II SA/Go 64/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. (Poland) Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. (Poland) Sp. z o.o. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zmiany do projektu budowlanego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. L. (Poland) Sp. z o.o., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, za pośrednictwem Wojewody [...], skargę na decyzję tego organu z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zmiany do projektu budowlanego. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca podniosła, że wstrzymanie wykonania ww. rozstrzygnięcia uzasadnione jest szkodą jaka grozić będzie skarżącej jeśli decyzja zostanie zrealizowana bowiem jej oddziaływanie, w tym na nieruchomość skarżącej nie zostało przeanalizowane przez organ i Prezydenta. Ponadto w ocenie skarżącej wykonanie inwestycji przed oceną postępowania administracyjnego przez Sąd może wiązać się z koniecznością usunięcia objętych decyzją I instancji zmian. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Powołany przepis zawiera wyczerpujący katalog przesłanek udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej. Oznacza to zatem, że możliwość uwzględnienia wniosku w tym przedmiocie uzależniona jest od niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków wykonania decyzji. Z uwagi na wyjątkowy charakter instytucji wstrzymania wykonania skarżonego aktu, inicjatywa w zakresie uprawdopodobnienia w dostatecznym stopniu okoliczności stanowiących o zasadności wniosku przysługuje podmiotowi, który go składa. Niebezpieczeństwo wyrządzenia, na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności. Wobec tego musi istnieć realne i wymierne zagrożenie wyrządzenia szkody. To na skarżącym ciąży obowiązek uprawdopodobnienia takiego zagrożenia (por. postanowienia NSA: z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13; z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 116/12, z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07; orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji winien być wnikliwie uzasadniony, zawierać argumentację popartą faktami wraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania objętego skargą aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą nie mogą natomiast stanowić podstawy do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. W ocenie Sądu wskazane przez skarżącą Spółkę okoliczności nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie wykazała, aby wykonanie przedmiotowej decyzji wiązało się z wyrządzeniem znacznej szkody, bądź powodowało niemożliwe do odwrócenia skutki. Nie wskazano bowiem okoliczności pozwalających na uznanie, że w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji zostanie spełniona dyspozycja art. 61 § 3 p.p.s.a. Pamiętać należy, że możliwość wystąpienia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków przez wydanie danego aktu musi być realna i poparta rzeczowymi dowodami źródłowymi. Strona na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązana jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania zaskarżonego aktu. Brak wskazania tej szkody i jej uprawdopodobnienia uniemożliwia pozytywną ocenę wniosku. Podkreślenia zaś wymaga, że podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku (por. postanowienia NSA: z dnia 18 lutego 2014 r., sygn. akt II GZ 50/14 i z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 498/12, dostępne w CBOSA). Dodać należy, że przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie można utożsamiać z oceną legalności wydanego aktu. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt II OZ 250/14, LEX nr 1447295). Jednocześnie należy podkreślić, iż przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. ochrona tymczasowa nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jedynie przed skutkami bezpośrednio związanymi z jej wykonaniem, których ponadto nie można byłoby naprawić w razie ewentualnego uwzględnienia skargi. Chodzi więc o szkodę wyrządzoną wykonaniem konkretnej decyzji, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2018 r., sygn. akt II OSK 1548/2018, LEX nr 2513909). Ogólnikowych i lakonicznych stwierdzeń skarżącej Spółki, że na zasadność wstrzymania wykonania wskazuje "szkoda jaka grozić będzie skarżącej jeśli decyzja zostanie zrealizowana bowiem jej oddziaływanie, w tym na nieruchomość skarżącej nie zostało przeanalizowane przez organ i Prezydenta. Ponadto wykonanie inwestycji przed oceną postępowania administracyjnego przez Sąd może wiązać się z koniecznością usunięcia objętych decyzją I instancji zmian", nie można utożsamiać z dostatecznym uprawdopodobnieniem okoliczności stanowiących o zasadności wniosku. To zbyt mało, by sąd mógł uwzględnić wniosek. Ogólnikowe powoływanie się na trudne do odwrócenia skutki realizacji decyzji nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia w stopniu uzasadniającym uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, wskazuje jedynie na przypuszczalne skutki jej wykonania. W konsekwencji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.