II SA/Go 549/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 10 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Rada Gminy z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie : sprzedaż działki p o s t a n a w i a Odrzucono skargę F.M. pismem z dnia [...] r. skierowanym do Regionalnej Izby Obrachunkowej wniósł o zbadanie zasadności i zgodności z prawem sprzedaży w trybie bezprzetargowym działki nr [...] położonej przy [...]. Wskazany organ na podstawie art. 231 i 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca z 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), przekazał pismo do Rady Gminy celem rozpatrzenia skargi. Pismem z dnia [...] r. Przewodniczący Rady Gminy na podstawie art. 238 k.p.a. poinformował F.M., że Rada Gminy uznała jego skargą za bezzasadną. Stanowisko Rady Gminy zostało wyrażone uchwałą nr [...] z dnia [...] r., która została doręczona do tegoż pisma. F.M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na uchwałę rady Gminy z dnia [...] r. nr [...] w sprawie rozpatrzenia jego skargi na decyzję Wójta Gminy . Skarżący między innymi zarzucił Wójtowi Gminy naruszenie prawa polegające na zbyciu w trybie bezprzetargowym powyżej opisanej nieruchomości J.M., pomimo że on również ubiegał się o kupno przedmiotowej nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej odrzucenie, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Sąd administracyjny sprawuje sądową kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta ogranicza się do zakresu określonego ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.) oraz do spraw, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5} akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie nie może budzić wątpliwości, iż organ administracji prawidłowo zakwalifikował pismo F.M. z dnia 8 stycznia 2007 r. jako skargę w rozumieniu art. 227 k.p.a. i przeprowadził tzw. postępowanie skargowe. Zgodnie z art. 237 § 1 k.p.a. organ właściwy do załatwienia skargi powinien załatwić skargę bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu miesiąca. O sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego (§ 3 art. 237). W myśl art. 238 §1 k.p.a. zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi powinno zawierać: oznaczenie organu, od którego pochodzi, wskazanie, w jaki sposób skarga została załatwiona, oraz podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do załatwienia skargi. Zawiadomienie o odmownym załatwianiu skargi powinno zawierać ponadto uzasadnienie faktyczne i prawne. W orzecznictwie i literaturze ugruntowane jest stanowisko, iż zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jego niezgodność z prawem. Ta kategoria czynności różnego rodzaju organów państwowych i organizacji społecznych nie mieści się ani w wyliczeniu aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego, ani też - dodatkowo - nie zawsze organy je wydające będą miały status organów administracyjnych. Nie ma podstaw ku temu, ażeby zawiadomieniu po załatwieniu skargi np. przypisać cechę aktu lub czynności, o których stanowi się w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a to z uwagi na potrzebę odróżnienia od siebie załatwienia sprawy, której dotyczyła skarga, od rozpatrzenia samej skargi (zob. J.Borkowski, w: B.Adamiak, J.Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz 8 wyd. Warszawa 2006 s. 856, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2005 r., IV SAB/Wa 80/05, Lex nr 205439). W rozpoznawanej sprawie F.M. złożył skargę na uchwałę Rady Gminy w sprawie rozpatrzenia jego skargi na decyzję Wójta Gminy . Ustosunkowując się do powyższej kwestii należy podnieść, iż uchwały organów samorządu terytorialnego podjęte w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a. są faktycznie czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi. Jak wyżej zaś wskazano, na czynność informującą o sposobie załatwienia złożonej skargi w trybie przepisów k.p.a., skarga do sądu administracyjnego nie służy. Również w judykaturze stwierdzono, że zawiadomienie o załatwieniu skargi w trybie postępowania skargowego wyrażone w formie uchwały przez radę gminy nie daje podstaw do złożenia skargi na taką uchwałę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (zob. postanowienie NSA z 15 stycznia 2001 r., II SA/Wr 1704/00 niepubl., postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999 r., III SAB 7/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 27, postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r., l SA 2668/00, LEX nr 54426 ). Powyższy pogląd, aczkolwiek sformułowany pod rządem ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), zachowuje także aktualność w obecnie obowiązującym stanie prawnym. Reasumując, skarga F.M. nie dotyczy sprawy podlegającej kognicji sądu administracyjnego, a zatem z mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.