II SA/Go 853/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Protokolant st. sekr. sąd. Monika Walentynowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi S.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę. 1. Decyzją z dnia [...].07.2016r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania S.S., R.S. oraz J.S. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...].02.2016 r., Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie "Stacji Paliw Płynnych na działkach nr [...]", utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tej decyzji Kolegium wskazało, że w dniu 9.04.2015 r. do Prezydenta Miasta wpłynął wniosek Z.T. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji paliw płynnych na działce nr [...]. Do wniosku złączone została karta informacyjna przedsięwzięcia wraz z mapą ewidencyjną i wypisem z rejestru gruntów. Prezydent Miasta, na podstawie art. 64 ust.1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (obecnie tekst jedn. Dz.U. z 2016, ze. 353 ze zm.; dalej u.o.o.ś.), wystąpił o opinię w sprawie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia, do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (PPIS) (pismo z [...].04.2015 r., znak: [...]] oraz do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (RDOŚ) (pismo z dnia [...].04.2015 r. znak: [...]). Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, pismem z dnia [...].05.2015 r. wyraził opinię, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, ustalając jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Pismem z dnia [...].05.2015 r., znak: [...] PPIS także opowiedział się za przeprowadzeniem oceny oddziaływania na środowisko, określając jednocześnie zakres raportu. W związku z powyższym, postanowieniem z dnia [...].06.2015 r., Prezydent Miasta stwierdził obowiązek przeprowadzenia oddziaływania na środowisko i postanowieniem z dnia [...].06.2015 r., zawiesił postępowanie do czasu przedłożenia przez wnioskodawcę raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W dniu 18.08.2015 r. wnioskodawca przedłożył raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Postanowieniem z dnia [...].08.2015 r., znak [...] Prezydent Miasta podjął zawieszone postępowanie. W dalszym toku postępowania Prezydent Miasta zwrócił się do RDOŚ o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia, natomiast na podstawie art. 77 ust. 1 pkt 2 u.o.o.ś. pismem z dnia [...].09.2015 r. znak: [...] wystąpił do PPIS o wydanie opinii w sprawie. Postanowieniem z dnia [...].10.2015 r., znak [...] RDOŚ uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił warunki jego realizacji. Z kolei PPIS pismem z dnia [...].10.2015 r. znak: [...] negatywnie zaopiniował realizację przedmiotowej stacji paliw płynnych na działkach nr [...], z uwagi na jej lokalizację w strefie ochrony pośredniej ujęcia wody "Centralne" dla miasta [...] oraz w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowy mieszkalnej. Prezydent Miasta, w celu zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa, zgodnie z art. 33 ust. 1 u.o.o.ś., podał do publicznej wiadomości informację o prowadzonym postępowaniu, poprzez wywieszenie obwieszczenia z dnia [...].09.2015 r. znak: [...] tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta, w rejonie analizowanego przedsięwzięcia, tj. na słupie latarni ulicznej przy skrzyżowaniu ulic [...] oraz na stronie internetowej miasta, informując jednocześnie o możliwości składania uwag i wniosków w okresie 21 dni od dnia 08.09.2015 r. W okresie tym w ramach procedury udziału społeczeństwa w prowadzonym postępowaniu wpłynęły uwagi i wnioski mieszkańców okolicznych ulic: [...], mające charakter negatywny, zawierające sprzeciw wobec lokalizacji i realizacji przedmiotowej stacji paliw na działkach nr [...]. 2. Decyzją z dnia [...].02.2016 r. Nr [...], Prezydent Miasta określił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji paliw płynnych na działce nr [...] przez inwestora – Z.T. (pkt 1). W decyzji Prezydent Miasta, zastrzegł następujące warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji (pkt 2): - zapewnić należy właściwe gospodarowanie odpadami wytwarzanymi podczas realizacji i eksploatacji inwestycji poprzez minimalizację ich ilości, selektywne ich magazynowanie w odpowiednich pojemnikach, w wydzielonych miejscach, w sposób zabezpieczający środowisko gruntowo-wodne przed ewentualnymi zanieczyszczeniami oraz przekazywanie odpadów podmiotom uprawnionym do ich dalszego zagospodarowania; - prace budowlane prowadzić wyłącznie w porze dziennej (w godzinach od 600 - 2200); - sprzęt wykorzystywany podczas prac mających na celu budowę stacji paliw płynnych musi być w pełni sprawny oraz spełniać wymogi dopuszczające go do użytku. Rodzaj i stan techniczny stosowanego sprzętu musi zapewnić ochronę wód powierzchniowych i gruntowych oraz ochronę gruntu przed zanieczyszczeniami, ochronę powietrza przed emisją pyłów i gazów oraz ochronę przed emisją hałasu do środowiska; grunt pozyskany z wykopów wykorzystać do niwelacji terenu planowanego przedsięwzięcia; - plac budowy wyposażyć w przenośne toalety ze zbiornikami na ścieki bytowe, które należy okresowo opróżniać i wywozić na oczyszczalnię ścieków; - w fazie realizacji i likwidacji przedsięwzięcia roboty ziemne ograniczyć do bezwzględnego minimum, aby uniemożliwić penetrację zanieczyszczonych wód opadowych do warstwy wodonośnej; - ścieki bytowe na etapie funkcjonowania przedsięwzięcia odprowadzać należy do miejskiej kanalizacji sanitarnej; - wodę pobierać z wodociągu miejskiego; - prowadzić ciągły monitoring szczelności zbiornika magazynowego paliw; wody opadowe i roztopowe z połaci dachowych oraz po podczyszczeniu w separatorze piasku i substancji ropopochodnych z terenów utwardzonych i szczelnych odprowadzać do miejskiej kanalizacji deszczowej; - separator piasku i substancji ropopochodnych okresowo monitorować w celu kontroli sprawności technicznej; - w przypadku powierzchniowych wycieków paliw, należy zastosować zestaw sypkich sorbentów, zabezpieczyć zebrane odpady w pojemniku oraz przekazać odpady do unieszkodliwiania. Ponadto w ramach rozstrzygnięcia Prezydent Miasta określił następujące wymagania konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do uzyskania decyzji umożliwiającej realizację przedsięwzięcia (pkt 3): - od strony zabudowy mieszkaniowej po stronie północnej stacji wykonać systemowy ekran akustyczny o długości ok. 20 m i wysokości 3,5 m; - wykonać szczelną betonową powierzchnię pod dystrybutorami, miejscami tankowania, przeładunku paliw, z dodatkowym uszczelnieniem folią olejoodporną PEHD, z zapewnieniem odpływu wód opadowych do separatora piasku i substancji ropopochodnych; - zastosować jeden podziemny, dwupłaszczowy, zbiornik magazynowy na paliwa płynne, o pojemności maksymalnej 50 m³; - zbiornik należy posadowić w szczelnej wannie betonowej; zbiornik magazynowy paliw wyposażyć w elektroniczny system kontroli szczelności (detekcji wycieków) i pomiaru ilości paliwa, oraz w armaturę zabezpieczającą przed przepełnieniem komór; - zbiornik magazynowy wyposażyć w zawory oddechowe na rurociągach odpowietrzających, o wysokości nie mniejszej niż 6 m i średnicy nie mniejszej niż 0,05 m; - zastosować dwa dystrybutory trzypaliwowe, tj. jeden dwustronny 6 - wężowy i jeden jednostronny 3-wężowy, do dystrybucji benzyn i oleju, o mocy akustycznej do 55 dB; dwuściankowe rurociągi instalacji paliwowej ułożyć w szczelnych kanałach betonowych; zastosować hermetyczny system załadunku paliw do zbiorników magazynowych o skuteczności nie mniejszej niż 99 % (tzw. "wahadło gazowe") oraz system odsysania oparów przy dystrybucji paliw o skuteczności nie mniejszej niż 95 %; - do celów grzewczych zastosować piec gazowy o mocy cieplnej do 30 kW, z którego zanieczyszczenia odprowadzać należy emitorem stalowym, pionowym, zadaszonym, o wysokości nie mniejszej niż 5 m i średnicy nie mniejszej niż 0,15 m; - zastosować na dachu budynku obsługi stacji 2 wywietrzniki centrali wentylacyjnej emitujące hałas na poziomie do 55 dB; - do oczyszczania wód opadowych z terenów utwardzonych i uszczelnionych zastosować separator piasku i substancji ropopochodnych z obejściem hydraulicznym o przepustowości nominalnej 5 l/s; - na stanowiskach postojowych, placach manewrowych, drogach dojazdowych, zastosować nawierzchnię utwardzoną kostką brukową z zapewnieniem odpływu wód opadowych do separatora piasku i substancji ropopochodnych. W rozstrzygnięciu organ I instancji stwierdził poza tym, że nie określa się wymogów w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych (pkt 4], nie określa się wymogów w zakresie transgranicznego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (pkt 5), nie stwierdza się konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania (pkt 6) oraz nie stwierdza się konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych lub decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Ponadto w wydanej decyzji (pkt 8) Prezydent Miasta nałożył na wnioskodawcę obowiązek przedstawienia analizy porealizacyjnej dokonującej porównania ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z rzeczywistym oddziaływaniem, w szczególności w oparciu o wykonane pomiary w zakresie oddziaływania emitowanego hałasu na klimat akustyczny. Organ zastrzegł, że analizę porealizacyjną wykonać należy w celu weryfikacji przyjętego modelu obliczeń, sprawdzenia poprawności dokonanych w raporcie założeń dotyczących obciążenia stacji paliw ilością obsługiwanych klientów, porównania planowanych działań zapobiegawczych z podjętymi działaniami. Wskazano, że pomiary hałasu należy przeprowadzić w czasie pracy wszystkich źródeł hałasu zlokalizowanych na terenie stacji paliw, w punktach referencyjnych zlokalizowanych na granicy zakładu, od strony północnej (na granicy z działką o nr ewid. [...]). Zastrzeżono, że pomiary należy wykonać po upływie 3 miesięcy od dnia oddania obiektu do użytkowania, a analizę porealizacyjną przedstawić Prezydentowi Miasta w terminie do 5 miesięcy od dnia oddania obiektu do użytkowania. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji odnosząc się do ustaleń dokonanych w toku postępowania stanął na stanowisku, że nie znalazł żadnej z okoliczności do odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, ponieważ: - teren przedsięwzięcia nie jest objęty ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, - RDOŚ uzgodnił realizację przedsięwzięcia w wariancie wnioskowanym przez inwestora, - organ nie wskazał innego wariantu realizacji przedsięwzięcia, - zarówno etap realizacji jak i późniejsza eksploatacja nie będą miały negatywnego wpływu na obszary Natura 2000 i cele ochrony, dla których zostały one wyznaczone, przedsięwzięcie przy przyjętych rozwiązaniach realizacji, nie będzie powodować zagrożenia dla osiągnięcia celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...], określonych dla jednolitych części wód powierzchniowych i podziemnych. 3. Od niniejszej decyzji w ustawowym terminie odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożyli S.S., R.S. oraz J.S. wskazując, że niniejszy środek prawny wnoszą jako współużytkownicy działki nr [...] i budynku mieszkalnego znajdującego w bezpośrednim sąsiedztwie zamierzonej budowy, wraz z sprzeciwem okolicznych właścicieli powyższych budynków. W uzasadnieniu pisma odwołujący się wskazali, że ich sprzeciw (oraz innych uczestników postępowania) z dnia [...] września 2015 r. pt. "Uwagi do postępowania w sprawie wydania decyzji...." skierowany do Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa UM nie zostały wzięte pod uwagę przez organ wydający decyzję w pierwszej fazie przedsięwzięcia inwestycyjnego, które absolutnie nie może być zrealizowane w tym miejscu, i w ogóle na terenie Osiedla [...]. W uzasadnieniu wyjaśniono, że niniejsze osiedle o niedużej powierzchni, które pełni funkcję mieszkaniową wraz z infrastrukturą edukacyjną od przedszkoli po liceum i technikum zawodowe, oraz handlową i spożywczą jest położone w tej części miasta, gdzie można egzystować i wypoczywać po pracy na przyległych terenach zielonych i akwenie wodnym. Dlatego też mieszkańcy ceniący spokój wybierali to miejsce zamieszkania bez emisji hałasu i zanieczyszczeń powietrza, które teraz chce się zburzyć poprzez funkcjonowanie stacji paliw, powodując znaczne obniżenie komfortu życia. W odwołaniu zarzucono, że emisje oparów benzyny i oleju napędowego wynikające z magazynowania i tankowania oraz spalin z samochodów obsługiwanych - według, opinii wyrażonej na str. 7 decyzji "nie będą powodować przekroczeń dopuszczalnych poziomu substancji w środowisku". W ocenie odwołujących się, jest to czysta teoria, poparta symulacją odpowiedniej aparatury, nie mającą związku z praktycznymi prawami natury. Wskazali oni ponadto, że stawianie wysokiego ekranu akustycznego na granicy sugerowanej stacji paliw i ich domu – to szczyt ingerowania w otaczającą przestrzeń, powodującego zasłanianie okien w pomieszczeniach, gdzie egzystują wraz niepełnosprawnym dzieckiem. W końcowej części uzasadnienia odwołujący się podkreślili, że jedynie słusznym i nie kwestionowanym stanowiskiem w omawianej decyzji, co do lokalizacji planowanej stacji paliw, jest negatywna opinia PPIS. Skarżący zaznaczyli, że argumentowanie, że w okolicy planowanego przedsięwzięcia są zlokalizowane zakłady świadczące usługi motoryzacyjne, nie znaczy, że one emitują szkodliwe zanieczyszczenia powietrza w przeciwieństwie do zamierzonej budowy stacji paliw płynnych. 4. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że stosownie do treści § 3 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.11.2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2016, poz. 71, dalej zwanego "rozp."), instalacje do dystrybucji ropy naftowej, produktów naftowych, substancji lub mieszanin, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach, niebędących produktami spożywczymi, z wyłączeniem stacji paliw gazu płynnego, zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Stosownie do treści art. 71 ust. 1 i 2 pkt. 2 u.o.o.ś. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia i jest wymagana m.in. dla planowanych przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W myśl art. 79 ust. 1 u.o.o.ś., przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 63 ust. 1, art. 64 ust 1 u.o.o.ś. realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony w drodze postanowienia organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, po zasięgnięciu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (RDOŚ) oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (PPIS). W niniejszym postanowieniu organ określa jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (art. 63 ust. 4 u.o.o.ś.) W myśl art. art. 3 ust. 1 pkt 8 u.o.o.ś., ilekroć w ustawie jest mowa o ocenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko – rozumie się przez to postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności: a) weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, b) uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, c) zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. Następnie organ przytoczył w całej rozciągłości treść przepisów art. 66 ust. 1 u.o.o.ś. stanowiącego, co powinien zawierać raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, dalej zaś treść przepisów art. 29 i 30 u.o.o.ś. dotyczące udziału społeczeństwa oraz wymagane art. 33 ust. 1 informacje i dokumenty sprawy. Następnie przepisy art. 37, 72, 77, 78, 80, 82 i 85 u.o.o.ś. dotyczących przebiegu postępowania, uzgodnień, treści decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz jej uzasadnienia (ponownie cytowanie tych przepisów jest zbędne jako, że ich prawidłowo przytoczone i zgodna ze stanem prawnym obowiązującym na dzień wydania znajdują się one w uzasadnieniu decyzji organu Ii instancji). Kolegium uznało, że organ I instancji dochował wszelkich określonych prawem wymagań formalnych w zakresie procedury wydania decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, w tym w zakresie trybu współdziałania z odrębnymi organami, uprawnień procesowych stron, a także przeprowadzenia postępowania z udziałem społeczeństwa. Podstawę rozstrzygnięcia stanowiły także przedłożone przez inwestora, wymagane prawem dokumenty mogące stanowić przedmiot rozstrzygnięcia w tego rodzaju sprawach. W ocenie Kolegium w sprawie spełnione zostały przesłanki warunkujące możliwość pozytywnego rozpatrzenia wniosku. Z treści przedłożonego raportu odnoszącego się do charakterystyki przedsięwzięcia wynika, że: a) przedmiot postępowania stanowi budowa małej stacji paliw płynnych z niezbędną infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działkach nr [...], a dla potrzeb budowy wszystkie istniejące na ww. terenie budynki zostaną rozebrane; b) planowana inwestycja obejmować ma budynek obsługi stacji paliw, wiatę nad dystrybutorami i stanowiskiem spustu autocysterny, podziemny zbiornik paliw płynnych, osłonę śmietnikową, pylon cenowy, ekran akustyczny, nawierzchnie utwardzone, sieci uzbrojenia terenu oraz urządzenie zieleni, o łącznej powierzchni 920m²; c) stacja paliw ma funkcjonować w systemie ciągłym, całodobowym, przewidywany roczny obrót paliwa wynosić ma 1100 m³ benzyny (Pb95 i Pb98) oraz 1200 m³ - oleju napędowego oraz że paliwa dostarczane będą autocysternami dostosowanymi do przewozu paliw płynnych wyposażonymi w instalację do odbioru oparów z komór zbiornika, w których magazynowane są benzyny o skuteczności odbioru oparów n=99,0%; d) w ramach planowanego przedsięwzięcia rozebrane zostaną wszystkie obiekty obecnie zlokalizowane na terenie działek przewidzianych pod realizację inwestycji oraz wykonane zostaną następujące obiekty i urządzenia stacji paliw: - budynek obsługi stacji o powierzchni zabudowy ok. 78 m², jednokondygnacyjny, ogrzewany centralnie z gazowego pieca o mocy 30 kW, zlokalizowany w zachodniej części działki w miejscu istniejącego budynku, - wiata nad dystrybutorami i stanowiskiem spustu paliw z autocysterny, o konstrukcji stalowej i powierzchni zabudowy ok. 131 m², - dwa dystrybutory paliw o wydajności 40 l/min (jeden dwustronny sześcionalewakowy i jeden jednostronny trzynalewakowy) z systemem odsysania oparów benzyn z baków samochodowych w trakcie tankowania pojazdów o skuteczności 95%, usytuowane na < wysepkach o wymiarach 1,2 m x 6,6 m, wyniesionych ponad teren minimum 15 cm, w odległości ok, 15 m od projektowanego budynku obsługi stacji paliw, - studzienka zlewowa i odbioru oparów przy zrzucie paliw z autocystern do odbiornika, zlokalizowana przy południowej skrajni wiaty, - jeden podziemny, trzykomorowy, dwupłaszczowy zbiornik magazynowy paliw płynnych, o pojemności 50 m³, - stanowiska tankowania z wysepkami dystrybutorów i stanowiskiem postoju i spustu paliw z autocystern, ze szczelną monolityczną płytą betonową dodatkowo uszczelnioną folią olejoodporną, - sieci uzbrojenia terenu (sieci i przyłącza sanitarne: wody pitnej, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej z osadnikiem piasku i separatorem substancji ropopochodnych; sieci i przyłącza elektryczne i teletechniczne, zasilania dystrybutorów, oprzewodowania sterowania i transmisji danych, monitoringu zbiornika magazynowego paliw, sieć przepustów kablowych ze studniami, sieć uziemień roboczych, odgromowych ochronnych i technologicznych, oświetlenia wiaty, ochrony od porażeń; sieci technologiczne: rurociągi ssące (dwuścianowe ułożone w szczelnych kanałach betonowych) i zlewowe, rury odpowietrzania komór zbiornika, rury odsysania oparów), - systemowy ekran akustyczny, po stronie północnej granicy planowanej stacji paliw z działką nr [...], o długości ok. 20 m i wysokości 3,5 m, - osłona śmietnikowa, - tereny zieleni obejmujące trawniki na terenie okalającym nawierzchnie utwardzone oraz nasadzenia zieleni niskiej i wysokiej o charakterze ozdobnym od strony północnej i zachodniej, - pylon cenowy, - drogi komunikacyjne, zjazdy i plac manewrowy z parkingiem dwustanowiskowym o nawierzchni utwardzonej z kostki betonowej; e) użytkowanie planowego przedsięwzięcia wymaga wykorzystywania energii elektrycznej, wody oraz paliw płynnych, przy czym woda pobierana będzie z miejskiej sieci wodociągowej i wykorzystywana do celów bytowych, a jej dobowe zapotrzebowanie to 1,0 m³/dobę, moc zainstalowanych urządzeń elektrycznych wynosić będzie ok. 60 kW, natomiast zapotrzebowanie na gaz do celów ogrzewania budynku stacji paliw to Qh= 3,3 m³/h; f) ścieki bytowe z budynku stacji w ilości Qd.śr = 1,0 m³/d, odprowadzane będą do miejskiej kanalizacji sanitarnej, a docelowo do miejskiej oczyszczalni ścieków, natomiast wody opadowe i roztopowe z terenów utwardzonych i połaci dachowych, do miejskiej kanalizacji deszczowej, z tym że wody opadowe z terenów utwardzonych oczyszczane będą w osadniku piasku i separatorze substancji ropopochodnych; g) w zakresie odpadów - że będą powstawać na etapie realizacji, jak również na etapie eksploatacji inwestycji, przy czym ostatnie z wyróżnionych obejmować będą: - odpady komunalne niesegregowane o kodzie 20 03 01, gromadzone w zamykanych pojemnikach i odbierane przez uprawnioną firmę, w ilości G=l,5 Mg/rok, - odpady z piaskownika i separatora substancji ropopochodnych na kanalizacji deszczowej o kodzie 13 05 08 usuwane przez zewnętrzną firmę działającą na podstawie zezwolenia do czasu uruchomienia rejestru prowadzonego przez marszałka województwa, - odpady w postaci świetlówek o kodzie 16 02 13, w ilości ok. 0,005 Mg/rok, odprowadzane do zewnętrznej firmy posiadającej zezwolenie na zbieranie odpadów tego rodzaju, - odpady opakowaniowe ze szła o kodzie lS 01 07 w ilości ok. 0,1/Mg/rok. 4.2. W zakresie opisu środowiska przyrodniczego w obszarze oddziaływania z raportu wynika, że planowana stacja paliw zlokalizowana będzie u zbiegu ulic [...], na działkach obecnie zabudowanych mieszkalnym budynkiem jednorodzinnym, garażem, z urządzonym terenem zielonym. Wyjaśniono, że po stronie północnej do terenu przedsięwzięcia przylega teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, po stronie wschodniej przy ul. [...] znajdują się tereny o funkcji usługowej. Po stronie południowej przebiega ulica [...], a za nią tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. W zakresie opisu środowiska przyrodniczego w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia w raporcie zaznaczono, że ma być ono zlokalizowane, poza obszarami wymagającymi specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt oraz ich siedlisk, w tym obszarami sieci Natura 2000, poza obszarami wodno-błotnymi, obszarami o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne. Najbliżej położone od planowanego przedsięwzięcia obszary Natura 2000 to: Obszar o Znaczeniu Wspólnotowym (OZW) - [...] zlokalizowany w odległości ok. 2,8 km, po stronie południowo-zachodniej. Z raportu wynika, że realizacja przedsięwzięcia nie przyczyni się do wystąpienia znacząco negatywnego oddziaływania, uniemożliwiającego lub utrudniającego osiągnięcie celów Dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk naturalnych oraz dzikiej fauny i flory, z uwagi na ochronę, których został utworzony obszar mający znaczenie dla [...], tym samym zapewniając utrzymanie sprawnie funkcjonującej, spójnej ekologicznie, Europejskiej Sieci Natura 2000, co zostało stwierdzone w uzgodnieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...],10.2015 r., znak: [...]. Wskazano również, że przedmiotowy teren nie stanowi obszaru przylegającego do jezior, obszaru górskiego, leśnego, ani ochrony uzdrowiskowej, a ponadto, że planowane przedsięwzięcie zlokalizowane będzie poza obszarem, na którym standardy jakości środowiska zostały przekroczone. W raporcie zaznaczono również, że teren lokalizacji przedsięwzięcia nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Z kolei w kwestii analizowanych wariantów z raportu wynika, że z uwagi na okoliczność, że planowane przedsięwzięcie ma być zlokalizowane na konkretnym terenie, nie rozważano możliwości innej lokalizacji. Zaznaczono, że poza wariantem podstawowym może być analizowany jedynie wariant zerowy, tj. odstąpienie od realizacji inwestycji. Ten jednak nie daje żadnych korzyści dla środowiska, ponieważ przedmiotowy teren jest już przekształcony przez człowieka i obecnie nieużytkowany. W zakresie oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko w raporcie wskazano, że oddziaływanie będzie wynikało z prowadzenia prac budowlanych oraz będzie związane z eksploatacją stacji. Na etapie realizacji przedsięwzięcia wystąpi przejściowy wzrost uciążliwości związanej z emisjami substancji zanieczyszczających do powietrza, jednak skala i charakter tych emisji nie spowodują istotnego i trwałego pogorszenia stanu jakości powietrza. Przewidywany okres realizacji przedsięwzięcia z użyciem maszyn budowlanych nie będzie długotrwały. Lokalizacja obiektów stacji paliw wymagać będzie przesadzenia krzewów ozdobnych, dla stworzenia nowej przestrzeni zielonej, usunięcia kolidujących drzew owocowych i świerków. 4.3. Następnie w zakresie oddziaływania na środowisko na etapie eksploatacji stacji w raporcie wskazano, że potencjalne oddziaływanie na etapie eksploatacji może być związane z: - poborem wody na potrzeby bytowe pracowników i klientów stacji paliw, - emisją hałasu emitowanego przez dystrybutory paliw o mocy akustycznej 55 dB, przez urządzenia wentylacji obiektu stacji paliw o mocy akustycznej 55 dB, budynek stacji jako wtórne, przestrzenne źródło hałasu (poziom hałasu wewnątrz do 50 dB) oraz samochody korzystające z usług (start 97 dB, hamowanie 94 dB, jazda po terenie 94 dB), - odprowadzaniem wód opadowych z terenów utwardzonych i połaci dachowych wiaty nad dystrybutorami i budynku obsługi stacji, - wytwarzaniem ścieków bytowych, - wytwarzaniem odpadów w wyniku prowadzonej działalności, - emisją zanieczyszczeń gazowych do powietrza z kotłowni opalanej gazem ziemnym GZ-50 o mocy 30 kW, z procesu napełniania komór zbiornika magazynowego paliwem, magazynowania paliw, tankowania pojazdów, pracy silników pojazdów obsługiwanych przez stację paliw, - awaryjnymi wyciekami paliw, powstającymi w obrębie dystrybutorów paliw, miejsca zrzutu paliw z autocysterny oraz w obrębie zbiornika magazynowego. Dalej, że woda na potrzeby stacji paliw pobierana będzie w ilości do 1 m³/dobę z sieci miejskiej, nie przewiduje się wykonania ujęcia wody. Szacowana wielkość poboru wody nie wpłynie znacząco na zasoby wody ujęcia miejskiego. Obliczenia emisji hałasu, wykonane w oparciu o symulację wykonaną zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego i unijnego, przy zastosowaniu programu do obliczeń rozprzestrzeniania hałasu w środowisku wykazały, że funkcjonowanie przedmiotowej stacji paliw nie będzie powodować przekraczania dopuszczalnych poziomów hałasu określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 112), na granicy najbliższych terenów chronionych akustycznie (zabudowy bezpośrednio sąsiadującej z terenem planowanego przedsięwzięcia i zlokalizowanej po drugiej stronie ulicy [...]). Wyznaczona w oparciu o program obliczeniowy izofona o wartości 50 dB dla pory dnia i 40 dB dla pory nocy (najniższe wartości dopuszczalnego poziomu hałasu dla terenów zabudowy mieszkaniowej) nie przekracza granic terenu przedsięwzięcia. Wody opadowe powstające na terenie stacji, odprowadzane będą w ilości Qmax.s= 9,8 l/s, (407 m³/rok), po uprzednim podczyszczeniu wód opadowych z powierzchni utwardzonych w osadniku piasku i separatorze koalescencyjnym substancji ropopochodnych o przepustowości nominalnej 5 l/s, do miejskiej kanalizacji deszczowej, zakończonej wylotem do stawu przy ul. [...]. Zaznaczono przy tym, że biorąc pod uwagę oczyszczanie wód opadowych na terenie inwestora i przed wylotem kanalizacji miejskiej, niewielką ilość tych ścieków, nie przewiduje się istotnego oddziaływania wód opadowych odprowadzanych z terenu inwestora na wody stawu przy ul. [...] i rzeki [...], do której odprowadzany jest nadmiar wody ze stawu. Ścieki bytowe odprowadzane będą w ilości ok. 1 m³/dobę do miejskiej kanalizacji sanitarnej, wyposażonej w mechaniczno-biologiczną oczyszczalnię ścieków, gdzie oczyszczane będą do parametrów wymaganych przepisami prawa i nie będą wpływać znacząco na pogorszenie stanu czystości wód rzeki [...]. Wytwarzane odpady związane z bytowaniem ludzi, wykonywanymi usługami, konserwacją i serwisowaniem urządzeń obiektu, odpady opakowaniowe, gromadzone będą selektywnie w szczelnych pojemnikach, ustawionych w wydzielonych miejscach zaplecza budynku obsługi stacji, a następnie przekazywane będą do unieszkodliwiania lub odzysku podmiotom uprawnionym do prowadzenia gospodarki odpadami i ich wywozu. Odpady z czyszczenia osadnika piasku i separatora substancji ropopochodnych przekazywane będą do utylizacji przez firmę wykonującą usługę w tym zakresie. Wytwarzane odpady w miejscu ich wytwarzania i gromadzenia nie będą negatywnie oddziaływać na grunt i wody podziemne. Głównym zanieczyszczeniem emitowanym do powietrza przy manipulacji paliwami na stacji paliw są niskowrzące węglowodory alifatyczne wchodzące w skład benzyn. Instalacja przeładunku benzyn z cystern do zbiornika magazynowego będzie wyposażona w system zawracania oparów w trakcie napełniania zbiorników magazynowych (wahadło gazowe), o skuteczności odbioru oparów co najmniej 99 % oraz rury i zawory oddechowe (wysokość 6 m i średnica 0,05 m). Dystrybucja paliw prowadzona będzie z dwóch dystrybutorów benzyn i olejów, z systemem odsysania oparów wypychanych z baków samochodowych w trakcie tankowania pojazdów, o skuteczności odsysania oparów co najmniej 95 %. 4.4. Załączone w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko obliczenia rozkładu stężeń wykonane zgodnie z obowiązującą metodyką referencyjną wykazały, iż zastosowanie takiego wyposażenia zapewni w czasie eksploatacji stacji paliw dotrzymywanie wartości odniesienia substancji w powietrzu, dla węglowodorów alifatycznych, określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. z 2010 nr 16 poz. 87), tj. Dl 3000 ug/m³ i Da 1000 ug/m³, zarówno w momencie tankowania samochodów (jednoczesna praca trzech nalewaków paliw), jak i przy spuście paliwa z autocysterny do zbiornika magazynowego. Wartości odniesienia dla węglowodorów alifatycznych, nie będą przekraczane poza terenem planowanego przedsięwzięcia. Pawilon stacji paliw będzie ogrzewany piecem opalanym gazem GZ-50, o mocy nie przekraczającej 30 kW, z którego emisja będzie niewielka i nie będzie wpływać w znaczącym stopniu na czystość powietrza w otoczeniu. Wykonane zgodnie z obowiązującą metodyką obliczenia stężeń maksymalnych z kotłowni opalanej gazem ziemnym wykazały, że dla wszystkich wskaźników maksymalne stężenia godzinowe są mniejsze od wartości dopuszczalnych, tj. osiągną następujące wartości: dwutlenku siarki 0,305 ug/m³, dwutlenku azotu 5,851 ug/m³ i pyłu PM100,019 ug/m³. Skala emisji powodowanej pracą silników przewidywanej niewielkiej ilości pojazdów poruszających się po terenie stacji paliw nie będzie w sposób znaczący wpływać na czystość powietrza w otoczeniu stacji paliw. Dla zabezpieczenia wód podziemnych przed ewentualnym zanieczyszczeniem związkami ropopochodnymi pochodzącymi ze stacji paliw, w wyniku rozlewu paliw podczas spustu paliw do zbiornika magazynującego i tankowania pojazdów lub rozszczelnienia się zbiornika zostało przewidziane wykonanie szczelnych nawierzchni betonowych przy stanowiskach tankowania łącznie z wysepkami dystrybutorów paliw oraz przy stanowisku zrzutu paliw do zbiornika, z odcięciem od podłoża gruntowego folią, olejoodporną instalacja dwupłaszczowego zbiornika magazynowego paliw, z elektronicznym systemem kontrolno- pomiarowym monitorowania szczelności zbiornika, poziomu paliw w zbiorniku oraz dwuściankowych rurociągów paliwowych w szczelnym kanale betonowym, odprowadzanie wód opadowych do miejskiej kanalizacji deszczowej, po oczyszczeniu w osadniku piasku i separatorze substancji ropopochodnych. Ponadto nałożony został obowiązek posadowienia zbiornika na paliwa w wannie betonowej, co stanowić będzie dodatkowe zabezpieczenie przejęcia paliw przy awaryjnym rozszczelnieniu obu płaszczy zbiornika i uszkodzeniu systemu monitoringu przecieków. W ocenie organu przewidziane zabezpieczenia winny zapewnić skuteczną ochronę środowiska gruntowo-wodnego przed zanieczyszczeniem związkami ropopochodnymi w wyniku awaryjnego wycieku paliw w obrębie stacji paliw. Teren lokalizacji przedsięwzięcia położony jest w obszarze zasilania miejskiego ujęcia wody. W odległości ca 250 m, na terenie ogrodów działkowych zlokalizowane są studnie najstarszego miejskiego ujęcia wody "CENTRALNE", jednego z trzech ujęć, będących źródłem zbiorowego zaopatrzenia w wodę miasta [...]. Większość czynnych studni tego ujęcia znajduje się przy ul. [...]. Ujęcie "CENTRALNE" ujmuje poziom wodonośny występujący w utworach wypełniających rynnę erozyjną wciętą w Wysoczyznę morenową i ukierunkowaną prostopadle do pradoliny rzeki [...]. Warstwę wodonośną tworzą osady wodnolodowcowe – piaski o różnej granulacji oraz żwiry, zalegające na ogół w przydennych partiach struktury erozyjnej, której spąg występuje tutaj na głębokości od 40 do 55 m. Rynna erozyjna stanowi drogę odpływu wód podziemnych z obszaru sandrowego [...] do bazy regionalnego drenażu w pradolinie [...]. Równocześnie rynna ta funkcjonuje jako struktura lokalnego drenażu międzyglinowego warstw wodonośnych występujących w obrębie wysoczyzny morenowej. Ujmowany poziom (wodonośny w rynnie erozyjnej charakteryzuje się zwierciadłem swobodnym. Swobodne zwierciadło wody podziemnej, w zależności od intensywności poborów i czasu pracy ujęcia, podlega ustawicznym zmianom. Sprzyja to migracji pojawiających się w strefie wahań zanieczyszczeń pochodzących z powierzchni terenu, które migrują do warstwy wodonośnej poprzez strefę aeracji wraz z infiltrującą wodą opadową. Czas przesączania się wody przez strefę aeracji w obrębie struktury rynnowej, mieści się w przedziale do 1 roku w osadach piaszczystych i piaszczysto-żwirowych oraz od 1 roku do 2 lat i powyżej w piaskach przewarstwionych osadami słabo przepuszczalnymi, glinami i mułkami. Wykonywane analizy chemiczne wody studziennej wskazują zanieczyszczenia antropogeniczne (okresowo o zmiennym stężeniu). Dla zahamowania procesów zanieczyszczania ujmowanych wód podziemnych wykorzystywanych przez ujęcie "CENTRALNE", w dniu [...] lutego 2014 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej wydał rozporządzenie w sprawie ustanowienia strefy ochronnej komunalnego ujęcia wody w miejscowości [...], ujęcie "CENTRALNE", ogłoszone w Dzienniku Urzędowym Województwa w dniu 19 lutego 2014 r. (Dz. Urz. Woj. z 2014 r,, poz. 460). W strefie ochrony pośredniej ujęcia wprowadzono zakazy, nakazy i ograniczenia, tj.: a) zakaz m.in: - wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi, za wyjątkiem oczyszczonych wód opadowych i roztopowych pochodzących z zanieczyszczonych powierzchni szczelnych dróg i parkingów, - lokalizowania nowych ujęć wody, poza ujęciami służącymi zwykłemu korzystaniu z wód, - lokalizowania inwestycji mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, chyba że wykonany raport oddziaływania na środowisko nie wykazał negatywnego wpływu na jakość i ilość wód podziemnych, b) nakaz stosowania szczelnych systemów ujmowania wód opadowych i roztopowych wraz z urządzeniami oczyszczającymi przy wykonywaniu oraz modernizacji i przebudowie dróg znajdujących się na terenie ochrony pośredniej ujęcia, c) ograniczenie wykonywania odwodnieni budowlanych lub górniczych, których zasięg oddziaływania będzie wpływał negatywnie na pracę ujęcia "Centralnego". 4.5. Zdaniem Kolegium realizacja planowanego przedsięwzięcia nie będzie powodować zagrożenia dla wód podziemnych, gdyż: - woda do celów bytowych pobierana będzie z wodociągu miejskiego, - ścieki bytowe powstające na terenie stacji wprowadzane będą do miejskiej kanalizacji sanitarnej, - teren stacji paliw zostanie odwodniony w sposób zorganizowany kanalizacją deszczową i wody opadowe wprowadzone zostaną do miejskiej kanalizacji deszczowej po uprzednim ich oczyszczeniu w separatorze piasku i substancji ropopochodnych i docelowo trafią do zbiornika wodnego przy ulicy [...] i dalej do rzeki [...], - zbiornik magazynowy paliw będzie zbiornikiem dwu płaszczowym z ciągłą elektroniczną sygnalizacją przecieków, a stwierdzenie nieszczelności płaszcza zewnętrznego nie będzie powodować jeszcze wycieku paliwa do gruntu, za to wstrzymane zostanie w tym momencie funkcjonowanie stacji i nastąpi wymiana zbiornika na nowy, - przewody paliwowe będą dwuściankowe i ułożone zostaną w szczelnym kanale betonowym co eliminuje rozszczelnienie przewodów i przedostanie się paliw do ziemi, - teren stacji w miejscu spustu paliw z autocystern do zbiornika magazynowego i w miejscu dystrybucji paliw zostanie wyposażony w szczelną nawierzchnię betonową z odcięciem od podłoża geomembraną, ponadto teren ten zostanie odwodniony kanalizacją deszczową do separatora piasku i substancji ropopochodnych, a do separatora trafią również wody opadowe z pozostałego odwodnionego kanalizacją deszczowa terenu stacji. W zakresie analizy możliwych konfliktów społecznych, że realizacja każdego nowego przedsięwzięcia zaliczonego do przedsięwzięć mogących pogorszyć stan środowiska może budzić obawy lub prowadzić wręcz do konfliktów społecznych. Stacja zostanie jednak wykonana zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami i nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko, w tym na wody podziemne, a pod względem emisji hałasu nie będzie powodować uciążliwości hałasowych na terenach bliższej zabudowy mieszkaniowej. W związku z powyższym w fazie funkcjonowania, zdaniem autorów raportu stacja nie powinna budzić konfliktów społecznych pod względem oddziaływania na środowisko, może jednak budzić konflikty związane z lokalizacją stacji. Z ustaleń dokonanych dodatkowo przez organ I instancji odnoszących się do miejsca lokalizacji przedmiotowej inwestycji wynika, że od strony północnej teren planowanej stacji graniczy obecnie z zabudową jednorodzinną, jednak według ustaleń z CEIDG do września 2013 r. był to teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej. Według powołanego wcześniej oświadczenia współużytkowników na tej nieruchomości obecnie nie jest prowadzona działalność gospodarcza. Z kolei od strony wschodniej zlokalizowana jest firma A, świadcząca usługi w zakresie sprzedaży hurtowej części i akcesoriów do pojazdów samochodowych oraz konserwacji i naprawy pojazdów samochodowych. Od strony południowej w ramach zabudowy jednorodzinnej świadczone są np. usługi w zakresie stomatologii. W otoczeniu funkcjonują również inne zakłady specjalizujące się w usługach motoryzacyjnych, takie jak: "M", Usługi "M", Stacja [...]. W odległości ca 60 m, w kierunku południowo wschodnim zlokalizowany jest kompleks ogrodów działkowych, otaczający zlokalizowany w odległości ponad 300 m staw przy ul. [...]. W kierunku północno-zachodnim w odległości ca 350 m zlokalizowany jest staw przy ul. [...]. Na podstawie ww. raportu opinie w sprawie wydali RDOŚ postanowieniem z dnia [...].10.2015 r., znak [...] oraz PPIS pismem z dnia [...].10.2015 r. znak: [...]. Wskazanym powyżej postanowieniem z dnia [...].10.2015 r., RDOŚ uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił warunki jego realizacji w sposób następujący. Na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia wskazano, że należy podjąć działania (pkt I): - w celu ograniczenia uciążliwości hałasowej prace budowlane związane z realizacją przedsięwzięcia należy prowadzić wyłącznie w porze dziennej (między 6.00-22.00), - ścieki bytowe odprowadzać przyłączem kanalizacyjnym do miejskiej kanalizacji sanitarnej, a następnie na miejską oczyszczalnię ścieków, - wody odpadowe i roztopowe pochodzące z terenów utwardzonych po podczyszczeniu w separatorze piasku i substancji ropopochodnych odprowadzać do miejskiej kanalizacji deszczowej. Następnie wskazano (pkt II), że należy utrzymywać w stanie sprawności i poddawać okresowej kontroli urządzenia zabezpieczające przed przenikaniem produktów naftowych do gleby (separator piasku i substancji ropopochodnych). W zakresie wymagań dotyczących ochrony środowiska koniecznych do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 u.o.o.ś. RDOŚ nakazał (pkt III): - od strony zabudowy mieszkaniowej po stronie północnej stacji wykonać systemowy ekran akustyczny o długości ok. 20 m i wysokości 3,5 m, - zainstalować 1 zbiornik paliw płynnych, podziemny, dwupłaszczowy, trzykomorowy o poj. 50 m3, z monitoringiem wycieków, - na rurze oddechowej zbiornika do magazynowania paliw zastosować zawór oddechowy, - zainstalować 1 dystrybutor, dwustronny, 6-cionalewakowy, o wydajności 40 l/min, o mocy akustycznej max. 55 dB, - zainstalować 1 dystrybutor jednostronny, 3-nalewakowy, o wydajności 40 l/min, o mocy akustycznej max. 55 dB, - zastosować hermetyczny system rozładunku paliw (benzyna, ON) o sprawności nie mniejszej niż 99 % i system dystrybucji paliw (benzyna, ON) o sprawności nie mniejszej niż 95 %, - do ogrzewania budynku i cieplej wody użytkowej zastosować kocioł gazowy o mocy 30 kW. Spaliny z kotła odprowadzać emitorem pionowym, zadaszonym o wysokości 5 m i średnicy 0, 15 m, - zainstalować na dachu budynku obsługi stacji 2 wywietrzaki o mocy akustycznej max. 55 dB, - w otoczeniu dystrybutorów oraz miejsca napełniania zbiornika magazynowego wykonać betonową szczelną nawierzchnię z dodatkowym uszczelnieniem geomembraną z folii PEHD, - zastosować separator piasku i substancji ropopochodnych oczyszczający wody opadowe i roztopowe z terenów utwardzonych. RDOŚ zastrzegł jednocześnie (pkt IV), że przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia nie jest wymagane przeprowadzenie: - oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji zezwalającej na realizację przedsięwzięcia, - postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko. Z kolei PPIS pismem z dnia [...].10.2015 r. znak: [...] negatywnie zaopiniował realizację przedmiotowej stacji paliw płynnych na działkach nr [...], z uwagi na jej lokalizację w strefie ochrony pośredniej ujęcia wody "Centralne" dla miasta [...] oraz w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowy mieszkalnej. 4.6. W ocenie Kolegium z informacji zawartych w treści sporządzonego przez inwestora raportu o oddziaływaniu na środowisko, jak też opierając się na wydanym w sprawie opiniach RDOŚ oraz PPIS, które w świetle unormowań procesowych także stanowią element stanu faktycznego sprawy i kierując się treścią obowiązujących przepisów prawa, w tym w szczególności art. 63 i 66 u.o.o.ś, uznać należy, że w przedmiotowej sprawie wystąpiły podstawy do ustalenia w zakresie przyjętym przez organ I instancji do ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Wskazać należy, że wbrew podniesionym zarzutom i stanowiskom, zarówno zawartym w odwołaniu od zaskarżonej decyzji, jak też podniesionych w zgłoszonych uwagach, a także wbrew stanowisku wyrażonemu przez PPIS, planowane przedsięwzięcie zaliczające się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, w przypadku jego realizacji, przy zastosowaniu rozwiązań technicznych oraz organizacyjnych określonych w sporządzonym w sprawie raporcie, jak też zawartych w opinii RDOŚ, następnie powtórzonych i uzupełnionych w decyzji Prezydenta Miasta z [...].02.2016 r. nie będzie ono skutkowało pogorszeniem stanu środowiska, w tym także w zakresie wód podziemnych zasilających ujęcie wody pitnej dla miasta [...]. W kontekście zarzutu naruszenia art. 54 ustawy z dnia 18.07.2001 r. Prawo wodne (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 469 ze zm.), Kolegium wskazało, że przepis ten stanowi, iż na terenach ochrony pośredniej może być zabronione lub ograniczone wykonywanie robót oraz innych czynności powodujących zmniejszenie przydatności ujmowanej wody lub wydajności ujęcia, a w szczególności: 1) wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi; 2) rolnicze wykorzystanie ścieków; 3) przechowywanie lub składowanie odpadów promieniotwórczych; 4) stosowanie nawozów oraz środków ochrony roślin; 5) budowa autostrad, dróg oraz torów kolejowych; 6) wykonywanie robót melioracyjnych oraz wykopów ziemnych; 7) lokalizowanie zakładów przemysłowych oraz ferm chowu lub hodowli zwierząt; 8) lokalizowanie magazynów produktów ropopochodnych oraz innych substancji, a także rurociągów do ich transportu; 9) lokalizowanie składowisk odpadów komunalnych, niebezpiecznych, innych niż niebezpieczne i obojętne oraz obojętnych; 10) mycie pojazdów mechanicznych; 11) urządzanie parkingów, obozowisk oraz kąpielisk; 12) lokalizowanie nowych ujęć wody; 13) lokalizowanie cmentarzy oraz grzebanie zwłok zwierzęcych. Przepis ten nie wprowadza zatem obligatoryjnych środków ochrony, lecz jedynie obejmuje nie posiadający charakteru zamkniętego katalog środków ochrony możliwy do zastosowania przez właściwe organy. Zgodnie z art. 58 ust. 1 ustawy Prawo wodne, strefę ochronną ustanawia, w drodze aktu prawa miejscowego, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej. Na podstawie powyższego przepisu, w dniu [...].02.2014 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej (DRZGW) wydał rozporządzenie w sprawie ustanowienia strefy ochronnej komunalnego ujęcia wody w miejscowości [...], ujęcie "Centralne" (Dz. Urz. Woj. z 2014 r., poz. 460 ze zm.). Zgodnie z § 2 rozporządzenia DRZGW Na terenie ochrony pośredniej ujęcia wody zabrania się: 1) wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi, z wyjątkiem: a) wód popłucznych ze stacji uzdatniania wody, b) ścieków z istniejących przy domowych oczyszczalni ścieków, c) wód opadowych i roztopowych, o których mowa w art. 9 pkt 14 lit. c ustawy Prawo wodne - spełniających warunki lub wymogi zgodnie z obowiązującymi przepisami, 2) lokalizowania składowisk odpadów komunalnych, niebezpiecznych, innych niż niebezpieczne i obojętne oraz obojętnych, 3) przechowywania lub składowania odpadów promieniotwórczych, 4) wykonywania wkopów i odwiertów w celu wykorzystania ciepła ziemi, 5) lokalizowania inwestycji zaliczanych do zawsze znacząco oddziałujących na środowisko, 6) lokalizowania inwestycji potencjalnie znacząco oddziałujących na środowisko, chyba że wykonany raport oddziaływania na środowisko nie wykazał negatywnego wpływu na jakość i ilość wód podziemnych, 7) lokalizowania cmentarzy oraz grzebania zwłok zwierzęcych, 8) lokalizowania przydomowych oczyszczalni ścieków, 9) lokalizowania nowych ujęć wody, poza ujęciami służącymi zwykłemu korzystaniu z wód. Kolegium wskazało, że § 2 wskazanego rozporządzenia obowiązuje od dnia [...].06.2016 w związku ze zmianą dokonaną rozporządzeniem DRZGW z [...].06.2016r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie ustanowienia strefy ochronnej komunalnego ujęcia wody w miejscowości [...], ujęcie "Centralne" (Dz.Urz. Woj. z 2016 r., poz. 1215). 4.7. W ocenie Kolegium z treści niniejszego rozporządzenia DZRGW, zarówno według stanu prawnego obowiązującego na dzień wydania zaskarżonej decyzji przez organ I insatncji, jak i w aktualnym stanie prawnym wynika, że lokalizacja inwestycji potencjalnie znacząco oddziałujących na środowisko na terenie ochrony pośredniej ujęcia "Centralne" nie jest wyłączone, jeżeli raport oddziaływania na środowisko nie wykazał negatywnego wpływu na jakość i ilość wód podziemnych. Wskazana w raporcie technologia zakładająca usytuowanie dwupłaszczowego zbiornika magazynowego w szczelnej wannie betonowej, wyposażonego w elektroniczny system kontroli szczelności (detekcji wycieków) i pomiaru ilości paliwa oraz w armaturę zabezpieczającą przed przepełnieniem komór, jak też zastosowanie przewodów paliwowych dwu ściankowych, ułożonych w szczelnym kanale betonowym, a ponadto wyposażenie terenu stacji w miejscu spustu paliw z autocystern do zbiornika magazynowego i w miejscu dystrybucji paliw w szczelną nawierzchnię betonową z odcięciem od podłoża geomembraną, i odwodnienie go kanalizacją deszczową do separatora piasku i substancji ropopochodnych, do którego trafią również wody opadowe z pozostałego odwodnionego kanalizacją deszczową terenu Kolegium uznało za w pełni zabezpieczającą wody podziemne przez ryzykiem negatywnego oddziaływania i przenikania substancji ropopochodnych. W tym zakresie nie zgodziło się z opinią PPIS, który jako podstawę negatywnego stanowiska wskazał okoliczność, że inwestycja stanowić może potencjalne zagrożenie dla wód z ujęcia "Centralne". Kolegium podkreśliło, że celem postępowania w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań jest weryfikacja, czy dana inwestycja może zostać zrealizowana na danym terenie w kontekście przyjętych w przepisach prawa rozwiązań mających za cel ochronę przed negatywnym oddziaływaniem na środowisko, a w razie istnienia możliwości realizacji określonego rodzaju inwestycji na danym terenie, jednoczesne określenie warunków stanowiących gwarancję realizacji takiej inwestycji w sposób zabezpieczający dane środowisko przez negatywnym oddziaływaniem. Wyznacznikiem dla oceny negatywnego oddziaływania stanowić mogą przepisy obowiązującego prawa, a w zakresie oceny proponowanych w raportach o oddziaływaniu na środowisko rozwiązań okoliczność, czy rozwiązania te nie spowodują naruszanie niniejszych przepisów i dają gwarancję należytej ochrony. Zaproponowana przez inwestora technologia, także w ocenie RDOŚ, stanowi gwarancję ochrony wód ujęcia "Centralne", co wypełnia jednocześnie przesłankę § 2 rozporządzenia DZRGW. Gdyby przyjąć za właściwe stanowisko prezentowane przez PPIS, uznać należałoby, że każda inwestycja w terenie ochrony pośredniej ww. ujęcia stwarza potencjalne ryzyko przenikania substancji szkodliwych do wód podziemnych stanowiących źródło wody pitnej. Podobnie oceniło zarzuty, jak też stanowisko PPIS odnośnie generowania przez planowaną stację paliw hałasu. Dokonane pomiary emisji dźwięku w trakcie eksploatacji przedsięwzięcia wskazują na wartości mieszczące się na poziomie dopuszczonym przez przepisy prawa, tj. rozporządzenie ministra środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r., poz. 112). Zgodnie z załącznikiem nr 1 do niniejszego rozporządzenia dopuszczalny poziom hałasu dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy związanej ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży oraz domów opieki społecznej dopuszczalny poziom hałasu wynosi: 1) dla przedziału czasu odniesienia równego 8 najmniej korzystnym godzinom dnia kolejno po sobie następującym wynosi Laeq d = 50 dB, 2) dla przedziału czasu odniesienia równego 1 najmniej korzystnej godzinie nocy Laeq n 45 dB. Jak wynika z przeprowadzonych obliczeń zawartych w raporcie hałas generowany przez działanie planowanej stacji nie będzie poza granicami planowanej działalności przekraczał dopuszczalnych poziomów emisji hałasu, zarówno w dzień, jak i w nocy. Wobec powyższego Kolegium uznało, że zastosowane przez inwestora rozwiązania, w tym zastosowanie ekranu akustycznego zapewnią właściwą ochronę przez emisją hałasu, zarówno w dzień, jak i w nocy. Kolegium zwróciło uwagę, że wskazane parametry stacji, w tym planowana wielkość sprzedaży, a w szczególności właśnie usytuowanie wskazuje, że przedmiotowa stacja, na co zwrócono także uwagę w raporcie, ma mieć wymiar lokalny i służyć do obsługi okolicznych mieszkańców. Na przedmiotowym terenie, jak ustalił to organ I instancji, jest już także prowadzona działalność gospodarcza przez inne podmioty, w tym do 2013 r., jak wynika z ewidencji działalności gospodarczej, na sąsiadującej z prowadzoną działalnością działce [...] również była prowadzona działalność gospodarcza o nazwie "W J.S.". W związku z powyższym organ uznał, że wskazywane argumenty o negatywnych aspektach lokalizacji dla mieszkańców, poza wskazanym wyżej art. 54 Prawa wodnego, nie zostały w istocie oparte na konkretnych normach prawnych, których naruszeniem i co należy podkreślić – w zakresie oddziaływania na środowisko – skutkować mogłaby realizacją przedmiotowej inwestycji. Przedstawiona argumentacja oparta jest na niechęci związanej z obawami ewentualnych uciążliwości. Obawy te nie mogą stanowić jednak, w świetle obowiązujących przepisów prawa, podstawy odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, jeżeli działania inwestora mieszczą się w granicach obowiązującego prawa i nie skutkują przez to negatywnym oddziaływaniem na środowisko. Dotyczy to również zarzutu lokalizacji w rejonie planowanej inwestycji ogródków działkowych, skoro jak wynika z miarodajnych dla organów rozstrzygających w sprawie, w tym także dla opiniującego raport RDOŚ, obliczeń przyjętych w raporcie, zakres emisji substancji nie będzie wykraczał poza teren planowanego przedsięwzięcia. 4.8. W kontekście podstaw prawnych zgłaszanych zarzutów Kolegium wskazało, że dla przedmiotowego terenu nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W związku z powyższym dla realizacji przedmiotowej inwestycji konieczne będzie uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, a następnie pozwolenia na budowę. Podnoszenie zatem okoliczności naruszenia przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym lub dotyczących warunków technicznych jakim powinny odpowiadać stacje paliw podnoszone mogą być i ewentualnie odnieść skutek w tego rodzaju postępowaniach. Przedmiotowe postępowanie nie daje bowiem możliwości uczynienia przedmiotem skutecznego zarzutu każdej okoliczności, która w ocenie mieszkańców stanowi uciążliwość. Powyższe odnosi się także do zarzutu dotyczącego obniżenia wartości gruntów sąsiednich w związku z realizacją zaplanowanej inwestycji. Wskazać należy, że niniejsze zagadnienie nie stanowi, w świetle przepisów u.o.o.ś., w tym w szczególności art. 63, art. 66, art. 84 i art. 85 tej ustawy, okoliczności, jaką należy wziąć pod uwagę przy ocenie oddziaływania na środowisko i ustaleniu środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Jak wyżej wykazano, celem postępowania w przedmiocie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko jest analiza zagrożeń konkretnej inwestycji i przyjętych w jej zakresie technologii realizacji i eksploatacji, w kontekście określonego zbioru elementów przedmiotowych i podmiotowych środowiska objętych ochroną prawną, na który może ona wywrzeć negatywny skutek. Sam sprzeciw mieszkańców, choć powinien być brany pod uwagę w zakresie możliwości rozwiązania ewentualnych konfliktów społecznych, nie może stanowić wystarczającej przeszkody dla wydania na rzecz inwestora pozytywnej decyzji, bowiem działanie naruszałoby sferę przy sługujących jemu uprawnień. Jak zaznaczono w zakresie zgłoszonych przez mieszkańców uwag okoliczność, że wcześniej planowana w przedmiotowym rejonie stacja paliw nie powstała związane było z faktem obowiązywania na danym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego zapisy wyłączały na nim posadowienie stacji paliw. To niniejsze ograniczenie wynikające z przepisów prawa, a nie wyłącznie wyraz niezadowolenia mieszkańców stanowił przeszkodę dla realizacji powyższej inwestycji. Stan prawny w rozpatrywanej sprawie jest jednak odmienny. 4.9. W kontekście zarzutu dotyczącego braku konsultacji społecznych Kolegium uznało go za bezzasadny. Pisma mieszkańców wniesione w procedurze zgłaszania uwag stanowią dowód na to, że procedura udziału społeczeństwa w postępowaniu była w pełni respektowana, a mieszkańcy mieli możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz wyrażenia swojego stanowiska w sprawie, z którego to uprawnienia skorzystali. Organ natomiast dokonał oceny stanowiska mieszkańców poprzez dokonanie analizy raportu oddziaływania na środowisko i szczegółowe przedstawienie właściwych w jego ocenie rozwiązań gwarantujących zabezpieczenie środowiska przed pogorszeniem jego stanu w związku z realizacją przedsięwzięcia. Z tych względów organ uznał, że Prezydent Miasta wydał prawidłowe rozstrzygnięcie w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji planowanego przedsięwzięcia przyjmując, że jego realizacja, przy uwzględnieniu rozwiązań technicznych i organizacyjnych założonych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko, jak również ustalonych w zaskarżonej decyzji nie będzie powodowała negatywnych oddziaływań na środowisko. 5. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na powyższą decyzję wniosła w terminie ustawowym S.S. domagając się jej uchylenia. W treści skargi wskazując, że jej stanowisko popierają również podpisani pod skargą uczestnicy postępowania J.S. i R.S., podniosła zarzuty składane w toku postępowania, w szczególności zawarte pismach skarżącej i uczestników oraz odwołaniu od decyzji organu I instancji, które to pisma stanowiły uzasadnienie skargi. Jak wynika z treści tych pism zarzuty skarżącej koncentrują się na kwestii oddziaływania inwestycji – szkodliwości stacji benzynowej w sąsiedztwie domów mieszkalnych, w szczególności szkodliwości emisji oparów benzyny. Argumentacja zawarta w skardze (a ściślej rzecz biorąc w piśmie załączonym do skargi jako jej uzupełnienie) koncentruje się przede wszystkim na usytuowaniu terenu planowanej inwestycji w pobliżu ujęcia wody dla miasta [...], zbiornika wody powierzchniowej, zabudowy mieszkalnej (w tym domu samotnej matki) zagrożenia ryzykiem zanieczyszczenia otoczenia oparami paliw płynnych oraz pogorszeniem komfortu życia okolicznych mieszkańców. Podniesiony został również zarzut naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 11 u.o.o.ś. przez brak publikacji obwieszczenia o postępowaniu i wydaniu decyzji w prasie lokalnej. Do skargi zostały dołączone pochodzące z internetu notki dotyczące tej właśnie szkodliwości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Na rozprawie w dniu 19.01.2017 r. skarżąca sprecyzowała żądanie skargi wskazując, że domaga się uchylenia decyzji organu i orz II instancji ze względu na zagrożenia i szkodliwości, które zgłaszała w toku postępowania. Stanowisko to poparli obecni na rozprawie uczestnicy J.S. i R.S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 6. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych decyzji administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, przy czym sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). 7. Kontrolowana w niniejsze sprawie decyzja dotyczy bardzo specjalistycznej i wieloaspektowej dziedziny prawa administracyjnego odnoszącego się do styku prawa budowanego, czy szerzej inwestycyjnego oraz prawa ochrony środowiska. Zagadnienia te, nazywane przez ustawę środowiskowymi uwarunkowaniami zgody na realizację przedsięwzięcia, reguluje w szczególności powołana wyżej ustawa z dnia 3.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn. Dz.U. z 2016, ze. 353 ze zm.) oraz, wskazane również wyżej, przepisy wykonawcze, w szczególności rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9.11.2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2016, poz. 71). Procedowanie organów oparte było również na przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U, z 2016 r. poz. 23, dalej k.p.a.). Planowane w niniejszej sprawie przedsięwzięcie w postaci stacji paliw płynnych na działkach nr [...] zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Ponowne przytaczanie wszystkich przepisów mających zastosowanie w sprawie ponownie wydaje się zbędne, gdyż zostały one w całości powołane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a najistotniejsze z nich znajdują się w części sprawozdawczej niniejszego uzasadnienia. Wskazać jednak należy, że w rozpatrywanej sprawie, w oparciu o art. 63 ust. 1 u.o.o.ś stwierdzono obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, bo stacja paliw jest przedsięwzięciem zaliczonym do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (§ 3 ust. 1 pkt 35 wskazanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko). Jak wynika ze stanu prawnego, co znajduje potwierdzenie także w postępowaniu prowadzonym w tej sprawie decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia (art. 71 u.o.o.ś) i jest wydawana przed wydaniem innych decyzji związanych z realizacją inwestycji, a przed jej z kolei wydaniem organ właściwy do wydania tej decyzji uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska oraz zasięga opinii organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej (art. 77 ust. 1 u.o.o.ś.). Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 79 ust. 1 u.o.o.ś.). Organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę: 1) wyniki uzgodnień i opinii, 2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; 3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa; 4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Decyzję wydaje się po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 u.o.o.ś.). 8. Przeprowadzona pod względem zgodności z prawem kontrola zaskarżonej decyzji, w ramach wyżej wskazanych kryteriów, prowadzi do oceny, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa. Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów administracji ani naruszenia norm prawa materialnego, ani też naruszenia przepisów postępowania, w sposób, który nakazywałby ponowne przeprowadzenie postępowania. Zdaniem Sądu organy I i II instancji wyjaśniły zasadność przesłanek, którymi się kierowały przy wydawaniu decyzji. Uzasadnienia wydanych w sprawie decyzji, odnoszą się do zasadniczych dla toczącego się postępowania administracyjnego kwestii i nie pozwalają stwierdzić uchybienia art. 107 § 2-5 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dokonane ustalenia w sprawie oparte zostały na zebranym materiale dowodowym (art. 80 k.p.a.), zgromadzonym, zbadanym w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a.), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonującej treści. W świetle powyższego za bezzasadny uznać należało zarzut naruszenia art. 138 k.p.a. Nienaruszona została również zasada dwuinstancyjności, na co wskazują skarżący. Organ II instancji w uzasadnieniu decyzji wyraził bardzo szczegółowo swoje stanowisko w sprawie i odniósł się do wszystkich zarzutów odwołania. Podkreślić należy, co ma istotne znaczenie dla oceny zasadności zarzutów skargi, że postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia nie jest postępowaniem mającym na celu udzielenie zezwolenia na lokalizację lub realizację inwestycji (to następuje na etapie m.in. decyzji o warunkach zabudowy, decyzji o pozwoleniu na budowę). Przepisy dotyczące ocen środowiskowych wprowadzone zostały bowiem w wyniku implementacji przepisów wspólnotowych (dyrektywa Rady z dnia 27 czerwca 1985 r. 85/337/EWG w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, Dz.Urz. UE.L 175 z dnia 5 lipca 1985 r., s. 40) i mają one służyć wyłącznie weryfikacji oddziaływania inwestycji kwalifikowanych, a więc takich, które powodują albo mogą powodować potencjalne niebezpieczeństwo dla środowiska. Dlatego postępowanie w sprawie uwarunkowań środowiskowych przedsięwzięcia przeprowadza się przed wydaniem decyzji zezwalającej na inwestycję (art. 2 ust. 1 dyrektywy i art. 72 ust. 1 ustawy). Postępowanie to dotyczy planowanego dopiero przedsięwzięcia i sprowadza się do ustalenia, czy inwestycja w kształcie opisanym przez inwestora we wniosku zagraża środowisku oraz czy spełnia wymagania i parametry w zakresie ochrony środowiska (por. wyroki NSA z 22 kwietnia 2010 r., II OSK 696/09 oraz z 30 czerwca 2010 r., II OSK 988/09 dostępne podobnie jak dalej cytowane odrzeczenia, na stronie internetowej cbois.nsa.gov.pl). 9. Do najistotniejszych elementów tego postępowania należy raport oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, który ma charakter bardzo specjalistyczny i dotyczy szczegółowo określonych możliwości odziaływania projektowanej inwestycji na lokalne środowisko. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych raport nie stanowi jednak opinii biegłego, o której mowa w art. 84 § 1 k.p.a. Raport stanowi jednak środek dowodowy pochodzący od prywatnego, który musi być oceniany jest przez organ wydający decyzję określającą uwarunkowania środowiskowe. Ocena przedłożonego raportu powinna w szczególności dotyczyć spełnienia przez niego warunków, o jakich mowa w art. 66 80 u.o.o.ś. oraz jego aktualności i rzetelności sporządzenia. Sam organ nie jest przy tym związany treścią raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, co powoduje, że dokonując jego oceny powinien dążyć do wydania rozstrzygnięcia odpowiadającego wyrażonej, w art. 7 k.p.a., zasadzie prawdy materialnej, nawet w sytuacji, gdy nikt nie kwestionuje jego prawidłowości. Rolą organu administracji publicznej jest więc ocena raportu pod kątem poprawności formalnej, tj. zgodności treści raportu z przepisami określającymi sposób jego sporządzenia, logiki wywodów, weryfikacji sporządzenia raportu przez osobę uprawnioną. Odnosząc się do tego aspektu wskazać należy, iż raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, będący zasadniczym dowodem, w oparciu o który organy dokonały analizy wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, został poddany ocenie bez naruszenia wynikającej z art. 77 k.p.a. zasady swobodnej oceny dowodów. Jak wynika z uzasadnienia obu decyzji organy poddały raport wszechstronnej analizie, zawracając uwagę w szczególności na to, że przedstawione w nim rozwiązania techniczne inwestycji oraz jej odziaływanie na środowisko zostały poddane ocenie wyspecjalizowanych organów w zakresie wszystkich potencjalnych odziaływań i zagrożeń dla środowiska, konstatując, że określone w decyzji warunki (niewątpliwie zaostrzone ze względu na miejsce jej zlokalizowania oraz wymogi postawione w procesie uzgodnieniowym) zabezpieczają środowisko lokalne przed negatywnym oddziaływaniem inwestycji w sposób wystarczający, zarówno w fazie jej realizacji (budowy), jak i użytkowania. Z przedstawianego i ocenionego przez organy raportu wynika, że z uwagi na okoliczność, że planowane przedsięwzięcie ma być zlokalizowane na konkretnym terenie, nie rozważano możliwości innej lokalizacji. Organ wykazały, że poza wariantem podstawowym może być analizowany jedynie tzw. wariant zerowy czyli odstąpienie od realizacji inwestycji. Wskazały, że skala emisji powodowanej pracą silników przewidywanej niewielkiej ilości pojazdów poruszających się po terenie stacji paliw nie będzie w sposób znaczący wpływać na czystość powietrza w otoczeniu stacji paliw. Dla zabezpieczenia wód podziemnych przed ewentualnym zanieczyszczeniem związkami ropopochodnymi pochodzącymi ze stacji paliw, w wyniku rozlewu paliw podczas spustu paliw do zbiornika magazynującego i tankowania pojazdów lub rozszczelnienia się zbiornika zostało przewidziane wykonanie szczelnych nawierzchni betonowych przy stanowiskach tankowania łącznie z wysepkami dystrybutorów paliw oraz przy stanowisku zrzutu paliw do zbiornika, z odcięciem od podłoża gruntowego folią, olejoodporną instalacja dwupłaszczowego zbiornika magazynowego paliw, z elektronicznym systemem kontrolno-pomiarowym monitorowania szczelności zbiornika, poziomu paliw w zbiorniku oraz dwuściankowych rurociągów paliwowych w szczelnym kanale betonowym, odprowadzanie wód opadowych do miejskiej kanalizacji deszczowej, po oczyszczeniu w osadniku piasku i separatorze substancji ropopochodnych. Na inwestora nałożony został obowiązek posadowienia zbiornika na paliwa w wannie betonowej, co stanowić będzie dodatkowe zabezpieczenie przejęcia paliw przy awaryjnym rozszczelnieniu obu płaszczy zbiornika i uszkodzeniu systemu monitoringu przecieków. W ocenie organu przewidziane zabezpieczenia winny zapewnić skuteczną ochronę środowiska gruntowo-wodnego przed zanieczyszczeniem związkami ropopochodnymi w wyniku awaryjnego wycieku paliw w obrębie stacji paliw. 10. Odnosząc się do poszczególnych kwestii związanych z oddziaływaniem inwestycji na środowisko, zwłaszcza eksponowanych w skardze, wskazać należy, usytuowania terenu planowanego przedsięwzięcia w odległości ok. 250 m od najbliższej studni ujęcia wody wskazać należy, iż w myśl art. 51 ust. 1 ustawy Prawo wodne strefę ochronną ujęcia wody, zwaną dalej "strefą ochronną", stanowi obszar, na którym obowiązują zakazy, nakazy i ograniczenia w zakresie użytkowania gruntów oraz korzystania z wody. Strefę ochronną dzieli się na teren ochrony bezpośredniej oraz pośredniej (art. 51 ust. 2 prawa wodnego). W myśl art. 54 ust. 1 prawa wodnego na terenach ochrony pośredniej może być zabronione lub ograniczone wykonywanie robót oraz innych czynności powodujących zmniejszenie przydatności ujmowanej wody lub wydajności ujęcia, przy czym delegacja ustawowa do wprowadzenia zakazów tego rodzaju została przyznana w art. 58 ust. 1 tej ustawy dyrektorowi regionalnego zarządu gospodarki wodnej. W wykonaniu tej delegacji Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej rozporządzeniem z dnia [...] lutego 2014 r. ustanowił strefę ochronną komunalnego ujęcia wody w miejscowości [...], ujęcie "Centralne" (Dz. Urz. Woj. z 2014 r. poz. 460). Z treści tego aktu wynika, iż teren planowanego przedsięwzięcia położony jest w strefie ochrony pośredniej. W § 2 pkt 6 tego aktu wprowadzono zakaz lokalizowania inwestycji potencjalnie znacząco oddziałujących na środowisko, chyba że wykonany raport oddziaływania na środowisko nie wykazał negatywnego wpływu na jakość i ilość wód podziemnych. W rozpatrywanej sprawie sporządzony raport nie wykazał takiego negatywnego wpływu. Dodatkowo, m.in. na skutek negatywnej opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, na inwestora nałożono wymóg otoczenia dwupłaszczowego zbiornika podziemnego na paliwo dodatkową osłoną, celem wyeliminowania ryzyka zanieczyszczenia ujęcia wody, co oznacza, że w decyzji zostały uwzględnione wszystkie zastrzeżenia tego organu uzgadniającego. Jeśli zaś chodzi o położenie terenu planowanego przedsięwzięcia w pobliżu zbiornika wody powierzchniowej (niewielkiego jeziorka) należy zwrócić uwagę, że jest to odległość kilkuset metrów, obszar ten oddzielony jest od zbiornika wodnego drogami publicznymi, zabudową mieszkaniową oraz terenem ogródków działkowych. Zwrócić tu należy szczególną uwagę na obostrzenia i szczególne wymogi dotyczące odprowadzania ścieków oraz konstrukcji i zabezpieczenia zbiorników zawarte w decyzji. Jak trafnie stwierdziło Kolegium realizacja planowanego przedsięwzięcia nie będzie powodować zagrożenia dla wód podziemnych, gdyż: - woda do celów bytowych pobierana będzie z wodociągu miejskiego, - ścieki bytowe powstające na terenie stacji wprowadzane będą do miejskiej kanalizacji sanitarnej, - teren stacji paliw zostanie odwodniony w sposób zorganizowany kanalizacją deszczową i wody opadowe wprowadzone zostaną do miejskiej kanalizacji deszczowej po uprzednim ich oczyszczeniu, - zbiornik magazynowy paliw będzie zbiornikiem dwu płaszczowym z ciągłą elektroniczną sygnalizacją przecieków, a stwierdzenie nieszczelności płaszcza zewnętrznego nie będzie powodować jeszcze wycieku paliwa do gruntu, - przewody paliwowe będą dwuściankowe i ułożone zostaną w szczelnym kanale betonowym co eliminuje rozszczelnienie przewodów i przedostanie się paliw do ziemi, - teren stacji w miejscu spustu paliw z autocystern do zbiornika magazynowego i w miejscu dystrybucji paliw zostanie wyposażony w szczelną nawierzchnię betonową z odcięciem od podłoża geomembraną, ponadto teren ten zostanie odwodniony kanalizacją deszczową do separatora piasku i substancji ropopochodnych. 11. W kwestii tak istotnego dla skarżącej i uczestników ryzyka zanieczyszczenia otoczenia oparami paliw należy zwrócić uwagę, że ze sporządzonego raportu oraz karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, iż zarówno w czasie napełniania zbiorników stacji, jak i w dystrybutorach paliwa zaplanowano zastosowanie urządzeń wychwytujących opary w postaci wahadła gazowego. Organy orzekające w sprawie, podobnie jak w kwestii innych zarzutów nie miały uzasadnionych podstaw do zakwestionowania twierdzenia o skuteczności podanych rozwiązania technicznego. Poza ogólnikowymi zarzutami skarżącej i uczestników opartymi o intuicję i potoczne, niezweryfikowane źródła wiedzy, w toku postępowania nie został przedstawiony żaden dowód przeczący wiedzy specjalistycznej zawartej w raporcie, uzgodnieniach i decyzji organów. Dowodem takim nie mogły być przedstawione przez skarżącą i uczestników postępowania wydruki artykułów internetowych na temat szkodliwości oparów paliw płynnych i ryzyka zanieczyszczenia nimi otoczenia stacji benzynowych, choćby z tego powodu, iż nie odnosiły się one do tej konkretnej sprawy. Dodatkowo z raportu wynika, iż planowane przedsięwzięcie ma spełniać wszystkie wymogi stawiane stacjom paliw płynnych, wynikające z rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. z 2014 r. poz. 1853). Ponadto jak wynika z raportu, planowane przedsięwzięcie w fazie eksploatacji spełniać będzie normy hałasu wynikające z rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. (Dz. U. z 2014 r. poz. 112) tzn. poza granicami działki, na które ma być usytuowana stacja paliw nie będzie miało miejsca przekroczenie tych norm. 12. W odniesieniu do tak istotnego dla mieszkańców okolicy, w której planowana jest inwestycja, faktu lokalizacji stacji benzynowej w sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej, Sąd chciałby zwrócić uwagę, że przepisy prawa nie sprzeciwiają się takiej lokalizacji. Przestrzeganie ładu przestrzennego i racjonalizacja zabudowy, w szczególności zaś wyodrębnianie terenów stricte mieszkaniowych i stricte usługowych czy inwestycyjnych należy do polityki przestrzennej realizowanej przez organy danej gminy. Obszar planowanego przedsięwzięcia nie został objęty planem zagospodarowania przestrzennego określającym przeznaczenie danego terenu (działek). Jak wynika ze stanu faktycznego funkcje mieszkaniowe (w tym domki jednorodzinne) na tym terenie przeplatają się z różnymi funkcjami usługowymi, w warsztatami, czy usługami prowadzonymi przez uczestników. W otoczeniu domków jednorodzinnych znajdują się zakłady zajmujące się usługami motoryzacyjnymi lub wulkanizacyjnymi oraz stacja kontroli pojazdów. W takiej sytuacji zarzut skorzystania z kompetencji nie może być rozstrzygany na niekorzyść inwestora, korzystającego, przy spełnieniu wszystkich innych warunków, z ustawowego prawa do wolności zabudowy. Jeśli wolą społeczności lokalnej jest wyłączenie możliwości lokalizowania takich inwestycji na terenie generalnie wykorzystywanym na funkcje mieszkaniowe, to wola ta musi wyrazić się w postaci uchwały rady danej gminy w przedmiocie planu zagospodarowania danego terenu zawierającego określony zakaz. Inną kwestią jest to, co wyżej już podniesiono, że kontrolowane postępowanie dotyczy wyłącznie tego czy inwestycja, w kształcie opisanym przez inwestora we wniosku, zagraża środowisku oraz tego, czy inwestycja spełnia wymagania i parametry w zakresie ochrony środowiska, nie zaś to jest zgodna przepisami prawa budowalnego, co będzie badane na dalszych etapach postępowania inwestycyjnego. 13. Odnośnie zarzucanego naruszenia przepisów dotyczących informowania, w szczególności art. 3 ust. 1 pkt 11 u.o.o.ś. należy zwrócić uwagę, iż wymóg ten został zrealizowany poprzez obwieszczenia dokonywane w toku postępowania pierwszoinstancyjnego na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta, BIP oraz poprzez wywieszenie obwieszczenia w terenie, w pobliżu planowanej inwestycji. Natomiast wymóg ogłoszenia w prasie dotyczy projektów dokumentów takich jak np. plany zagospodarowania przestrzennego, plany gospodarki odpadami itp. Cytowany przez skarżącą wyrok WSA w Warszawie z 3 marca 2010 r. VII SA/Wa 1932/09 dotyczył inwestycji o zupełnie innym zasięgu, a mianowicie autostrady płatnej i znajdowały tu zastosowanie inne przepisy prawa. Ponadto wskazana ustawa niezwykle szczegółowo reguluje, w Dziale III, kwestię udziału społeczeństwa w prowadzonym postępowaniu. Zasady powyższe, jako lex specialis, modyfikują ogólne zasady udziału społeczeństwa w postępowaniu określone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. W ramach prowadzonego postępowania szczególne znaczenie ma przy tym art. 33 u.o.o.ś.), który wprost zobowiązuje organ prowadzący postępowanie do podania do publicznej wiadomości informacji o prowadzonym postępowaniu w przedmiocie wydania decyzji wymagających udziału społeczeństwa. Obowiązek określony w powyższym artykułem ma charakter bezwzględny i oznacza konieczność powiadomienia społeczeństwa o każdej czynności w nim wymienionej. Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko precyzuje przy tym, w art. 3 ust. 1 pkt 11, że przez podanie informacji do publicznej wiadomości uznaje się w rozumieniu ustawy udostępnienie informacji na stronie Biuletynu Informacji Publicznej, organu właściwego w sprawie, ogłoszenie informacji, w sposób zwyczajowo przyjęty, w siedzibie organu właściwego w sprawie oraz ogłoszenie informacji przez obwieszczenie w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscu planowanego przedsięwzięcia, a w przypadku projektu dokumentu wymagającego udziału społeczeństwa - w prasie o odpowiednim do rodzaju dokumentu zasięgu. Zgodnie z art. 85 ust. 3 u.o.o.ś. organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach podaje do publicznej wiadomości informacje o wydanej decyzji i o możliwościach zapoznania się z jej treścią oraz z dokumentacją sprawy, w tym z uzgodnieniem dokonanym z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska oraz opinią organu, o którym mowa w art. 78. Należy się zgodzić ze stanowiskiem wyrażonym w doktrynie przez K. Gruszeckiego, że w przypadku gdy sprawa dotycząca określenia uwarunkowań środowiskowych jest rozpatrywana przez organy dwóch instancji (wskutek wniesienia odwołania) obowiązek stosowania art. 85 ust. 3 u.u.i.ś. obciąża organy obu instancji, gdyż oba rozpoznają sprawę w całości merytorycznie (K. Gruszecki, Komentarz do ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, Warszawa 2013, tezy do art. 85, pkt 3; por też wyrok WSA w Poznaniu z 23 października 2013 r., II SA/Po 448/13). Wskazać należy, co potwierdziły również dokumenty przedstawione w toku postępowania sądowego, że organ I instancji w sposób dokonał informacji o postępowaniu w sposób zgodny prawem. Brak stosownego obwieszczenia informacji stwierdzić można natomiast w odniesieniu do postępowania Kolegium. Jednakże nie jest to wada sama przez się skutkująca uchyleniem czy stwierdzeniem nieważności wydanej decyzji. Naruszenie to należy ocenić wyłącznie pod kątem tego, czy naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy w odniesieniu do interesu skarżącej i uczestników. Takiego wpływu w sprawie nie ma, bo byli oni bezpośrednio i pisemnie zawiadamiani o czynnościach postępowania i aktywnie w nim przecież uczestniczyli. 14. Z opisanych wyżej względów należy stwierdzić, że ocena zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie dostarczyła podstaw do wyeliminowania tego aktu z obrotu prawnego. Organy poczyniły w sprawie prawidłowe ustalenia faktyczne, wywiodły z nich prawidłowe wnioski, przytoczyły przepisy prawa znajdujące zastosowanie do ustalonego stanu faktycznego i omówiły ich treść. W toku przeprowadzonego przez organy postępowania administracyjnego Sąd nie dopatrzył się również naruszeń procedury, które miałyby istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W szczególności nie ma podstaw do przyjęcia, aby organy gromadziły i rozpatrywały materiał dowodowy w sposób stronniczy, przekroczyły granice swobodnej oceny dowodów, czy też prowadziły postępowanie mając na celu wydanie orzeczenia o ustalonej z góry treści. W sprawie zostały zastosowane prawidłowe przepisy prawa materialnego, zaś uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi wynikające z art. 107 k.p.a. Z uwagi na brak po stronie orzekających w sprawie organów naruszeń prawa materialnego lub przepisów postępowania, skutkujących koniecznością wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało oddalić.