II SAB/Go 25/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.R. na bezczynność Związku Organizacji Pozarządowych w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Dnia 28 lutego 2017 r. J.R. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. pocztą elektroniczną skargę na bezczynność Związku Organizacji Pozarządowych w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga opatrzona była kserokopią podpisu skarżącego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 marca 2017 r. wydruk skargi został przesłany Związkowi Organizacji Pozarządowych, celem udzielenia odpowiedzi na skargę, a następnie odesłania jej wraz z odpowiedzią i aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej w skrócie jako p.p.s.a.). Po wykonaniu przez organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 kwietnia 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł – stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem z tego dnia skarżący został również wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej własnoręczne podpisanie, a także oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W załączeniu przesłano skarżącemu kserokopię wniesionej przez niego pocztą elektroniczną skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została przesłana na adres wskazany przez skarżącego w skardze i po dwukrotnym awizowaniu wróciła do Sądu jako niepodjęta w terminie. Na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. przedmiotową przesyłkę Sąd uznał za skutecznie doręczoną w dniu 4 maja 2017 r. (k. 49 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności, określonych w art. 52-54 oraz art. 57 p.p.s.a. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Jednym z tych wymogów jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W okolicznościach rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż skarga J.R. z dnia [...] lutego 2017 r.. nie mogła skutecznie zainicjować postępowania sądowoadministracyjnego, bowiem widnieje na niej kserokopia podpisu skarżącego. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, iż skarga opatrzona nie własnoręcznym podpisem strony, lecz kserokopią podpisu, nie spełnia wymogów formalnych skutecznie wniesionego pisma w tym postępowaniu, wynikających z art. 46 p.p.s.a. Pogląd taki potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniach z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn. akt II OSK 1589/15; z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt II GSK 1245/15; z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt II OSK 1513/14 czy z dnia 22 lipca 2009 r., sygn. akt II FSK 1779/08, (opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tego względu skarżący został wezwany do usunięcia stwierdzonych braków formalnych skargi. Braki te nie zostały jednak usunięte. Skarga, której braków formalnych pomimo wezwania nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) Stosownie do treści art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma w sposób przepowiedziany w art. 65-72 (tj. osobiście lub za pośrednictwem dorosłego domownika, a gdyby go nie było – zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma), pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w wyżej określonym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W takim przypadku, pomimo nieodebrania pisma przez adresata, doręczenie, określane mianem "zastępczego", uważa się za dokonane z upływem 14 dnia od pozostawienia pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W niniejszej sprawie korespondencja sądowa adresowana do skarżącego J.R., pomimo podwójnego awizowania, tj. w dniu 19 kwietnia 2017 r. (pierwsze awizo) i w dniu 27 kwietnia 2017 r. (powtórne awizo), nie została przez skarżącego odebrana. Tym samym – mając na uwadze treść art. 73 p.p.s.a. – należało przyjąć, że przesyłka ta została skarżącemu zastępczo doręczona w dniu 4 maja 2017 r., a w związku z tym termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upłynął bezskutecznie z dniem 11 maja 2017 r. Ponadto zgodnie z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi, zgodnie z § 2 powołanego przepisu są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. J.R. wnosząc do sądu skargę, wpisu nie uiścił, a braku tego nie usunął także na skutek skutecznie doręczonego zarządzenia z dnia 13 kwietnia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.