II SA/Go 654/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Powiatu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Powiatu na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zwrotu dofinansowania postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Powiat złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Zarządu Województwa nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., którą organ utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] stycznia 2015r. nr [...] w sprawie odmowy umorzenia zwrotu dofinansowania wynikającego z umowy o dofinansowanie Projektu nr [...] "Budowa Regionalnego Centrum Edukacji Ponadgimnazjalnej [...]". W skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdyby wniosek taki nie został uwzględniony przez organ, uzasadniając swój wniosek trudną sytuacją finansową oraz brakiem środków finansowych na rachunkach bankowych. Skarżący zwrócił uwagę, iż w budżecie Powiatu Gna 2015 r. nie ma ujętych kwot na wydatek związany z naliczoną korektą finansową. Obecnie z początkiem roku budżetowego zwrot środków finansowych wynikających z naliczonej korekty finansowej może spowodować utratę płynności finansowej skarżącej co rodzi niebezpieczeństwo braku realizacji zadań nałożonych na samorząd powiatowy. Powyższe zaś zdaniem skarżącego może powodować wyrządzenie znacznej szkody i nie leży w interesie skarżącego i społeczności powiatowej. Skarżący podał, iż jest zobowiązany jest do przejęcia długu szpitalnego SP ZOZ [...] w kwocie 112.657.912,77 zł, do tego posiada własny dług w kwocie 27.920.000 zł, a nie są to jedyne zobowiązania Powiatu. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. organ odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s.186). Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika zatem, że do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności konieczne jest spełnienie przynajmniej jednej ze wskazanych przesłanek, przy czym ciężar wykazania ich istnienia spoczywa na skarżącym. Ponadto wskazać należy, że przedmiotem wniosku o wstrzymanie, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji, jeżeli nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008 r., sygn.. akt II OZ 714/08, Lex nr 493646; postanowienie NSA z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt II OZ 921/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2008, s. 339). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że decyzja, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania nie kwalifikuje się do wykonania (zawieszenia jej skuteczności). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bowiem decyzja w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu zwrotu płatności wynikającej z umowy o dofinansowanie, która nie nakłada na zobowiązanego żadnych nowych obowiązków, ani nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze obowiązków materialnoprawnych skarżącego. W związku z powyższym w ocenie tutejszego Sądu skuteczność zaskarżonej decyzji nie stwarza również niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, bądź trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja nie nakłada bowiem na stroną skarżącą żadnych obowiązków, które podlegałyby realizacji w drodze egzekucji, zaś możliwość przeprowadzenia ewentualnej egzekucji nie wynika z faktu wydania przedmiotowej decyzji, lecz wydanej uprzednio decyzji w przedmiocie zwrotu dofinansowania. Uznając w konsekwencji, iż brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku strony skarżącej, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.