II SA/Go 688/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędziowie Sędzia WSA Kamila Karwatowicz Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 lutego 2026 r. sprawy ze skargi S.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia oddala skargę. 1. Decyzją z dnia [...] października 2025 r., nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania S.B. (skarżący) utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] sierpnia 2025r., nr [...] o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia pn. "Budowa farmy fotowoltaicznej wraz z niezbędną infrastrukturą na działkach ewidencyjnych nr [...] i nr [...] położonych w gminie [...] miejscowość [...] woj. [...]". 1.1. W podstawie prawnej tej decyzji wskazano art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (aktualnie t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej k.p.a.) oraz art. 71 ust. 1, art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4 oraz art. 77 ust. 1 pkt 1, art. 85 ust. 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1112 ze zm., dalej u.o.o.ś.) oraz § 3 ust. 1 pkt 54a lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839 ze zm., dalej rozporządzenie w sprawie przedsięwzięć). 1.2. Stan sprawy był następujący: dnia [...] stycznia 2024 r. do organu I instancji - Wójta Gminy wpłynął wniosek inwestora S. sp. z o.o. dotyczący wydania pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Budowa farmy fotowoltaicznej wraz z niezbędną infrastrukturą na działkach ewidencyjnych [...] i nr [...] położonych w gminie [...] miejscowość [...] woj. [...]". Inwestycja ta obejmować miała montaż paneli fotowoltaicznych (do 230 000 sztuk) na konstrukcjach wolnostojących, falowniki (do 900 sztuk), stacje transformatorowe (do 75 sztuk), magazyn energii o pojemności do 100 MWh, drogi wewnętrzne, linie kablowe energetyczno-światłowodowe oraz ogrodzenie owysokości do 5 m z przestrzenią umożliwiającą przemieszczanie się małych zwierząt. Całkowita powierzchnia działek pod inwestycję to ok. 265 ha, z czego zajęte ma być ok. 180 ha. Działki przeznaczone od inwestycje posiadają różnorodne użytki rolne, głównie klasy R1V, RV i RVI, z fragmentami nieużytków i rowów. Najbliższa zabudowa mieszkaniowa znajduje się około 65 m od granicy działki nr [...]. 1.3. Ze względu na kwalifikację przedsięwzięcia do grupy mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz lokalizację na terenie Parku Krajobrazowego [...] i obszaru Natura 2000 [...], wszczęto procedurę oceny oddziaływania na środowisko. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...]. oraz Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...], a także Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...]. wskazali na konieczność sporządzenia szczegółowego raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, obejmującego analizę wariantów inwestycji, inwentaryzację elementów przyrodniczych (w tym gatunków chronionych), ocenę oddziaływania na krajobraz i środowisko wodne oraz propozycje działań minimalizujących i kompensacyjnych. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2024 r. Wójt Gminy stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Inwestor w dniu [...] października 2024r. przedłożył raport o oddziaływaniu na środowisko dla wskazanego przedsięwzięcia. Po jego przedstawieniu Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] (PPIS) pozytywnie zaopiniował przedsięwzięcie pod względem higieniczno-sanitarnym, pod określonymi warunkami. Również Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...]. (DZZWP) uzgodnił warunki realizacji inwestycji w proponowanym przez inwestora wariancie oraz określił warunki tej realizacji. Natomiast Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska (RDOŚ) odmówił uzgodnienia warunków realizacji ww. przedsięwzięcia wskazując m.in., że realizacja inwestycji spowoduje znacząco negatywne oddziaływanie na integralność obszaru Natura 2000, naruszy zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w granicach Parku Krajobrazowego [...], wpłynie negatywnie na krajobraz priorytetowy "Obszar wiejski [...]" oraz korytarz ekologiczny Puszcza [...] GKZ-1. Organ ten wskazał, że inwestycja zlokalizowana jest na terenie o wysokich wartościach przyrodniczych i krajobrazowych, z licznymi chronionymi siedliskami i gatunkami, a także stanowi barierę migracyjną dla zwierząt. Ponadto inwestycja będzie dominować wizualnie w krajobrazie, szczególnie wzdłuż drogi krajowej [...], co jest sprzeczne z celami ochrony krajobrazu i przyrody. W dalszym postępowaniu Wójt Gminy zwrócił się do RDOŚ i DZZWP. o rozstrzygnięcie sprzeczności między ich stanowiskami. DZZWP potwierdził swoje pozytywne stanowisko dotyczące wpływu inwestycji na środowisko wodne, natomiast RDOŚ. podtrzymał odmowę uzgodnienia warunków realizacji inwestycji ze względu na negatywny wpływ na przyrodę i krajobraz chronionych obszarów. 1.4. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2025 r., nr [...] Wójt Gminy odmówił ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla wskazanego przedsięwzięcia podzielając i przytaczając w całej rozciągłości stanowisko RDOŚ, że planowana inwestycja będzie znacząco i negatywnie oddziaływać na chronione na objętym nim terenie obszary przyrodnicze i krajobrazowe. 2. Od tej decyzji odwołanie, w ustawowym terminie, wniósł skarżący S.B. (będący właścicielem nieruchomości - działek ewidencyjnych nr [...] oraz [...], położone w gminie [...], miejscowość [...], na których ma być realizowane przedsięwzięcie). Zaskarżając decyzję organu I instancji, w oparciu o art. 142 k.p.a. zaskarżył również postanowienie RDOŚ z dnia [...] maja 2025 r. o odmowie uzgodnienia warunków realizacji powyższego przedsięwzięcia. Zaskarżonym aktom zarzucił: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 71 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 2, art. 77 ust. 1 pkt 1 oraz art. 80 ust. 1 u.o.o.ś. polegające na ich błędnym zastosowaniu, przez wadliwe przyjęcie, że planowana inwestycja: a) znacząco negatywnie oddziałuje na integralność obszaru Natura 2000 ostoi siedliskowej i ptasiej [...]; b) narusza obowiązujący w granicach Parku Krajobrazowego [...] zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz ma negatywny wpływ na przyrodęi krajobraz oraz na cele ochrony tego parku; c) ma negatywny wpływ na krajobraz priorytetowy o kodzie ID 1700 o nazwie "Obszar wiejski [...]"; d) ma negatywny wpływ na korytarz ekologiczny Puszcza [...] GKZ-1; - podczas gdy w rzeczywistości żadna w powyższych negatywnych przesłanek nie zaistniała, a tym samym zarówno organ uzgadniający (RDOŚ), jak i organ pierwszej instancji, powinny wydać stosowne rozstrzygnięcia w celu pozytywnego rozpatrzenia wniosku inwestora; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (aktualnie t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 13, dalej u.o.p.), polegające na jego błędnym zastosowaniu, przez wadliwe przyjęcie, że planowane przedsięwzięcie nie wypełnia przesłanki wyłączającej ograniczenie lokalizowania inwestycji na terenie chronionym, podczas gdy ta przesłanka wyłączająca ograniczenia została spełniona; 3) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 84 § 1 k.p.a., polegające na niepowołaniu w sprawie biegłego celem przygotowania opinii wyjaśniającej sprzeczności pomiędzy stanowiskami organów uzgadniających, tj. RDOŚ. oraz Wód Polskich, w kontekście także treści raportu o oddziaływaniu na środowisko z sierpnia 2024 r. opracowanego przez zespół pod kierownikiem mgr inż. E.B. - kierownika zespołu - podczas gdy ewidentnie z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że dla jej rozstrzygnięcia potrzebna jest wiedza specjalistyczna, co do pewnego stopnia (zwracając na uwagę na sprzeczności w uzgodnieniach wskazanych wyżej organów) zauważa także organ pierwszej instancji; 4) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców w zw. z art. 7a § 1 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a. przez rozstrzygnięcie wątpliwości występujących w niniejszej sprawie na niekorzyść inwestora - będącego przedsiębiorcą, co jest naruszeniem fundamentalnej zasady działania organów w zaufaniu do przedsiębiorcy; 5) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. przez błędną analizę materiału dowodowego w sprawie oraz błędną analizę stanu prawnego na kanwie w szczególności uzgodnień dokonywanych przez RDOŚ - co miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w zakresie wadliwego uznania przez organ, że zaistniały przesłanki uzasadniające odmowę wydania decyzji pozytywnej zgodnie z wnioskiem inwestora. Podnosząc powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, zobowiązanie organu I instancji do powołania biegłego w trybie art. 84 § 1 k.p.a., celem przygotowania opinii wyjaśniającej sprzeczności pomiędzy stanowiskami organów uzgadniających. 3. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze opisało przebieg postępowania i podało całe treści decyzji organu I instancji, postanowienia RDOŚ oraz odwołania. Dalej wskazało, że podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy m.in. art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 77 ust. 1, art. 80 ust. 1 i art. 85 ust. 1 u.o.o.ś. konstatując, że planowane przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w przepisie § 3 ust. 1 pkt 54a lit. a rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć. Dalej powołano art. 59 ust. 1 pkt 2 i art. 71 ust. 2 u.o.o.ś. dotyczące konieczności uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. regulującego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko podkreślając, że wszystkie organy uzgadniające uznały, że w sprawie zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz sporządzenia zakres raportu w pełnym wymiarze (art. 66 u.o.o.ś.). Dalej Kolegium opisało charakterystykę inwestycji (co nie jest sporne i nie wymaga powtórzenia). Następnie przytoczyło treść przepisu art. 82 ust. 1 u.o.o.ś. dotyczącego treści decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Kolegium potwierdziło, że w związku z tym, że planowane przedsięwzięcie zaliczone zostało do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko konieczne okazało się przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w tym uzgodnienie warunków planowanego przedsięwzięcia z RDOŚ (art. 77 ust. 1 pkt 1 u.o.o.ś.), DZZWP (art. 77 ust. 1 pkt 4 u.o.o.ś.) oraz zasięgnięcie opinii PPIS (art. 77 ust. 1 pkt 2 u.o.o.ś.). 3.1. Odnosząc się do spornej kwestii wynikającej z negatywnego stanowiska RDOŚ podzielonego przez organ I instancji Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 62 ust. 1 u.o.o.ś. w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na: środowisko oraz ludność, w tym zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, krajobraz, w tym krajobraz kulturowy, wzajemne oddziaływanie między elementami, dostępność do złóż kopalin ryzyko wystąpienia poważnych awarii oraz katastrof naturalnych i budowlanych, możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; wymagany zakres monitoringu. Podkreśliło, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko stanowi zasadniczy dokument, w oparciu o który dokonuje się oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Dokument ten, który ma charakter dokumentu prywatnego o szczególnej mocy dowodowej wynikającej z ustawy (art. 63 ust. 3 i art. 66u.o.o.ś.) podlega kontroli organu zgodnie z art. 77 w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. Kolegium wskazało, że decyzja o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia może być wydana jedynie w przypadkach określonych w ustawie. Są nimi okoliczności wskazane art. 80 i 81 u.o.o.ś. Zdaniem Kolegium w sprawie zaistniały okoliczności uzasadniające odmowę wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i są one związane z odmową uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez RDOŚ, która jak stwierdziło Kolegium "wiązała Wójta Gminy przy rozstrzygnięciu sprawy", a uzgodnienie mieściło się w ramach kompetencji RDOŚ określonych w art. 131 ust. 1 u.o.o.ś. 3.2. Następnie Kolegium odniosło się do argumentów zawartych w postanowieniu RDOŚ i podanych tam uwarunkowaniach przyrodniczych, rzeźby terenu, występującej na terenie planowanego przedsięwzięcia flory i fauny, w tym chronionych. Wskazano tu, że teren inwestycji znajduje się na krawędzi doliny rzecznej [...], w obszarze predysponowanym i kierunkującym migracje zwierząt, w terenie obfitującym w liniowe i płatowe elementy krajobrazu, które mogą pełnić rolę lokalnych szlaków kierunkujących migrację, jak np. dolinki, wywozy, szuwary, czyżnie, zadrzewienia itp. Planowane zamierzenie znajduje się w obszarze o bogatej i ciekawej rzeźbie terenu, o dużych deniwelacjach (40 - 60 m), spadkach powierzchni terenu w kierunku doliny rzecznej, ale także licznych wąwozach wcinających się w wysoczyznę o ścianach z wystawą południową, południowo - zachodnią, mających zasadnicze znaczenie dla rozwijającej się w otoczeniu doliny siedliskach kserotermicznych, w tym chronionych na podstawie dyrektywy siedliskowej - Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz. U. UE. L. z 1992 r. Nr 206, poz. 7, z późn. zm.) siedlisk: 6120 - ciepłolubne, śródlądowe murawy napiaskowe oraz 6210“ murawy kserotermiczne. Dalej, że planowana inwestycja zlokalizowana będzie w terenie o dużej ekspozycji widokowej, licznych punktach widokowych, wysokich walorach krajobrazowych o układach charakterystycznych dla krajobrazów południowej części parku krajobrazowego "[...]", które stanowią jeden z walorów dla których został on ustanowiony, ponadto w obrębie krajobrazu bogatego w rozlegle ekosystemy czyżni. łozowisk, zarośli, zadrzewień, muraw, mokradeł, zdziczałych stawów, rozsianych pomiędzy polami rolnymi o średniej wielkości, a więc ekosystemach o dużych wartościach biocenotycznych i preferowanych na potrzeby przemieszczania się zwierząt (w okresach migracji, podczas poszukiwania żerowisk, dyspersji polęgowej ptaków). Planowana inwestycja zlokalizowana ma być na gruntach rolnych, ornych, utrzymywanych w kulturze uprawy, których walory i zasoby przyrodnicze są ograniczone do zbiorowisk siedlisk segetalnych, a relacje ekosystemowe są wynikiem ludzkiej intensywnej działalności i pozostają pod ich wypływem. Co więcej podano, że inwestycja planowana jest w sąsiedztwie gruntów rolnych o podobnych walorach przyrodniczych agrocenoz, w których występują podobne mozaikowe układy krajobrazowe, w połączeniu z bogatymi przyrodniczo liniowymi lub płatowymi zakrzaczeniami, tworzącymi razem krajobraz uznany za priorytetowy przez audyt krajobrazowy województwa [...]; w sąsiedztwie doliny rzecznej, ze starorzeczami, okresowo zalewanymi wilgotnymi łąkami; w bezpośrednim sąsiedztwie drogi krajowej [...], po obu jej stronach. 3.3. Kolegium podkreśliło, że podziela powyższe stanowisko organu uzgadniającego, gdyż opiera się ono na analizie treści raportu środowiskowego w zestawieniu z dokumentami planistycznymi, aktami prawa mającymi zastosowanie w niniejszej sprawie, a także w oparciu o inne źródła danych, które zostały wykorzystane przy ocenie oddziaływania inwestycji na środowisko. Analiza ta obejmowała raport oddziaływania na środowisko, rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska oraz Ministra Środowiska dotyczące ochrony obszarów Natura 2000 i ptaków, obwieszczenie RDOŚ o celach ochrony obszaru Natura 2000 [...], standardowy formularz danych obszaru Natura 2000, uchwalę Sejmiku Województwa [...] dotyczące Parku Krajobrazowego [...] oraz audytu krajobrazowego, lokalizacyjne dane przestrzenne z BIP urzędów, Program Ochrony Środowiska dla Gminy, uchwalę Rady Gminy dotyczącą studium zagospodarowania przestrzennego, przyrodniczą bazę danych RDOŚ, informacje o korytarzach ekologicznych. Zdaniem Kolegium stanowisko RDOŚ zostało oparte na szerokim zestawie aktów prawnych, dokumentów planistycznych i danych przyrodniczych, które określają zasady ochrony środowiska, krajobrazu oraz warunki lokalizacji inwestycji na terenie objętym ochroną. Analiza dokonana przez RDOŚ pozwoliła stwierdzić, że inwestycja narusza zakazy obowiązujące na obszarach chronionych. Jeżeli chodzi o obwieszczenie RDOŚ i standardowy formularz danych obszaru Natura 2000, Kolegium wyjaśniło, że dokumenty te zawierają szczegółowe cele ochrony i charakterystykę przyrodniczą obszaru [...], umożliwiając ocenę, czy inwestycja jest zgodna z celami ochrony tego obszaru.Uchwala o Parku Krajobrazowym [...] określa z kolei zakazy i cele ochrony na terenie parku. Uchwala audytowa wskazuje krajobrazy priorytetowe i zalecenia dotyczące ich ochrony, przez co możliwe było stwierdzenie, że inwestycja jest sprzeczna z lokalnymi przepisami i polityką ochrony krajobrazu.Program Ochrony Środowiska dla Gminy określa lokalne priorytety i działania na rzecz ochrony środowiska, przez co analiza w tym zakresie pozwalała ocenić, czy inwestycja wpisuje się w lokalną strategię ochrony przyrody. 3.4. Kolegium zwróciło również uwagę na uchwałę Rady Gminy dotyczącą studium zagospodarowania przestrzennego określającą przeznaczenie terenu (rolne, leśne, inwestycyjne). W tym zakresie dokonane rozważania pozwoliły stwierdzić, że teren inwestycji nie jest przeznaczony pod planowane przedsięwzięcie. Bazy danych RDOŚ i informacje o korytarzach ekologicznych dostarczyły szczegółowych danych o występujących siedliskach, gatunkach chronionych i korytarzach migracyjnych oraz umożliwiły ocenę wpływu inwestycji na konkretne elementy środowiska. Zdaniem Kolegium wszystkie wymienione w postanowieniu RDOŚ dokumenty razem tworzą ramy prawne i merytoryczne, które zostały uwzględnione przy podejmowaniu rozstrzygnięcia o odmowie uzgodnienia planowanej inwestycji. Ich analiza wykazała, że planowana inwestycja narusza obowiązujące zakazy, cele ochrony i zasady zagospodarowania przestrzennego, co przesądziło o odmowie uzgodnienia przez RDOŚ. 3.5. Następnie Kolegium szczegółowo rozważyło kolejne argumenty – dotyczące uchwały Nr XLIII/647/18 Sejmiku Województwa z dnia [...] marca 2018 r. w sprawie Parku Krajobrazowego [...] (Dz. Urz. Woj. z dnia 30 marca 2018 r., poz. 828) - zwanej dalej "uchwałą PK". Wskazano, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 uchwały PK zakazano w jego granicach "realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów u.o.o.ś. W § 3 ust. 2 uchwały PK prawodawca sformułował odstępstwo w brzmieniu: "Zakazy określone w ust. 1 pkt 1,3,5 i 7, nie dotyczą terenów ujętych w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego". Kolegium podkreśliło, że zgodnie ze studium Gminy, kierunkiem wskazanym dla zagospodarowania działek, na których zaplanowano inwestycję jest przeznaczenie rolne i leśne, zatem sprzeczne z planowaną inwestycją, dlatego powyższe odstępstwo nie może mieć zastosowania. Kolegium podkreśliło, że stosownie do § 2 uchwały PK, szczególnymi celami ochrony Parku są: 1)ochrona wartości przyrodniczych, w tym:  a)biocenoz o charakterze naturalnym lub półnaturalnym pogranicza mezoregionów Równiny [...], Kotliny [...] i [...], Pojezierza [...] oraz [...] Przełomu [...], b)zad rzewień śródpolnych, przydrożnych i nadwodnych, w tym łęgowych, c)muraw kserotermicznych, ląk i starorzeczy, d)gatunków zwierząt i ich siedlisk; utrzymanie lub wzmacnianie różnorodności gatunkowej zwierząt w naturalnych miejscach ich bytowania, tworzenie ostoi dla zwierząt przez ograniczanie aktywności turystycznej i innych form użytkowania na obszarach szczególnie cennych pod względem przyrodniczym; 2)ochrona wartości historycznych i kulturowych, w tym: a)tradycyjnego modelu gospodarowania rolnego, w szczególności utrzymanie łąk kośnych i wypasu bydła, b)zachowanie obiektów historycznego budownictwa i układów ruralistycznych, c)kompleksu Starego Miasta i Twierdzy w [...] w zakresie terenów objętych ochroną konserwatorską zabytków, d)stanowisk archeologicznych; 3)walorów krajobrazowych, w tym: a) [...] krajobrazów z otwarciami widokowymi na zakola i meandry wraz z ich zróżnicowanymi brzegami, b)układów zieleni komponowanej, w szczególności założeń parkowych i cmentarnych. Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody (u.o.p.) park krajobrazowy obejmuje obszar chroniony ze względu na wartości przyrodnicze, historyczne i kulturowe oraz walory krajobrazowe w celu zachowania, popularyzacji tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju.Ponadto art. 17 ust. 1 pkt 1 u.o.p. stanowi, że w parku krajobrazowym mogą być wprowadzone zakazy realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. 3.6. Kolegium podzieliło rozważania organu uzgadniającego, że zgodnie z przedłożonym raportem, zaplanowano usytuowanie paneli fotowoltaicznych na działkach położonych w bezpośrednim sąsiedztwie pasa drogowego [...], po obu jej stronach. Rozległość inwestycji wzdłuż osi N-S zgodnej z kierunkiem przebiegu [...] jest znaczna i mierzona wzdłuż jej pobocza wynosi: po stronie wschodniej drogi - ok. 1300 m, po stronie zachodniej - ok. 1250 m. Kolegium zgodziło się również ze stanowiskiem RDOŚ, że stwierdzenia zaprezentowane w raporcie "inwestycja nie będzie wpływała negatywnie na krajobraz" (str. 19), należy uznać za niezgodne ze stanem faktycznym. Zdaniem Kolegium słuszne było dokonanie przez organ uzgadniający wyjaśnienia pojęcia dominanty krajobrazowej, według której oznacza ona obiekt o największym zakresie wizualnego oddziaływania w otaczającej go przestrzeni, o formie silnej, integrującej kompozycję, wyróżniający się wysokością, gabarytami, barwą, materiałem, fakturą czy bogactwem detalu. Zdaniem Kolegium infrastruktura techniczna o wysokości nawet 2 m niższej niż maksymalna zakładana (czyli 5 m), dla osób poruszających się [...] w sąsiedztwie planowanej inwestycji, będzie stanowić dominantę krajobrazową, ponieważ przesłoni częściowo, a w wielu miejscach całkowicie położone dalej od drogi elementy krajobrazu. Dla osób opuszczających wieś i podążających [...] w kierunku północnym, farma fotowoltaiczna będzie dominantą krajobrazową. W przypadku realizacji inwestycji doszłoby więc na odcinku drogi krajowej do całkowitej degradacji harmonijnego, półnaturalnego krajobrazu, którego obecne dominanty stanowią elementy przyrody ożywionej i nieożywionej oraz zabudowania wiejskie. Oznacza to sprzeczność z jednym z celów uchwały PK określonym jako: "ochrona wartości przyrodniczych w tym krajobrazowych".  3.7. Kolegium podkreśliło też, że powierzchnia objęta planowanym zamierzeniem stanowić ma ok 180 ha i na tym terenie planowany jest montaż ok 230 000 szt. paneli fotowoltaicznych. Zdaniem Kolegium farmy fotowoltaiczne nie są elementem charakterystycznym, budującym walory krajobrazowe ww. Parku Krajobrazowego [...], są elementem obcym i wprowadzającym dysharmonię - z uwagi na swój charakter (zmiana dominanty krajobrazowej - z użytku rolnego na zabudowę o charakterze przemysłowym), wielkość (wielkość obiektu budowlanego - zajęcie powierzchni ok 180 ha) i kształt (regularny - liniowe układy paneli fotowoltaicznych, grodzenia). Kolegium wskazało, że walory krajobrazowe terenu inwestycji, stanowiące część krajobrazu kulturowego o dużej mozaice układów widokowych, odbierane jako krajobraz o dużym stopniu naturalności, krajobraz rolno - przyrodniczy, docenione zostały także poprzez nadanie mu przez władze województwa rangi krajobrazu priorytetowego i umieszczenie w zbiorze krajobrazów priorytetowych wyznaczonych przez audyt krajobrazowy województwa [...], pod nazwą "Obszar wiejski [...]" (ID 1700; typ: wiejski; podtyp: z przewagą mozaikowo rozmieszczonych użytków rolnych tworzących pola średniej wielkości) - załącznik nr 3 do Audytu krajobrazowego województwa [...] w formie elektronicznej, uchwalonego uchwałą NR IV/66/24 Sejmiku Województwa z dnia [...] października 2024 r. w sprawie Audytu krajobrazowego województwa [...]. Kolegium podało, że organom mającym wpływ na kształtowanie krajobrazu, w tym RDOŚ powierzono nadzór nad zachowaniem, poprawą jego walorów oraz unikalnych elementów składowych, które zdecydowały o jego wyróżnieniu, wyznaczając szereg zadań, spośród których, w przeprowadzonej analizie ocenowej uwzględniono w rekomendacjach i wnioskach dotyczących kształtowania krajobrazu priorytetowego - (s. 271 Audytu). Wskazano też, że w Audycie zalecono (tabela 25 na s. 146-150), iż "Grunty rolne, na których realizowane jest przedsięwzięcie nie zostaną przekształcone na cele nierolnicze. Ich sposób użytkowania pozostanie taki sam jak dotychczas."Powyższe w ocenie Kolegium całkowicie nie koresponduje z planowanym zamierzeniem inwestycyjnym, gdyż realizacja inwestycji w zakresie systemów fotowoltaicznych służących wytwarzaniu energii elektrycznej (elektrownie, farmy fotowoltaiczne), prowadzi w sensie formalnym do zmiany sposobu zagospodarowania terenu. Podsumowując ten wątek Kolegium wskazało, że realizacja ocenianej inwestycji uniemożliwiłoby tym samym osiąganie bądź utrzymanie szczegółowych celów ochrony PK wymienionych w § 2 ww. uchwały PK, m.in. "ochrony walorów [...] krajobrazów z otwarciami widokowymi na zakola i meandry wraz z ich zróżnicowanymi brzegami oraz ochrony wartości przyrodniczych, w tym tworzenia ostoi dla zwierząt przez ograniczanie aktywności turystycznej i innych form użytkowania na obszarach szczególnie cennych pod względem przyrodniczym. Zgodziło się z RDOŚ, że realizacja planowanego zamierzenia inwestycyjnego wiąże się z trwałą zmianą krajobrazu o dużym znaczeniu dla okolicznych mieszkańców, przede wszystkim z uwagi na położenie w bezpośrednim sąsiedztwie [...], po obu jej stronach, na terenach eksponowanych dla poruszających się nimi pojazdów. Duża połać paneli fotowoltaicznych zaburzyłaby znacząco pozytywny odbiór krajobrazu o przeważających komponentach przyrodniczych i rolnych, będący jednym z walorów, które zdecydowały o utworzeniu PK, a także jednym z jego celów ochrony. 3.9. Dalej Kolegium odniosło się do negatywnej oceny oddziaływania planowanej inwestycji w zakresie ochrony przyrody (w tym chronionych i rzadkich gatunków roślin i zwierząt) podkreślając, że jest ona uzasadniona z uwagi przede wszystkim na skalę planowanej inwestycji tj. 180 ha oraz jej przewidywany czas eksploatacji tj. ok 30 lat. Zdaniem Kolegium lokalizacja planowanego przedsięwzięcia w granicach obszaru chronionego, obszaru Natura 2000, w najbliższym sąsiedztwie dwóch rezerwatów przyrody, użytków ekologicznych oraz strefy ochrony powoduje uzasadnione obawy zaburzenia istniejącej sieci powiązań ekologicznych oraz równowagi ekosystemowej, chociażby poprzez zastosowanie ogrodzenia terenu zmniejszającego znacznie jego dostępność i stwarzającego dodatkową barierę migracyjną przede wszystkim dla średnich i dużych zwierząt, uszczuplając tym samym ich przestrzeń życiową, jak również integralność przyrodniczą Parku Krajobrazowego [...] oraz obszaru Natura 2000 [...]. W ocenie Kolegium RDOŚ wziął pod uwagę wskazane w raporcie inwestora działania zapobiegawcze oraz minimalizujące możliwość negatywnego wpływu na organizmy żywe ale słusznie uznał, że uwzględniając bogactwo stwierdzonych w obrębie i najbliższym otoczeniu inwestycji gatunków i siedlisk priorytetowych oraz chronionych, pozostających w sieci wzajemnych powiązań, nie da się w ten sposób zapobiec zdiagnozowanym i potencjalnym oddziaływaniom pośrednim, w tym negatywnym. Duża różnorodność zbiorowisk roślinnych pozostających w mozaice, czyni tę sieć powiązań bardzo skomplikowaną i trudną do odtworzenia w przypadku zaistnienia negatywnych oddziaływań i zaburzeń. Kolegium podzieliło to stanowisko, jednocześnie dodając, że ocena dokonana przez RDOŚ jest rzetelna i logiczna, użyta zaś argumentacja przekonująca i poparta wiedzą posiadaną w ramach wykonywanych zadań i kompetencji. 3.10. Jeśli chodzi o odniesienie się do przeprowadzonej przez RDOŚ w [...]. analizy wpływu planowanej inwestycji na obszar Natura 2000 [...], w aspekcie wpływu na przedmioty ochrony obszaru, cele działań ochronnych wyznaczone dla każdego z gatunków oraz możliwości zwiększenia natężenia zdiagnozowanych lub zainicjowanie nowych zagrożeń, które opóźniłyby lub uniemożliwiły realizację celów ochrony obszaru. Kolegium wskazało, że obszar na którym ma być realizowana inwestycja jest ostoją siedliskową i ptasią, obejmuje ochroną następujące przedmioty ochrony: siedliska i gatunki oraz ich siedliska wymagające w skali lokalnej i ogólnoeuropejskiej szczególnej uwagi dla zachowania różnorodności biologicznej: siedliska 3150 starorzecza i naturalne eutroficzne zbiorniki wodne ze zbiorowiskami z Nympheion, Potamion; 3270 Zalewane muliste brzegi rzek z roślinnością Chenopodion rubli p.p. i Bidentionp.p; 6120 ciepłolubne, śródlądowe murawy napiaskowe; 6210 murawy kserotermiczne i ciepłolubne murawy; 6430 ziolorośla górskie i ziolorośla nadrzeczne; 6440 łąki selernicowe; 6510 niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie; 9170 grąd środkowoeuropejski i subkontynentalny; 91E0 lęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe i olsy źródliskowe; boleń; bóbr europejski; kielbbiaiopletwy; koza; kozioróg dębosz; mopek; nocek duży; nocek duży; pachnica dębowa; piskorz; różanka; wydra oraz gatunki ptaków: płaskonos - populacja lęgowa i przelotna; cyraneczka - pop. przelotna; świstun - pop. przelotna; krzyżówka - populacja zimująca, przelotna oraz lęgowa; cyranka, krakwa, gęś białoczelna pop. zimująca i przelotna, gęgawa - pop. lęgowa i przelotna, gęś zbożowa, gęś tundrowa - pop. przelotna i lęgowa, głowienka - pop. przelotna, czernica - pop. lęgowa i przelotna, ryb i twa bialowąsa, lybitwabialoskrzydła, rybitwa czarna, derkacz, łabędź krzykliwy pop. przelotna, łabędź krzykliwy - pop. zimująca, czapla biała pop. lęgowa i przelotna, łyska pop. lęgowa i przelotna, kszyk; żuraw - pop. przelotna; bielik - pop. lęgowa i zimująca, mewa mala, śmieszka, kania czarna, kulik wielki, śtepowron, batalion - pop. przelotna; kropiatka, rybitwa białoczelna, rybitwa rzeczna, jarzębatka, ohar, krwawodziób. Obszar ten jest ostoją ptasią o randze europejskiej E 32 (Rozlewiska [...]) i objęty częściowo Konwencją Ramsar. Gromadę ptaków reprezentuje w obrębie obszaru co najmniej 35 gatunków ptaków z Załącznika I Dyrektywy Rady 79/409/EWG, 5 gatunków z Połskiej Czerwonej Księgi (PCK). Kolegium wskazało, że w formularzu danych obszaru wskazano istniejące i potencjalne zagrożenia mogące uniemożliwić lub opóźnić realizację celów ochrony obszaru: A02 - zmiana sposobu upraw, A03 - koszenie, A04.03-zarzucenie pasterstwa, brak wypasu, DOI.01 - ścieżki, szlaki piesze, szlaki rowerowe D02.02 - rurociągi, D03.02, szlaki żeglugowe, E01.03 - zabudowa rozproszona, E03.01 - pozbywanie się odpadów z gospodarstw domowych/obiektów rekreacyjnych, F02.03 - wędkarstwo, F03.01 - polowanie, F03.02 - pozyskiwanie/usuwanie zwierząt lądowych, F03.02.03 - chwytanie, trucie, kłusownictwo, GO 1.08 - inne rodzaje sportu i aktywnego wypoczynku, K03.04 - drapieżnictwo. Dla zachowania przedmiotów ochrony we właściwym stanie ochrony i realizacji oprócz zapobiegania i kompensowania zagrożeń istotne jest również zachowanie integralności obszaru czyli zachowanie struktur i procesów ekologicznych, które są niezbędne dla trwałości i prawidłowego funkcjonowania siedlisk przyrodniczych oraz populacji roślin i zwierząt. Potencjalnym zagrożeniem dla realizacji tego celu jest tworzenie barier migracyjnych, mogących trwale wpłynąć na stopień i sposób przemieszczania się zwierząt. 3.11. Zdaniem Kolegium realizacja inwestycji w określonym przez raport oddziaływania na środowisko zakresie pogorszy z dużym prawdopodobieństwem integralność obszaru oraz sieć wzajemnych połączeń oraz spowoduje fragmentację siedlisk poszczególnych przedmiotów ochrony. Zaburzy ciągi migracyjne zwierząt w kierunku bardziej uwodnionej trasy zalewowej [...], a przez rozległość terenu inwestycji, ograniczy przestrzeń migracyjną. Negatywnie oddziaływać będzie też na korytarz ekologiczny rangi krajowej o nazwie Ziemia [...] Północ, obejmujący swoim zasięgiem analizowane formy ochrony przyrody. Zabudowanie jego części infrastrukturą techniczną farmy fotowoltaicznej oraz ogrodzenie powoduje w rzeczywistości utratę funkcjonalności korytarza ekologicznego w wymiarze lokalnym, stwarzając ponadto zagrożenie utratą funkcjonalności korytarzy ekologicznych w wymiarze krajowym i europejskim. Kolegium podkreśliło, że utrzymanie korytarzy ekologicznych jest kluczowe dla zachowania różnorodności biologicznej, ponieważ tylko ciągłość powiązań przestrzennych pomiędzy różnymi obszarami cennymi przyrodniczo, zapewnia możliwość swobodnego przemieszczania się gatunków, krzyżowania i rozmnażania osobników, umożliwiając "wymianę genów" niezbędną dla zachowania właściwej puli genetycznej poszczególnych gatunków i zapobieganie tym samym depresji genetycznej gatunków. Wskazało, że położenie terenu bezpośrednio na krawędzi doliny rzecznej, na skraju wysoczyzny z liniowo położonymi zakrzaczeniami i zadrzewieniami, często wzdłuż wąwozów wyżłobionych wodami spływającymi w kierunku [...], kierunkuje migrację zwierząt w stronę bardziej uwodnionej doliny rzecznej. Stąd naruszenie jego przenikalności poprzez tworzenie barier byłoby sprzeczne z celem jego wyznaczenia i znacznie pogarszało jego funkcjonalność. Zważywszy na szerokość zastosowanych stref buforowych w obrębie terenu inwestycyjnego, zaproponowane przez inwestora powierzchnie wyłączone z zabudowy panelami oraz mając na uwadze charakterystykę przedsięwzięcia, wysnuć należy wniosek, iż nie spowodowałoby one bezpośredniego negatywnego oddziaływania na siedliska i gatunki oraz ich siedliska rezerwatu przyrody [...], którego głównym celem ochrony są zbiorowiska roślinności stepowej. Podobny brak bezpośredniego oddziaływania można przypuszczać w przypadku użytków ekologicznych: [...], a także bardziej oddalonych od inwestycji: Parku Narodowego [...] i obszaru chronionego krajobrazu "[...] Dolina [...]". Za znaczące za RDOŚ uznano jednak oddziaływanie pośrednie - negatywne oddziaływanie na korytarze migracyjne łączące poszczególne formy ochrony przyrody między sobą, oraz z innymi ostojami bioróżnorodności, nieużytkami i terenami zieleni. W ocenie obu organów zgoda na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia, może więc stanowić poważne uchybienie wobec ważnego i ogólnoeuropejskiego interesu publicznego, jakim jest ochrona przyrody w ramach sieci obszarów Natura 2000 oraz ochrona przyrody i krajobrazu w obrębie PK. 3.12. Kolegium wskazało, że podziela stanowisko RDOŚ. w zakresie znaczącego oddziaływania na obszar Natura 2000", zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 17 u.o.o.ś. uznając za znaczące oddziaływanie m.in. działania mogące pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych lub gatunków, wpłynąć negatywnie na gatunki chronione, pogorszyć integralność obszaru lub jego powiązania z innymi obszarami. W świetle przeprowadzonej analizy RDOŚ stwierdził wystąpienie znaczącego oddziaływania planowanej inwestycji na integralność obszaru Natura 2000 [...] oraz jego powiązania z innymi obszarami. Zdaniem Kolegium zezwolenie na realizację przedsięwzięcia może być wydane wyłącznie, gdy nie ma racjonalnych wątpliwości co do braku negatywnego wpływu na obszar Natura 2000, zgodnie z zasadą ostrożności, a przypadku wątpliwości, należy je rozstrzygać na korzyść środowiska, gdyż inwestycja może prowadzić do fragmentacji siedlisk, utraty funkcjonalności korytarzy ekologicznych, zaburzenia migracji zwierząt oraz pogorszenia integralności obszaru, co uniemożliwia osiągnięcie celów ochrony. Kolegium wskazało, że raport inwestora przedstawia ocenę bardziej optymistyczną i warunkową. Autorzy raportu wskazują, że przy wdrożeniu odpowiednich działań minimalizujących - takich jak wyznaczenie stref buforowych, wyłączenie z zabudowy najcenniejszych siedlisk oraz zachowanie korytarzy migracyjnych - nie wystąpią znacząco negatywne oddziaływania na przedmioty ochrony, integralność obszaru ani spójność sieci Natura 2000. Raport nie stwierdza fizycznej degradacji siedlisk, pogorszenia stanu ochrony czy spadku liczebności populacji. Zakłada się, że inwestycja nie uniemożliwi osiągnięcia celów ochronnych, a odpowiednie środki minimalizujące pozwolą na pogodzenie realizacji przedsięwzięcia z wymogami ochrony przyrody. Kolegium jest zdania, że ocena skuteczności działań minimalizujących zaprezentowanych w raporcie winna być bardzo ostrożna, dlatego sceptycznie należy ocenić ich efektywność, wskazując, że nawet przy ich wdrożeniu istnieje ryzyko utraty funkcjonalności korytarzy ekologicznych i pogorszenia integralności obszaru oraz poważne ryzyko dla integralności obszaru Natura 2000 i funkcjonalności korytarzy ekologicznych. 3.13. W ocenie Kolegium argumenty RDOŚ przedstawione w postanowieniu z dnia [...] maja 2025r. odmawiającym uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia są przekonujące. Ogrodzony ma zostać teren o pow. 180 ha, na którym ma powstać inwestycja o charakterze przemysłowym, wprowadzając dysharmonię i fragmentację krajobrazu, deformację i zanik tradycyjnych form i elementów krajobrazu, co wpłynie na utratę walorów krajobrazowych, które mają być chronione przez objęcie ich specjalną ochroną. W ocenie Kolegium argumenty RDOŚ w [...] są rzeczowe i spójne. Kolegium jest ponadto zdania, że organ uzgodnieniowy wyczerpująco przeanalizował raport oraz wykazał, że nie zachodzi sytuacja przewidziana w art. 24 ust. 3 u.o.p. Kolegium podkreśliło, że RDOŚ to organ specjalistyczny, który ma kompetencje i wiedzę pozwalające na weryfikację treści dokumentu takiego, jakim jest raport. Przekonująca argumentacja zawarta w kwestionowanym postanowieniu nie pozwala na jej zakwestionowanie. Uzgodnienie ma właśnie służyć weryfikacji takich dokumentów jak raport przez specjalistyczny przygotowany merytorycznie w tym zakresie organ. Oczywistym priorytetem dla RDOŚ jest szeroko rozumiana ochrona przyrody a rozwój energetyki nie powinien się odbywać jej kosztem. Zdaniem Kolegium znajdujący się w aktach sprawy raport nie wykazał braku negatywnego wpływu na ochronę przyrody i ochronę krajobrazu obszaru chronionego. Trudno też mówić o ochronie krajobrazu w sytuacji, gdy usiłuje się do niego wprowadzić zupełnie do niego niepasujące elementy niespotykane w jego ramach. Także wielkość obiektów nie ma odpowiedników w tym krajobrazie. 3.14. Odnosząc się do pozostałych zarzutów podnoszonych w odwołaniu Kolegium stwierdziło, że w sprawie nie potrzeba powołania biegłego celem wyjaśnienia rozbieżności w stanowiskach RDOŚ oraz DZZWP. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że zgodnie z art. 77 ust. 9 u.o.o.ś. w przypadku gdy uzgodnienia organów, o których mowa w ust. 1, są ze sobą sprzeczne, organ prowadzący postępowanie w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach rozstrzyga te sprzeczności w terminie 14 dni od dnia otrzymania uzgodnień, po uprzednim porozumieniu z organami, których uzgodnienia były ze sobą sprzeczne, i uwzględnia to rozstrzygnięcie w decyzji kończącej postępowanie, wydanej w terminie 30 dni od dnia otrzymania uzgodnienia organów. Do porozumienia nie stosuje się przepisu art. 106 k.p.a. Odwołujący upatruje naruszenia tego przepisu w związku z faktem uzgodnienia pozytywnego przez DZZWP. w przeciwieństwie do uzgodnienia negatywnego RDOŚ]. Zdaniem Kolegium negatywne uzgodnienie jednego z organów nie może być traktowane jako uzgodnienie sprzeczne. W tym zakresie należy przede wszystkim brać pod uwagę zasadniczą różnicę co do zakresu uzgodnień wodnoprawnych i środowiskowych, a następnie mieć na uwadze, że tryb z art. 77 ust. 9 u.o.o.ś. znajduje zastosowanie w przypadkach, gdy ze stanowisk organów uzgadniających wynikają postulaty niemożliwe do jednoczesnego wprowadzenia w treści decyzji środowiskowej. W przypadku zaś, gdy jeden organ nakłada obowiązki, a drugi odmawia uzgodnienia, nie dojdzie do pozytywnej kolizji merytorycznej, uniemożliwiającej wydanie spójnej i pozbawionej sprzeczności decyzji ustalającej uwarunkowania środowiskowe (brak jest bowiem w ogóle podstaw do wydania decyzji ustalającej). DZZWP dokonał uzgodnień w zakresie wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko wodno-gruntowe i tylko w tym aspekcie badał oddziaływanie inwestycji, natomiast RDOŚ. analizował wpływ inwestycji na przyrodę i krajobraz obszarów chronionych, dla których powołano Park Krajobrazowy "[...] oraz wyznaczono sieć obszarów Natura 2000 "[...]", krajobraz priorytetowy o nazwie "Obszar wiejski [...]" oraz korytarz ekologiczny Ziemia [...] Północ. Kolegium wskazuje, że w niniejszej sprawie brak było sprzeczności, o której mowa w art. 77 ust. 9 u.o.o.ś. 3.15. W ocenie Kolegium nie miał też racji odwołujący twierdząc, że doszło do naruszenia art. 10 ust. 1 i 2 ustawy Prawo przedsiębiorców w zw. z art. 7a § 1 oraz 8 k.p.a., ponieważ cytowana wyżej ustawa o przedsiębiorcach określa zasady podejmowania, wykonywania i zakończenia działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym prawa i obowiązki przedsiębiorców oraz zadania organów władzy publicznej w tym zakresie, tymczasem przedmiotem rozważań w niniejszej sprawie jest kwestia oceny wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz określenie warunków, które muszą być spełnione, aby minimalizować ten wpływ. Z kolei przepis art. 7a § 1 k.p.a. odnosi się wyłącznie do sytuacji, w której przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia. Tymczasem sprawa o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczy przyznania stronie uprawnienia, a nie nałożenia na stronę obowiązku ani pozbawienia jej uprawnienia przyznanego wcześniej na mocy decyzji administracyjnej. 4. W skardze wniesionej do tutejszego Sądu z zachowaniem terminu S.B. zaskarżył w całości decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. zarzucając jej: 1) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. 10 § 1 k.p.a., polegające na pominięciu zawiadomienia skarżącego jako strony postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie o zakończeniu postępowania administracyjnego przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym. i tym samym pozbawienia skarżącego prawa do wypowiedzenia się nt. zebranego materiału dowodowego i wyrażenia końcowego stanowiska w sprawie; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 71 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 2, art. 77 ust. 1 pkt 1 oraz art. 80 ust. 1 u.o.o.ś. polegające na ich błędnym zastosowaniu, przez wadliwe przyjęcie za organem I instancji, że planowana inwestycja: a) znacząco negatywnie oddziałuje na integralność obszaru Natura 2000 ostoi siedliskowej i ptasiej [...]; b) narusza obowiązujący w granicach Parku Krajobrazowego [...] zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz ma negatywny wpływ na przyrodę i krajobraz oraz na cele ochrony tego parku; c) ma negatywny wpływ na krajobraz priorytetowy o kodzie ID 1700 o nazwie "Obszar wiejski [...]"; d) ma negatywny wpływ na korytarz ekologiczny Puszcza [...] GKZ-1; - podczas gdy w rzeczywistości żadna z powyższych negatywnych przesłanek nie zaistniała, a tym samym zarówno organ uzgadniający (RDOŚ) w toku postępowania przed organem I instancji, jak i sam organ pierwszej instancji, powinny wydać stosowne rozstrzygnięcia w celu pozytywnego rozpatrzenia wniosku Inwestora; 3) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 17 ust. 3 u.o.p. polegające na jego błędnym zastosowaniu, przez wadliwe przyjęcie za organem I instancji, że planowane przedsięwzięcie nie wypełnia przesłanki wyłączającej ograniczenie lokalizowania inwestycji na terenie chronionym, podczas gdy ta przesłanka wyłączająca ograniczenia została spełniona; 4) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 84 § 1 k.p.a., polegające na zatwierdzeniu jako rzekomo prawidłowego niepowołania w sprawie biegłego celem przygotowania w ramach postępowania przed organem I instancji opinii wyjaśniającej sprzeczności pomiędzy stanowiskami organów uzgadniających, tj. RDOŚ. oraz Wód Polskich, w kontekście także treści raportu o oddziaływaniu na środowisko z sierpnia 2024 r. opracowanego przez zespól pod kierownikiem mgr inż. E.B. — kierownika zespołu — podczas gdy ewidentnie z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że dla jej rozstrzygnięcia potrzebna jest wiedza specjalistyczna, co do pewnego stopnia (zwracając na uwagę na sprzeczności w uzgodnieniach wskazanych wyżej organów) zauważa także organ pierwszej instancji; 5) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. przez błędną analizę materiału dowodowego w sprawie oraz błędną analizę stanu prawnego na kanwie w szczególności uzgodnień dokonywanych przez RDOŚ - co miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w zakresie wadliwego uznania przez organ, że zaistniały przesłanki uzasadniające odmowę wydania decyzji pozytywnej zgodnie z wnioskiem inwestora; 6) naruszenie przepisów postępowania mające wypływ na treść rozstrzygnięcia, tj. alt. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., polegające na faktycznym utrzymaniu w mocy przez organ II instancji w całości merytorycznego rozstrzygnięcia organu I instancji, w sytuacji gdy decyzja ta wydana została z naruszeniem zarówno przepisów wskazanych powyżej, jak i dalszych, tj. art. 6, art 7, art. 7a, art., 8, art. 9, art. 10, art. 77 § 1, art 80 oraz art. 124 § 1 i § 2 k.p.a., a więc powinna podlegać uchyleniu w trybie art. 138 § 2 k.p.a. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. 5. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 6. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b lub c p.p.s.a.). 7. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły powoływane wyżej przepisy u.u.i.ś. Zgodnie z art. 71 ust. 1 u.o.o.ś. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania dla realizacji konkretnego przedsięwzięcia. Uzyskanie tejże decyzji jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze lub – jak w rozpoznawanej sprawie – potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2 u.o.o.ś.). Przepis art. 80 u.u.i.ś. odnoszący się do decyzji środowiskowej wydawanej po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stanowi, że decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ wydaje, biorąc pod uwagę: 1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1; 2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; 3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa; 4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone; 5) po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. W art. 82 ust. 1 pkt 1 u.o.o.ś.wskazano, co właściwy organ winien określić w decyzji wydawanej po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest przy tym decyzją uznaniową, co oznacza, że organ właściwy do wydania tej decyzji jest zobligowany wydać tę decyzję, jeżeli inwestor spełni wymagania określone przepisami ustawy. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa wyłącznie wpływ planowanego przedsięwzięcia na środowisko i wymagania, jakie powinny być spełnione, by zminimalizować skutki negatywnego wpływu na środowisko czynników dla niego szkodliwych. Ocena oddziaływania na środowisko jest więc szczególną procedurą mającą na celu ocenę skutków realizacji danego przedsięwzięcia na środowisko i jego elementy, decydującą o możliwości realizacji przedsięwzięcia. 8. Stan faktyczny opisany wyżej zawiera wszystkie elementy charakteryzujące postępowanie: jego przebieg i podstawy prawne. Nie są one co do zasady kwestionowane, gdyż spór dotyczy przesłanek odmowy uwzględnienia wniosku inwestora ze względu na odmienną, niż w przedstawionym przez inwestora raporcie, ocenę oddziaływania na środowisko. Z tych też względów nie ma potrzeby powielania tych okoliczności i rozważań, które zawiera decyzja Kolegium i których sąd też nie w kwestionuje z urzędu. W pierwszej kolejności należało rozważyć zarzut naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. 10 § 1 k.p.a., polegające na pominięciu zawiadomienia skarżącego jako strony postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie o zakończeniu postępowania administracyjnego przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym i tym samym pozbawienia skarżącego prawa do wypowiedzenia się w sprawie. Rzeczywiście Kolegium przed wydaniem decyzji nie dokonało zawiadomienia, ale w treści decyzji odniosło się do wszystkich argumentów obszernego i profesjonalnie sporządzonego odwołania. Podkreślić należy, że poza tym zarzutem skarga powiela zarzuty sformułowane już w odwołaniu i nie zawiera wskazania tych elementów, których skarżący nie powołał w odwołaniu i nie mógł już podnieść przed wydaniem decyzji z powodu braku zawiadomienia. W takiej sytuacji uchybienie Kolegium nie miało istotnego wpływu na wynik postępowania w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., nie mówiąc już o postaci kwalifikowanej (lit. b). 9. Jeśli chodzi o pozostałe zarzuty związane z meritum sporu w sprawie został sporządzony raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Jest to, jak trafnie oceniło to Kolegium, taki rodzaj dowodu, któremu prawo materialne przypisuje szczególne wymagania. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest dokumentem, którego prawidłowe sporządzenie wymaga od jego autora określonej wiedzy fachowej i który w efekcie obejmuje tzw. wiadomości specjalne. Mimo, że raport nie jest opinią biegłego w technicznoprawnym tego słowa znaczeniu, tj. w rozumieniu art. 84 § 1 k.p.a., gdyż jest sporządzany nie na zlecenie organu, lecz inwestora, to raportowi - z uwagi zwłaszcza na jego kompleksowość, fachowość i centralne miejsce w procedurze oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przypisuje się szczególną wartość- moc dowodową (por. wyrok NSA z 11 lipca 2013 r., II OSK 639/13, CBOSA). Wyłączenie możliwości stosowania art. 84 k.p.a., w stosunku do dowodu, jakim jest raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko powoduje jednak, że raport ma charakter dokumentu prywatnego inwestora będącego dowodem w postępowaniu administracyjnym, który musi zostać oceniony przez organ wydający decyzję określającą uwarunkowania środowiskowe zgodnie z art. 80 k.p.a. Ocena przedłożonego raportu powinna w szczególności dotyczyć spełnienia przez niego warunków, o jakich mowa w art. 66 u.o.o.ś. oraz jego aktualności i rzetelności sporządzenia. W szczególności organ powinien ustalić, czy opracowanie zawiera komplet niezbędnych informacji pozwalających na ocenę przedsięwzięcia i jego oddziaływania na środowisko oraz informacji identyfikujących rodzaj i skalę skutków środowiskowych, a także społecznych. 10. Raport może być kwestionowany przez strony, jak również przedstawicieli społeczeństwa. Nadto decyzje środowiskowe są opiniowane i uzgadniane przez organy specjalistyczne opiniujące i uzgadniające planowane przedsięwzięcie, które mają kompetencje do oceny rozwiązań technicznych, technologicznych i innych zawartych w raporcie i wymagających wiedzy specjalnej. Nawet jednak pozytywne stanowiska właściwych organów uzgadniających nie są bezwzględnie wiążące dla organu określającego środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Pozytywne postanowienie RDOŚ uzgadniające realizację danego przedsięwzięcia (odpowiednio także pozytywna opinia PPIS) nie obliguje organu prowadzącego postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko do wydania pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach – w sytuacji, gdy ten ostatni organ, z uzasadnionych przyczyn, nie akceptuje np. któregokolwiek z istotnych ustaleń lub warunków określonych w postanowieniu organu uzgadniającego. Wiążący charakter stanowiska zajętego przez organ uzgadniający wyraża się tylko w niemożności wydania przez organ prowadzący postępowanie w sprawie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko decyzji pozytywnej w przypadku negatywnego stanowiska organu uzgadniającego, a także w niedopuszczalności określenia (w decyzji pozytywnej) warunków realizacji przedsięwzięcia w sposób odmienny niż uczynił to organ uzgadniający (por. wyrok NSA z dnia 22 lutego 2017 r., II OSK 1488/15, CBOSA). W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, według którego kwestia "związania" postanowieniem uzgodnieniowym w trybie procedury wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody dla danego przedsięwzięcia ma charakter złożony. Organ uzgadniający (w niniejszej sprawie RDOŚ), nie dokonuje uzgodnienia projektu rozstrzygnięcia organu prowadzącego postępowanie. Uzgodnieniu podlega realizacja przedsięwzięcia oraz warunki tej realizacji w oparciu o ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynikającą z raportu przedłożonego przez inwestora. Takie postanowienie można zakwalifikować jako postanowienie dowodowe oceniające kluczowy dowód w takim postępowaniu, tj. raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (por. wyrok NSA z 20 kwietnia 2021 r., III OSK 358/21). Brak uzgodnienia warunków realizacji inwestycji przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska jest wiążący dla organu prowadzącego postępowanie, natomiast pozytywne uzgodnienia ze strony organów współdziałających nie są wiążące dla organu określającego środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia i nawet w przypadku pozytywnego uzgodnienia lub pozytywnego zaopiniowania organ może wydać decyzję odmowną, wykazując wadliwość stanowiska współdziałającego organu, to jednak wymaga to merytorycznego odniesienia się do treści postanowień wydanych w toku postępowania (por. wyroki NSA z 23 stycznia 2020 r., II OSK 585/18, 1 lipca 2016 r., II OSK 339/15 i 18 stycznia 2023 r.). 11. W niniejszej sprawie występuje taka sytuacja, gdyż RDOŚ postanowieniem z dnia [...] maja 2025 r. odmówił uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia. Stanowisko tego organu zostało szczegółowo przytoczone w uzasadnieniu decyzji Kolegium (por. pkt 3.12 do 3.13 niniejszego uzasadnienia). Zdaniem sądu szczegółowa ocena stanowiska RDOŚ przedstawiona przez Kolegium jest przekonywująca i wyczerpująca. Kolegium odniosło się do każdego z jego elementów wyrażając własną ocenę. Kolegium trafnie przyjęło, że w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na: środowisko oraz ludność, w tym zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, krajobraz, w tym krajobraz kulturowy, wzajemne oddziaływanie między elementami i inne. Wzięto tu pod uwagę przede wszystkim to, że teren inwestycji znajduje się na krawędzi doliny rzecznej [...], w obszarze predysponowanym i kierunkującym migracje zwierząt, w terenie obfitującym w liniowe i płatowe elementy krajobrazu, które mogą pełnić rolę lokalnych szlaków kierunkujących migrację, jak np. dolinki, wywozy, szuwary, czyżnie, zadrzewienia, mających zasadnicze znaczenie dla rozwijającej się w otoczeniu doliny siedliskach kserotermicznych, w tym chronionych na podstawie tzw. dyrektywy siedliskowej. Nadto, że inwestycja ma być zlokalizowana w terenie o dużej ekspozycji widokowej, licznych punktach widokowych, wysokich walorach krajobrazowych o układach charakterystycznych dla krajobrazów południowej części parku krajobrazowego [...], które stanowią jeden z walorów dla których został on ustanowiony, ponadto w obrębie krajobrazu bogatego w rozlegle ekosystemy czyżni. łozowisk, zarośli, zadrzewień, muraw, mokradeł, zdziczałych stawów, rozsianych pomiędzy polami rolnymi o średniej wielkości, a więc ekosystemach o dużych wartościach biocenotycznych i preferowanych na potrzeby przemieszczania się zwierząt (w okresach migracji, podczas poszukiwania żerowisk, dyspersji polęgowej ptaków). W tym zakresie Kolegium, za RDOŚ powołało się na takie źródła jak rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska oraz Ministra Środowiska dotyczące ochrony obszarów Natura 2000 i ptaków, obwieszczenie RDOŚ o celach ochrony obszaru Natura 2000 [...], uchwałę Sejmiku Województwa dotyczące Parku Krajobrazowego [...] oraz audytu krajobrazowego, lokalizacyjne dane przestrzenne z BIP urzędów, Program Ochrony Środowiska dla Gminy, uchwalę Rady Gminy dotyczącą studium zagospodarowania przestrzennego, przyrodniczą bazę danych RDOŚ, a także informacje o korytarzach ekologicznych. 12. Sąd podziela argument Kolegium, że stanowisko RDOŚ zostało oparte na wszechstronnej i wnikliwej analizie wskazanych w postanowieniu tego organu aktów prawnych, dokumentów planistycznych (studium) i danych przyrodniczych, które określają zasady ochrony środowiska, krajobrazu oraz warunki lokalizacji inwestycji na terenie objętym ochroną. Analiza dokonana przez RDOŚ pozwoliła stwierdzić, że inwestycja narusza zakazy obowiązujące na obszarach chronionych.Zajęcie przez instalacje fotowoltaiczne terenu o pow. 180 ha wprowadzając dysharmonię i fragmentację krajobrazu, deformację i zanik tradycyjnych form i elementów krajobrazu, co wpłynie na utratę walorów krajobrazowych, które mają być chronione przez objęcie ich specjalną ochroną.Bazy danych RDOŚ i informacje o korytarzach ekologicznych dostarczyły szczegółowych danych o występujących siedliskach, gatunkach chronionych i korytarzach migracyjnych oraz umożliwiły ocenę wpływu inwestycji na konkretne elementy środowiska. W decyzji Kolegium szczegółowo odniesiono się do każdego z tych elementów i każdej determinanty. Na tej podstawie dopiero Kolegium przyjęło, że wszystkie wymienione w postanowieniu RDOŚ dokumenty razem tworzą spójne ramy prawne i merytoryczne, które zostały uwzględnione przy podejmowaniu rozstrzygnięcia o odmowie uzgodnienia planowanej inwestycji. To ich wszechstronna analiza, również w ocenie sądu wykazuje, że planowana inwestycja narusza obowiązujące zakazy oraz godzi w cele ochrony i zasady zrównoważonego i zgodnego ze środowiskiem naturalnym zagospodarowania przestrzennego. W szczególności realizacja planowanego zamierzenia inwestycyjnego wiąże się z trwałą zmianą krajobrazu. Nadto, że lokalizacja planowanego przedsięwzięcia w granicach obszaru chronionego, obszaru Natura 2000, w najbliższym sąsiedztwie dwóch rezerwatów przyrody, użytków ekologicznych oraz strefy ochrony powoduje uzasadnione obawy zaburzenia istniejącej sieci powiązań ekologicznych oraz równowagi ekosystemowej, chociażby poprzez zastosowanie ogrodzenia terenu zmniejszającego znacznie jego dostępność i stwarzającego dodatkową barierę migracyjną przede wszystkim dla średnich i dużych zwierząt, uszczuplając tym samym ich przestrzeń życiową, jak również integralność przyrodniczą Parku Krajobrazowego [...] oraz obszaru Natura 2000 [...].Planowane pod inwestycje tereny są też ostoją siedliskową i ptasią wymagającą szczególnej ochrony ze względu na zachowania różnorodności biologicznej skali lokalnej, jak i ogólnoeuropejskiej. Co istotne, odnosząc się do raportu RDOŚ i Kolegium wskazują na to, że w raporcie inwestora opisano działania zapobiegawcze oraz minimalizujące możliwość negatywnego wpływu na organizmy żywe, ale oba organy omawiając poszczególne elementy wymagające ochrony konstatują, że uwzględniając bogactwo stwierdzonych w obrębie i najbliższym otoczeniu inwestycji gatunków i siedlisk priorytetowych oraz chronionych, pozostających w sieci wzajemnych powiązań, nie da się w sposób wskazany w raporcie zapobiec zdiagnozowanym i potencjalnym oddziaływaniom pośrednim, w tym negatywnym. 13. Jak wyżej wskazano wymaga się by organ prowadzący postępowanie w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia jest zobowiązany do wnikliwej i krytycznej weryfikacji przedłożonego przez inwestora raportu pod kątem wymagań uregulowanych w art. 66 ustawy środowiskowej. Weryfikacja raportu przez organ przeprowadzana jest pod kątem jego zupełności, rzetelności i spójności. Zdaniem Sądu kompleksowa i szczegółowa argumentacja zawarta w postanowieniu RDOŚ, ocenionym i rozważonym przez Kolegium jest kompleksowa, rzeczowa i spójna. Sąd podziela stanowisko Kolegium, że RDOŚ to organ specjalistyczny, który ma kompetencje i wiedzę pozwalające na weryfikację treści dokumentu takiego, jakim jest raport bez potrzeby posiłkowania się opinią biegłego. Trafnie też Kolegium wskazuje, że negatywne stanowisko wspiera się na zasadzie przezorności uregulowanej w art. 6 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2018 r. poz. 799, dalej: p.o.ś.). To ta zasada, jak i zasada zrównoważonego rozwoju kierunkują przyjętą interpretację. Z nich bowiem wynika ciążący na wszystkich podmiotach (a zatem nie tylko organach) obowiązek dołożenia należytej staranności w ocenie skutków, jakie dla środowiska może przynieść nowa inwestycja (przedsięwzięcie) czy działalność. Istotą zasady przezorności jest więc przyjęcie, iż w sytuacji, kiedy nie można wiarygodnie uzasadnić, że oddziaływanie jest nieznaczące, może być ono znaczące, a racjonalne wątpliwości co do ryzyka wystąpienia oddziaływania są przesłanką na rzecz dokonania oceny i zawsze interpretuje się je na korzyść środowiska, a nie na korzyść przedsięwzięcia.Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 marca 2019 r., (II OSK 1097/17) według zasady przezorności, dopuszczalne jest ograniczenie bądź zakaz prowadzenia działalności mogącej spowodować negatywne oddziaływanie na środowisko oraz zdrowie i życie ludzi także w sytuacji, gdy ta możliwość nie została jeszcze w pełni, dowiedziona i wykazana. W niniejszej sprawie jest ona co najmniej bardzo prawdopodobna i to z wielu przyczyn przyrodniczych i krajobrazowych, co organy wykazały. Ze względu na wagę zasady przezorności w odniesieniu do wielości chronionych dóbr i ich zagrożenia realizacją planowanej inwestycji znajduje ona pierwszeństwo przed zasadami, o których mowa w art. 10 ust. 1 i 2 ustawy Prawo przedsiębiorców. Trafnie też Kolegium zauważa, że ze względu na przedmiot sprawy nie znajduje do niej zastosowania art. 7a § 1 k.p.a. 14. Sąd podziela też stanowisko Kolegium, że w sprawie nie zachodziła sytuacja, o której mowa w art. 77 ust. 9 u.o.o.ś., gdyż nie ma w sprawie sprzeczności miedzy stanowiskami organów uzgadniających. Porównanie treści uzgodnień pozytywnych wydanych przez DZZWP i PPIS z odmownym postanowieniem RDOŚ wskazuje, że objęte nimi okoliczności nie konkurują i nie kolidują ze sobą. W szczególności DZZWP dokonał uzgodnień w zakresie wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko wodno-gruntowe i tylko w tym aspekcie badał oddziaływanie inwestycji, natomiast RDOŚ analizował wpływ inwestycji na przyrodę i krajobraz obszarów chronionych, o czym mowa była wyżej. 15. Nie stwierdzając w kontrolowanym akcie zarzucanych w skardze naruszeń prawa, jak również nie stwierdzając z urzędu innych naruszeń, które prowadziłby do konieczności uchylenia albo stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, jak i kluczowego dla jej rozstrzygnięcia postanowienia RDOŚ, Sąd oddalił skargę jako bezzasadną (art. 151 p.p.s.a.).