II SA/Go 843/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty planistycznej postanawia: na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ) odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 23 września 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty planistycznej. Zaskarżoną decyzją organ uchylił rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...], którą określono obowiązek D.Ł. uiszczenia opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwocie 1 107 000 (jeden milion sto siedem tysięcy) złotych, a następnie przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W dniu 22 października 2013 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżącego, reprezentowanego przez pełnomocnika r. pr. M.Ł., o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty planistycznej, wyjaśniając, iż główne zarzuty organu odwoławczego dotyczyły nieprawidłowości w przedstawionym przez stronę operacie szacunkowym. W obecnej chwili organ I instancji przystąpił do wykonania tej decyzji, nakazując skarżącemu przedłożenie nowego operatu szacunkowego. Tym czasem, strona nie podziela oceny organu odwoławczego, na co wskazała w skardze, zaś przedłożenie nowego operatu spowoduje, iż skarga utraci znaczenie, czyniąc bezskutecznymi zarzuty w niej podniesione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest zatem wykazanie przez stronę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, należy rozumieć taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Oczywistym jest zatem, że przedmiotem wniosku o wstrzymanie, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają, przy czym z założenia chodzi o taki obowiązek z niego wynikający, który obciąża stronę postępowania, lub którego wykonanie, przez jedną ze stron pociągać będzie określone konsekwencje dla pozostałych uczestników postępowania administracyjnego. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji, jeżeli nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja unormowana w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008r., II OZ 714/08, Lex nr 493646; postanowienie NSA z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt II OZ 921/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Złożony w niniejszej sprawie przez pełnomocnika skarżącego wniosek dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wydanej na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2013 r. poz. 267), którą uchylono orzeczenie organu I instancji, przekazując mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. W konsekwencji tego rozstrzygnięcia, wyeliminowano zatem z obrotu decyzję administracyjną określającą finansowy obowiązek strony skarżącej, zaś jedyną konsekwencją tego orzeczenia jest obowiązek po stronie organu I instancji, ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie. Jednocześnie zaskarżona decyzja nie określiła wprost żadnego obowiązku, który obciążałby skarżącego (wnioskodawcę). Również wskazany we wniosku obowiązek przedłożenia nowego operatu szacunkowego nie wynika wprost z zaskarżonej decyzji, a jedynie z czynności podjętych w ramach ponownie prowadzonego postępowania wyjaśniającego przez Prezydenta Miasta. W istocie zatem nie mamy tu do czynienia z decyzją, która podlegałaby wykonaniu w wyżej wskazanym zakresie. Ponadto podkreślić jednocześnie należy, iż we wniosku pełnomocnik strony skarżącej, powołał się jedynie na okoliczność, iż podjęte przez organ I instancji czynności prowadzą do zniweczenia sensu wniesionej skargi, której zasadnicze zarzuty dotyczą właśnie przedłożonego operatu szacunkowego, jednakże nie wykazał, aby w sprawie zachodziło rzeczywiście niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.