I SA/Ke 118/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędzia WSA Mirosław Surma (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w O. na uchwałę Rady Miejskiej w Ć. z dnia [...]. nr [...] w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości położonych na terenie Miasta i Gminy Ć. 1. odrzuca skargę w zakresie żądania stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w Ć. z dnia 14 marca 2013 r. Nr XXV/212/2013 w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości położonych na terenie Miasta i Gminy Ć. co do danych ujętych w pkt. F załącznika nr 1 uchwały – "Pouczony/a o odpowiedzialności karnej art. 233 § kodeksu Karnego - kto, składając zeznanie mające służyć jako dowód w postępowaniu sądowym lub innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3 – oświadczam, że podane przeze mnie dane są zgodne z prawdą"; 2. w pozostałym zakresie skargę oddala. 1. Akt organu jednostki samorządu terytorialnego 1.1. Rada Miejska w Ć. w dniu [...] r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości położonych na terenie miasta i gminy Ć.. Wzór deklaracji zawiera załącznik nr 1 do uchwały. W pkt D.1. tego załącznika ("Dane identyfikacyjne. Osoba fizyczna") określono obowiązek podania danych w postaci imienia ojca, imienia matki, nazwiska rodowego oraz daty urodzenia. W pkt F załącznika ("Oświadczenie i podpis osoby składającej deklarację") zawarto zapisy o treści: ,,Pouczony/a o odpowiedzialności karnej art. 233 § Kodeksu karnego - kto, składając zeznania mające służyć jako dowód w postępowaniu sądowym lub innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3 – oświadczam, że podane przeze mnie dane są zgodne z prawdą" oraz "Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych z dnia 29 sierpnia 1997 r. (tekst jednolity – DZ.U. z 2002 r. nr 1001, poz. 926, z późn. zm.) wyrażam zgodę na przetwarzanie przez Urząd Miasta i Gminy w Ć. danych dotyczących mojej osoby w celu przeprowadzenia postępowania administracyjnego /dotyczy osób fizycznych/." 1.2. W podstawie prawnej uchwały powołano art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) dalej "ustawa s.g." w związku z art. 6n ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j. Dz.U. z 2012 r. poz. 391 ze zm.) dalej "Ustawa" oraz art. 12 ustawy z 1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu w czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 152, poz. 897 ze zm.). 2. Skarga do Sądu 2.1. Prokurator Rejonowy w O. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. skargę na powyższą uchwałę w zakresie obejmującym obowiązek podania danych w postaci imienia ojca, imienia matki, nazwiska rodowego, daty urodzenia oraz zapisy o treści: ,,Pouczony/a o odpowiedzialności karnej art. 233 § Kodeksu karnego - kto, składając zeznania mające służyć jako dowód w postępowaniu sądowym lub innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3 – oświadczam, że podane przeze mnie dane są zgodne z prawdą" i "Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych z dnia 29 sierpnia 1997 r. (tekst jednolity – DZ.U. z 2002 r. nr 1001, poz. 926, z późn. zm.) wyrażam zgodę na przetwarzanie przez Urząd Miasta i Gminy w Ć. danych dotyczących mojej osoby w celu przeprowadzenia postępowania administracyjnego." Prokurator zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 18 ust. 2 pkt 15 w zw. z art. 40 ust. 1 ustawy s.g., art. 6n ust. 1 Ustawy oraz art. 23 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych poprzez: - nałożenie na mieszkańców obowiązku podania w omawianej deklaracji danych w postaci imienia ojca, imienia matki, nazwiska rodowego i daty urodzenia (pkt D.1. załącznika), podczas gdy dane te nie są niezbędne do obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami; - złożenie przez osobę składającą deklarację oświadczenia, zawierającego pouczenie o tym, że jest świadoma odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, wynikającej z art. 233 K.k. (pkt F załącznika), podczas gdy art. 6n ust. 1 u.cz.p.g. nie daje możliwości nakładania przez organ stanowiący gminy na podmiot składający deklarację obowiązku potwierdzenia danych pod groźbą odpowiedzialności karnej z art. 233 K.k.; - wyrażenie przez osobę składającą deklarację zgody na przetwarzanie jej danych osobowych w celu przeprowadzenia postępowania administracyjnego, podczas gdy wymóg oświadczenia dotyczącego zgody na przetwarzanie danych osobowych nie znajduje oparcia w podstawie prawnej zaskarżonej uchwały, w szczególności w art. 6n ust. 1 u.cz.p.g. (pkt F załącznika). Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w zaskarżonym zakresie. 2.2. W uzasadnieniu skargi prokurator wskazał, że ustawowe wyliczenie zagadnień przekazanych radzie gminy do uregulowania w drodze uchwały w sprawie wzoru deklaracji jest wyczerpujące. Nie jest zatem dopuszczalna wykładnia rozszerzająca zastosowania tego przepisu w odniesieniu do innych kwestii, które nie zostały w nim wymienione. Deklaracja o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powinna zatem zawierać jedynie takie dane, które konieczne są do prawidłowego obliczenia wysokości opłaty. 2.3. Zdaniem skarżącego część danych zawarta w załączniku do zaskarżonej ustawy nie znajduje umocowania w delegacji ustawowej do ich zamieszczenia. Dotyczy to między innymi obowiązku podania imienia ojca, imienia matki, nazwiska rodowego i daty urodzenia osoby składającej deklarację. Podanie tych danych przez osobę składającą deklarację nie stanowi informacji niezbędnych do obliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami. Dane te mogłyby być zamieszczone w deklaracji jako jej część fakultatywna, którą składający deklarację mógłby dobrowolnie wypełnić. 2.4. Normy zawarte w art. 6n ust. 1 Ustawy nie stwarzają ponadto jakichkolwiek podstaw wprowadzenia do omawianej deklaracji klauzuli, zgodnie z którą podmiot podpisujący deklarację oświadczałby, że jest świadomy odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań wynikających z art. 233 § 1 K.k. Klauzula ta nie stanowi objaśnienia dotyczącego sposobu 'Wypełniania deklaracji". Podstawy prawnej dla wprowadzenia przedmiotowej klauzuli brak także w innych regulacjach analizowanej ustawy czy też w art. 233 § 1 K.k. Z unormowania art. 233 § 6 K.k. wynika, że przestępstwem jest złożenie fałszywego oświadczenia na przykład w kwestionariuszach lub formularzach. Warunkiem jednak odpowiedzialności za złożenie fałszywego oświadczenia jest by przepis ustawy, na podstawie której oświadczenie jest składane przewidywał możliwość odebrania oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej. Upoważnienie ustawowe dopuszcza tylko jedno pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Wprowadzenie do deklaracji kwestionowanego oświadczenia oznacza zatem przekroczenie upoważnienia ustawowego z art. 6n ust. 1 pkt. 1 Ustawy. 2.5. Pouczenie, że składający deklarację wyraża zgodę na przetwarzanie danych osobowych w celu przeprowadzenia postępowania administracyjnego również nie znajduje umocowania w kompetencjach nadanych prawodawcy lokalnemu w obowiązujących przepisach. W ocenie prokuratora złożona przez zobowiązanego deklaracja uprawnia organ gminy do ewentualnego wydania decyzji administracyjnej w trybie art. 6 Ustawy lub wystawienia tytułu wykonawczego, lecz nie do tworzenia nowych zbiorów ewidencyjnych. 2.6. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że zaskarżona uchwała była objęta nadzorem Regionalnej Izby Obrachunkowej w K., która to wydała uchwałę z dnia 10 kwietnia 2013 r. nr 37/2013 stwierdzającą nieważność tej części uchwały, która dotyczyła zgody na przetwarzanie danych osobowych oraz pouczenia o odpowiedzialności karnej. W związku z tym Rada Miejska w Ć. podjęła uchwałę Nr XXIX/238/2013 z dnia 2 sierpnia 2013 r. zmieniającą zaskarżoną uchwałę w treści dotyczącej całkowitego usunięcia w dziale F załącznika w materii dotyczącej zgody na przetwarzanie danych osobowych oraz pouczenia o odpowiedzialności karnej. Od tego momentu nie funkcjonuje powyższy zapis. 2.7. W ocenie organu natomiast dane w postaci imienia ojca, imienia matki, nazwiska rodowego i daty urodzenia osoby składającej deklarację były niezbędne w celu prawidłowej identyfikacji osób, biorąc pod uwagę fakt, że w przypadku nie płacenia stanowi ona podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego w postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jednocześnie opierając się na stanowisku Głównego Inspektora Ochrony Danych Osobowych Rada Miejska w Ć. uchyliła zaskarżoną uchwałę i ustaliła nowy wzór deklaracji nie zawierający powyższych danych. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje: 3.1. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, stosownie zaś do treści art. 3 § 2 pkt 5 tej ustawy kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. 3.2. W oparciu o art. 53 § 3 p.p.s.a. prokurator jest uprawniony do wniesienia skargi, przy czym w przypadku skargi na akty prawa miejscowego nie jest ograniczony jakimkolwiek terminem. Uchwała w przedmiocie określenia wzoru formularza deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jako skierowana do wszystkich właścicieli nieruchomości, na których ciąży obowiązek jej zapłaty, jest niewątpliwie aktem prawa miejscowego. 3.3. Dokonując kontroli uchwały w zaskarżonej części, po pierwsze Sąd stwierdził bezprzedmiotowość postępowania w zakresie żądania unieważnienia zawartej w załączniku uchwały w punkcie F treści: ,,Pouczony/a o odpowiedzialności karnej art. 233 § Kodeksu karnego - kto, składając zeznania mające służyć jako dowód w postępowaniu sądowym lub innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3 – oświadczam, że podane przeze mnie dane są zgodne z prawdą". Ten zapis uchwały został bowiem już uprzednio unieważniony przez Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. uchwałą z dnia 10 kwietnia 2013 r. nr 37/2013 w sprawie stwierdzenia nieważności w części uchwały Rady Miejskiej w Ć. z dnia 14 marca 2013 r. nr XXV/212/2013 w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości położonych na terenie miasta i gminy Ć.. Skoro na skutek rozstrzygnięcia RIO uchwała Rady Miejskiej w Ć. z dnia 14 marca 2013 r. nr XXV/212/2013 w zaskarżonej części utraciła byt prawny, to w tym zakresie skarga jest bezprzedmiotowa i podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna "z innych przyczyn" wymienionych w art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. Wbrew twierdzeniom organu natomiast wymieniona uchwała RIO nie dotyczyła nieważności zaskarżonej uchwały w zakresie zapisu dotyczącego wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych. 3.4. Przed przystąpieniem do kontroli legalności zaskarżonej uchwały w pozostałym zakresie rozważenia wymaga kwestia czy w związku z wyeliminowaniem jej z obrotu prawnego uchwałą Rady Miejskiej w Ć. z dnia 22 stycznia 2015 r. nr IV/22/2015, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Zdaniem Sądu nie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania sądowego w tym zakresie. Uchylenie zaskarżonej uchwały oznacza jej wyeliminowanie ze skutkiem od daty uchylenia (ex nunc). Stwierdzenie nieważności uchwały wywołuje natomiast skutki od chwili jej podjęcia (ex tunc). W tej ostatniej sytuacji uchwałę należy potraktować tak, jakby nigdy nie została podjęta. Ma to swoje znaczenie dla czynności prawnych podjętych na podstawie takiej uchwały. W uchwale z dnia 14 września 1994 r. (W 5/94, OTK 1994, cz. II, poz. 44), zawierającej wykładnię art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym, Trybunał Konstytucyjny przyjął, a pogląd ten podziela skład orzekający, że zmiana lub uchylenie zaskarżonej do sądu uchwały nie czyni zbędnym wydania przez sąd wyroku, jeżeli zaskarżona uchwała może być zastosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego uchylenie lub zmianę. Jakkolwiek, w związku z wejściem w życie Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r., uchwały Trybunału Konstytucyjnego zawierające wykładnię przepisów prawnych utraciły moc powszechnie obowiązującą, to ich treść, stanowi wskazówkę interpretacyjną, którą należy uwzględniać przy stosowaniu prawa. Dotyczy to także sądowej kontroli administracji publicznej, dokonywanej przez sądy administracyjne. Tak więc nawet podjęcie nowej uchwały i utrata mocy zaskarżonej uchwały przed wydaniem wyroku nie czyni bezprzedmiotowym rozpoznania skargi na tę uchwałę. 3.5. W związku z powyższym Sąd dokonał kontroli uchwały w części zawierającej obowiązek podania danych w postaci imienia ojca, imienia matki, nazwiska rodowego oraz daty urodzenia danych, oraz zapis o treści "Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych z dnia 29 sierpnia 1997 r. (tekst jednolity – DZ.U. z 2002 r. nr 1001, poz. 926, z późn. zm.) wyrażam zgodę na przetwarzanie przez Urząd Miasta i Gminy w Ć. danych dotyczących mojej osoby w celu przeprowadzenia postępowania administracyjnego" i stwierdził, że w tym zakresie skarga jest nieuzasadniona. Nie można podzielić poglądu Prokuratora Rejonowego w O., że badana uchwała w tej części dotknięta jest nieważnością. 3.6. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy s.g. na podstawie upoważnień ustawowych gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązujących na terenie gminy. Takim aktem jest badana uchwała, która została podjęta na podstawie art. 6n Ustawy, w myśl którego rada gminy, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego obliczenia wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ułatwienia składania deklaracji określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, obejmujący objaśnienia dotyczące sposobu jej wypełnienia oraz pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. 3.7. Ustawa o ochronie danych odnosząca się również do organów samorządu terytorialnego (art. 3 ust. 1), wskazuje precyzyjnie w rozdziale 3 zasady przetwarzania danych osobowych. W art. 23 ust. 1 pkt 2 stanowi, że przetwarzanie danych jest dopuszczalne wtedy gdy jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Z redakcji przepisu wynika, że oba te wymogi spełnione być muszą łącznie. Nie budzi wątpliwości, że przetwarzanie danych jest dopuszczalne, gdy taki obowiązek wynika wprost z przepisu prawa. Doktryna wypracowała jednak pogląd, że można także przetwarzać dane w wypadku, gdy ustawodawca nakładając określone uprawnienia czy obowiązki, nie wskazał wprost na potrzebę przetwarzania danych, ale przetworzenie to jest niezbędne do zrealizowania nałożonego obowiązku czy przyznanego ustawowo uprawnienia (patrz komentarz Janusza Barta, Pawła Fajgielskiego i Ryszarda Markiewicza do art. 23 ustawy o ochronie danych osobowych, dostępny w bazie LEX). W art. 6n Ustawy ustawodawca zobowiązał radę gminy w uwzględnieniu konieczności zapewnienia prawidłowego obliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, do określenia w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości. Oznacza to, że ustawodawca zobowiązał radę gminy do stworzenia deklaracji (zbioru danych) potrzebnych do prawidłowego obliczenia opłaty, choć na potrzebę przetwarzania danych nie wskazał wprost. Zakres przetwarzania (zbierania) danych istotnych dla zrealizowania celu wprowadzenia deklaracji wyznacza treść upoważnienia ustawowego wynikającego z cytowanego już art. 6n Ustawy wskazanego przez ustawodawcę jako "zapewnienie prawidłowego obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi". Aby zatem stwierdzić, czy badana deklaracja nie narusza zapisów ustawy o ochronie danych osobowych należało zbadać, czy żądane w niej dane przyczynią się do prawidłowego obliczenia tej opłaty lub innymi słowy czy Rada Miejska w Ć. ustalając wzór deklaracji nie przekroczyła delegacji ustawowej wynikającej z przywołanego wyżej art. 6n Ustawy. 3.8. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. badana deklaracja w omawianym zakresie nie narusza prawa. Dane identyfikacyjne żądane w punkcie D.1. deklaracji stanowiącej załącznik do zaskarżonej uchwały mogą przyczynić się do zapewnienia prawidłowego obliczania wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi co oznacza, że nie została przekroczona delegacja ustawowa ani naruszony zapis ustawy o ochronie danych osobowych. Ustawodawca, formułując zapis delegacji ustawowej w sposób szeroki (zapewnienie prawidłowości obliczeń opłaty), radzie gminy pozostawił kompetencje, jakie dane będą przydatne w realizacji celu jakim jest prawidłowe określenie wysokości tej opłaty. Niewątpliwie imię ojca i matki, nazwisko rodowe oraz data urodzenia ułatwi identyfikację składającego deklarację, a w konsekwencji usprawni prawidłowe wypełnienie deklaracji. W tym kontekście nie może ujść uwagi, że z dniem 1 lutego 2015 r. (Dz.U.2015.87) nastąpiła nowelizacja ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. W art. 6m ust. 1b pkt 6 znowelizowanej ustawy wskazano, że określając wzór deklaracji rada gminy może żądać informacji niezbędnych do wystawienia tytułu wykonawczego. Stosownie do regulacji określających wzór tytułu wykonawczego (tj. obowiązującego w dacie podjęcia uchwały rozporządzenia Ministra Finansów z 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz aktualnego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej) informacjami tymi są imię ojca i matki zobowiązanego oraz data urodzenia. Z kolei z poselskiego uzasadnienia tej zmiany wynika, że miała ona charakter doprecyzowujący, a celem projektodawcy było wyeliminowanie rozbieżności interpretacyjnych (Sejm RP VII Kadencji, nr druku 2377, www.sejm.gov.pl). Potwierdza to poprawność tezy, że dane takie w zgodzie tak z delegacją ustawową jak i art. 23 ust.1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych można było gromadzić również w poprzednio obowiązującym stanie prawnym. 3.9. Odnośnie umieszczenia w deklaracji zapisu o wyrażeniu zgody na przetwarzanie przez Urząd Miasta i Gminy w Ć. danych osobowych składającego deklarację, należy wskazać, że w konsekwencji zobowiązania przez ustawodawcę rady gminy do stworzenia deklaracji (zbioru danych) nie było konieczności umieszczenia w deklaracji zapisu o wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych, skora możliwość taka wynikała wprost z ustawy o ochronie danych osobowych. W świetle powyższego należało zbadać, czy umieszczenie zapisu o przetwarzaniu danych we wzorze deklaracji skutkowało jej nieważnością w tym zakresie. Orzecznictwo sądowe wypracowało pogląd, że za prowadzące do stwierdzenia nieważności naruszenie prawa należy uznać uchybienie, prowadzące do skutków, które nie mogą być tolerowane w demokratycznym państwie prawnym (np. dostępny w bazie LEX wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie I OSK 1287/06). Dodatkowo w wyroku z dnia 9 grudnia 2003 r. P 9/02 Trybunał Konstytucyjny wskazał, że przez sprzeczność taką należy rozumieć niezgodność z aktami prawa powszechnie obowiązującego, tj. z Konstytucją, ustawami, aktami wykonawczymi oraz powszechnie obowiązującymi aktami prawa miejscowego (OTK-A 2003/9/100). W ocenie Sądu, zapis badanej deklaracji o wyrażeniu zgody na przetworzenie danych choć wadliwy, to jednak nie w stopniu prowadzącym do stwierdzenia nieważności. Jak wskazano wyżej przetworzenie danych na cele wskazane w upoważnieniu ustawowym wynikającym z art. 6n Ustawy dopuszczalne było ustawowo. Stąd zamieszczenie zapisu potwierdzającego to co wynika z ustawy nie może być uznane za ją naruszające w stopniu skutkującym stwierdzeniem nieważności. 3.10. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 sentencji wyroku.