II SA/Go 644/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 10 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu W.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia 1. odrzucić sprzeciw. 2. odmówić przyznania prawa pomocy. Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 27 lipca 2018 r. W.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – za pośrednictwem organu I instancji – Wójta Gminy, sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] uchylającej w całości decyzję nr [...] Wójta Gminy z dnia [...] maja 2018r., którą organ ten odmówił ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia od niej sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako: p.p.s.a.) od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Stosownie do art. 64c § 1 i 2 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji, za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji. Przy czym termin ten uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd niezwłocznie wzywa organ, który wydał zaskarżoną decyzję, do przekazania sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy (art. 64c § 3 p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Jak wynika z akt sprawy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r. została doręczona stronie skarżącej w dniu 13 lipca 2018 r. Zatem termin do wniesienia sprzeciwu – za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego lub bezpośrednio do Sądu w niniejszej sprawie upłynął z dniem 27 lipca 2018r. W niniejszej sprawie strona wniosła wprawdzie sprzeciw 27 lipca 2018r., ale za pośrednictwem organu I instancji, czyli niezgodnie z powołanym powyżej art. 64c p.p.s.a. Sprzeciw został zaś przesłany przez Wójta Gminy do Sądu w dniu 7 sierpnia 2018r. Zatem ów dzień – 7 sierpnia 2018 r., Sąd przyjął za dzień prawidłowego – zgodnego z ww. trybem, wniesienia sprzeciwu. Wobec powyższego uznać więc należy, iż sprzeciw został wniesiony z uchybieniem 30-dniowego ustawowego terminu, pomimo prawidłowego pouczenia przez organ administracji publicznej o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia. Jeżeli chodzi o wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, stosownie do treści art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo to może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). Jednakże w myśl art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi (sprzeciwu). W orzecznictwie sądowym panuje zgodny pogląd, że o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o taką sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. postanowienie NSA z 14 marca 2012 r., II GZ 82/12, LEX nr 1121172), zaś stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości co do braku szans na jej uwzględnienie (por. postanowienie NSA z 28 lutego 2012 r., II FZ 109/12, LEX nr 1121093). Przepis art. 247 p.p.s.a. znajduje zastosowanie przede wszystkim w sytuacjach, w których skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. postanowienie NSA z 22 lutego 2012 r., I OZ 1110/11, LEX nr 1120723), co ma miejsce w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 247 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 2 postanowienia.