II SA/Go 633/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Asesor WSA Jarosław Piątek (spr.) Protokolant referent stażysta Krzysztof Frączek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2017 r. sprawy ze skargi W.W. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców oddala skargę. Pismem z dnia [...] maja 2017 r. W.W. (dalej również jako skarżący) zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji z wnioskiem o usunięcie z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego 6 punktów karnych przypisanych za popełnione wykroczenie drogowe popełnione w dnu [...] listopada 2015 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r., organ poinformował skarżącego, że z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego wynika, iż W.W. w okresie od [...] października 2015 r. do [...] lipca 2016 r. dopuścił się czterech wykroczeń drogowych, za które otrzymał łącznie 26 punktów karnych. Organ wskazał, że zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r., poz. 488; zwanego w dalszej części uzasadnienia rozporządzeniem), organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji punkty przypisane na podstawie wpisu ostatecznego jeżeli od dnia popełnienia naruszenia upłynął rok, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyłaby 24 punkty. Organ stwierdził, że wiążąca jest data naruszenia przepisów ruchu drogowego, a nie data wpisu do ewidencji, czy też data opłacenia mandatu karnego. Na powyższą czynność skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. złożył W.W. reprezentowany przez adwokata Ł.K.. Pełnomocnik zarzucił organowi: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. § 4 ust. 4 rozporządzenia polegające na jego błędnej wykładni, czego skutkiem było przyjęcie, iż punkty karne, za wykroczenie drogowe popełnione przez W.W. w dniu [...] kwietni 2016 r. za które został on prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego wyrokiem z dnia [...] grudnia 2016 r. w sprawie [...], winny zostać ujęte w ewidencji punktów karnych prowadzonej przez Komendanta Wojewódzkiego Policji z datą popełnienia wykroczenia tj. [...] kwietnia 2016 r., a nie z datą uprawomocnienia się orzeczenia stwierdzającego popełnienie wykroczenia tj. 8 grudnia 2016 r., 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie i nieusunięcie z ewidencji punktów karnych za wykroczenie drogowe popełnione w dniu [...] listopada 2015 r. pomimo, iż od daty popełnienia wykroczenia upłynął rok. Pełnomocnik skarżącego wniósł o: uchylenie w całości zaskarżonej czynności i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik wskazał, że w dniu [...] listopada 2016 r. powinien zostać usunięty wpis dotyczący przekroczenia prędkości, za które W.W. otrzymał 6 pkt karnych (zdarzenie z dnia [...] listopada 2015 r.). Tym samym liczba punktów w ewidencji powinna zostać zmniejszona i na dzień [...] listopada 2016 r. powinna wynosić 10 pkt. Po czym po uprawomocnieniu się wyroku Sądu Rejonowego powinny zostać skarżącemu doliczone 10 pkt i tym samym na dzień [...] grudnia 2016 r. na koncie W.W. w ewidencji punktów karnych powinno znajdować się 20 punktów karnych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. 2016. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną i stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 134 § 1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej kontroli uznać należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wskazać, że niniejsza sprawa sądowoadministracyjna została wszczęta po wejściu w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postepowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935). Z tego względu znajdują zastosowanie art. 52 i art 53 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym wskazaną powyżej ustawą nowelizującą. Skarżący nie miał zatem obowiązku złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Sąd uznał, że termin do złożenia skargi został zachowany (art. 53 § 1 p.p.s.a., k. 31 akt sądowych). Wpis do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego stanowi czynność materialno-techniczną, która mieszcząc się w katalogu, o którym stanowi przepis art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., podlega kontroli sądu administracyjnego. Kierowca zainteresowany wykreśleniem punktów karnych z ewidencji może zwrócić się do organu prowadzącego tę ewidencję o podjęcie określonego aktu lub czynności, a następnie w zależności od tego, czy i jakie organ ten zajmie stanowisko, skorzystać ze skargi do sądu administracyjnego kwestionując czynność na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. lub skarżąc bezczynność organu na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy (zob. wyrok NSA z dnia 21 marca 2017 r., I OSK 1335/15, LEX nr 2293545). W sprawie niniejszej przedmiotem kontroli Sądu była czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie odmowy usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców. Przepis art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1260 ze zm. – dalej jako p.r.d.) stanowi, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Stosownie do treści art. 130 ust. 2 p.r.d. punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów. Szczegółowe regulacje dotyczące sposobu punktowania i liczby punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego, warunków i sposobu prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego oraz trybu występowania z wnioskami o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji; programu szkolenia i jednostek upoważnionych do prowadzenia szkolenia; liczby punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia; podmiotów uprawnionych do uzyskiwania informacji zawartych w ewidencji, zawarte zostały w wydanym na podstawie delegacji określonej w art. 130 ust. 4 p.r.d. rozporządzeniu. Akt ten stanowi, że ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzi komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych (§ 3 ust. 1), że wpisu do ewidencji dokonuje policjant lub pracownik jednostki Policji (§ 4 ust. 8) z tym, że wpisu ostatecznego dokonuje się, jeżeli naruszenie przepisów ruchu drogowego stwierdzone zostanie prawomocnym wyrokiem sądu, postanowieniem sądu o warunkowym umorzeniu postępowania, mandatem karnym albo orzeczeniem organu orzekającego w sprawie o naruszenie w postępowaniu dyscyplinarnym, a wpisu tymczasowego niezwłocznie po ujawnieniu naruszenia, jednakowoż po stwierdzeniu naruszenia jednym z ww. rozstrzygnięć wpis ten staje się wpisem ostatecznym (§ 4 ust. 1, 2 i 4 rozporządzenia). Ewidencja, o której mowa w art. 130 ust. 1 p.r.d. jest rejestrem, w którym wpisów dokonuje wyłącznie uprawniony do tego organ Policji i tylko on ma kompetencję do usuwania punktów karnych. W sytuacji bowiem, w której danemu podmiotowi zostało przyznane prawo do prowadzenia określonej ewidencji, rejestru czy innego wykazu, tylko ten podmiot jest odpowiedzialny za prawidłowe jego prowadzenie i zgodność z prawem dokonanych wpisów (zob. wyrok NSA z dnia 29 sierpnia 2017 r., I OSK 2964/15, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z akt sprawy wynika, że W.W. w okresie od dnia [...] października 2015 r. do [...] lipca 2016 r. dopuścił się czterech wykroczeń drogowych, za które otrzymał łącznie 26 punktów karnych. Zdaniem skarżącego punkty karne za wykroczenie drogowe popełnione w dniu [...] kwietnia 2016 r. powinny być ujęte w ewidencji punktów karnych z datą uprawomocnienia się orzeczenia stwierdzającego popełnienie wykroczenia, tj. 8 grudnia 2016 r, a nie z datą faktycznego jego popełnienia. W ocenie Sądu przedstawione stanowisko jest błędne. Z przepisu art. 130 ust. 2 p.r.d. wynika, iż punkty wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia. Nie ulega zatem wątpliwości, że decydujące znaczenie ma data dopuszczania się naruszenia, a nie to, kiedy w rzeczywistości wprowadzono dane do ewidencji, czy też kiedy ostatecznie zapadło orzeczenie skazujące za popełnione naruszenie przepisów ruchu drogowego. Punkty wpisane jako tymczasowe, które wskutek wydania przez uprawnione podmioty jednego z rozstrzygnięć wymienionych w § 4 ust. 1 rozporządzenia, na mocy których stały się one wpisami ostatecznymi, ocenia się przez pryzmat daty popełnionego naruszenia, a nie wydania aktu je potwierdzającego w określonej dacie przeszłej. Rozstrzygnięcia takie mają bowiem charakter deklaratywny, a nie konstytutywny (zob. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 3 lutego 2015 r., II SA/Rz 1180/14, LEX nr 1650644, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 13 kwietnia 2017 r., III SA/Gd 120/17, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe stanowisko potwierdził NSA w wyroku z dnia 21 marca 2017 r. (I OSK 1335/15, www.orzeczenia.nsa.gov.pl) w którym stwierdził, że punkty tymczasowe przekształcane są w ostateczne po uprawomocnieniu się wyroku w sprawie, o ile taka została wszczęta, przy czym decydujące znaczenie ma data popełnienia wykroczenia, a nie wyroku, a więc działanie to ma charakter niejako wsteczny. Wynika to z brzmienia § 4 ust. 1, 2, 4 rozporządzenia. W konsekwencji należy stwierdzić, że zaskarżona czynność organu w przedmiocie odmowy usunięcia z ewidencji kierowców punktów karnych jest zgodna z prawem. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę jako bezzasadną należało oddalić.