II SA/Go 529/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Michał Ruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 10 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym skargi R.K. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie rozpoznania skargi p o s t a n o w i ł: odrzucić skargę. R.K. wniósł do tutejszego sądu skargę na uchwałę Rady Gminy uznającą za bezzasadną jego skargę na "przewlekłe i biurokratyczne" załatwianie jego spraw przez Wójta Gminy. Stwierdził w niej, iż podtrzymuje wszystkie zarzuty w skardze będącej przedmiotem zaskarżonej uchwały. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Pismem datowanym na 15 stycznia 2007 r. adresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, lecz złożonym u Wójta Gminy R.K. wniósł skargę "na celowe i umyślne działanie Wójta Gminy Z.S. w celu uniemożliwienia zrealizowania zaplanowanej inwestycji". W dniu [...] stycznia 2007 r. Wójt Gminy przekazał skargę R.K. Radzie Gminy. W zawiadomieniu wystosowanym do skarżącego jako podstawę prawną przekazania wskazano art. 231 k.p.a. w zw. z art. 229 pkt 3 k.p.a. Wezwany do skonkretyzowania zarówno charakteru prawnego jak i zarzutów skargi, skarżący w piśmie z dnia [...] lutego 2007 r. ponownie stwierdził, iż jego skarga dotyczy działań byłej wójt gminy. W kolejnym piśmie (z dnia [...] marca 2007 r.) będącym odpowiedzią na kolejne wezwanie do uszczegółowienia żądań jego skargi, R.K. wskazał, że przedmiotem jego skargi jest przewlekłe i biurokratyczne załatwianie spraw przez byłą Wójt- Z.S.. W uchwale z dnia [...] maja 2007 r. (Nr [...]) Rada Gminy stwierdziła bezzasadność skargi R.K.. Jako podstawę prawną uchwały podano art. 229 pkt 3, art. 238 i art. 239 § 1 k.p.a. Z uzasadnienia tej uchwały wynikało, iż skarżący w 2004 roku wniósł o wydanie zezwolenia na zmianę sposobu użytkowania w budynku położonym w [...], a w 2005 roku złożył wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W postępowaniach prowadzonych z tych wniosków rada nie dopatrzyła się uchybień wytkniętych przez skarżącego. Uznała, iż pod względem formalnym czynności postępowania nie naruszały prawa. Stwierdziła jednocześnie, że nie jest jej rzeczą dokonywanie oceny "merytorycznej" rozstrzygnięć wydanych w sprawach skarżącego. Długotrwałość postępowań spowodowana była kontrolą odwoławczą, gdyż sprawy były rozpoznawane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. W uchwale zawarto pouczenie, iż przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - zgodnie z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270 ze zm. - dalej określanej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: - decyzje administracyjne; - postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; - postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; - inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; - pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; - akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; - akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; - akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; - bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a. . Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Dla stwierdzenia, czy sprawa niniejsza znajduje się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, konieczne było zbadanie charakteru prawnego wystąpienia skarżącego wszczynającego postępowanie zakończone zaskarżoną do sądu uchwałą, jak również zakwalifikowanie tego właśnie aktu. Pismo z dnia [...] stycznia 2007 r. inicjujące postępowanie w sprawie zostało przez skarżącego zaadresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Z adnotacji skarżącego wynikało jednak, że pismo wnosi za pośrednictwem Wójta Gminy. Ten natomiast, nie wskazując tego wprost, uznał pismo za skargę złożoną w trybie art. 227 k.p.a. i na podstawie art. 231 k.p.a. w zw. z art. 229 pkt 3 k.p.a. przekazał skargę do rozpoznania Radzie Gminy. Rozważenia zatem wymagało, czy istotnie pismo R.K. stanowiło skargę w trybie art. 227 k.p.a. czy też stanowiło wniosek o wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, jakby to mogło wynikać z jego wyraźnego zaadresowania. Treść zawiadomienia wystosowanego do skarżącego przez Wójta Gminy dowodzi iż, organ ten nie miał wątpliwości co do kwalifikacji prawnej wystąpienia skarżącego i przekazał je - jako skargę - do rozpoznania Radzie Gminy. W dwóch pismach kierowanych do Rady Gminy skarżący oświadczył, iż pismo wszczynające postępowanie było skargą na byłą Wójt Gminy -Z.S.. Uzasadniało to uznanie, iż skarga R.K. była skargą skierowaną w trybie art. 227 i in. k.p.a. nie natomiast skargą na bezczynność organu administracji o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Wprawdzie organ administracji winien w sposób wyraźny poinformować skarżącego o rozpoznaniu jego podania jako skargi przez Radę Gminy i jednoczesnym zaniechaniu przesłania go - zgodnie z pierwotnym żądaniem strony - do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, lecz zaniechanie w tym względzie nie zmienia charakteru prawnego żądania skarżącego. Zgodnie z art. 238 § 1 k.p.a. załatwienie skargi przez organ administracji publicznej następuje w drodze zawiadomienia. Zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jego niezgodność z prawem. Ta czynność administracji nie mieści się bowiem w katalogu aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego. Nie ma żadnych podstaw by zawiadomieniu o załatwieniu skargi przypisać cechę aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a, ponieważ skarga nie rozstrzyga samej sprawy administracyjnej sensu stricte, lecz jest jedynie rozpoznaniem skargi i pozostaje bez związku z aktem załatwiającym samą sprawę administracyjną (zob. J. Borkowski, [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 8. Wydanie, Warszawa 2006 str. 856). Zajęcie stanowiska w przedmiocie skargi w formie uchwały przez radę gminy również nie daje podstaw do złożenia skargi na taką uchwałę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 1996 r. Nr 13 póz. 74 ze zm.). Rada Gminy bowiem, jako organ kolegialny, we wszystkich sprawach należących do swej właściwości podejmuje uchwały. Jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Uznanie zatem, że w sytuacji gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 k.p.a., nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nie uzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informująca o sposobie załatwienia nie służyłaby (zob. post. NSA z 12.04.2001 r. l SA 2668/00 LEX 54426, post. WSA w Białymstoku z 10.05.2005r. II SA/Bk 276/05). Z zasady bowiem zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie stanowi rozstrzygnięcia administracyjnego podlegającego kontroli instancyjnej ani sądowoadministracyjnej. Tego jej charakteru nie zmienia sam fakt zajęcia stanowiska w przedmiocie skargi przez organ kolegialny jakim jest rada gminy w powiązaniu z uproszczoną wykładnią art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. O zaskarżalności uchwały nie może z oczywistych względów decydować pouczenie zawarte w odpisie uchwały doręczonym skarżącemu, ponieważ treść pouczenia nie może uchylać zasad wynikających z przepisów prawa. W tym stanie rzeczy zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł o odrzuceniu skargi.