II SA/Go 604/12
WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2012-09-20
Skład orzekający: Maria Bohdanowicz, Jan Grzęda, Marek Szumilas
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo wznowił postępowanie w sprawie przyznania płatności uzupełniającej do powierzchni upraw traw na trwałych użytkach zielonych przeznaczonych na susz paszowy, stwierdzając, że dostarczony przez rolnika surowiec nie spełniał wymogu minimalnej wilgotności 30% i stanowił siano, a nie zielonkę?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo wznowiły postępowanie w sprawie przyznania płatności uzupełniającej, ponieważ ustalenie, że dostarczony przez rolnika surowiec stanowił siano, a nie zielonkę o wilgotności co najmniej 30%, stanowiło nową okoliczność faktyczną, która nie była znana organowi przy wydawaniu pierwotnej decyzji. W związku z tym, rolnik nie spełnił warunków do przyznania płatności, a zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję obniżającą wysokość płatności była zgodna z prawem.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi rolnika A.Z. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR, która utrzymała w mocy decyzję obniżającą przyznaną płatność uzupełniającą do powierzchni upraw traw na trwałych użytkach zielonych przeznaczonych na susz paszowy za rok 2010. Organy administracji wznowiły postępowanie, stwierdzając, że dostarczony przez rolnika surowiec nie spełniał wymogu wilgotności 30% i stanowił siano, a nie zielonkę, co było nową okolicznością faktyczną. Rolnik kwestionował te ustalenia, wskazując na brak możliwości sprawdzenia wilgotności surowca i poleganie na oświadczeniu jednego z członków zarządu przedsiębiorstwa przetwórczego.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz Sędziowie Sędzia NSA Jan Grzęda (spr.) Sędzia WSA Marek Szumilas Protokolant sekr. sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2012 r. sprawy ze skargi A.Z. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2010 oddala skargę.
Decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji po rozpatrzeniu wniosku A.Z. powołując się na przepisy art. 7 ust. 1 i 2, art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. nr 170 poz. 1051 ze zm.) oraz art. 57 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 str. 1 ze zm.) oraz § 17 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. nr 40 poz. 326) przyznał mu płatności na rok 2010 r. w wysokości 145900,37 zł, w tym jednolita płatność obszarowa w wysokości 94065,76 zł (w tym środki unijne 94065,76 zł, środki krajowe 0,00 zł) oraz uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni grupy upraw podstawowych w wysokości 51834,61 zł (w tym środki unijne 0,00 zł, środki krajowe 51834,61 zł). Organ stwierdził zgodność zadeklarowanej powierzchni działek rolnych oraz powierzchni działek stwierdzonej w toku kontroli administracyjnej, która dla jednolitej płatności obszarowej wynosiła łącznie 167,35 ha, natomiast dla uzupełniającej płatności podstawowej wynosiła 158,38 ha i w konsekwencji przyznał wnioskodawcy żądane płatności.
Postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. nr [...], powołując się na przepisy art. 149 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zm.), Kierownik BP ARiMR wznowił z urzędu postępowanie zakończone decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Wskazano na oświadczenie A.Z. złożone do wniosku o przyznanie płatności na rok 2010 r., że trawy na trwałych użytkach zielonych, uprawiane na działkach rolnych oznaczonych jako F, l, J, K, L, Ł, N, O, P, R, U, AC, AD o łącznej powierzchni 121,17 ha, zadeklarowanych w ramach uzupełniającej płatności obszarowej zostaną przeznaczone na susz paszowy, zgodnie z umowami lub deklaracjami dostaw, o których mowa w art. 14 i 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 r. z dnia 7 marca 2005 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1786/2003 w sprawie wspólnej organizacji rynku suszu paszowego (Dz. Urz. UE L 61 str. 4 ).
W okresie od [...] lutego 2011 r. do [...] lutego 2011 r. w siedzibie zatwierdzonego przedsiębiorstwa przetwórczego P Sp. z o.o. Agencja Rynku Rolnego przeprowadziła kontrolę mającą na celu weryfikację realizacji zawartych umów z dostawcami surowca do produkcji suszu paszowego. Ustalono, że poziom wilgotności surowca przyjmowanego od rolników nie sięgał 30 %, tymczasem zgodnie z art. 34 a ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (Dz. U. z 2008 r. nr 11 poz. 70 ze zm.) zielonka przeznaczona do produkcji suszu paszowego metodą dehydratacji oznacza świeżą zielonkę o wilgotności nie mniejszej niż 30 %, której okres przechowywania od wprowadzenia w teren przedsiębiorstwa przetwórczego, o którym mowa w art. 2 pkt 3 wyżej wymienionego rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005, do rozpoczęcia przetwarzania na susz paszowy nie przekracza 48 godzin.
Organy uznały zatem, że w sprawie wyszły na jaw istotne okoliczności faktyczne, istniejące w dacie wydania decyzji z dnia [...] listopada 2010 r., które nie były znane organowi wydającemu decyzję o przyznaniu płatności obszarowej na rok 2010, co uzasadnia wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], na podstawie przepisów art. 7 ust. 1 i 2, art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. nr 170 poz. 1051 ze zm.) oraz art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. Kierownik BP ARiMR uchylił decyzję o przyznaniu płatności na rok 2010 r. nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. oraz orzekł o przyznaniu A.Z. płatności na rok 2010, w wysokości 107366,42 zł, w tym jednolita płatność obszarowa w wysokości 94065,76 zł ( w tym środki unijne 94065,76 zł, środki krajowe 0,00 zł) oraz uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni grupy upraw podstawowych w wysokości 13300,66 zł ( w tym środki unijne 0,00 zł, środki krajowe 13300,66 zł).
Organ wyjaśnił, że zgodnie z danymi zawartymi we wniosku oraz oświadczeniem rolnika z dnia [...] września 2010 r. na działkach F1, 11, J1, K1, L1, Ł1, N1, O1, P1, R1, U1, AC1, AD1, ADA1, i ADB1 o łącznej powierzchni 121,17 ha prowadzona była uprawa traw na trwałych użytkach zielonych, które miały być przeznaczone na susz paszowy, zgodnie z umowami lub deklaracjami dostaw, o których mowa w art. 14 i 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 r. z dnia 7 marca 2005 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1786/2003 w sprawie wspólnej organizacji rynku suszu paszowego (Dz. Urz UE L 61 str. 4 ). W wyniku przeprowadzonej u producenta suszu paszowego, z którym rolnik zawarł umowę o skup zielonki, kontroli ustalono, że susz przyjmowany od rolników w okresie letnim 2010 nie spełniał wymogów dotyczących minimum 30 % wilgotności.
W dalszej kolejności organ wyjaśnił, iż w oparciu o ustalenia tej kontroli, a także wyjaśnienia złożone przez rolnika – A.Z. i przedstawione przez niego dokumenty (w tym umowę zawartą z zatwierdzonym przedsiębiorcą - P Sp. z o.o.) ustalono, że przedmiotem umowy zawartej przez wnioskodawcę z zatwierdzonym przedsiębiorcą, była dostawa surowca, który nie spełniał ustawowego wymogu dotyczącego wilgotności (minimum 30 %), a zatem nie dotyczyła ona dostawy traw przeznaczonych do produkcji suszu paszowego, lecz siana oraz produktów zawierających siano. Jest to niezgodne z art. 34 a ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno. Zatem uzupełniająca płatność podstawowa do powierzchni działek rolnych oznaczonych we wniosku jako F1, 11, J1, K1, L1, Ł1, N1, O1, P1, R1, U1, AC1, AD1, ADA1, i ADB1, na których zgodnie z deklaracją wnioskodawcy prowadzona była uprawa traw na trwałych użytkach zielonych przeznaczona na susz nie może być przyznana.
Uzupełniającą płatność obszarową ustalono dla powierzchni 40,64 ha działek zadeklarowanych we wniosku dla jednolitej płatności obszarowej, co dało w sumie kwotę 13300,66 zł.
A.Z. wnosząc odwołanie od ww. decyzji wskazał, że nie zgadza się z jej uzasadnieniem. Podkreślił, że organ w swoim rozstrzygnięciu oparł się wyłącznie na oświadczeniu jednego z członków zarządu P Sp. z o.o. Ponadto to wskazał, ze rolnicy nie mają możliwości sprawdzenia wilgotności dostarczonego surowca. Obowiązek kontroli spoczywa w tym zakresie na Agencji, zaś niedopełnienie przez nią obowiązków, nie może obciążać rolników.
Wyjaśnił, iż przekazując surowiec przedsiębiorcy nie interesował się zapisami zawartymi na fakturach wystawianych przez niego. W jego ocenie jednak nie jest zasadnym założenie, że przedsiębiorca kupowałby niewłaściwy surowiec.
Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR, powołując się na przepisy na przepisy art. 138 § 1 pkt 1, art. 10, 107 k.p.a. , art. 3, art. 7 ust. 1, ust. 2, art. 30 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 Nr 170, poz.1051 ze zm.), § 2 ust. 1 pkt 12, § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 40, poz. 326 ze zm.), art. 73 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemów wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. U. WE L 316 z 02.12.2009 r., str. 65), utrzymał w mocy decyzję nr [...] Kierownika BP ARiMR z dnia [...] stycznia 2012r.
Dyrektor wyjaśnił, że kontrola przeprowadzona w P Sp. z o.o.u ujawniła, że surowiec dostarczony przez A.Z. w ramach umowy sprzedaży nie spełniał wymogów dotyczących wilgotności, co stanowi nową okoliczność faktyczną, która istniała w dacie wydania decyzji z dnia [...] listopada 2010 r. a nie była znana organowi, ją wydającemu, co uzasadniało wznowienie postępowania administracyjnego w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.
W ocenie organu odwoławczego zasadniczym dowodem w tym zakresie, jest pismo zastępcy Prezesa ARR informujące o wynikach kontroli przeprowadzonej u ww. przedsiębiorcy. Ponadto organ wskazał na dokumenty: pismo z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] Zastępcy Prezesa ARR dotyczące wyjaśnień złożonych p/zez członka zarządu P Sp. z o.o., z którego wynika, że surowiec przyjęty do przedsiębiorstwa przetwórczego w ramach zawartych umów naruszał w zakresie wilgotności dyspozycję art, 34 a ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw (...), wobec czego firma nie składała do Agencji żadnych dokumentów potwierdzających produkcję suszu paszowego i nie ubiegała się o pomoc z tytułu produkcji suszu paszowego w roku gospodarczym 2010/2011, bowiem nie pozyskała surowca spełniającego wymogi określone przepisami prawa regulującymi mechanizm WPR; umowę nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. której przedmiotem jest trawa/siano; zdjęcia faktur nr [...] wystawionych przez w/w przedsiębiorstwo A.Z. za dostawę siana.
Organ odwoławczy podkreślił, że raport kontroli z dnia [...] września 2010 r. nr [...] nie został przekazany Kierownikowi BP ARiMR w toku prowadzonego postępowania zakończonego w 2010 r.
W konsekwencji powyższych ustaleń organ uznał ponadto, że działki rolne zadeklarowane przez wnioskodawcę (tj. F1, 11, J1, K1, L1, Ł1, N1, O1, P1, R1, U1, AC1, AD1, ADA1, i ADB1), na których zgodnie z jego deklaracją prowadzona była uprawa traw na użytkach zielonych przeznaczonych na susz paszowy o powierzchni 121,17 ha nie mogą zostać zakwalifikowane do płatności albowiem na działkach tych nie są uprawiane trawy na trwałych użytkach zielonych przeznaczone na susz paszowy w myśl § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą (...). Zaznaczył, że organ odstąpił od potrąceń wynikających z art. 58 ust. 1 akapit 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 ustalającego szczegółowe zasadny wykonywania rozporządzenia rady (WE) nr 73/2009, czyniąc zadość dyspozycji art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009. Organ podkreślił, że uwzględniono okoliczność, iż strona została wprowadzona w błąd.
Odnosząc się do zarzutów odwołania, wskazał, że nie kwestionuje, że strona dostarczała do przetwórcy surowiec - trawę, Podkreślił jedynie, że surowiec ten nie spełniał wymogów świeżej zielonki o wilgotności nie mniejszej niż 30 % określonych przez art. 34 a ustawy o organizacji rynku owoców i warzyw (...). Okoliczności te natomiast potwierdza zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym oświadczenie członka zarządu P Sp. z o.o. oraz wystawione na rzecz odwołującego się faktury VAT. Organ podkreślił, powołując się na obowiązujące przepisy prawa, iż dla otrzymania spornej płatności niewystarczające jest samo posiadanie umowy czy deklaracja dostaw z zatwierdzonym przedsiębiorcą. W tym zakresie wskazał, że zgodnie z § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą (...) płatność ta przysługuje do uprawy, z której pochodzą pasze objęte umowami lub deklaracjami dostaw, o których mowa w art. 14 i 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 ustalającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1786/2003.
A.Z. wnosząc skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR podkreślił, że organ nie ustosunkował się do podniesionych przez niego zarzutów i nie udzielił odpowiedzi na postawione przez niego pytania. Wskazał, iż w dalszym ciągu nie wie w jaki sposób ustalono wilgotność dostarczonego przez niego surowca i czy pomiaru dokonano za pomocą atestowanego przyrządu. Dostarczony przez niego towar został przyjęty i nie zgłaszano reklamacji. Podkreślił, iż czuje się zaszczuty przez organy prowadzące postępowanie w tej sprawie.
Ponadto wskazał, że wobec członków przedsiębiorstwa przetwórczego, z którym zawarł umowę, toczą się obecnie postępowania sądowe, a także że surowiec został od niego odebrany, ale nie zapłacono mu za niego. Tymczasem organ daje wiarę wyjaśnieniom członkom zarządu tego przedsiębiorstwa, a w konsekwencji zamierza odebrać rolnikom należne im pieniądze.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując jednocześnie stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja wbrew wywodom skargi odpowiada prawu.
Spór w niniejszej sprawie dotyczy uzupełniającej płatności obszarowej, w zakresie której organy obu instancji uznały, że skarżący nie spełnił warunków przyznania tej płatności, wobec czego wykluczyły część powierzchni zadeklarowanych działek i w konsekwencji – przyznały niższą kwotę uzupełniającej płatności obszarowej.
Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. Nr 40, poz. 326) płatnością uzupełniającą do powierzchni upraw są objęte m.in. następujące rodzaje roślin uprawiane w plonie głównym: trawy na trwałych użytkach zielonych przeznaczone na susz paszowy.
Zgodnie z § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Oz.U.09.40.326) płatność uzupełniająca do powierzchni upraw roślin, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12, przysługuje do powierzchni uprawy, z której pochodzą pasze objęte umowami lub deklaracjami dostaw, o których mowa wart. 14 i 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 z dnia 7 marca 2005 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1786/2003 w sprawie wspólnej organizacji rynku suszu paszowego (Dz. Urz. UE L 61 z 08.03.2005, str. 4, z późno zm.).
Art. 14 ust. 1 lit. a) - h) ww. rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 z dnia 7 marca 2005 r. stanowi, że każda umowa, o której mowa wart. 86 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, musi w szczególności zawierać: cenę, jaką należy zapłacić producentowi zielonki lub, w stosownych przypadkach, suszu paszowego produkowanego metodą suszenia na słońcu; obszar, z którego zbiór ma być dostarczony do przetwórcy; warunki dostawy oraz płatności; nazwiska, imiona i adresy stron zawierających umowę; datę jej zawarcia; gatunek lub gatunki pasz przeznaczonych do przetworzenia oraz ich przewidywane ilości; identyfikację działki lub działek rolniczych, na których uprawiane są pasze przeznaczone do przetworzenia, z odniesieniem do udzielania pojedynczego wniosku o pomoc, w którym działki te zostały zadeklarowane, zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, oraz, w przypadku gdy umowa zostaje zawarta lub deklaracja jest realizowana przed datą złożenia pojedynczego wniosku o pomoc, zobowiązanie zadeklarowania wspomnianych działek w pojedynczym wniosku o pomoc.
Decyzję z dnia [...] listopada o przyznaniu płatności na rok 2010 wydano w oparciu o deklarację rolnika. Zgodnie z § 10 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 39, poz. 215 ze zm.), w przypadku ubiegania się o przyznanie płatności uzupełniającej do powierzchni upraw traw na trwałych użytkach zielonych przeznaczonych na susz paszowy, rolnik dołącza do wniosku o przyznanie płatności oświadczenie o przeznaczeniu tych traw na susz paszowy, wraz z podaniem danych identyfikujących działki rolne, na których są one uprawiane.
Rolnik otrzymuje płatności uzupełniające do traw na trwałych użytkach zielonych przeznaczonych na susz paszowy, które w chwili dostarczenia je przedsiębiorstwu przetwórczemu stanowią zielonkę (świeżą). Ustalając zaś znaczenie pojęcia zielonki przeznaczonej na susz paszowy, trzeba mieć na uwadze nie tylko art. 1 rozporządzenia 1786/2003, który wyłącza z rynku suszu paszowego siano, kapusty pastewne oraz produkty zawierające siano, ale także art. 34a ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego (Dz. U. Nr 223, poz. 2221 ze zm.), zgodnie z którym zielonka przeznaczona do produkcji suszu paszowego metodą dehydratacji oznacza świeżą zielonkę o wilgotności nie mniejszej niż 30 %, której okres przechowywania od wprowadzenia na teren przedsiębiorstwa przetwórczego, o którym mowa wart. 2 pkt 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 z dnia 7 marca 2005 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1786/2003 w sprawie wspólnej organizacji rynku suszu paszowego, do rozpoczęcia przetwarzania na susz paszowy nie przekracza 48 godzin.
Organ nie miał wiedzy o nieprawidłowościach, które następnie stanowiły podstawę wznowienia postępowania. Nie przedkładano mu w tym czasie zarówno umów z przetwórcą, jak również wystawianych przez niego faktur. Organ I instancji uzyskał informacje o istnieniu tej "nowej okoliczności faktycznej" dopiero po przeprowadzeniu przez ARR kontroli w dniach [...] lutego 2011 r. (pismo z dnia [...] czerwca 2011 r. [...]).
Dokumenty zgromadzone w wyniku kontroli jak i przedłożone przez skarżącego, bezspornie potwierdzają, że dostarczony przez A.Z. surowiec stanowił siano, zatem nie spełniał wymogu minimalnej wilgotności, określonego w art. 34 a ustawy o organizacji rynku owoców i warzyw. Jest to ponadto okoliczność mająca istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, bowiem wpływa w sposób bezpośredni na określenie praw wnioskodawcy do uzyskania spornej płatności uzupełniającej. Uzasadnia to wznowienie postępowania w oparciu o wskazany przez organy przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (por. wyroki NSA: z 1 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 2154/10, z dnia 25 sierpnia 2011 r. sygn. akt II GSK 782/10, wyroki WSA w Krakowie: z dnia 6 lutego 2012 . sygn. akt II SA/Kr 569/11, z dnia 21 lipca 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 74/11).
Dodać należy, że zarzuty zawarte zarówno w odwołaniu jaki i skardze do sądu administracyjnego stanowią w istocie polemikę co do ogólnych zasad realizacji dopłat, braku płatności za dostarczony towar, problemów karnych odbiorcy surowca.
Skarżący nie odnosi się w tych pismach do istoty sprawy tj. jakości i charakteru surowca. Bezpodstawnie uważa, że podpisana przez niego umowa na dostawę trawy – siana a następnie dostawa siana – co jednoznacznie wynika z faktur wystawionych przez odbiorcę – nie mają istotnego znaczenia w sprawie gdyż on ich w istocie nie analizował. Skarżący nie może żądać aby wyłącznie organy dbały o prawidłowość realizacji kontraktów zawieranych przez rolników. Organy prawidłowo zareagowały w momencie, w którym ustalono, że umowy i ich realizacja nie spełniały wymogów, które uzasadniały przyznanie płatności uzupełniającej. A.Z. doświadczony rolnik, nie może wprowadzać w błąd organów i sądu informacją, że suszenie skoszonej trawy wymagałoby od niego jakichś dodatkowych nakładów. Natomiast nakładów dodatkowych wymaga suszenie zielonki o wilgotności co najmniej 30%, co powoduje uzyskanie innego rodzaju paszy niż siano i dlatego przewidziano do tego procesu, dodatkowe, uzupełniające dopłaty.
W tej sprawie odbiorca nie żądał dopłaty z tytułu suszenia wilgotnej zielonki bowiem miał pełną świadomość, że z zawartych umów i ich realizacji w praktyce, nie może takich dopłat uzyskać. A.Z. nie mógł być nieświadomy rodzaju surowca jaki miał dostarczyć i jaki dostarczał. Na żadnym etapie postępowania nie kwestionował treści umowy i faktur, co najwyżej na potrzeby postępowania usiłował wyjaśnić, że nie znał ich treści.
Organ uznając, że skarżący został wprowadzony w błąd nie wskazał jakiego elementu dotyczyło owe wprowadzenie w błąd. Odstępując od potrąceń wynikających z art. 58 ust. 1 akapit 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 ustalającego szczegółowe zasadny wykonywania rozporządzenia rady (WE) nr 73/2009 działał na korzyść skarżącego.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał zarzuty skargi za bezzasadne, wobec czego orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późno zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło