II SA/Go 527/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 5 sierpnia 2008r. skarżący M. D. i M. D. wnieśli - bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, skargę na decyzję nr [...] Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta Z. [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia. W powyższej decyzji pouczono skarżących o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, za pośrednictwem Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych potwierdzenia odbioru powyższego rozstrzygnięcia wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącym w dniu 9 lipca 2008r. Przedmiotowa skarga została, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału ll-go Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 8 sierpnia 2008r, na podstawie art. 54 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 póz. 1270 z późn. zm.), przekazana do Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 11 sierpnia 2008 r. W dniu 21 sierpnia 2008 r. do tutejszego Sądu wpłynęła odpowiedź organu na skargę wraz z aktami administracyjnymi sprawy oraz skargą M. D. i M. D. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: W myśl art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Oznacza to, że ustawodawca w celu usprawnienia trybu postępowania sądowoadministracyjnego przewidział pośrednictwo organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. W myśl art. 54 § 2 p.p.s.a. organ ten po wręczeniu skargi zobowiązany jest w ciągu 30 dni przekazać ją sądowi wraz z katami administracyjnymi i swoim stanowiskiem w sprawie. Na marginesie Sąd pragnie podkreślić, iż na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 póz. 1271 z późn. zm.) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. do dnia 31 grudnia 2005 r., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a. Reasumując powyższe, termin do wniesienia skargi był zachowany nie tylko w sytuacji jej złożenia w organie, lub nadania jej za pośrednictwem poczty na adres organu, ale również w dniu jej złożenia w wojewódzkich sądach administracyjnych, lub nadania jej w urzędzie pocztowym na adres sądu. Natomiast po dniu 1 stycznia 2006 r. skargi wnoszone bezpośrednio do wojewódzkich sądów administracyjnych nadal są przekazywane przez sądy do właściwych organów, jednak w takim przypadku termin do wniesienia skargi jest zachowany jedynie wtedy, gdy sąd, do którego wniesiono omyłkowo skargę, zdoła ją nadać na adres organu przed upływem wspomnianego 30 dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 p.p.s.a. Ryzyko przekroczenia ww. procesowego terminu oraz skutki z tym związane obciążają stronę postępowania. Trzeba zaznaczyć, iż pogląd taki został wykształcony na gruncie procedury cywilnej zarówno w orzecznictwie (vide: postanowienie SN z 14 listopada 1973 r., sygn. akt II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, póz. 97, uchwała połączonych Izb Sądu Najwyższego: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1987 r, sygn. akt III CZP 33/87 OSNCP 1988/6 póz. 73), jak i w doktrynie (vide: K. Piasecki (red.) [w:] Kodeks postępowania cywilnego Komentarz, t. l, Warszawa 2002, str. 1343, T. Ereciński (red.) [w:] Komentarz do Komentarz, t. l, Warszawa 2002, str. 1343, T. Ereciński (red.) [w:] Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, t. l, Warszawa 2004, str. 684). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wskazać, że termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi zaczął biec w dniu 10 lipca 2008 r. i upłynął z dniem 8 sierpnia 2008 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że we wskazanym wyżej terminie skarga nie została "wniesiona" do organu. Jak już wspomniano, została ona przesłana do organu w dniu 11 sierpnia 2007 r., a więc z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.