II SAB/Go 7/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.D. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie legalizacji samowoli budowlanej postanawia odrzucić skargę. H.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 roku nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. W treści skargi skarżący podniósł nadto wiele zarzutów (dwadzieścia trzy) dotyczących działania oraz poszczególnych czynności organów prowadzących w różnych instancjach postępowanie w sprawie samowolnego wybudowania warsztatu. Skarga ta w częściowym zakresie została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 18 stycznia 2010r., sygn. akt II SA/Go 957/09. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 23 lutego 2010r. Wnioskiem z dnia [...] lipca 2010 r. H.D. wniósł o wyłączenie ze wskazanej skargi, stosownie do treści art. 57 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dwudziestu trzech odrębnych skarg. Uwzględniając wniosek skarżącego, na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p. p. s. a.", zgodnie z którym przedmiotem skargi może być objęty jedynie jeden akt lub czynność, Przewodniczący Wydziału rozdzielił skargi, które zarejestrowano pod odrębnymi sygnaturami. Jedną z wydzielonych skarg była skarga H.D. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie samowoli budowlanej dotyczącej budynku warsztatu usytuowanego na terenie działek [...], która została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Go 40/10. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w ww. sprawie z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Sąd wskazał na fakt, iż w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że w przypadku skargi na bezczynność organu, gdy określony akt lub czynność zostały dokonane po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpatrzeniem przez sąd, postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (vide: uchwała NSA z 26 listopada 2008 r., l OPS 6/08, jak również wcześniejsze postanowienia NSA z 16 marca 2000 r., l SAB 201/99, LEX nr 54517; WSA w Gdańsku z 21 czerwca 2004 r., II SAB/Gd 153/02, LEX nr 220349, z 29 października 2004 r., II SAB/Gd 26/03, LEK nr 299473 oraz z 13 lutego 2008 r., II SAB/Gd 38/07, LEX nr 401785; WSA w Olsztynie z 31 sierpnia 2006 r., l SAB/OI 3/06, LEX nr 237485). Taka sytuacja miała miejsce w omawianej sprawie, bowiem w dniu [...] lipca 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego ([...]) nakazał H.D. rozbiórkę obiektu budowlanego – warsztatu, zlokalizowanego na terenie działek o numerach ewidencyjnych gruntu [...]. Wobec powyższego Sąd uznał skargę H.D. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i toczące się na jej skutek postępowanie za bezprzedmiotowe. Postanowienie z dnia 3 grudnia 2010r. WSA w Gorzowie Wlkp. stało się prawomocne z dniem 25 stycznia 2011r. Pismem z dnia [...] stycznia 2011r. H.D. ponownie złożył skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie legalizacji samowoli budowlanej dotyczącej obiektu budowlanego – warsztatu, zlokalizowanego na terenie działek o numerach ewidencyjnych gruntu [...]. Skarżący zwrócił się o wyznaczenie określonego terminu Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego do wydania decyzji i pozwolenia na użytkowanie ww. obiektu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz wskazał, iż skarga na bezczynność PINB w tym samym przedmiocie co w niniejszej sprawie, była już rozpatrywana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gorzowie Wlkp., a postępowanie zakończyło się postanowieniem z dnia 3 grudnia 2010r. umarzającym postępowanie w sprawie. PINB wskazał, iż od umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w ww. sprawie nie pojawiły się żadne nowe okoliczności. Jednocześnie organ podał, odnosząc się do kolejnej skargi H.D., że postępowanie administracyjne, w prowadzeniu którego skarżący zarzuca bezczynność zostało zakończone w dniu [...] lipca 2010r. wydaniem decyzji nr [...] nakazującej skarżącemu rozbiórkę obiektu budowlanego – warsztatu. Rozstrzygnięcie to, po rozpatrzeniu odwołania H.D., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy wydając w dniu [...] września 2010r. decyzję nr [...], która z kolei stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle obowiązujących przepisów prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości orzeka między innymi w zakresie skarg na bezczynność organów administracji (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – "ppsa"), oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Właściwość Sądu dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy zaś do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej jako "kpa", jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99, OSP 2000, nr 6, poz. 87). Przy czym w postępowaniu ze skargi na bezczynność sąd administracyjny nie ma prawa dokonywania oceny poprawności wydanego przez organ aktu lub dokonanej przez niego czynności (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia16 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 1715/2009, LexPolonica nr 2265667). Zgodnie z art. 149 ppsa, Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu, zobowiązuje go do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W trybie wskazanego art. 149 Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z cytowanego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99, LEX nr 54517). W rozpatrywanej sprawie zachodzi sytuacja, w której skarżący, pomimo tego, iż postępowanie sądowoadministracyjne z jego skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie legalizacji samowoli budowlanej dotyczącej budynku warsztatu usytuowanego na terenie działek [...] w sprawie II SAB/Go 40/10 zostało umorzone z uwagi na bezprzedmiotowość (postanowienie z dnia 3 grudnia 2010r. – prawomocne od dnia 25 stycznia 2011r.), ponownie wniósł skargę na bezczynność tego samego organu w tym samym przedmiocie. W tym miejscu należy zaznaczyć, iż z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna. Przy czym owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania, albowiem jego zaistnienie przed datą wniesienia skargi winno skutkować jej odrzuceniem. W sprawie II SAB/Go 40/10 Sąd umorzył postępowanie uznając, iż zdarzeniem skutkującym bezprzedmiotowością postępowania było wydanie przez organ nadzoru budowlanego – PINB decyzji z dnia [...] lipca 2010r. nakazującej skarżącemu rozbiórkę ww. obiektu budowlanego. Skoro więc na dzień wydania ww. postanowienia z dnia 3 grudnia 2010r. postępowanie w sprawie bezczynności PINB w ww. przedmiocie było bezprzedmiotowe z uwagi na wydanie przez ten organ rozstrzygnięcia w sprawie, to stwierdzić należy, iż sądowa kontrola czy w niniejszej sprawie organ pozostawał w bezczynności również jest zbędna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ppsa sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą między tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Taka sytuacja zachodzi w przedmiotowej sprawie, bowiem abstrahując od tego, iż mamy do czynienia z kolejną skargą H.D. na bezczynność organu nadzoru budowlanego (postępowanie z poprzedniej skargi zostało umorzone) w przedmiocie legalizacji samowoli budowlanej dotyczącej budynku warsztatu usytuowanego na terenie działek [...], to nie może Sądowi umknąć fakt, iż przed tutejszym Sądem toczy się sprawa (sygn. akt II SA/Go 776/10) ze skargi H.D. na decyzję z dnia [...] września 2010r. ([...])Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010r. ([...]), nakazującej skarżącemu rozbiórkę obiektu budowlanego – warsztatu usytuowanego na terenie działek [...]. Powyższa sprawa (II SA/Go 776/10) jest w toku, a termin rozprawy został wyznaczony na dzień 10 lutego 2011r. Tym samym sprawa legalizacji spornego obiektu będzie rozpatrzona merytorycznie w sprawie II SA/Go 776/10. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż mamy do czynienia ze sprawą objętą tymi samymi stronami postępowania oraz dotyczącą tego samego przedmiotu (tożsamość przedmiotowa i podmiotowa), co w sprawie II SA/Go 776/10. Tym samym w niniejszej sprawie zastosowanie ma ww. przepis art. 58 § 1 pkt 4 ppsa. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.