II SA/Go 770/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. Wójt Gminy ustalił na wniosek M.J. środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji paliw płynnych wraz z pawilonem handlowym i zapleczem socjalnym na działce nr ewid. [...] położonej w [...]. W wyniku rozpoznania odwołania wniesionego od w/w decyzji przez ,,L" sp. z o.o. i ,,P" S.A. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości przekazując sprawę organowi I instancji do ponownego jej rozpatrzenia. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniósł M.J.. W treści skargi skarżący zwrócił się do organu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a na wypadek gdyby organ odwoławczy nie uwzględnił wniosku wniósł o rozpoznanie wniosku przez Sąd. Skarżący uzasadnił wniosek o wtrzymanie decyzji SKO z dnia [...] maja 2014 r. niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. M.J. wskazał, iż przedmiotowa inwestycja pochłonęła wszystkie jego oszczędności i jest zwieńczeniem jego kariery. Skarżący podał, iż wstrzymanie sprzedaży paliwa podważa jego wiarygodność u kontrahentów i franszyzodawcy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż postanowieniem z dnia [...] października 2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło stronie skarżącej wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] stwierdzając brak spełnienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, iż zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści § 2 cyt. artykułu w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie, organ który wydał decyzję lub postanowienie może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które wniesiona została skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy zaznaczyć, iż zdanie trzecie w/w § 3 wskazuje, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Sąd rozpoznając wniosek w oparciu o treść art. 61 § 3 p.p.s.a. jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko w sytuacji zaistnienia kumulatywnie obydwóch lub jednej z w/w przesłanek, Sąd ma podstawę do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Osoba wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r., II SA/Gd 652/08, postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., II OZ 766/08). Obowiązek ten polega na uprawdopodobnieniu zaistnienia takich sytuacji. Nie jest zatem zasadny wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w którym strona nie wskazuje, jakie konkretnie szkody poniesie w razie wykonania tej decyzji czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie spowoduje, oraz w sposób przekonywujący nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności. Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby Sąd miał możliwość ich oceny (Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2013 r. sygn. II OZ 1153/12). Skarżący złożył w przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji tj. uchylającej decyzję organu I instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi. Wniosek uzasadniony został stwierdzeniem, iż w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wskazał, iż przedmiotowa inwestycja pochłonęła wszystkie jego oszczędności i jest zwieńczeniem jego kariery. Skarżący podał, iż wstrzymanie sprzedaży paliwa podważa jego wiarygodność u kontrahentów i franszyzodawcy. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie mając przede wszystkim na uwadze fakt, iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że decyzja uchylająca decyzję organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji miała wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków, stąd też ich wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Odnosząc się do argumentów podniesionych we wniosku skarżącego należy wskazać, że chociaż zaskarżona decyzja wywołuje określone skutki procesowe w postaci konieczności podjęcia przez organ administracyjny I instancji ponownego postępowania w sprawie, to jednak nie można przyjąć, aby brak wstrzymania zaskarżonej decyzji naraził bezpośrednio skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dodać należy, iż zaskarżona decyzja nie nadaje się do wykonania. Z uwagi na swój formalny charakter i zakres nie powoduje ona bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a dotyczy wyłącznie kwestii procesowej. W/w decyzja nie rodzi żadnych praw, jak również nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja tego rodzaju nie podlega zatem wykonaniu, gdyż nie wywołuje żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu mogą podlegać jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, OSP 1998/3/54). Zgodnie z powyższym wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Na marginesie należy zauważyć, iż wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter tymczasowy i jak wskazuje treść art. 61 § 6 p.p.s.a. upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Dodać należy, iż w razie uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane, rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku (art. 152 p.p.s.a). Z uwagi na powyższe zgodnie z treścią art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.