II SA/Go 604/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 15 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi H.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: 1. na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, 2. na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak [...] w sprawie zatrzymania wobec H.B. prawa jazdy do czasu wykazania brakiem przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Na ww. wymienioną decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. złożył H.B., w której zawarł między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że jest jedyną osobą posiadającą uprawnienia do kierowania pojazdami i jego pomoc jako kierowcy przy częstych wizytach u lekarza z chorą żoną i teściową jest niezbędna. Skarżący podkreślił, że nie może korzystać w tym zakresie z pomocy innych członków rodziny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma na celu ochronę strony przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "p.p.s.a.", zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. W tej kwestii stanowisko orzecznictwa i doktryny jest zgodne i niezmienne (por. postanowienie NSA z dni 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 140/12, postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11, postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1116/10, postanowienie NSA z dnia 6 listopada, sygn. akt II OZ 975/09, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168, Tarno J.P., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2010, s. 207). Odnosząc powyższe uwagi do argumentacji zaprezentowanej przez stronę w toku niniejszego postępowania wpadkowego sąd uznał, że skarżący wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji podał, że jest jedyną osobą posiadającą uprawnienia do kierowania pojazdami i jego pomoc jako kierowcy przy częstych wizytach u lekarza z chorą żoną i teściową jest niezbędna. W ocenie Sądu, wskazane przez skarżącego okoliczności uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji w niniejszej sprawie. Skutki, na które powołuje się skarżący mogą bowiem być zakwalifikowane do kategorii "powodujących niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia". Jest niewątpliwym, że wykonanie decyzji uniemożliwi skarżącemu korzystanie z własnego pojazdu i ewentualne dowożenie schorowanej żony, jak i teściowej na niezbędne dla ich zdrowia zabiegi i kontrole do szpitala, czy przychodni, co w sytuacji przedstawionej przez skarżącego może spowodować trudne do odwrócenia skutki związane z utratą zdrowia. Na marginesie powyższych rozważań podkreślić jedynie należy, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od oceny zasadności samej skargi. W postępowaniu o ochronę tymczasową, sąd nie mógł badać prawidłowości postępowania administracyjnego, gdyż niweczyłoby to kontrolę sądową legalności zaskarżonej decyzji. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest bowiem na wstępnym etapie postępowania. W dalszej części stwierdzić należy, iż postępowanie sądowoadministracyjne należało zawiesić. Zgodnie z treścią art. 56 p.p.s.a. w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania administracyjnego postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. W myśl art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a., gdy spełnione zostaną przesłanki określone w art. 56 p.p.s.a, sąd obligatoryjnie zawiesza z urzędu postępowanie sądowoadministacyjne. W przedmiotowej sprawie H.B. w dniu 16 lipca 2014 r. (data nadania na kopercie) wniósł do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2014 r., Nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Natomiast z akt administracyjnych sprawy wynika, iż postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] organ I instancji, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, art. 147 i art. 149 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267), wznowił postępowanie administracyjne z powodu wydania orzeczenia lekarskiego nr [...], w którym stwierdzono, że wobec skarżącego istnieją przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdem. Nie ulega więc wątpliwości, iż przed wniesieniem skargi do Sądu skutecznie wszczęte zostało postępowanie administracyjne, wymienione w art. 56 p.p.s.a. Na marginesie wskazać należy, iż postępowanie sądowoadministracyjne zostanie podjęte z urzędu w przypadku ustania przyczyny zawieszenia, tj. gdy zostanie zakończone postępowanie administracyjne w wyniku którego zawieszono postępowanie sądowe w rozpoznawanej sprawie (w sytuacji zaskarżenia aktu wydanego w takim postępowaniu do sądu administracyjnego - po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego). Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.