II SA/Go 991/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędzia WSA Sławomir Pauter (spr.) Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Zacharia-Gardzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi A.R. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lipca 2012r. ([...]) Starosta Powiatu orzekł o utracie przez A.R. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] czerwca 2012r. na okres 270 dni z uwagi na to, iż strona po raz trzeci odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia pomocy. Powyższe rozstrzygnięcie zostało doręczone stronie w dniu 8 sierpnia 2012r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Decyzja Starosty zawiera pouczenie o sposobie i trybie wniesienia odwołania. Odwołanie od decyzji z dnia [...] lipca 2012r. wniósł w dniu 27 sierpnia 2012r. (data stempla pocztowego) A.R.. Postanowieniem z dnia [...] września 2012r. ([...]) Wojewoda, na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Powiatu z dnia [...] lipca 2012r. W uzasadnieniu organ podał, iż A.R. nadał odwołanie listownie za pośrednictwem poczty w dniu 27 sierpnia 2012r. natomiast termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 22 sierpnia 2012r., a więc zdaniem organu zostało ono wniesione 5 dni po upływie ustawowo określonego terminu. Organ odwoławczy stwierdził, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło z winy strony poprzez zaniechanie wniesienia odwołania w ustawowo określonym terminie, dlatego odwołanie pozostawia bez rozpatrzenia. Ponadto strona wraz z odwołaniem nie wniosła prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, nie podała również przyczyny uniemożliwiającej wniesienie odwołania w terminie. Wojewoda wskazał, iż uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 Kpa. Tym samym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej, a w przypadku gdy organ stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, co zachodzi w przedmiotowej sprawie, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania. Skargę na postanowienie Wojewody złożył A.R.. Jedynym argumentem podnoszonym przez skarżącego jest niejasne pouczenie o możliwości odwołania zawarte w decyzji Starosty Powiatu o treści: "Od decyzji niniejszej przysługuje odwołanie do Wojewody za pośrednictwem Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia". W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Ponadto odnosząc się do zarzutów A.R. podnoszonych w skardze dodał, iż w związku z błędem pisarskim (zamiast słowa "jej" jest zapis "jego") zawartym w pouczeniu decyzji orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej Wojewoda zwrócił się pismem do Starosty Powiatu o sprostowanie wskazanego błędu pisarskiego. Bezsprzeczne jest, że postanowienie w sprawie sprostowania stanowi integralny element tej decyzji, jednakże nie ma ono wpływu na jej merytoryczną treść. Postępowanie w sprawie sprostowania jest odrębnym postępowaniem, które właśnie ze względu na przedmiot jego regulacji nie jest ograniczone żadnym terminem i postanowienie w tej kwestii może być wydane w każdym czasie, na które przysługuje odrębny środek zaskarżania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153, poz. 1269 ze zm.), sądy te sprawują kontrolę zaskarżonych decyzji i postanowień pod względem zgodności z prawem. W związku z powyższym usunięcie zaskarżonego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy jego wydawaniu organy naruszyły prawo materialne lub przepisy postępowania określone art. 145 § 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "ppsa". Sąd nie może opierać kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Zaznaczyć przy tym należy, że w myśl przepisu art. 133 ppsa podstawą wyrokowania sądu administracyjnego, są akta sprawy. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ppsa). Przeprowadzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we wskazanym wyżej zakresie kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że skarga nie zasługuje uwzględnienie. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie było postanowienie organu odwoławczego stwierdzające, iż skarżący A.R. uchybił terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] lipca 2012r. Stosownie do przepisu art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej jako "kpa" postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Postępowanie odwoławcze uruchamiane jest czynnością procesową strony, jaką jest wniesienie odwołania. Warunkiem skuteczności jego wniesienia jest jednak spełnienie określonych prawem wymagań co do formy, treści, trybu i terminu. Stosownie do art. 128 kpa odwołanie nie wymaga szczególnej formy ani szczegółowego uzasadnienia, wystarczy, iż z odwołania wynika, że strona jest niezadowolona z decyzji. Niemniej jednak warunkiem skuteczności wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu. Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od doręczenia stronie decyzji, za pośrednictwem organu, który tę decyzję wydał (art. 129 § 2 kpa). Na organie I instancji ciąży obowiązek przekazania odwołania organowi II instancji stosownie do przepisu art. 133 kpa. Organ II instancji, po przekazaniu mu odwołania, zobowiązany jest - przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy w związku ze złożeniem środka odwoławczego - w postępowaniu wstępnym zbadać czy odwołanie od decyzji organu l instancji zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie, a w przypadku przekroczenia wskazanego terminu ustawowego do stwierdzenia, iż odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu (art. 134 kpa). Norma zawarta w przepisie art. 134 kpa ma charakter bezwzględnie obowiązujący i nie pozostawia pola swobodnemu uznaniu organu administracyjnego. Wydane na jej podstawie postanowienie jest orzeczeniem o charakterze formalnym, stwierdzającym przesłankę "niedopuszczalności" środka zaskarżania i w konsekwencji uniemożliwiającym ponowne merytoryczne rozpoznanie sprawy przez organ odwoławczy. Jak już wskazano powyżej odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Podkreślić trzeba, że nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu stanowi jego uchybienie jest to bowiem okoliczność obiektywna (vide: wyrok z dnia 12 lutego 2010 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II OSK 302/09, LexPolonica nr 2246447, wyrok z dnia 21 stycznia 2010 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II OSK 120/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego istotne jest prawidłowe ustalenie daty, w jakiej doręczono przedmiotowe postanowienie stronie postępowania. W niniejszej sprawie nie było wątpliwości, iż skarżący decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] lipca 2012r. odebrał osobiście w dniu 8 sierpnia 2012r. Wobec powyższego, termin do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg 9 sierpnia 2012r., a zakończył 22 sierpnia 2012r. Skarżący wniósł odwołanie dopiero w dniu 27 sierpnia 2012r. (data nadania – koperta w akt adm.), a więc z przekroczeniem terminu wyznaczonego przez art. 129 § 2 kpa. Skarżący, mimo to nie złożył wniosku o przywrócenie terminu i nie uprawdopodobnił braku winy w jego uchybieniu. Odniesień do uchybienia terminu do wniesienia odwołania w złożonym odwołaniu nie było. Wskazać trzeba, iż mimo błędu stylistycznego w zawartym w decyzji pouczeniu, należy stwierdzić, iż było ono prawidłowe. Skarżący jeśli miał wątpliwości co do trybu i terminu wniesienia odwołania mógł się zwrócić o wyjaśnienia do organu. W ustawowym terminie do wniesienia odwołania strona nie podjęła żadnych kroków wyjaśniających, dopiero po upływie około 2 tygodni od otrzymania zaskarżonego postanowienia (26 października 2012r.) zwróciła się do Wojewody z prośbą o wyjaśnienia. Poza tym przedmiotowe postępowanie nie jest pierwszym, w którym skarżący bierze udział. Jednocześnie nawet gdyby uznać omawiane pouczenie za błędne, to mogłoby ono najwyżej być podstawą wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Starosty Powiatu. Skoro jednak taki wniosek nie został dotychczas złożony, to wskazana okoliczność nie miała wpływu na ocenę zaskarżonego postanowienia (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2013r., sygn. akt I OSK 1553/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy skoro podniesione zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami).