancji wyjaśnił, że wbrew twierdzeniom strony, obecnie realizowane przedsięwzięcie nie stanowi samowoli budowlanej, bowiem inwestor dysponuje ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej dla budynków oznaczonych literami "A" i "B". Jednocześnie strona nie przedstawiła żadnych dowodów w zakresie realizowania przez inwestora innych prac, na które nie posiada pozwolenia. Zdaniem Wojewody okoliczność, że po zrealizowaniu planowanej inwestycji powstaną dla skarżącej określone uciążliwości i utrudnienia w porównaniu z dotychczasowymi warunkami korzystania z nieruchomości nie może podważać legalności wydanej decyzji, czy też kwestia potencjalnego zmniejszenia wartości nieruchomości strony. Jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę nie wykazuje żadnej sprzeczności z wymogami wynikającymi z przepisów prawa materialnego, to spowodowane realizacją inwestycji dolegliwości dla otoczenia nie mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające uzasadnione interesy osób trzecich. Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia, jakie może przynieść planowane przedsięwzięcie, a jedynie o takie, które dotyczyć mogą naruszeń interesów prawnych, a nie interesów faktycznych, innych osób. Ochrona takich interesów w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której to osoby trzecie, a nie inwestorzy, decydowali będą o dopuszczalności wybudowania obiektów budowlanych, miejscu posadowienia takich obiektów, rodzaju obiektu budowlanego. Pismem z dnia [...] maja 2021 r. G i G.S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na powyższą decyzję, przedstawiając stanowisko w całości zbieżne z wywiedzionym w odwołaniu. Skarżący zarzucili Wojewodzie, iż nie zapoznał się z projektem inwestycji, który zaakceptował. Zdaniem strony organy administracyjne rozpoznając wniosek o wydanie pozwolenia na budowę budynku "D" na granicy z należącej do niej działką naruszyły konstytucyjny obowiązek równego traktowania obywateli wobec prawa oraz przepisy konstytucyjne o ochronie praw własności. Skarżąca wniosła o zmianę projektu budynku "D" i odsunięcie go na całej długości od granicy z jej działką na odległość minimum 4m (łącznie z parterem). W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. W piśmie procesowym z [...] sierpnia 2021 r. G.S., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzuciła zaskarżonym decyzjom naruszenie: 1. art. 9 ust. 1 P.b. polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu, skutkującym zgodą na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, w sytuacji w której organ II instancji w zaskarżonej decyzji pominął przesłanki udzielenia zgody odstępstwo od normy § 12 ust. 1 Rozporządzenia, w szczególności nie uzasadnił z jakich powodów wyraził zgodę na odstępstwo w sytuacji zagrożenia życia i bezpieczeństwa mienia skarżącej, 2.art. 9 ust. 1 P.b. w zw. z § 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia, poprzez wyrażenie zgody na odstępstwo, w sytuacji w której inwestor ma możliwość realizacji swojego prawa podmiotowego jakim jest prawo zabudowy nieruchomości gruntowej i czyni to prowadząc inwestycję polegającą na budowie dwóch budynków zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej oznaczonych literami "A" i "B", 3. art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b. poprzez niezagwarantowanie poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich; 4. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 84 k.p.a. mające istotny wpływ na decyzję, polegające na wadliwym i niewyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, jak również niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego zebrania materiału dowodowego, wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, 5.art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. polegającym na wadliwym i niewyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego poprzez pominięcie faktu, iż współwłaścicielka nieruchomości H.O. jest osobą schorowaną z orzeczonym znacznym stopniem niepełnosprawności, a zastosowanie odstępstwa od warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie spowoduje zagrożenie życia lub zdrowia właścicielki. Na podstawie tak sformułowanych zarzutów pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie decyzji organów obydwu instancji, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z decyzji Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] sierpnia 2019 r. na okoliczność korzystania przez współwłaścicielkę nieruchomości z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych, co implikuje fakt iż udzielenie zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych spowoduje zagrożenia jej życia, zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz zwolnienie skarżącej z kosztów sądowych w całości, albowiem nie jest ona w stanie ponieść ich bez uszczerbku dla siebie i rodziny. Pełnomocnik skarżącej podniósł, że odstępstwo, o którym mowa w art. 9 ust. 1 P.b. umożliwiające modyfikację szczegółowych przepisów techniczno-budowlanych może być udzielone inwestorowi w przypadkach szczególnie uzasadnionych, które w przedmiotowym postępowaniu nie występują. Wskazał, że organ administracji architektoniczno-budowlanej powinien uwzględnić charakter przepisu, od którego ma być udzielone odstępstwo, jak również ukształtowanie nieruchomości, na której ma być realizowany obiekt budowlany i stan jej zagospodarowania, ale również stan zagospodarowania nieruchomości sąsiednich, oraz ocenę proponowanych rozwiązań w świetle zasad wiedzy technicznej. Ponadto odstępstwo nie może powodować zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia. Pełnomocnik podał, że w orzecznictwie wskazuje się, iż za przesłankę szczególnie uzasadnionego przypadku, o jakim mowa w powyższym przepisie należy uznać sytuację, kiedy inwestor pomimo wykazania prawa do dysponowania nieruchomością budowlaną i przeznaczenia terenu, na którym położona jest ta nieruchomość w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na taki cel - nie może zrealizować swego prawa podmiotowego, jakim jest prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, ze względu na przepisy techniczno-budowlane. Tymczasem w przedmiotowej sprawie inwestor realizuje już swoje prawo podmiotowe poprzez budowę na nieruchomości zespołu mieszkalnego oznaczonego literami "A" i "B" z parkingiem podziemnym na dz. [...]. W ocenie pełnomocnika skarżącej organy naruszyły art. 9 ust. 1 P.b., bowiem pominęły przesłanki udzielenia zgody na odstępstwo od normy § 12 ust. 1 Rozporządzenia, w szczególności nie uzasadniły z jakich powodów wyraziły zgodę na odstępstwo w sytuacji zagrożenia życia i bezpieczeństwa mienia skarżącej. Strona wyjaśniła, iż współwłaścicielka nieruchomości należącej do skarżącej jest H.O. – osoba niepełnosprawna, w podeszłym wieku (94 lata), która wymaga stałego korzystania z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych, wymaga stałej i długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, a realizacja inwestycji w sposób negatywny będzie oddziaływała na stan jej zdrowia i dalszą egzystencję. Zdaniem pełnomocnika strony również sporządzona analiza nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynkach na działkach sąsiednich jest nieprawidłowa. Pełnomocnik zwrócił uwagę, że organy w zaskarżonych decyzjach nie przedstawiły treści powyższej analizy, nie wiadomo również według jakich kryteriów i jakiej metodyki została sporządzona analiza graficzna nasłonecznienia. Pełnomocnik wskazał, że na sporządzonych grafikach nie wyjaśniono naniesienia zmian w zacienieniu budynku skarżącej, nie wiadomo także, jakie pomieszczenia znajdują się w tym budynku. Jako istotne wskazał także, że analizie nasłonecznienia względem budynku mieszczącego się na nieruchomości nr [...] nie poddano budynku oznaczonego literą "C". Następnie pełnomocnik strony zarzucił organowi brak uzasadnienia pozytywnej przesłanki odstępstwa od przepisów techniczno-budowlanych ze względu na istnienie możliwości i prawa inwestora do zabudowy nieruchomości zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zauważył przy tym, że jak wynika z akt postępowania budynki oznaczone literami "A" i "B" wraz z parkingiem podziemnym oraz infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu, dla których uzyskano pozwolenie na budowę, są realizowana na działce nr [...]. Zatem jeśli inwestor ma możliwość realizacji swojego prawa do zabudowy nieruchomości gruntowej i z tego korzysta, to uznać należy, że brak jest przesłanki szczególnie uzasadnionego przypadku z art. 9 ust. 1 P.b. Nadto pełnomocnik podkreślił, że w ocenie skarżącej wykładnia § 12 ust. 3 Rozporządzenia zastosowana przez organy obu instancji stoi w sprzeczności z art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b., zgodnie z którym obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Wskazał, że wybudowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej w taki sposób, że będzie on przylegał swoją ścianą do ściany z parterowym budynkiem usługowo - handlowym, w którym pomiędzy dachem, a ścianą znajduje się wentylacja poddasza, w konsekwencji czego nastąpi całkowite jej zasłonięcie, godzi w uzasadnione interesy skarżącej. Pełnomocnik skarżącej zarzucił również organowi naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 84 k.p.a. wskazując, że w przedmiotowej sprawie brak jest szczegółowego i poprawnego ustalenia przesłanek zaistnienia "przypadków szczególnie uzasadnionych", warunkujących odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych. Zdaniem pełnomocnika brak jest uzasadnienia w tym zakresie, nadto organ odwoławczy przyjął twierdzenia Prezydenta Miasta bez zastrzeżeń. Podkreślił, że organ I instancji powołał się na kwestie uporządkowania ładu przestrzennego miasta i postulaty przywrócenia w miarę możliwości historycznej sylwety miasta wraz z infrastrukturą przestrzenną. Jednocześnie brak jest jakichkolwiek dokumentów czy też innych dowodów, z których wynikałaby zabudowa jaką proponuje inwestor w przedmiotowym wniosku. W ocenie pełnomocnika powyższe implikuje brak wszechstronnego wyjaśnienia sprawy i umotywowania rozstrzygnięcia; w następstwie czego również narusza art. 9 ust. 1 P.b., poprzez wadliwe jego zastosowanie. Postanowieniem z dnia [...] września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę G.S., w związku z nieuzupełnieniem przez skarżącego braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż Sąd rozpoznał przedmiotową sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z treścią cyt. art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wniosek o rozpoznanie przedmiotowej sprawy w trybie uproszczonym złożył organ, a skarżący i uczestnicy postępowania zawiadomieni o tym nie wnieśli o przeprowadzenie rozprawy. Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wady skutkujące koniecznością uchylenia aktu, stwierdzenia jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w art. 145 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala - art. 151 p.p.s.a. Przedmiot tak rozumianej kontroli stanowiła decyzja Wojewody z dnia [...] marca 2021 r. utrzymująca w mocy Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2021 r. o zmianie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] grudnia 2019 r. wydanej L.A. dla inwestycji: budowa zespołu zabudowy mieszkalnej wielorodzinnej – budynki mieszkalne oznaczone literami A i B – z parkingiem podziemnym oraz infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na dz. ewid nr [...], w zakresie zmiany zagospodarowania terenu, obejmującej budowę dwóch dodatkowych budynków oznaczonych literami Ci D stanowiącej uzupełnienie zespołu zabudowy wielorodzinnej bezpośrednio przy granicy działek ewid. Nr [...] oraz o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego oraz udzieleniu pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych C i D. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy Prawo budowlane, przy czy według brzmienia obowiązującego przed 19 września 2020 r., ponieważ jak słusznie wskazał w podstawie prawnej decyzji organ I instancji w sprawie zastosowanie znalazł art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471). Zgodnie z cyt. art. 25 ustawy zmieniającej do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1 Prawa budowlanego, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Jak wynika z akt sprawy, wniosek o pozwolenie na budowę w przedmiotowej sprawie wpłynął do Urzędu Miasta w dniu 30 kwietnia 2020r., a zatem przed wejściem w życie zmian w ustawie Prawo budowlane wprowadzonych ustawą z 13 lutego 2020 r., które nastąpiło 19 września 2020 r. Prawidłowo, więc organy zastosowały w przedmiotowej sprawie przepisy materialne brzemieniu poprzednio obowiązującym, sprzed 19 września 2020 r. Należy wskazać, iż zaskarżona decyzja wydana została w trybie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę uregulowanym w art. 36a P.b. Zgodnie z treścią art. 36a ust. 1 P.b. istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej.Takim istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę w myśl art. 36a ust. 5 pkt 1 P.b. jest odstąpienie w zakresie projektu zagospodarowania działki lub terenu, jak w przedmiotowej sprawie (projekt zagospodarowania działki – zamienny, tom I). Dodać należy, iż według art. 36a ust. 3 P.b. w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu zmiany. Zgodnie z art. 35 ust. 1 P.b. organy architektoniczno - budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdzają: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust.1 pkt1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust.7, 4) wykonanie – w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu – przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu – lub jego sprawdzenia – zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W myśl art. 35 ust. 3 P.b. w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Natomiast w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 P.b. organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 P.b.). Z dyspozycji art. 35 ust. 4 P.b. wynika, że decyzja w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jest decyzją związaną, albowiem organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania pozytywnej dla inwestora decyzji w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 P.b., przy jednoczesnym braku przesłanki odmowy udzielenia pozwolenia na budowę wskazanej w art. 35 ust. 5 P.b. Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej zostały ograniczone w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę do ściśle określonych w art. 35 ust. 1 P.b., z których wyłączone jest badanie zgodności projektu budowlanego pod kątem przyjętych rozwiązań projektowych i możliwości technicznych jego wykonania. Kontrola projektu budowlanego może dotyczyć tylko obszaru wyznaczonego treścią art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b., tj. zgodności z ustaleniami miejscowego planu albo z decyzji o warunkach zabudowy, a także z wymaganiami ochrony środowiska oraz zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 16 stycznia 2018 r., II SA/Kr 1431/17, LEX nr 2436416; wyrok NSA z dnia 15 lutego 2018r., II OSK 1820/17, LEX nr 2468015). W związku z tym organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada przede wszystkim, czy zostało złożone przez projektanta oświadczenie w trybie art. 20 ust. 4 P.b. (po nowelizacji tj. od 19 września 2020 r. uchylony i obowiązujący obecnie art. 34 ust. 3d pkt 3), który stanowi, że projektant, a także sprawdzający, o którym mowa w ust. 2, do projektu budowlanego dołącza oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Pełną odpowiedzialność za zgodność tego projektu z prawem ponoszą projektanci oraz ewentualnie osoba sprawdzająca projekt. Na nich spoczywa także odpowiedzialność cywilna za wady dokumentacji projektowej, jak również przed właściwą izbą zawodową. W przedmiotowej sprawie Sąd uznał za uzasadnione uchylenie zaskarżonej decyzji dostrzegając dopuszczenie się przez organ odwoławczy uchybień przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Powyższe uchybienia związane są z podnoszoną przez skarżącą w toku postępowania administracyjnego oraz sądowego, okolicznością dotyczącą komina znajdującego się na budynku gospodarczym na nieruchomości, którego skarżąca jest współwłaścicielem. Wyjaśniając tę kwestię Sąd za uzasadnione uznał prześledzenie kształtowania się tego zagadnienia w toku postępowania. Otóż w treści zamiennego projektu zagospodarowania terenu i projektu budowlanego, tom I, w pkt. 12 opisującym obszar oddziaływania inwestycji, autor projektu wyjaśnił kwestię funkcjonowania kominów na działce nr [...] stanowiącej własność skarżącej (str. 9 projektu). Mianowicie podał, iż odnośnie komina istniejącego na budynku mieszkalnym skarżącej ściana nowoprojektowanego budynku na działce nr [...] na parterze biegnie wzdłuż granicy z działką nr [...], więc nie ma wpływu na jego funkcjonowanie, a dalej od I piętra ściana planowanego budynku odsuwa się o ponad 4 m od granicy działki, zatem nie dojdzie do zakłócenia funkcjonowania komina. Dalej zaś autor projektu wskazał, iż znajdujący się na działce skarżącej parterowy budynek usługowy wyposażony jest w komin zlokalizowany przy ścianie szczytowej projektowanego budynku D (pięciokondygnacyjnego). Autor projektu powołując się na wieloletnie obserwacje stwierdził, iż jest to komin wentylacyjny, jednak gdyby okazało się, że jest to komin spalinowy czy dymowy, inwestor zadeklarował wykonanie na własny koszt, przedłużenia komina do wysokości kalenicy swojego budynku, w porozumieniu z właścicielem działki nr [...]. Oba opisane kominy zostały ponadto zaznaczone na rysunku załączonym do projektu PZT-1A (str. 49a). W toku postępowania administracyjnego na obawy dotyczące zakłócenia funkcjonowania komina na budynku usługowym zwracała uwagę skarżąca, co stanowiło jeden z powodów uchylenia przez Wojewodę decyzją dnia [...] października 2020 r. decyzji organu I instancji z dnia [...] lipca 2020 r. wyrażającej zgodę na zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę. Wówczas Wojewoda zwrócił uwagę na konieczność wyjaśnienia tejże kwestii, wskazując przy tym na potrzebę uwzględnienia przez organ regulacji art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b. i § 204 ust. 5 Rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze organ I instancji ponownie rozpoznając sprawę w postanowieniu z dnia [...] listopada 2020 r., wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 P.b. nałożył na inwestora obowiązek doprowadzenia przedłożonego projektu budowlanego do zgodności z Rozporządzeniem w zakresie usunięcia zagrożeń i ograniczeń bezpieczeństwa w użytkowaniu sąsiednich obiektów budowlanych zgodnie z § 204 ust. 5 Rozporządzenia w związku z zamiarem wzniesienia budynku w bezpośrednim ich sąsiedztwie, wskazując przy tym na potencjalne ograniczenia w przydatności do użytkowania komina budynku zlokalizowanego na działce nr [...]. Wobec powyższego w piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r. inwestor ustosunkowując się do nałożonego na niego przez organ obowiązku, odnośnie komina ponownie opisał to jak uczynił to wcześniej w projekcie i podał, iż inwestycja nie ma wpływu na zdrowie, życie i bezpieczeństwo ludzi oraz konstrukcję i nie wiąże się z ograniczeniami innych, dodając, iż budynek C i D mają zaprojektowane ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Następnie w piśmie z [...] grudnia 2020 r. inwestor wskazał, iż nie może jednoznacznie bez wejścia do lokalu stwierdzić jaką funkcję pełni komin, załączając pismo z [...] listopada 2020 r., w którym zwrócił się do skarżącej z prośbą o udostępnienie wszystkich pomieszczeń w budynku przy [...] celem udokumentowania obecnie istniejącego stanu technicznego oraz pismo skarżącej z [...] listopada 2020 r. informujące o braku zgody na udostępnienie pomieszczeń z uwagi na obostrzenia w trakcie pandemii oraz fakt, iż była już w toku postępowania sporządzana ekspertyza stanu technicznego nieruchomości. Wobec powyższych okoliczności inwestor ponownie zadeklarował wobec organu wydłużenie komina. Następnie w decyzji z [...] stycznia 2021 r. organ I instancji opisał kwestię kominów w sposób podany w projekcie i dodał, iż inwestor wykazał się daleko idącym poszanowaniem uzasadnionego interesu strony w kontekście art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b. albowiem jednoznacznie wskazał na chęć usunięcia na własny koszt ewentualnych skutków negatywnych mogących mieć miejsce po wybudowaniu budynku D w bezpośrednim zbliżeniu ściany budynku do komina, dodając, iż to strona jest negatywnie nastawiona do inwestycji i nie współpracuje w tym nie udostępniła nieruchomości celem wyjaśnienia wątpliwości. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca, twierdząc, iż komin na budynku usługowym jest kominem dymowym, ponownie podniosła obawy przez ograniczeniem jego funkcjonowania z uwagi na planowaną inwestycję. Dodała przy tym, iż nie wyraża zgody na wydłużenie komina na ok. 15m , gdyż jej zdaniem na podstawie obserwacji takiej konstrukcji wykonanej przez inwestora na innym budynku budzi duże obawy co do bezpieczeństwa. Z kolei w decyzji wydanej na skutek rozpoznania w/w odwołania co do komina Wojewoda odniósł się wyłącznie do komina znajdującego się na budynku mieszkalnym, w tym zakresie powielając stanowisko organu I instancji, całkowicie zaś pomijając kwestię komina na budynku usługowym, w ogóle go nie opisując i nie odnosząc się do stanowiska odwołującej w tym względzie. W skardze zaś skarżąca co do komina powieliła wcześniejsze zarzuty i uwagi oraz swoje stanowisko w tym zakresie. Zdaniem Sądu brak rozważenia i odniesienia się przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji do podniesionej w odwołaniu kwestii komina na budynku usługowym stanowiło naruszenie art. 107 § 3 k.p.a., które - mając na uwadze okoliczności sprawy oraz analizę przepisów P.b. i Rozporządzenia - mogło mieć wpływ na wynik postępowania. Podkreślenia wymaga przy tym, że właściwie motywując decyzję organ realizuje zasadę przekonywania, wyrażoną w art. 11 k.p.a. W orzecznictwie podkreśla się, że obowiązkiem każdego organu administracji jest jak najstaranniejsze wyjaśnianie podstawy faktycznej i prawnej decyzji, czyli wyjaśnianie stronie zasadności przesłanek rozstrzygnięcia. Zasada przekonywania nie zostanie zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem niektóre dowody zgromadzone w sprawie, czy też twierdzenia, wyjaśnienia strony, albo nie odniesie się do faktów istotnych dla sprawy i okoliczności podnoszonych przez stronę (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 25 czerwca 2020 r., sygn. akt I SA/Op 522/19, LEX nr 3027795). Owszem jak wcześniej Sąd wskazał odpowiedzialność za prawidłowość sporządzonego projektu budowlanego spoczywa na projektancie, który składa w tym zakresie stosowne oświadczenie. Jednak nie oznacza to, że organ, w razie pojawienia się wątpliwości co do zgodności zastosowanych rozwiązań z przepisami, może zaniechać ich wyjaśnienia, zwłaszcza gdy chodzi o rozwiązania mogące mieć istotne znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania instalacji na sąsiedniej nieruchomości i koniecznością zapewnienia w budynku ciągu kominowego zgodnie z obowiązującymi przepisami. Projektant ma obowiązek wyjaśnienia jakiekolwiek wątpliwości dotyczących projektu i zawarte w nim rozwiązań (art. 20 ust. 1 pkt 3 P.b.). A jak wcześniej Sąd wskazał wątpliwości co do tego czy komin na budynku gospodarczym stanowi komin dymowy czy wentylacyjny istniały od samego początku postępowania. W projekcie, choć zostało to opisane, to jednak projektant zgodnie z posiadaną wiedzą oświadczył, iż wątpliwości takie zachodzą i jedynie domyśla się że jest to komin wentylacyjny. Wątpliwość ta nie została usunięta także w toku postępowania, a wskazane przez inwestora ewentualne rozwiązanie, w istocie wymagające współpracy i zgody właściciela nieruchomości sąsiedniej, jak wynika z akt sprawy, nie znajduje aprobaty skarżącej. Zdaniem Sądu powyższa okoliczność wymaga wyjaśnienia, stąd organ odwoławczy, który w ramach art. 136 k.p.a. uprawniony jest prowadzenia postepowania dowodowego uzupełniającego naruszył art. 7, 77 i 80 k.p.a. pozostawiając powyższą kwestię niewyjaśnioną. Okoliczność ta mogła mieć zaś wpływ na wynik postępowania po pierwsze z uwagi na treść art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b., który organ rozpoznający sprawę jest obowiązany brać pod uwagę, a zgodnie z którym obiekt budowlany jako całość lub jego poszczególne części wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej zapewniając: poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich. Przy czym podkreślić należy, iż jak wynika z orzecznictwa, naruszenie interesów sąsiadów w rozumieniu w/w przepisu może być uznane za istotne wtedy, gdy można wykazać naruszenie konkretnych przepisów prawa. Natomiast gdy spełnione są normy techniczno-budowalne to wówczas prawo inwestora może być ograniczone tylko wówczas gdy projektowana zabudowa drastycznie narusza umocowane w prawie uprawnienia innych właścicieli. (por. Wyrok WSA w Poznaniu z 11 stycznia 2022 r., II SA/Po 631/21, wyrok NSa z 8 marca 2011 r., II OSK 402/10). Analizując niniejszą sprawę z punktu widzenia art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b. należy stwierdzić, że nie zostały w sposób niebudzący wątpliwości wyjaśnione kwestie tego, czy usytuowanie planowanego budynku, w kontekście zgłaszanych przez skarżącą twierdzeń dotyczących komina na jej budynku usługowym, nie naruszy interesu skarżącej, znajdującego ochronę w przepisach z zakresu prawa budowlanego. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, takiej analizy w decyzji organu II instancji sytuacji zabrakło. Tymczasem przepisami, które należy wziąć pod uwagę w tym zakresie są § 140 i 142 Rozporządzenia dotyczące kominów i wyprowadzania ciągów kominowych. W myśl § 140 przewody (kanały) kominowe w budynku: wentylacyjne, spalinowe i dymowe, prowadzone w ścianach budynku, w obudowach, trwale połączonych z konstrukcją lub stanowiące konstrukcje samodzielne, powinny mieć wymiary przekroju, sposób prowadzenia i wysokość, stwarzające potrzebny ciąg, zapewniający wymaganą przepustowość, oraz spełniające wymagania określone w Polskich Normach dotyczących wymagań technicznych dla przewodów kominowych oraz projektowania kominów. Zgodnie zaś z § 142 Rozporządzenia przewody kominowe powinny być wyprowadzone ponad dach na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu (ust. 1).Wymaganie ust. 1 uznaje się za spełnione, jeżeli wyloty przewodów kominowych zostaną wyprowadzone ponad dach w sposób określony Polską Normą dla kominów murowanych (ust. 2).Z kolei przepisy Polskich Norm, w tym przypadku nr PN-89/B-10425 (przewody dymowe, spalinowe i wentylacyjne murowane z cegły – Wymagania techniczne i badania przy odbiorze), do których ustawodawca odesłał w cyt. § 142 Rozporządzenia, wskazują w pkt 3.3.2.1., iż Wyloty przewodów dymowych należy wykonywać wg następujących zasad: – przy dachach płaskich o kącie nachylenia połaci dachowych nie większym niż 12°, niezależnie od konstrukcji dachu, wyloty przewodów powinny znajdować się co najmniej o 0,6 m wyżej od poziomu kalenicy lub obrzeży budynku przy dachach wgłębionych (rys. 4a), – przy dachach stromych o kącie nachylenia połaci dachowych powyżej 12° i pokryciu:a) łatwo zapalnym, wyloty przewodów powinny znajdować się na wysokości co najmniej o 0,6 m wyżej od poziomu kalenicy (rys. 4b),b) niepalnym, niezapalnym i trudno zapalnym, wyloty przewodów powinny się znajdować co najmniej o 0,30 m wyżej od powierzchni dachu oraz w odległości mierzonej w kierunku poziomym od tej powierzchni co najmniej 1,0 m (rys. 4d). Przy usytuowaniu komina obok elementu budynku stanowiącego przeszkodę (zasłonę), dla prawidłowego działania przewodów, ich wyloty powinny znajdować się ponadto:a) ponad płaszczyzną wyprowadzoną pod kątem 12° w dół od poziomu najwyższej przeszkody (zasłony) dla kominów znajdujących się w odległości od 3 do 10 m od tej przeszkody przy dachachstromych (rys. 4c),b) co najmniej na poziomie górnej krawędzi przeszkody (zasłony) dla kominów usytuowanych w odległości od 1,5 do 3,0 m, od przeszkody (rys. 4c),c) co najmniej o 0,3 m wyżej od górnej krawędzi przeszkody (zasłony) dla kominów usytuowanych w odległości do 1,5 m od tej przeszkody (rys. 4c). Ponadto zwrócić należy też uwagę na § 204 ust. 5 Rozporządzenia, zgodnie z którym wzniesienie budynku w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu budowlanego nie może powodować zagrożeń dla bezpieczeństwa użytkowników tego obiektu lub obniżenia jego przydatności do użytkowania. Stwierdzić należy w tym zakresie brak dokonania przez organ stosownej analizy i oceny dotyczącej spornego komina. Ponadto okoliczność dotycząca komina ma dodatkowe istotne znaczenie z punktu widzenia dokonywanej przez organ odwoławczy oceny zgodności z prawem postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2020 r. o wyrażeniu zgodny na odstępstwo od przepisu określonego w § 12 ust. 1 i 2 Rozporządzenia polegającego na usytuowaniu m.in. budynku D bezpośrednio przy granicy działki budowlanej nr [...] od strony działki nr [...]. Wskazać bowiem należy, iż przepis art. 9 ust. 1 P.b. przewiduje, iż odstępstwo to jest dopuszczalne w przypadkach szczególnie uzasadnionych, z zastrzeżeniem że nie może ono powodować jednak zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia, (...) oraz nie może powodować pogorszenia warunków zdrowotno-sanitarnych i użytkowych, a także stanu środowiska, po spełnieniu określonych warunków zamiennych. Wyjaśnić przy tym należy, iż postanowienie w przedmiocie odstępstwa nie podlega zaskarżeniu zażaleniem jednak poddawane jest ono ocenie w ramach postępowania odwoławczego dotyczącego decyzji o pozwoleniu na budowę. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż w tych okolicznościach Wojewoda dokonując oceny postanowienia [...] grudnia 2020 r., przy braku wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie komina na budynku usługowym, nie mógł także prawidłowo dokonać zbadania spełnienia w ramach tego postanowienia przesłanki o której mowa w art. 9 ust.1 P.b., czyli ewentualnego pogorszenia warunków użytkowych, związanych z możliwością należytego korzystania z istniejącego już budynku zlokalizowanego poza terenem inwestycji. Brak objęcia rozstrzygnięciem organu odwoławczego zarzutu dotyczącego komina na budynku usługowym uniemożliwia Sądowi zaprezentowanie kategorycznej oceny w tym zakresie, natomiast nie ulega wątpliwości, że zastrzeżenia zgłoszone przez stronę, mając na uwadze przytoczone wcześniej regulacje prawne, powinny być przedmiotem wypowiedzi organu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodać należy, iż na brak dokonania wyjaśnień w kwestii komina uprzednio uwagę zwrócił Wojewoda w decyzji kasatoryjnej z dnia [...] października 2020 r. Zdaniem Sądu w powyższych okolicznościach uzasadnione jest zatem uzupełnienie przez Wojewodę materiału dowodowego w sprawie poprzez w pierwszej kolejności zwrócenie się do skarżącej o jednoznacznie wykazanie rodzaju komina, następnie ewentualnie dokonanie w tym zakresie przez organ oględzin, może także w trybie § 206 Rozporządzenia zostać przeprowadzony dowód z ekspertyzy, która wyjaśniłaby stan obiektu - w tym komina, chyba że ekspertyza tak została już przeprowadzona uprzednio w postępowaniu, na co zwróciła uwagę skarżąca w piśmie z [...] listopada 2020 r. Wówczas wystarczające byłoby dokonanie analizy sporządzonej wcześniej ekspertyzy. Wskazać należy także, iż organ odwoławczy całkowicie pominął i nie ustosunkował się do zarzutu odwołania dotyczącego wpływu planowanej inwestycji w zakresie budynki D na wentylację budynku parterowego. Pozostałe zarzuty podniesione przez stronę skarżącą w postępowaniu sądowoadministracyjnym Sąd uznał za nieuzasadnione. Niewątpliwe nie zasługuje na uwzględnienie zarzut dotyczący dopuszczenia się przez inwestora samowoli budowlanej z uwagi na prowadzenie prac budowlanych na podstawie nieprawomocnej decyzji. Wyjaśnić należy, iż w zakresie realizacji inwestycji dotyczącej budynków A i B, których niniejsza sprawa nie dotyczy, inwestor dysponuje ostateczną i prawomocną decyzją uprawniającą go do prowadzenia prac budowlanych zgodnie z treścią wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę. Natomiast w zakresie budynków C i D inwestor jest uprawniony do prowadzenia prac budowlanych na podstawie decyzji ostatecznej, choć nieprawomocnej, jeżeli jej wykonanie nie zostało wstrzymane, a w przedmiotowej sprawnie nie zostało. W takiej sytuacji prowadzenie przez inwestora prac budowlanych, zanim sąd administracyjny rozstrzygnie wniesioną skargę odbywać może się na wyłączne ryzyko inwestora, który powinien być świadomy, iż niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie wiązać się będzie z wszczęciem odpowiedniej procedury. Odnośnie podniesionych przez skarżącą wątpliwości co do nieprecyzyjnego określenia inwestycji w zakresie parkingu podziemnego, Sąd wyjaśnia, iż parking został objęty decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2019 r., nr [...] o pozwoleniu na budowę, która jest – także w zakresie parkingu (projekt tom VI) – ostateczna i prawomocna i nie podlega kontroli w niniejszym postępowaniu. W zakresie dopuszczalności zmiany decyzji z dnia [...] grudnia 2019 r. dotyczącego pozwolenia na budowę budynków C i D Sąd wyjaśnił tę kwestię we wstępnej części rozważań. Co do podniesionego przez skarżącą zarzutu braku spełnienia przez inwestora obowiązku nałożonego w postanowieniu organu z [...] listopada 2020 r. w zakresie obowiązku zachowania odległości zgodnie z przepisami Rozporządzenia, Sąd wskazuje, iż w tym zakresie w/w wymóg został spełniony przez inwestora w momencie uzyskania przez niego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r. zgody na odstępstwo od przepisu określonego w § 12 Rozporządzenia polegającego na usytuowaniu w ramach projektowanego zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych na działce nr [...] m.in. budynku D bezpośrednio przy granicy działki budowlanej nr [...] od strony działki nr ewid. [...] zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy, z zastrzeżeniem warunku wykonania w projektowanych od strony granic działki budynkach ścian oddzielenia przeciwpożarowego. W zakresie podniesionych przez skarżącą uwag i wątpliwości dotyczących remontów ściany, wpływu oddziaływania przy takiej jej lokalizacji względem działki skarżącej, opadów, zasadnie organy wskazały, iż powyższe nie jest przedmiotem postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę. Przy czym zaznaczyć należy, iż zastrzeżeń nie budzi dokonana przez organy ocena projektu w zakresie przedstawionego przez autora projektu rozwiązania dotyczącego odprowadzania wód opadowych (m.in. str. 57 projektu). Ponownie wskazać należy w tym miejscu na opisaną wcześniej kwestię odpowiedzialności autora projektu za treść projektu i przyjęte rozwiązania potwierdzone stosownym oświadczeniem. Za nieuzasadniony uznał Sąd zarzut dotyczący naruszenia art. 9 ust. 1 P.b. w związku z nieuwzględnieniem przez organ przy wyrażeniu zgody na odstępstwo kwestii zagrożenia życia i bezpieczeństwa mienia skarżącej, co skarżąca wiąże z zaawansowanym wiekiem współwłaścicielki – H.O. i jej stanem zdrowia, któremu inwestycja zagraża. Zdaniem Sądu zawarta w art. 9 ust. 1 P.b. przesłanka dotycząca zagrożenia życia ludzi odnosi się do zagrożeń o charakterze obiektywny i nie można wiązać jej ze oceną zdrowia osób znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji. Sąd nie podzielił także stanowiska skarżącej, że posiadane przez inwestora pozwolenie na budowę w zakresie budynków A i B pozwala na realizację jego prawa podmiotowego, uzasadniając brak możliwości uznania wystąpienia przypadku szczególnie uzasadnionego, o którym mowa w art. 9 ust. 1 P.b. Taka interpretacja jego bowiem zbyt daleko idąca i stałaby w sprzeczności z art. 4 P.b. w zw. z art. 9 ust. 1 P.b. Zdaniem Sądu zastrzeżeń nie budzi analiza przesłaniania i czasu nasłonecznienia budynków, i za uzasadnione uznać należy stwierdzenie przez organy spełnienia wymogów przewidzianych w § 13 i § 60 Rozporządzenia. W myśl § 13 Rozporządzenia i odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli: 1)między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż: a)wysokość przesłaniania - dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35 m, b)35 m - dla obiektów przesłaniających o wysokości ponad 35 m, 2)zostały zachowane wymagania, o których mowa w § 57 i 60. Zgodnie z ust. 2 ww. przepisu wysokość przesłaniania, o której mowa w ust. 1 pkt 1, mierzy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego lub jego przesłaniającej części. W myśl § 57 Rozporządzenia pomieszczenie przeznaczone na pobyt ludzi powinno mieć zapewnione oświetlenie dzienne, dostosowane do jego przeznaczenia, kształtu i wielkości, z uwzględnieniem warunków określonych w § 13 oraz w ogólnych przepisach bezpieczeństwa i higieny pracy (ust. 1). Zgodnie zaś z § 60 Rozporządzenia pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, klubie dziecięcym, przedszkolu, innych formach opieki przedszkolnej oraz szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 800-1600, natomiast pokoje mieszkalne - w godzinach 700-1700 (ust. 1). W mieszkaniach wielopokojowych wymagania ust. 1 powinny być spełnione przynajmniej dla jednego pokoju (ust. 2). W przypadku budynków zlokalizowanych w zabudowie śródmiejskiej dopuszcza się ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia, określonego w ust. 1, do 1,5 godziny, a w odniesieniu do mieszkania jednopokojowego w takiej zabudowie nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia. Załączona do projektu zamiennego analiza przesłaniania i nasłonecznienia jest szczegółowa, składa się z licznych i czytelnych rysunków z odpowiednim opisem i wyliczeniami. Na podstawie tak sporządzonej analizy organy były uprawnione do stwierdzenia braku naruszenia wymogów określonych w § 13 i § 60 Rozporządzenia. Ponownie wskazać w tym zakresie należy na odpowiedzialność autora projektu odnośnie treści projektu, która również w tym aspekcie znajduje zastosowanie. Ponadto dodać należy, na co słusznie zwrócił uwagę organ I instancji, że budynek D zlokalizowany będzie względem budynku skarżącej ul. [...], od strony północnej, w związku czym nie zachodzi ograniczenie nasłoneczniania pomieszczeń budynku, gdyż naturalne światło słoneczne tu nie występuje (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2019 r., II OSK 814/18, wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 24 lutego 2022 r., II SA/Go 959/21, CBOSA). Zachowanie wymogów, o których mowa w § 13 i 60 Rozporządzenia zostało także stwierdzone w postanowieniu Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2020 r. wyrażającego zgodę na odstępstwo. Stanowisko pełnomocnika skarżącej kwestionującego powyższą analizę i ocenę nie zostało poza ogólnymi stwierdzeniami poparte powołaniem się na jakikolwiek dowód pozwalający uprawdopodobnić zasadność jego stanowiska i podważenia stanowiska skarżonego organu (np. w postaci równoważnego opracowania). Niewątpliwie nieuzasadniony jest zarzut pełnomocnika skarżącej wskazujący na brak dokonania analizy nasłonecznienia w zakresie budynku C odnośnie budynku należącego do skarżącej. Wystarczające jest w tym zakresie spojrzenie bowiem na mapę załączoną do projektu, i uwzględnienie odległości i położenia budynku C względem nieruchomości skarżącej, które czynią zbędnym dokonywanie analizy nasłonecznienia i zacienienia odnośnie budynku C względem nieruchomości skarżącej. Za nieuzasadniony uznać należało także zarzut pełnomocnika skarżącej dotyczący braku uzasadnienia w postanowieniu z [...] grudnia 2020 r. dla odstępstwa wskazanego w § 13 ust. 3 Rozporządzenia. Przepis ten stanowi o dopuszczeniu sytuowania obiektu przesłaniającego w odległości nie mniejszej niż 10 m od okna pomieszczenia przesłanianego, takiego jak maszt, komin, wieża lub inny obiekt budowlany, bez ograniczenia jego wysokości, lecz o szerokości przesłaniającej nie większej niż 3 m, mierząc je równolegle do płaszczyzny okna. Analiza w/w przepisu wskazuje jednoznacznie, że dotyczy to inwestycji polegających na budowie obiektów o znacznych wysokościach takich jak maszt, komin czy wieża, zatem przepis ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie dotyczącej budowy budynków mieszkalnych. W ocenie Sądu organy odnośnie postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2020 r. o wyrażeniu zgody na odstępstwo, dokonały prawidłowej jego oceny spełnienia przesłanek określonych w art. 9 ust. 1 P.b., poza pominięciem – o czym była mowa powyżej – kwestii oceny pogorszenia warunków użytkowych w związku z funkcjonowaniem komina na budynku usługowym. Postanowienie o wyrażeniu zgody poprzedzone zostało uzyskaniem upoważnienia Ministra zgodnie z art. 9 ust. 2 P.b. Ponadto w postanowieniu tym uwzględniono konieczność zapewnienia przeciwpożarowej ściany od strony graniczącej z działką skarżącej. Stwierdzić należy, iż słusznie w tym zakresie uwzględniono przede wszystkim taką lokalizację zabudowy wynikającą wprost z decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] grudnia 2018 r., gdzie organ określił charakter zagospodarowania nieruchomości, mającej na celu uporządkowanie ładu przestrzennego w historycznej części miasta ograniczonej ulicami [...]. Zwrócono też uwagę na wytyczne w zakresie ochrony konserwatorskiej zawarte w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...] (uchwala nr XVII/175/2015 Rady Miasta z dnia 30 września 2015 r.) postulujące przywrócenie w miarę możliwości historycznej sylwety miasta wraz z jego strukturą przestrzenną, przy założeniu, by w miejscach zdegradowanych doprowadzić do odtworzenia historycznej kompozycji przestrzennej, zaś nową zabudowę wznosić z zachowaniem linii zabudowy, skali, gabarytów, usytuowania i formy dachu, w nawiązaniu do przekazów historycznych. Ponadto inwestycja uzyskała pozytywną opinię przez Miejskiego Konserwatora Zabytków. W miejscu projektowanych budynków "C" i "D" istniały wcześniej obiekty zajmujące całą szerokość działki od strony ulic (od granicy do granicy z przyległymi nieruchomościami), które zostały wcześniej rozebrane ze względu na zły stan techniczny (potwierdza to dokumentacja w aktach sądowych tom II). Natomiast w pozostałym zakresie Sąd uznał, iż zgodnie z wymogami określonymi w art. 33 P.b. dołączone zostały do wniosku wszystkie niezbędne dokumenty. Zgodnie z art. 35 P.b. projekt budowlany jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy wydaną przez Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2018 r. (spełnione są wymagania co do ilości kondygnacji budynków, szerokości elewacji, linii gzymsu, geometrii dachu, usytuowania zgodnie z liniami zabudowy itd.), spełnia wymagania ochrony środowiska, zawiera wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz sporządzony został przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia i legitymujące się przynależnością do odpowiedniej izby samorządu zawodowego. Ponownie rozpoznając sprawę Wojewoda zobowiązany będzie uzupełnić materiał dowodowy w sprawie celem ustalenia charakteru komina znajdującego się na budynku gospodarczym na nieruchomości skarżącej, wzywając ją w tym zakresie do wyjaśnienia, dokonując oględzin bądź analizując ekspertyzę jeżeli taka została sporządzona lub zobowiązać do jej sporządzenia zgodnie z § 206 Rozporządzenia. Następnie zaś, po poczynieniu jednoznacznych ustaleń w w/w zakresie organ dokona ponownej oceny w/w okoliczności także z punktu widzenia art. 9 ust. 1 i art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b. oraz § 204 ust. 5 Rozporządzenia i odniesie się w tym zakresie do zarzutów podniesionych przez skarżącą w odwołaniu odnośnie komina oraz wentylacji. Wojewoda stosownie do treści art. 153 p.p.s.a. zobowiązany będzie ponownie rozpoznając sprawę uwzględnić ocenę prawną zawartą w niniejszym wyroku i zastosować się do wskazań Sądu. Sąd nie uwzględnił zawartego w piśmie procesowym pełnomocnika skarżącej z dnia [...] sierpnia 2021 r. wniosku dowodowego z dokumentu – decyzji Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z [...] sierpnia 2019 r. na okoliczność korzystania przez właścicielkę nieruchomości z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych i wykazania że zgoda na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych spowoduje zagrożenie jej życia. Sąd miał w tym zakresie na uwadze, że zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. dowód uzupełniający z dokumentu może zostać przeprowadzony jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości, co nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie. Mając na uwadze powyższe Sąd wobec stwierdzenia naruszenia przez skarżony organ art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji (pkt I sentencji wyroku). W przedmiocie kosztów sądowych (pkt II sentencji wyroku) obejmujących wpis sądowy od skargi (500 zł), koszty zastępstwa procesowego pełnomocnika skarżącej (480 zł) i opłatę skarbową (17 zł)Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 265).