II OSK 1988/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej w sprawie ze skargi kasacyjnej E. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 870/13 w sprawie ze skargi E. J. na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 870/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę E. J. na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że w dniu 28 grudnia 2012 r. Rada Gminy K. podjęła uchwałę nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K., części wsi S. W dniu 24 stycznia 2013 r. E. J. wniosła do Rady Gminy K. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przedmiotową uchwałą w zakresie przeznaczenia części działki ew. nr [...]. W dniu 25 marca 2013 r. do Rady Gminy K. wpłynęła skarga E. J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wyżej wskazaną uchwałę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę jako przedwczesną. Sąd przytoczył art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (Dz. U z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zwanej dalej "u.s.g.", zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Sąd stwierdził, iż zaskarżona uchwała dotyczy uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a więc jest ona podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej. Jest aktem prawa miejscowego wydanym przez organ gminy (art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm., zwanej dalej "u.p.z.p.") i stosownie do art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2011 r. nr 197, poz. 1172 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", podlega ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Dniem ogłoszenia aktu jest dzień jego ogłoszenia w postaci elektronicznej na stronie internetowej organu wydającego dziennik urzędowy (art. 20 ust. 2 ustawy). Dzień ogłoszenia aktu w postaci elektronicznej umieszcza się w obrębie nagłówka strony (art. 20 ust. 3 ustawy). Stosownie do art. 29 ust. 1 u.p.z.p. uchwała rady gminy w sprawie uchwalenia planu miejscowego obowiązuje od dnia wejścia w życie w niej określonego, jednak nie wcześniej niż po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa. Sąd wyjaśnił, że w niniejszej sprawie zarówno wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, jak i skarga na przedmiotową uchwałę zostały wniesione przedwcześnie, ponieważ w dniu wniesienia wezwania o usunięcie naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia (24 stycznia 2013 r.) oraz w dniu wniesienia skargi (wpłynęła do organu w dniu 25 marca 2013 r.) zaskarżona uchwała jeszcze nie weszła w życie. Zaskarżona uchwała została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego w dniu [...] kwietnia 2013 r. pod poz. [...] i - zgodnie z jej § 57 w związku z art. 29 ust. 1 u.p.z.p. - weszła w życie po upływie 14 dni od jej ogłoszenia, tj. w dniu 27 kwietnia 2013 r. Sąd podniósł, że naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g. może być dokonane jedynie uchwałą, która weszła już w życie. To zaś oznacza, że zarówno w dniu wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, jak i w dniu wniesienia skargi nie doszło do naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g. musi wynikać z normy prawa materialnego kształtującej sytuację prawną wnoszącego skargę i zaistnieć w dacie wnoszenia skargi, a nie w przyszłości (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 351/08). Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła E. J., reprezentowana przez radcę prawnego M. P., zaskarżając postanowienie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła: 1) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), dalej jako "u.s.g.", poprzez jego błędną wykładnie polegającą na niewłaściwym przyjęciu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że naruszenie interesu prawnego skarżącej zaskarżoną przez nią uchwałą Rady Gminy K., nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. może być dokonane jedynie uchwałą, która weszła już w życie i w konsekwencji na błędnym przyjęciu, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które musi podmiot skierować do organu gminy w celu otwarcia sobie drogi do sądu administracyjnego, a następnie skarga w tej sprawie do sądu administracyjnego, mogły być dokonane przez skarżącą dopiero po wejściu w życie zaskarżonej uchwały - tzn. po upływie 14 dni dnia ogłoszenia tej uchwały w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego; 2) naruszenie przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na rozstrzygniecie sprawy, tj.: a) art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", poprzez niezasadne uznanie złożonej w niniejszej sprawie skargi za niedopuszczalną w sytuacji, gdy skarga została wniesiona zgodnie z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym i z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a.; b) art. 53 § 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej złożenia, w sytuacji gdy składając ją skarżąca dochowała terminów określonych w tym przepisie. Z uwagi na powyższe zarzuty kasacyjne skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa przez pełnomocnika, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca przytoczyła art. 101 ust. 1 u.s.g. i podkreśliła, że przepis ten nie określa, w jakim terminie należy wezwać organ gminy do usunięcia naruszenia prawa, a utrwalona linia orzecznicza Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje jednoznacznie, że wezwanie to, "które musi podmiot skierować do organu gminy w celu otwarcia sobie drogi do sądu administracyjnego, powinno poprzedzać wniesienie skargi do tego sądu, jednakże wezwanie to może być dokonane po podjęciu kwestionowanej uchwały, lecz przed jej opublikowaniem. Oznacza to, że sam fakt podjęcia uchwały przez organ gminy uprawnia do wystąpienia z żądaniem usunięcia naruszenia prawa lub uprawnienia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 596/12). W ocenie skarżącej interpretacja art. 101 ust. 1 u.s.g. i przyjęcie, iż złożona w niniejszej sprawie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie spełnia wymogi określone m.in. w art. 53 § 2 p.p.s.a. i znajduje potwierdzenie w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego, m.in. w postanowieniu z dnia 28 sierpnia 2008 r., II OSK 1132/08. W powyższym orzeczeniu Sąd wskazał, że "przepis art. 101 ust. 1 u.s.g. mówi o naruszeniu interesu prawnego lub uprawnienia podjętą uchwałą. Zatem przepis ten wiąże niniejsze naruszenie z istnieniem uchwały wskutek jej podjęcia przez organ gminy, a nie z jej stosowaniem, a w przypadku aktów prawa miejscowego - z publikacją i wejściem w życie. Wobec tego sam fakt podjęcia uchwały przez organ gminy uprawnia do wystąpienia z żądaniem usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Należy bowiem mieć na uwadze, że stanowiący podstawę legitymacji procesowej z art. 101 ust. 1 u.s.g. zarzut naruszenia uchwałą organu gminy interesu prawnego lub uprawnienia rozumiany jest jako subiektywne twierdzenie skarżącego, iż konkretna uchwała dotyczy jego statusu prawnego, tj. sfery praw i obowiązków. Zatem już sam fakt podjęcia uchwały może rodzić u strony przekonanie o naruszeniu jej interesu prawnego. Przekonanie to jest niezależne od wejścia w życie uchwały. Wejście w życie uchwały podjętej przez radę gminy stanowi istotną okoliczność podczas rozpoznawania skargi przez sąd administracyjny, natomiast nie stanowi przesłanki formalnej zaskarżenia uchwały do sądu administracyjnego." Podobne stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny zajął w postanowieniu z dnia 22 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 1738/06. Zdaniem E. J. Sąd pierwszej instancji przyjął błędną interpretację art. 101 ust. 1 u.s.g., gdyż artykuł ten nie wymaga dokonania publikacji jako warunku niezbędnego do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Przepis wymaga jedynie, aby dokonano tego po przyjęciu aktu przez organ samorządu. Ponadto, publikacja zaskarżonej uchwały w dzienniku urzędowym nie wpływa w żaden sposób na sytuację prawną skarżącej, ponieważ podczas publikacji nie dochodzi do kontroli merytorycznej tego aktu. Gdyby warunkiem skorzystania z art. 101 ust. 1 u.s.g. było wcześniejsze opublikowanie aktu prawnego, niejednokrotnie przedłużałoby to istnienie stanu niezgodnego z prawem. Poza tym sytuacja oczekiwania na publikację aktu prawnego przeczy zasadzie działania organu bez zbędnej zwłoki oraz zasadzie szybkości postępowania. Ponadto, dokonana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wykładnia art. 101 ust. 1 u.s.g. została dokonana w oparciu o celowościowe reguły wykładni przepisu. Sąd powinien zaś dać pierwszeństwo wykładni literalnej (gramatycznej), która daje podstawę do uznania, że samo podjęcie uchwały jest wystarczające do skutecznego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK1132/08). E. J. podkreśliła, że wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. W świetle powyższych rozważań skarżąca podkreśliła, że wezwała organ gminy do usunięcia naruszenia prawa we właściwym czasie i dochowała ustawowego terminu do wniesienia skargi. Skarżąca umożliwiła sobie wniesienie zaskarżenia uchwały Rady Gminy K. z dnia [...] grudnia 2012 r. kierując w dniu [...] stycznia 2013 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Organ gminy nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, więc skarżąca w dniu [...] marca 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przedmiotową uchwałę, zachowując 60-dniowy termin z art. 53 § 2 p.p.s.a. W sytuacji zachowania omawianych terminów nie można mówić o przedwczesności skargi z dnia [...] marca 2013 r., a więc wykładnia przepisu art. 53 § 2 p.p.s.a. dokonana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, prowadząca do wniosku o niezachowaniu ustawowego terminu do wniesienia skargi tj. o jej przedwczesnym złożeniu, została przeprowadzona błędnie. W ocenie skarżącej skarga, jako wniesiona z zachowaniem terminu z art. 53 § 2 p.p.s.a., powinna być przyjęta do rozpoznania, a przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. nie powinien znaleźć zastosowania. Odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. wiąże się bezpośrednio z dokonaną przez Sąd błędną wykładnią art. 101 ust. 1 u.s.g. oraz błędną wykładnią art. 53 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie bezzasadnie przyjął, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała obowiązkowej procedury uregulowanej w art. 101 u.s.g. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Rada Gminy K. reprezentowana przez Wójta Gminy K. wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej w całości. Rada Gminy podniosła, że zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji błędnej wykładni art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest bezzasadny. Organ podkreślił, że uchwała Nr [...] Rady Gminy K. z dnia [...] grudnia 2012 r. dotyczy uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a więc jest ona podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej. Jest aktem prawa miejscowego wydanym przez organ gminy i stosownie do art. 13 pkt. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (t. j.: Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", podlega ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy dniem ogłoszenia aktu jest dzień jego ogłoszenia w postaci elektronicznej na stronie internetowej organu wydającego dziennik urzędowy. Jak z kolei stanowi art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.), uchwała rady gminy w sprawie uchwalenia planu miejscowego obowiązuje od dnia wejścia w życie w niej określonego, jednak nie wcześniej niż po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa. Jeśli zatem warunkiem wejścia w życie aktu prawa miejscowego jest jego ogłoszenie w wojewódzkim dzienniku urzędowym, to wezwanie do usunięcia naruszenia może być skierowane dopiero po ogłoszeniu tego aktu" (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2002 r., IV SA 3595/01, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2008 roku, sygn. akt IV SA/Wa 447/08). Skarżona uchwała została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego w dniu [...] kwietnia 2013 r. pod pozycją [...] i zgodnie z jej § 57 weszła w życie po upływie 14 dni od jej ogłoszenia, tj. w dniu 27 kwietnia 2013 roku. A zatem WSA prawidłowo uznał, iż w niniejszej sprawie zarówno wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego/uprawnienia, jak i skarga na przedmiotową uchwałę zostały wniesione przedwcześnie, ponieważ w dniu wniesienia wezwania o usunięcie naruszenie interesu prawnego/uprawnienia (wpłynęło do organu w dniu 25 stycznia 2013 r.) oraz w dniu wniesienia skargi (wpłynęła do organu w dniu 25 marca 2013 r.) zaskarżona uchwała jeszcze nie weszła w życie. Rada Gminy podkreśliła, że zgodnie z obowiązującym orzecznictwem "Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia w rozumieniu art. 101 ust. 1 u. s. g. może być dokonane jedynie uchwałą, która weszła już w życie. To oznacza, że zarówno w dniu wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, jak i w dniu wniesienia skargi nie doszło do naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u. s. g. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u. s. g. musi wynikać z normy prawa materialnego kształtującej sytuacje prawną wnoszącego skargę i zaistnieć w dacie wnoszenia skargi, a nie w przyszłości" (por, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 351/08; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 3 lutego 2009 roku, sygn. akt IV SA/Wa 2015/08). W ocenie organu powołany przez skarżącą wyrok NSA z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt: II OSK 596/12 na poparcie zarzutu naruszenia przez Sąd art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, został wydany w zupełnie innym stanie faktycznym, nie przystającym do niniejszej sprawy. Zdaniem organu bezzasadny jest również zarzut naruszenia przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. art. 53 § 2 i art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. Sąd prawidłowo ustalił przedwczesność wniesienia wezwania i skargi oraz prawidłowo zastosował przepisy art. 53 § 2 i art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.),zwanej dalej "p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną postanowienia. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny przeszedł do zbadania zarzutów kasacyjnych. Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) - dalej zwanej "u.s.g." - każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Koniecznym warunkiem do skutecznego wniesienia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy jest uprzednie wezwanie organu gminy, który wydał zaskarżoną uchwałę lub zarządzenie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego, dokonanego poprzez wydanie zaskarżonego aktu. Przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich (art. 101 a ust. 1). Przy takim sformułowaniu przepisu, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do przyjęcia, że strona musi odczekać, aż określona uchwała, która w jej ocenie zawiera postanowienia naruszające jej interes prawny, wejdzie w życie (po upływie 14 dni od jej ogłoszenia w dzienniku urzędowym), aby móc skutecznie wezwać organ do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia spowodowanego tą uchwałą. Jeżeli postanowienia uchwały naruszają przepisy prawa, to takie naruszenie ma miejsce już w momencie jej podjęcia, a nie dopiero od momentu jej wejścia w życie. Przepis powyższy jednoznacznie wskazuje, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które podmiot musi skierować do organu gminy w celu otwarcia sobie drogi do sądu administracyjnego, powinno poprzedzać wniesienie skargi do sądu, jednakże wezwanie to może być dokonane po podjęciu kwestionowanej uchwały, lecz przed jej opublikowaniem. Tak więc przepis ten wiąże niniejsze naruszenie z istnieniem uchwały wskutek jej podjęcia przez organ gminy, a nie z jej stosowaniem, a w przypadku aktów prawa miejscowego – z publikacją i wejściem w życie. Wobec tego sam fakt podjęcia uchwały przez organ gminy uprawnia do wystąpienia z żądaniem usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Należy bowiem mieć na uwadze, że stanowiący podstawę legitymacji procesowej z art. 101 ust. 1 u.s.g. zarzut naruszenia uchwałą organu gminy interesu prawnego lub uprawnienia rozumiany jest jako subiektywne twierdzenie skarżącego, iż konkretna uchwała dotyczy jego statusu prawnego, tj. sfery praw i obowiązków. Sam fakt więc podjęcia uchwały może rodzić u strony przekonanie o naruszeniu jej interesu prawnego (por. postanowienia NSA z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1132/08; z dnia 22 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 1738/06). Stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia takiego wezwania. Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 k.p.a. w związku z art. 101 ust. 3 u.s.g.), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania (uchwała NSA składu 7 sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007/3/60, ZNSA 2007/2/83). Skarżąca wezwała Radę Gminy K. do usunięcia naruszenia prawa w dniu [...] stycznia 2013 r. Organ na to wezwanie nie udzielił odpowiedzi. A zatem, E. J. wnosząc w dniu 25 marca 2013 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zachowała 60-dniowy termin, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Podstawą odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji było błędne przyjęcie, że wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego i skarga na przedmiotową uchwałę zostały wniesione przedwcześnie. Sąd pierwszej instancji dopuścił się naruszenia art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., gdyż nie zachodziły podstawy do odrzucenia skargi jako przedwczesnej. W tym stanie rzeczy zasadne są zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 101 ust. 1 u.s.g. , art. 53 § 2 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.