II SAB/Go 10/22

Dnia 5 kwietnia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.Ż. na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2022 r., złożonym na skrzynkę ePUAP Starosty, I.Ż. zwrócił się do tego organu o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: 1) treści zakresu obowiązków D. L-D., 2) treści udzielonych a zarazem obowiązujących upoważnień dla D. L-D., 3) treści obowiązującej umowy o pracę wraz z obowiązującymi aneksami i załącznikami D. L-D. w postaci dowolnego pliku komputerowego na adres poczty ePUAP. Następnie dnia [...] stycznia 2022 r. I.Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., za pośrednictwem Starosty o na skrzynkę ePUAP, skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie wskazanym wyżej, wnosząc o uznanie, że organ dopuścił się bezczynności z naruszeniem prawa, zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie informacji publicznych objętych wnioskiem, a także o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Podał m.in., że do daty wniesienia skargi nie udzielono mu żądanej informacji, co w ocenie skarżącego wskazuje na celowe działanie na zwłokę w celu nie udzielenia tej informacji zgodnie z prawem tym bardziej, że w okresie od dnia otrzymania wniosku do daty wniesienia skargi organ nie otrzymał od nikogo innego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wniosek skarżącego był jedyny, informacja publiczna nie została udostępniona, a więc nie można mówić, że przewidziany w tym celu ustawowy termin został dochowany, gdyż zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnienie tego rodzaju informacji następuje bez zbędnej zwłoki. W ocenie skarżącego termin 14 dni nabiera znaczenia w przypadku występowania obiektywnych przyczyn zwłoki, a takich w sprawie brak. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie z uwagi na zrealizowanie żądania skarżącego w terminie wynikającym z przepisów ustawy. Skarżący zwrócił się bowiem z powyższym wnioskiem w dniu 14 stycznia 2022 r., natomiast żądana informacja publiczna została skarżącemu udostępniona w dniu 26 stycznia 2022 r., a więc w ustawowym terminie, przy czym do odpowiedzi na skargę zostały załączone wydruki z poczty elektronicznej, mające potwierdzić ten fakt. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności, bowiem postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.), przy czym w zakresie tym mieści się również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., dalej w skrócie u.d.i.p.). W myśl art. 13 ust. 1 tej ustawy udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialnotechniczną. Wobec tego bezczynność organu na gruncie wspomnianej ustawy polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialnotechnicznej w postaci udostępnienia informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje bądź też, jeśli istnieją ku temu przesłanki, nie wydaje decyzji w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że termin do udostępnienia informacji publicznej bezskutecznie upłynął. Z uwagi na treść art. 13 ust. 1 u.d.i.p. oznacza to, że skargę na bezczynność w opisywanym przedmiocie można wnieść najwcześniej po upływie 14 dniowego terminu przewidzianego przez opisywaną ustawę na udostępnienie informacji publicznej. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się przy tym za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Z akt rozpatrywanej sprawy wynika, iż organ wniosek o udostępnienie informacji publicznej otrzymał w dniu 14 stycznia 2022 r. Biorąc pod uwagę, że skarga I.Ż. została wniesiona za pośrednictwem organu (tzn. w sposób określony w art. 54 § 1 p.p.s.a.) w dniu 24 stycznia 2021 r., uznać należy, iż jest ona przedwczesna. Została ona bowiem wniesiona w dziesiątym dniu licząc od daty złożenia wniosku, a więc przed upływem przysługującego organowi czternastodniowego terminu do rozpatrzenia wniosku. Tym samym skargę tę należy uznać za niedopuszczalną, co skutkuje koniecznością jej odrzucenia. Podkreślić przy tym należy, że sąd orzekając w sprawach skarg na bezczynność bierze pod uwagę stan z daty wydania rozstrzygnięcia, jednakże kwestię zachowania terminu do wniesienia skargi (w tym zagadnienie przedwczesności skargi) ocenia uwzględniając stan z daty wniesienia skargi. Kwestie natomiast oceny, czy żądana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p., jak również to, czy organ udostępnił żądaną informację publiczną w ustawowym terminie, stanowią zagadnienia o charakterze merytorycznym i jako takie wobec niedopuszczalności skargi wykraczają poza zakres niniejszego orzeczenia. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jest ona niedopuszczalna z przyczyn innych aniżeli wymienione w pkt 1-5a tego przepisu. Według orzecznictwa sądowego nie ulega wątpliwości, iż przypadkiem tego rodzaju niedopuszczalności skargi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jest jej przedwczesność (por. postanowienia WSA w Łodzi z 10 czerwca 2014 r., II SAB/Łd 51/14; z 7 października 2014 r., II SAB/Łd 108/14, z 7 marca 2019 r., II SAB/Łd 116/18, orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.