II SAB/Go 23/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Mirosław Trzecki (spr.) Asesor WSA Michał Ruszyński Protokolant specjalista Ewa Kłosowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi B.M. – S. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie niezałatwienia wniosku w sprawie realizacji przedsięwzięć rolno-środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego B.M. – S. kwotę 100 (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 21 sierpnia 2008 r. B.M.-S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie niezałatwienia wniosku w sprawie realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt za rok 2005. Skarżący podał, iż w dniu [...] czerwca 2005 r. złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Skarżący zwrócił się do Sądu o wydanie w/w organowi nakazu załatwienia jego wniosku i ustalenie przez Sąd czy bezczynność w sprawie wskazanego wniosku powstała z winy tegoż organu. W odpowiedzi na skargę Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. (data stempla pocztowego – k. 81) organ zawiadomił Sąd o wydaniu w sprawie, w dniu [...] listopada 2008 r. decyzji nr [...] o odmowie przyznania B.M.-S. płatności bezpośrednich z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2005. Wraz z pismem organ nadesłał do Sądu odpis wydanej decyzji z potwierdzeniem jej odbioru . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Postępowanie sądowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Chodzi o przypadki, kiedy organ administracji publicznej jest obowiązany do wydania określonego aktu administracyjnego lub dokonania czynności, lecz obowiązku tego nie wykonuje. Stosownie do art. 149 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika, gdy chodzi o decyzję administracyjną, że nakazanie jej wydania jest możliwe wówczas, gdy w ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji publicznej nie załatwił danej sprawy. Celem skargi na bezczynność organu jest we wspomnianej wyżej sytuacji doprowadzenie do wydania przez organ decyzji administracyjnej w sprawie wszczętej żądaniem strony. Z treści tego przepisu wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy decyzja została wydana z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (postanowienie NSA z 16 marca 2000 r., I SAB 201/99, LEX nr 54517). W sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji sąd orzeka, biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy w czasie orzekania. Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 p.p.s.a. Nie może bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności, które przed dniem orzekania zostały wydane lub podjęte (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 467). W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że w przypadku skargi na bezczynność organu, gdy określony akt lub czynność została dokonana po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpatrzeniem przez sąd, postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. uchwała NSA z 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08, jak również wcześniejsze postanowienia NSA z 16 marca 2000 r., I SAB 201/99, LEX nr 54517; WSA w Gdańsku z 21 czerwca 2004 r., II SAB/Gd 153/02, LEX nr 220349, z 29 października 2004 r., II SAB/Gd 26/03, LEX nr 299473 oraz z 13 lutego 2008 r., II SAB/Gd 38/07, LEX nr 401785; WSA w Olsztynie z 31 sierpnia 2006 r., I SAB/Ol 3/06, LEX nr 237485). Podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia stanowi art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w sytuacji, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1 i 2 wskazanego przepisu. Pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. (data stempla pocztowego – k.49) skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o zasądzenie kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów wpisu sądowego. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Przyczyną tą jest, stosownie do treści art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględnienie przez organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przyjmuje się, że uwzględnienie skargi na bezczynność organu administracji publicznej oznacza skorygowanie zaskarżonego działania lub bezczynności w kierunku pożądanym przez skarżącego i w całości powinno być zgodne z żądaniem zawartym w skardze (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, s. 250). W przypadku skargi na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. uwzględnienie skargi powinno oznaczać wydanie stosownej decyzji administracyjnej lub postanowienia w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym czy zabezpieczającym (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, s. 255). W niniejszej sprawie termin rozprawy został wyznaczony na dzień 21 stycznia 2009r., natomiast wydanie decyzji przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nastąpiło w dniu [...] listopada 2008 r. Wydanie decyzji przed dniem rozprawy należy potraktować jako uwzględnienie przez ten organ skargi na bezczynność w rozumieniu art. 54 § 3 p.p.s.a. Tym samym spełniona została przesłanka, od której uzależnione jest zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, o czym mowa w art. 201 § 1 p.p.s.a. Na koszty te składa się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi w kwocie 100 zł. W świetle powyższych okoliczności o kosztach postępowania sądowoadministracyjnego należało orzec na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.