II SAB/Go 8/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędzia WSA Adam Jutrzenka -Trzebiatowski Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2015 r. sprawy ze skargi K.G. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje przedsięwzięcia I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu, II. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. oddala skargę w części dotyczącej wymierzenia organowi grzywny, IV. zasądza na rzecz skarżącego K.G. od Burmistrza Miasta i Gminy kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2013 r. ( data wpływu do organu – 2 kwietnia 2013 r.) K.G. zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie istniejącego gospodarstwa rolnego o budynek tuczarni trzody chlewnej na terenie nieruchomości nr [...]. Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. Burmistrz Miasta i Gminy zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację określonego we wniosku K.G. przedsięwzięcia. W opinii z dnia [...] kwietnia 2013 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wyraził stanowisko, że dla danego przedsięwzięcia zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Tożsame stanowisko zajął w sprawie, w piśmie z dnia [...] kwietnia 2013r., Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, wskazując jednocześnie na wymagany zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. Burmistrz Miasta i Gminy uznał konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz wskazał, że przedmiotowy raport winien być opracowany zgodnie z art. 66 ustawy z dnia 3 pażdziernika 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (DZ.U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 ze zm.). Do czasu sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. Burmistrz Miasta i Gminy zawiesił postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie. W dniu 22 lipca 2013 r. wnioskodawca przedłożył w organowi Raport o oddziaływaniu na środowisko inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego gospodarstwa rolnego o budynek tuczarni trzody chlewnej na terenie nieruchomości nr [...], w związku z czym postępowanie, na mocy postanowienia z dnia [...] lipca 2013 r., zostało podjęte. Pismami z dnia [...] lipca 2013 r. organ prowadzący postępowanie administracyjne zwrócił się do organów uzgadniających, tj. Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o zapoznanie się z dokumentacją dotyczącą planowanego przedsięwzięcia, w tym z raportem o oddziaływaniu inwestycji na środowisko. W toku postępowania mieszkańcy wsi [...] wnosili pisemne zastrzeżenia co do realizacji planowanej inwestycji oraz uwagi odnoszące się do sporządzonego w sprawie Raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, działając na podstawie art. 77 ust. 1 pkt 2 i art. 78 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 pażdziernika 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013 r. (data wpływu do organu – 9 sierpnia 2013 r.) nie zgłosił zastrzeżeń do treści Raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko oraz określił wymogi jakie powinny być wprowadzone w decyzji środowiskowej. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013 r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia informacji oraz wyjaśnienia poszczególnych kwestii wynikających z treści Raportu. W dniu 3 września 2013 r. K.G. przedłożył Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska uzupełnienie do Raportu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, działając na podstawie art. 77 ust. 1 pkt 1, ust. 3 oraz ust. 4 wymienionej powyżej ustawy, uzgodnił warunki realizacji inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego gospodarstwa rolnego o budynek tuczarni trzody chlewnej na terenie nieruchomości nr [...]. Pismem z dnia [...] pażdziernika 2013 r. Burmistrz Miasta i Gminy wezwał wnioskodawcę do osobistego stawiennictwa w siedzibie Urzędu w dniu [...] pażdziernika 2013 r. w celu przedstawienia wariantu alternatywnego dotyczącego planowanej inwestycji. W piśmie z dnia [...] pażdziernika 2013 r. ( data wpływu do organu – 23 październik 2013 r.) skierowanym do Urzędu Miasta i Gminy K.G. podał, że nie wyraża zgody na przedstawioną mu w dniu [...] pazdzernika 2013 r. przez Wójta Miasta i Gminy propozycję zmiany lokalizacji przedmiotowej inwestycji. Decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] Wójt Miasta i Gminy odmówił ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą rozbudowa istniejącego gospodarstwa rolnego o budynek tuczarni trzody chlewnej na terenie nieruchomości nr [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w jego ocenie zasadnym była zmiana wariantu proponowanego przez wnioskodawcę na lokalizację inwestycji na innej działce. Inwestor posiada również grunty w innej części wsi [...], które są bardziej oddalone od zabudowań jednorodzinnych, wielorodzinnych, kościoła, zabytkowego zespoły dworsko – parkowego, pałacu, szkoły, przystanku autobusowego i sali wiejskiej. Mimo zastosowania najnowszych rozwiązań technicznych tuczarnia będzie żródłem emisji zanieczyszczeń, a głównymi uciążliwościami będą substancje odorowe. Dalej organ stwierdził, że uwzględniając opinię mieszkańców, należało przyjąć, że długotrwała emisja substancji zapachowo czynnych z planowanej tuczarni będzie wykraczać swym zasięgiem poza obszar planowanego przedsięwzięcia. Na skutek wniesionego przez stronę odwołania sprawę rozpatrywało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które decyzją z dnia [...] marca 2014r. uchyliło powyższą decyzję organu I instancji i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia. Kolegium wskazało, że proponowany przez organ I instancji wariant polegający na zmianie lokalizacji inwestycji, nie jest żadnym z wariantów opisanych w raporcie, wobec czego odmowa jego przyjęcia nie może stanowić podstawy odmowy wydania decyzji środowiskowej. Ponadto Kolegium stwierdziło, że wbrew przepisom ustawy organ I instancji nie przeprowadził weryfikacji przedłożonego przez wnioskodawcę raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Nadto, wbrew ustawowym wymogom, do decyzji organu I instancji nie załączono charakterystyki przedsięwzięcia. Powyższa decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęła do organu I instancji w dniu 2 lipca 2014r. (data prezentaty). Pismem z dnia [...] lipca 2014r. Burmistrz Miasta i Gminy wezwał stronę do uzupełnienia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko poprzez: przedstawienie wariantu alternatywnego, porównanie wariantu alternatywnego z wariantem wskazanym przez wnioskodawcę, wybór wariantu najkorzystniejszego wraz z uzasadnieniem. Na wniosek strony, postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r.- do czasu uzupełnienia raportu - organ zawiesił postępowaniem administracyjne w sprawie. W dniu 8 pażdziernika 2014 r. strona przedłożyła aneks do raportu oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie istniejącego gospodarstwa rolnego o budynek tuczarni trzody chlewnej na terenie nieruchomości nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] pażdziernika 2014 r. postępowanie administracyjne zostało podjęte. Następnie organ I instancji, przed wydaniem decyzji, w trybie art. 77 ust. 1 ustawy oraz art. 106 § 1 kpa, pismem z dnia [...] pażdziernika 2014 r. zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz o uzgodnienie aneksu do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego raportu o oddziaływaniu planowanej inwestycji na środowisko. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. (data wpływu do organu – 7 listopada 2014r.) Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uzgodnił warunki realizacji planowanego przedsięwzięcia. W opinii z dnia [...] listopada 2014 r. (data wpływu do organu – 10 listopada 2014 r.) Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wskazał wymogi, które winny być uwzględnione w decyzji środowiskowej dla danego przedsięwzięcia. W piśmie z dnia [...] listopada 2014 r. Burmistrz Miasta i Gminy, na podstawie art. 9 i art. 10 § 1 kpa poinformował strony o możliwości zaznajomienia się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r., na podstawie art. 35 i 36 § 1 kpa organ zawiadomił strony, że załatwienie sprawy nastąpi do dnia [...] grudnia 2014 r. Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. organ wezwał do uzupełnienia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, określając jednocześnie zakres koniecznych do uzupełnienia ustaleń. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. Burmistrz Miasta i Gminy dopuścił do udziału w sprawie w charakterze stron postępowania - H. i M.N.. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. organ zawiadomił pełnomocnika strony, że załatwienie sprawy nastąpi do dnia [...] stycznia 2015 r. W dniu 7 stycznia 2015 r. K.G., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Burmistrza Miasta i Gminy . W odpowiedzi na wezwanie organu z dnia [...] grudnia 2014 r. o uzupełnienie raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w piśmie z dnia [...] stycznia 2015r. ( data wpływu do organu – 23 stycznia 2015 r.) pełnomocnik strony wyraził stanowisko, że wezwanie ze względu na brak precyzji nie jest możliwe do wykonania, nadto w ocenie pełnomocnika, w aktualnym stanie sprawy uzupełnienie raportu nie ma uzasadnienia prawnego. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zażalenie za nieuzasadnione. K.G., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na przewlekłe prowadzenie postepowania administracyjnego przez Burmistrza Miasta i Gminy. Skarżący domagał się zobowiązania Burmistrza Miasta i Gminy do wydania decyzji w terminie 14 dni o daty doręczenia akt sprawy, stwierdzenia, że niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenia organowi grzywny oraz zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego podniósł, że w jego ocenie działania podejmowane przez organ po otrzymaniu postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2014 r. mają charakter pozorny i powodują nieuzasadnioną przewlekłość postępowania. Uwzględniając szczególnie skomplikowany charakter danej sprawy, należy stwierdzić że postępowanie powinno być już zakończone. Dalej strona skarżąca podniosła, że działania organu wskazują, że przeciągając postępowanie nie ma on zamiaru załatwić sprawy. Zdaniem strony skarżącej organ naruszył art. 36 kpa, ponieważ bez istotnego powodu wyznaczał kolejne terminy załatwiania sprawy. Błędem było również wyznaczanie kolejnych terminów załatwienia sprawy w formie zaskarżalnych postanowień. Ponadto przewlekłość postępowania miała postać podejmowania przez organ rozstrzygnięć w formie postanowień w kwestiach dotyczących dopuszczenia podmiotów w charakterze stron danego postępowania. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, uznał stanowisko strony skarżącej za chybione. Pełnomocnik wskazał na skomplikowany charakter sprawy, fakt że w toku postępowania - na wniosek strony – nastąpiło jego zawieszenie, nadto podniósł że organ I instancji nie ma wpływu na czas przepływu dokumentów w postępowaniu międzyinstnacyjnym, jak również na terminy wydawania decyzji przez inne organy. Decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy, po rozpatrzeniu wniosku K.G. z dnia [...] kwietnia 2013 r. w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na "Rozbudowie istniejącego gospodarstwa rolnego o budynek tuczarni trzody chlewnej na terenie nieruchomości [...]", odmówił ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W myśl art. 149 § 2 sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Sprawa niniejsza dotyczy skargi na przewlekłość postępowania administracyjnego prowadzonego przez Burmistrza Miasta i Gminy, zainicjowanego wnioskiem K.G. z dnia [...] kwietnia 203 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie istniejącego gospodarstwa rolnego o budynek tuczarni trzody chlewnej na terenie nieruchomości [...]. Skarga okazała się w części zasadna. W pierwszej kolejności przyjdzie sprecyzować użyte w cytowanym powyżej przepisie art. 149 § 1 p.p.s.a. pojęcie – "przewlekłe prowadzenie postępowania". W sądownictwie sądowoadministracyjnym wypracowano stanowisko, zgodnie z którym przez przewlekle prowadzenie postępowania należy rozumieć postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny, w którym wykonywane są czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywane są czynności pozorne powodujące, że formalnie organ nie jest bezczynny, ewentualnie w którym następuje mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy. Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działania organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy (por. przykładowo wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 marca 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 323/13, Lex nr 1447027, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 3 czerwca 2014 r. sygn. akt II SAB/Gl 23/14, Lex nr 1476619). Sąd rozpoznający sprawę ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania ma obowiązek dokonania oceny, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Takiej oceny sąd dokonuje w każdym przypadku stwierdzenia, że doszło do bezczynności organu w danej sprawie lub że postępowanie prowadzone było przewlekle. Wydanie przez organ decyzji w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi, nie zwalnia wojewódzkiego sądu administracyjnego z obowiązku rozpoznania skargi w zakresie orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz w zakresie wymierzenia organowi grzywny z tego tytułu (wyrok WSA w Kielcach z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II SAB/Ke 18/14, Lex nr 1479550). Uwzględnienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, w sytuacji wydania przez organ aktu prawnego po wniesieniu skargi, a przed rozpoznaniem sprawy przez sąd, może polegać również na stwierdzeniu, że przewlekłość miała charakter rażący, mimo że są podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, z uwagi na to, że akt taki został wydany. Analizując sprawę pod kątem przewlekłości w jej prowadzeniu nie można pominąć charakteru danej sprawy czyli jej złożoności, stopnia skomplikowania, ilości i rodzaju czynności prawnych koniecznych do przeprowadzenia przed wydaniem merytorycznego rozstrzygnięcia. Charakter sprawy i stopień jej skomplikowania determinuje przebieg postępowania administracyjnego. Przepis art. 35 § 1 kpa nakłada na organ administracyjny obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. W przypadku konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego postępowanie powinno zostać zakończone w ciągu miesiąca, natomiast sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 kpa). Badana sprawa dotyczyła wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie istniejącego gospodarstwa rolnego o budynek tuczarni trzody chlewnej. W toku postępowania, zgodnie z ustawą z dnia 3 pażdziernika 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, zachodziła potrzeba przeprowadzenia postępowania w sprawie oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko (sporządzenia raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko) oraz w trybie art. 77 ust. 1 ustawy oraz art. 106 § 1 kpa uzyskania opinii organów uzgadniających. Sporządzony raport wymagał uzupełnienia, co rodziło konieczność przeprowadzenia ponownego postepowania uzgodnieniowego z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska oraz Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym. Z akt sprawy wynika, że sprawa wzbudzała zainteresowanie mieszkańców miejscowości [...], którzy w jej toku zgłaszali pisemne uwagi i zastrzeżenia. Ze względu na przedmiot postępowania oraz rodzaj planowanej inwestycji, analizowaną sprawę należy zakwalifikować jako szczególnie skomplikowaną – w rozumieniu art. 35 § 1 kpa. Analiza akt sprawy oraz wynikająca z nich chronologia podejmowanych przez organ czynności procesowych wskazują, że do miesiąca listopada 2014 r. postępowanie administracyjne kontynuowane było z właściwą starannością, a organowi I instancji nie można skutecznie zarzucić przewlekłości w jego prowadzeniu. Podejmowane czynności procesowe były zasadne, zmierzające do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a ich terminy charakteryzowały się koncentracją, wymaganą przez zasadę szybkości postępowania (art. 12 kpa). Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że pismem z dnia [...] listopada 2014 r. organ I instancji zawiadomił strony postępowania o możliwości zaznajomienia z aktami sprawy. Jednak w dniu [...] grudnia 2014 r. organ wydał postanowienie o niezałatwieniu sprawy w terminie wskazując termin jej zakończenia na [...] grudnia 2014r. Następnie pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. organ wezwał skarżącego do uzupełnienia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz w tym samym dniu wydał postanowienie o niezałatwieniu sprawy w terminie wyznaczając termin jej zakończenia na dzień [...] stycznia 2015 r. W dniu 7 stycznia skarżący złożył zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania w danej sprawie. Decyzja kończąca postępowanie administracyjne w pierwszej instancji wydana została w dniu [...] marca 2015 r. W ocenie Sądu stan sprawy, zebrany materiał dowodowy – dawał podstawy do merytorycznego jej rozstrzygnięcia już w listopadzie 2014 r., czyli po upływie 7 dni przewidzianych dla zaznajomienia się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Wydanie postanowienia z dnia [...] grudnia 2014r. nie miało żadnych podstaw faktycznych i prawnych, organ nie uzasadnił z jakich przyczyn załatwienie sprawy w terminie nie jest możliwe i koniecznym jest wyznaczenie zakończenia postępowania na [...] grudnia 2014 r. Zauważyć należy, że od listopada 2014 r. do [...] marca 2015 r. (data decyzji organu I instancji) organ nie przeprowadził żadnej czynności procesowej mogącej mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Podejmowane w tym okresie czynności miały pozorny charakter. Dopuszczenie osoby fizycznej do udziału w toczącym się postępowaniu w charakterze strony nie wymaga wydania w tej materii odrębnego postanowienia, dlatego postanowienie z dnia [...] grudnia 2014r. o dopuszczeniu w charakterze stron postępowania H.N. i M.N. należy uznać za czynność pozorną, nie uzasadniającą przewlekłości postępowania. Wezwanie z dnia [...] grudnia 2014 r. do uzupełnienia raportu nosi charakter czynności zmierzającej do przedłużenia postępowania administracyjnego. Organ nie wskazał okoliczności uzasadniających żądanie uzupełnienia raportu, a uzupełnienie miało mieć znaczny zakres. Powyższe okoliczności dały podstawę do stwierdzenia przez Sąd, że od listopada 2014r. do [...] marca 2015r. organ pierwszej instancji prowadził postepowanie w sposób przewlekły. W toku postepowania sądowego w niniejszej sprawie Burmistrz Miasta i Gminy załatwił sprawę administracyjną poprzez wydanie w dniu [...] marca decyzji o odmowie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie istniejącego gospodarstwa rolnego o budynek tuczarni trzody chlewnej na terenie nieruchomości nr [...]. Ze względu na załatwienie sprawy przez organ I instancji, postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu (art. 149 § 1 p.p.s.a.) należało umorzyć. Jak wyżej wywiedziono, załatwienie sprawy przez organ administracyjny po wniesieniu skargi na przewlekłość lub bezczynność organu, a przed jej rozpoznaniem przez sąd administracyjny, nie powoduje że postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe. W myśl art. 149 § 1 p.ps.a. sąd winien ocenić, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały rażący charakter. W analizowanej sprawie Sąd stwierdził, że przewlekłość nie miała rażącego charakteru. W ocenie Sądu za rażące naruszenie przepisu art. 35 kpa należy uznać jego oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, nadto długotrwałość postępowania wadliwie prowadzonego. W badanej sprawie stan przewlekłości postępowania obejmował okres trzech miesięcy, co - biorąc pod uwagę skomplikowany charakter sprawy - nie jest stosunkowo długim okresem czasu, w tym czasie zachodziła też konieczność aktywnej komunikacji organu prowadzącego postępowanie ze społeczeństwem, czyli mieszkańcami danej miejscowości, na co wskazuje zebrany w sprawie materiał dowodowy. W tych okolicznościach sprawy Sąd uznał, że stwierdzona przewlekłość postępowania nie miała rażącego charakteru. Sąd oddalił skargę w części dotyczącej wymierzenia organowi grzywny. Grzywna o której mowa w art. 149 § 2 p.ps.a. ma charakter represyjno – dyscyplinujący. W dacie orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie organ zakończył postępowanie w danej instancji, tym samym zbędne było stosowanie grzywny jako środka dyscyplinującego, zmierzającego do załatwienia sprawy przez organ administracyjny. Natomiast wobec stwierdzenia, że przewlekłość prowadzonego postepowania nie miała rażącego charakteru, Sąd nie znalazł podstaw do wymierzenia grzywny jako środka o charakterze represyjnym. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak sentencji wyroku.