I SA/Ke 106/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Spółki A. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Spółka A. w K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżąca wskazała, iż wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, ponieważ dotyczy ono egzekucji przedawnionego obowiązku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm., powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji, jeżeli nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja unormowana art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008r., II OZ 714/08, LEX nr 493646). Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., II SA/Gd 396/05, LEX nr 220325). W przedmiotowej sprawie wniosek dotyczył wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Celnej w sprawie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. Jest to rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności. Wynika to już z samej tylko istoty postanowienia, które jest orzeczeniem o charakterze procesowym i nie można w ten sposób nadać stronie uprawnień bądź ustalić obowiązków o charakterze prawno-materialnym, takich jak np. nałożenie zobowiązań pieniężnych. Taki też formalny charakter ma zaskarżone postanowienie, w którym Dyrektor Izby Celnej nie uznał jedynie w ten sposób podniesionych przez dłużnika (skarżącą Spółkę) zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego i tym samym odmówił wstrzymania czynności egzekucyjnych. Orzeczenie to zatem w żaden sposób nie dotyka bezpośrednio należności pieniężnej tym postępowaniem objętej (zob. postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2006r., II FZ 882/05, niepubl). Oznacza to, że wniosek Spółki dotyczy postanowienia, które nie podlega wykonaniu. Na marginesie sprawy należy zauważyć, że nawet jeśli postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia nosiłoby znamiona wykonalności, to i tak należałoby odmówić wstrzymania jego wykonania, a to z uwagi na brak uzasadnienia wniosku. Skarżąca nie wskazała bowiem, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym nie wykazała, czy zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Podniosła jedynie, że zaskarżone postanowienie dotyczy egzekucji przedawnionego obowiązku. Należy zatem wyjaśnić, że dla potrzeb rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu sąd administracyjny nie ocenia merytorycznych zarzutów skargi. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.