I SA/Ke 105/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na uchwałę Rady Gminy R. nr III/12/2014 z dnia 16 grudnia 2014 r. w sprawie likwidacji jednostki budżetowej Centrum Kultury Fizycznej i Rozwoju Lokalnego w R. postanawia odrzucić skargę. A. Z. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Rady Gminy R. nr III/12/2014 z dnia 16 grudnia 2014 r. w sprawie likwidacji jednostki budżetowej Centrum Kultury Fizycznej i Rozwoju Lokalnego w R. Wskazała, że wnosi skargę na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. 2013.594 j.t.) dalej zwana "u.s.g.", zarzucając naruszenie uchwałą przepisów tej ustawy. Dodała, że skargę wnosi po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia podczas sesji Rady Gminy w dniu 16 grudnia 2014 r. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy R. wniosła o odrzucenie ewentualnie oddalenie przedmiotowej skargi. Argumentowała, że wbrew twierdzeniom skarżącej, w niniejszej sprawie brak jest wezwania do usunięcia naruszenia prawa, które powinno zostać złożone na piśmie, w ściśle określonym terminie. W ocenie organu pytanie zadane przez skarżącą podczas obrad na sesji Rady Gminy o powody likwidacji Centrum Kultury Fizycznej i Rozwoju Lokalnego w R., nie stanowi takiego wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, że koniecznym warunkiem do skutecznego wniesienia skargi, na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g., jest uprzednie wezwanie organu gminy, który wydał zaskarżoną uchwałę lub zarządzenie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego, dokonanego poprzez wydanie zaskarżonego aktu. Omawiane wezwanie, wobec braku jego uregulowania przepisami ustawy o samorządzie gminnym, stanowi podanie (żądanie) w rozumieniu art. 63 K.p.a., co oznacza, że wbrew twierdzeniom organu, może być złożone również ustnie do protokołu. Istotne jest też, że wezwanie takie może być złożone w każdym czasie. W omawianej sprawie, na podstawie art. 102 a u.s.g., nie mają bowiem zastosowania przepisy art. 52 § 3 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "ustawa p.p.s.a." Dodatkowo wymaga wyjaśnienia, że wezwanie to może być dokonane po podjęciu kwestionowanej uchwały, lecz przed jej opublikowaniem (por. wyrok NSA z dnia 11 września 2013 r. sygn. akt II OSK 1988/13; dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skarżąca wskazała, że wezwanie do usunięcia naruszenia skierowała podczas sesji Rady Gminy w dniu 16 grudnia 2014 r. Z protokołu nr III/2014 r. z sesji Rady Gminy R. z dnia 16 grudnia 2014 r. wynika natomiast, że po podjęciu przedmiotowej uchwały skarżąca zabrała głos prosząc by Rada wypowiedziała się na temat likwidacji jednostki Centrum Kultury Fizycznej i Rozwoju Lokalnego w R., którą jak podniosła, miała przyjemność kierować przez 8 lat. Z wymienionego protokołu ponadto wynika, że skarżąca przedstawiła informacje z działań podejmowanych przez czas funkcjonowania Centrum i zapytała o uzasadnienie likwidacji tej jednostki. Zdaniem Sądu z powyższego wynika, że skarżąca w swoim wystąpieniu nie zawarła wezwania do usunięcia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g. Jak już wyżej podnoszono w powołanym przepisie wprawdzie nie precyzuje się warunków takiego wezwania (jego elementów czy treści), czy okoliczności decydujących o skuteczności tej czynności, to jednak niewątpliwie elementem takiej czynności jest zakwestionowanie zaskarżonego aktu, a więc brak zgody na treść uchwały, w części lub w całości, z podaniem przyczyn takiego stanowiska. Wystąpienie A.Z. niewątpliwie takich elementów nie zawierało. W konsekwencji w przedstawionych okolicznościach brak skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia, czyni skargę niedopuszczalną, zatem podlegającą odrzuceniu stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.