II SO/Go 17/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Protokolant sekr. sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2014 r. sprawy z wniosku A.K. w przedmiocie wymierzenia grzywny P Spółce z o.o. za nieprzekazanie skargi w terminie postanawia: I. wymierzyć P Spółce z o.o. grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych, II. zasądzić od P Spółki z o.o. na rzecz wnioskodawcy A.K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dnia 18 listopada 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynął wniosek A.K. o wymierzenie P Spółce z o.o., grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej, tj. w ciągu 15 dni od daty jej doręczenia. W uzasadnieniu wniosku A.K. podał, że w dniu [...] listopada 2012 r. zwrócił się do P Spółki z o.o. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej zasad dokonywania kontroli biletów w autobusach P. Pomimo upływu terminu wskazanego w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej podmiot do którego wystąpił z wnioskiem nie udostępnił informacji żądanej informacji, co skutkowało wniesieniem skargi na jego bezczynność. Skargę organ otrzymał w dniu 16 września 2013r., wobec czego ostatecznym terminem jej przekazania do sądu był dzień 1 października 2013 r. Wnioskodawca wskazał, iż z jego ustaleń wynika, że do dnia złożenia wniosku o wymierzenie grzywny spółce nie przekazała ona skargi do sądu. W dniu 16 grudnia 2013 r. do WSA w Gorzowie wpłynęła odpowiedź P Sp. z o.o. na skargę na jego bezczynność oraz na wniosek o wymierzenie grzywny organowi. Odnosząc się do wniosku o wymierzenie grzywny spółka wniosła o jego nieuwzględnienie wywodząc, że wniosek o udzielenie informacji publicznej, datowany na [...] listopada 2012 r. wpłynął do spółki dopiero wraz ze skargą na jej bezczynność tj. w dniu 16 września 2013 r. Wywodziła, iż odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej została przesłana wnioskodawcy w terminie nie przekraczającym 14 dni, co czyni skargę na bezczynność bezprzedmiotową. W konsekwencji niezasadny pozostaje też wniosek o wymierzenie spółce grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu bowiem skarga ta pozostawała bezprzedmiotowa od chwili jej wniesienia wobec czego wstrzymano się z jej przekazaniem. Wraz z odpowiedzią na skargę i na wniosek spółka przekazała sądowi skargę A.K. na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej. Przekazana skarga na bezczynność została zarejestrowana pod sygnaturą II SAB/Go 1/14, w celu jej rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu sądowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny należało uznać za zasadny. Zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", regulującego tryb składania skargi do sądu administracyjnego, wnosi się ją nie bezpośrednio do sądu, ale za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Ustawowym obowiązkiem organu jest natomiast, stosownie do § 2 powołanego przepisu, przekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Chodzi przy tym o wszystkie akta sprawy konieczne do jej rozpatrzenia, kompletne, uporządkowane, ponumerowane, opisane i odpowiednio połączone (por. postanowienie NSA z dnia 17 stycznia 2014r., sygn. akt I OZ 1259/13, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W razie niewykonania tego obowiązku skarżącemu przysługuje uprawnienie do wystąpienia do sądu z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że grzywna, o której mowa, ma charakter mieszany: dyscyplinująco–restrykcyjno–prewencyjny. Jest to środek, którego zastosowanie przez sąd ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku przekazania skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy do sądu. Podkreślić przy tym należy, iż wyłączną, materialnoprawną przesłanką wydanie przez sąd postanowienia nakładającego grzywnę jest niewypełnienie obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy w terminie przewidzianym w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wskazane orzeczenie zabezpiecza konstytucyjne prawo jednostki do rozpoznania jej sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej), do czego konieczne jest otrzymanie przez sąd skargi wraz z wszystkimi, uporządkowanymi aktami sprawy. Dla wymierzenia grzywny nie mają znaczenia powody nieprzekazania przez organ skargi, wraz z aktami sprawy, sądowi administracyjnemu. W tym wymiarze mieści się represyjność wskazanego środka prawnego, służąca także zapobieżeniu powtarzaniu się podobnych uchybień w przyszłości (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. o sygn. akt II OSK 1024/06; z dnia 17 stycznia 2014r., sygn. akt I OZ 1259/13, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W postępowaniu sądowym wszczętym wskutek złożonego wniosku o wymierzenie organowi grzywny ocenie sądu administracyjnego podlega wyłącznie prawidłowość wywiązania się przez organ z ustawowych obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie, co pozostawało bezsporne w świetle stanowisk stron wyrażąnych w pismach procesowych, w dniu 16 września 2013 r. do P Spółka z o.o. wpłynęła skarga A.K. na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej, o udostępnienie której skarżący (jak twierdzi) wystąpił wnioskiem z dnia [...] listopada 2012 r. Z uwagi na przedmiot skargi zastosowanie w sprawie winien znaleźć przepis art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001r., nr 112, poz. 1198 ze zm.), w myśl którego do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a. z tym, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Uregulowanie to, w zakresie terminu przekazania skargi sądowi, stanowi lex specialis do art. 54 § 2 p.p.s.a. W świetle powyższego przepisu P Spółka z o.o. powinna przekazać WSA w Gorzowie Wlkp skargę A.K. na swoją bezczynność do dnia 1 października 2013r. Tymczasem uczyniła to dopiero pismem z dnia [...] grudnia 2013r. wraz z odpowiedzią na wniosek o wymierzenie organowi grzywny, wnosząc jednocześnie o jego nieuwzględnienie. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że w związku z realizacją żądań skarżącego zawartych we wniosku o udzielenie informacji publicznej wstrzymał się z przekazaniem skargi do WSA, ponieważ skarga od tej chwili była bezprzedmiotowa. Odnosząc się do tego stanowiska zaakcentować należy, że przepisy p.p.s.a. nie uprawniają organu administracji publicznej (tu: podmiotu podlegającego regulacjom ustawy o dostępie do informacji publicznej) do dokonywania oceny dopuszczalności czy zasadności skargi skierowanej do sądu administracyjnego Ocena taka leży wyłącznie w gestii sądu administracyjnego, natomiast organ ma bezwzględny obowiązek przekazania wniesionej za jego pośrednictwem skargi do sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi (por. postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 13 września 2012 r., sygn. akt II SO/Go 8/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Swe stanowisko co do wniesionej skargi ( jej dopuszczalności czy zasadności ) organ wyrazić może w odpowiedzi na nią. Marginalnie zauważyć należy, iż dopuszczalność, przedmiotowość czy też zasadność skargi na bezczynność podlega ocenie sądowej w odrębnym postępowaniu sądowym. Nadto wskazać należy, że fakt przekazania przez organ skargi wraz z niezbędnymi dokumentami nie czyni orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym ( por. uchwała NSA z dnia 3 listopada 2009r., sygn. akt II GPS 3/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sankcjonowane grzywną pozostaje bowiem niewykonanie wskazanego obowiązku w ustawowo określonym terminie. Wobec przekazania przez P Spółkę z o.o. skargi A.K. na bezczynność tego organu z uchybieniem ustawowo określonego 15-dniowego terminu, zaistniały zatem przesłanki określone w art. 55 § 1 p.p.s.a., co uzasadniało uwzględnienie wniosku A.K. i wymierzenie spółce grzywny. Zdaniem Sądu adekwatną do stopnia naruszenia przepisów prawa przez organ pozostaje grzywna w wysokości 100 zł. Wymierzając ją w takiej wysokości uwzględnione zostały okoliczności faktyczne sprawy w szczególności zaś fakt, iż ostatecznie skarga została przekazana do Sądu, choć z naruszeniem wskazanego wyżej terminu i dopiero po złożeniu wniosku o wymierzenie grzywny. Jednakże zdaniem Sądu grzywna we orzeczonej wysokości będzie stanowić wystarczającą dolegliwość za niewykonanie ustawowo określonego obowiązku i zapobiegnie podobnym działaniom w przyszłości. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia uwzględniając jednocześnie wniosek A.K. o zwrot poniesionych kosztów postępowania.