II SO/Go 7/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. M. w przedmiocie wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy [...] za nieprzekazanie skargi do sądu (art. 55 § 1 p.p.s.a.) postanawia: 1. wymierzyć Wójtowi Gminy [...] grzywnę w wysokości 100 zł (sto złotych), 2. zasądzić od Wójta Gminy [...] na rzecz wnioskodawcy P. M. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. # 2 Pismem z dnia [...] maja 2025r. W. M., wniósł o wymierzenie "Urzędowi Gminy w [...]" grzywny za niedopełnienie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), to jest za nieprzekazanie jego skargi do tutejszego Sądu. W uzasadnieniu wniosku podał, że dnia [...] marca 2025 r. w siedzibie Urzędu Gminy w [...] złożył w wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Ponieważ wniosek ten nie został załatwiony w dniu [...] kwietnia 2025 r. złożył w siedzibie organu skargę na bezczynność organu. Skarga ta nie została przekazana tutejszemu Sądowi w terminie. W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy [...] wniósł o jego oddalenie i "zaniechanie wymierzenia grzywny". Wskazał, że skarga W. M. na bezczynność organu została złożona w dniu [...] kwietnia 2025 r. i przekazana do sądu dnia [...] kwietnia 2025 r. Organ podkreślił, że w procedowaniu skargi nie było złej woli, a opóźnienie wynikało ze znacznego wzrostu ilości rozpatrywanych spraw w urzędzie oraz zmian na stanowiskach merytorycznych w Urzędzie Gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Jest to zasada ogólna, od której są wyjątki. Zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 902) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę w sprawach dotyczących tej informacji następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przesłanką orzeczenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych we wskazanych wyżej przepisach. Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ ustawowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie wniosku przez stronę. W ocenie Sądu przesłanki te w niniejszej sprawie zostały spełnione bowiem jak wynika z akt niniejszej sprawy oraz akt sprawy II SAB/Go 51/25, skarga wniesiona przez stronę za pośrednictwem organu dnia [...] kwietna 2025 r. została przekazana do sądu dnia [...] kwietnia 2025 r., czyli po upływie terminu wskazanego w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W sprawie skarga powinna była bowiem zostać przekazana do sądu najpóźniej do dnia [...] kwietnia 2025 r. W tej sytuacji Sąd zobligowany był orzec grzywnę, gdyż przesłanką do jej wymierzenia jest sam fakt nieprzekazania skargi w ustawowym terminie i nie ma na to wpływu przyczyna zawinienia. W orzecznictwie wskazuje się bowiem, że grzywna ma charakter dyscyplinujący, represyjny i prewencyjny, gdyż służy nie tylko zmuszeniu organu do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy, lecz również ma na celu wywarcie na organie represji za niedopełnienie tej czynności w przepisanym terminie oraz zapobieganie naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukaranego jak i przez inne organy (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09 oraz postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 2013 r., I OZ 232/13; CBOSA). Jednakże przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi w zakreślonym przez prawo terminie oraz okres uchybienia mogą rzutować na wysokość wymierzonej grzywny. Sąd orzeka bowiem o grzywnie według swego uznania, wymierzając ją w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie. Argumentacja organu zawarta w odpowiedzi na skargę (czemu nie zaprzeczyła strona) wskazuje, że wymierzenie grzywny w kwocie 100 zł będzie wystarczające dla realizacji jej celów. Sąd wziął też pod uwagę to, że skarga została przekazana i rozstrzygnięta (por. wyrok wydany w sprawie II SAB/Go 51/25). Z tych względów Sąd uznał, że grzywna w kwocie 100 zł jest współmierna do stwierdzonego uchybienia i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I postanowienia biorąc z urzędu pod uwagę to, że adresatem grzywny jest organ - Wójt Gminy [...], nie zaś jego urząd. O kosztach należnych wnioskującemu orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 oraz art. 209 p.p.s.a. zasądzając od organu na jego rzecz kwotę uiszczonego wpisu od wniosku - 100 zł. Innych kosztów postępowania sądowego bowiem w sprawie nie było.