II SA/Go 855/08

Dnia 18 lutego 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.S., B.A., B.L., P.L., B.P., B.P., J.T., W.K., C.M., K.W., J.K., T.M., M.C., O.C., P.C., M.P., M.C., B.L., Z.L., A.T., J.B., M.B., R.M., B.M., G.M., J.M., K.M., S.S., R.S., M.L., J.F., M.W., T.D., M.D., A.R., J.R., I.K., W.K., H.K., K.K., M.K., A.N., W.N., M.P., Ł.N., M.N., K.K., Z.K., L.K., K.P., Z.W., A.R., J.B., J.M., R.P., A.K., A.K., M.P., J.P., R.P., J.H., J.H., J.K., H.M., M.M., D.B., D.P., B.P., K.P., M.B., M.B., J.P., T.B., A.D., Z.B., R.M., W.K., T.H., J.K., W.H., D.G., M.R., J.J., G.J., S.J., S.C., D.C., I.S., I.S., K.S., H.S., K.M., K.S., A.J., H.W., E.B., T.G., D.W., S.S., H.B., D.B., A.Ś., W.P., K.R., T.Ś., H.Ś., M.K., M.K., K.S., B.S., M.M., A.M., M.S., J.P.F., R.R. na uchwałę Nr XXIV/167/2008 Rady Gminy z dnia [...] roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w Gminie Kłodawa p o s t a n a w i a: odrzucić skargi K.S., B.A., B.L., P.L., B.P., B.P., J.T., W.K., C.M., K.W., J.K., T.M., M.C., O.C., P.C., M.P., M.C., B.L., Z.L., A.T., J.B., M.B., R.M., B.M., G.M., J.M., K.M., S.S., R.S., M.L., J.F., M.W., T.D., M.D., A.R., J.R., I.K., W.K., H.K., K.K., M.K., A.N., W.N., M.P., Ł.N., M.N., K.K., Z.K., L.K., K.P., Z.W., A.R., J.B., J.M., R.P., A.K., A.K., M.P., J.P., R.P., J.H., J.H., J.K., H.M., M.M., D.B., D.P., B.P., K.P., M.B., M.B., J.P., T.B., A.D., Z.B., R.M., W.K., T.H., J.K., W.H., D.G., M.R., J.J., G.J., S.J., S.C., D.C., I.S., I.S., K.S., H.S., K.M., K.S., A.J., H.W., E.B., T.G., D.W., S.S., H.B., D.B., A.Ś., W.P., K.R., T.Ś., H.Ś., M.K., M.K., K.S., B.S., M.M., A.M., M.S., J.P.F., R.R. Wskazani wyżej skarżący, reprezentowani przez adwokatów M.G. oraz P.P. wnieśli skargę na uchwałę Nr XXIV/167/2008 Rady Gminy z dnia [...] września 2008 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w Gminie. Pełnomocnicy skarżących wnosząc skargę, uiścili wpis stały od skargi w kwocie 300 zł. Zarządzeniem z dnia 2 lutego 2009 r. pełnomocnik skarżących adwokat M.G. został wezwany m.in. do wskazania w terminie 7 dni, w imieniu którego ze skarżących został w niniejszej sprawie uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 300 zł, pod rygorem przyjęcia, że wpis został uiszczony w imieniu pierwszego ze skarżących wymienionych w skardze, tzn. K.S.. W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżących oświadczył, iż wpis został uiszczony w imieniu pierwszego ze skarżących, K.S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargi wszystkich skarżących, z wyjątkiem K.S., należało odrzucić. Postępowanie sądowoadministracyjne może zostać zainicjowane wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. Pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (art. 214 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) skargi na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej objęte są wpisem stałym w wysokości 300 zł. W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada, że w przypadku nieuiszczenia należnej opłaty od pisma przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (w przypadku skargi pod rygorem odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). Od zasady tej istnieje wyjątek – stosownie do art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Uchwała rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego. Pełnomocnik skarżących wnosząc skargę na tego rodzaju uchwałę, uiścił wpis stały w kwocie 300 zł. W niniejszej sprawie brak jest przesłanek do przyjęcia, że skarżących łączą wspólne prawa i obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia. Przeciwnie skarżący mają w sprawie odrębny interes prawny. Oznacza to, że pełnomocnik wnosząc skargę, powinien uiścić odrębne wpisy od skargi w imieniu poszczególnych skarżących, z tym że w przypadku osób pozostających w związkach małżeńskich, w sytuacji gdy skargę wnieśli oboje małżonkowie pozostający we wspólności majątkowej, należało uiścić wpis solidarnie w odniesieniu do obojga małżonków Pełnomocnik skarżących, wezwany do wskazania w terminie 7 dni, w imieniu którego ze skarżących został uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 zł, odpowiedział, że wpis został uiszczony w imieniu pierwszego ze skarżących wymienionych w skardze czyli K.S.. Skargi pozostałych skarżących, stosownie do art. 221 p.p.s.a., należało odrzucić. Na marginesie należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zapis ten oznacza, iż Sąd rozpoznając sprawę pod względem merytorycznym wyeliminuje wszystkie zaistniałe w sprawie naruszenia przepisów prawa, niezależnie od zarzutów strony skarżącej. Tym samym liczba osób występujących w sprawie jako skarżący nie ma bezpośredniego wpływu na treść merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 221 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.