I SA/Ke 220/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi D.H. sp. z o.o. w W. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu 1. uwzględnia skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny – przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Ś.; 2. zasądza od Zarządu Województwa Ś. na rzecz D.H. sp. z o.o. w W. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zarząd Województwa Ś. (Zarząd, Instytucja Zarządzająca) skierował do D. sp. z o.o. pismo z 18 kwietnia 2018 nr EFRR—1.432.1160.2.2018.1.2.131.0029 zawierające informację, że projekt pn.: "Modułowy zintegrowany system do wielowymiarowego i wieloprzestrzennego projektowania wstecznego z hybrydowym indywidualnie dopasowaną linią technologiczną do produkcji elementów chirurgicznych w metodach przyrostowych" na etapie oceny merytorycznej spełnił kryteria dopuszczające (ogólne i sektorowe) i otrzymał 26 punktów. Oznacza to, iż projekt nie uzyskał wymaganego minimum, tj. co najmniej 60% maksymalnej możliwej liczby punktów i został odrzucony na etapie oceny merytorycznej. Wynik oceny merytorycznej projektu wraz z uzasadnieniem przedstawiono w karcie informacyjnej, będącej załącznikiem do pisma. Spółka złożyła protest do Zarządu, w którym nie zgodziła się z wynikiem oceny merytorycznej w zakresie punktacji dotyczącej kryterium nr 5. W proteście zakwestionowała stanowisko organu, że Projekt nie zakłada wzrostu zatrudnienia personelu badawczego. Wskazała, że w Projekcie założono utworzenie 2 nowych etatów badawczych, co ma odzwierciedlenie we wskaźniku "Wzrost zatrudnienia we wspieranych przedsiębiorstwach (CI 8) EPC, gdzie założono wartość 2. Także w Planie prac badawczo –rozwojowych w ramach działania 1.2 RPO WŚ 2014-2020, w części IV "Zdolność wnioskodawcy do wykonania projektu i wdrożenia jego rezultatów, Kadra planowana do zaangażowania" opisano jakie stanowiska badawcze utworzy wnioskodawca. Zarząd Województwa Ś. w rozstrzygnięciu z 1 czerwca 2018 r. nie uwzględnił protestu, podtrzymując liczbę punktów, jaką projekt uzyskał w zakresie kryterium 5. Podniósł, że jakkolwiek wnioskodawca we wskaźniku rezultatu wskazał na liczbę 2, to podana wartość jest ogólna dla wszystkich projektów nie tylko badawczych i dotyczy wszystkich etatów we wspieranych przedsiębiorstwach. W Planie prac badawczo-rozwojowych wnioskodawca wskazał 2 etaty inżyniera produkcji oraz informatyka/automatyka, ale z przedstawionego zakresu prac nie wynika, że zatrudniona kadra spełnia warunki kryterium. Wnioskodawca używa określenia “członek zespołu badawczego". Do zespołu może należyć każdy pracownik i nie jest to kadra badawcza. Zdaniem organu za personel badawczy należy uznać osobę, która specjalizuje się w danej dziedzinie, posiada odpowiednie wykształcenie, kwalifikacje i osiągnięcia w tym zakresie. Organ podkreślił, ze to na wnioskodawcy ciąży obowiązek przygotowania dokumentów aplikacyjnych i przedstawienia w nich wyczerujących, nie budzących wątpliwości wszelkich informacji i okoliczności niezbędnych do przeprowadzenia oceny. Na powyższe rozstrzygnięcie Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniosła o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny względnie, w oparciu o przepis art 66 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej stwierdzenie, że ocena projektu została dokonana w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy zarzucając: naruszenie przepisów postępowania w zakresie procedury oceny wniosku o dofinansowanie oraz procedury odwoławczej, mających wpływ na wynik sprawy t.j: - naruszenie art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na dokonaniu niewłaściwej wykładni kryterium wyboru projektów, co doprowadziło do odrzucenia Projektu na skutek bezzasadnego uznania, że Projekt na etapie oceny merytorycznej nie uzyskał wymaganego minimum punktowego t.j. 60 % maksymalnej liczby punktów, - naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej poprzez jej niewłaściwe zastosowanie polegające na przeprowadzeniu wyboru projektów z naruszeniem zasad przejrzystości, rzetelności i bezstronności, co doprowadziło do odrzucenia Projektu na skutek bezzasadnego uznania, że Projekt na etapie oceny merytorycznej nie uzyskał wymaganego minimum punktowego t.j. 60 % maksymalnej liczby punktów, - naruszenie postanowień Regulaminu Jednoetapowego Konkursu Zamkniętego nr RPSW.01.02.00-IŻ.0026-131/17 w ramach Osi Priorytetowej I – Innowacje i nauka Działania 1.2. Badania i rozwój w sektorze świętokrzyskiej przedsiębiorczości Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014- 2020 (dalej zwany "Regulaminem"), w zw. z art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej – poprzez ograniczenie oceny zgodności projektu z poszczególnymi kryteriami wyboru do wyrywkowej oceny zapisów poszczególnych części wniosku, z pominięciem całości i treści wniosku. - naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez brak zapewnienia przejrzystości reguł ustanowionych dokumentami programowymi, zawierającymi nieprecyzyjne, powodujące niejasności przy ocenie, pojęcia i kryteria wyboru, - naruszenie przepisów zawartych w rozdziale "Sposób dokonywania oceny", podrozdział "Ocena merytoryczna" - punkt 11 Regulaminu, poprzez nie zwrócenie się do skarżącego o dokonanie wyjaśnień, uzupełnień lub poprawy ocenianego Projektu w zakresie wątpliwości Organu, czy zatrudniona kadra spełnia warunki kryterium punktowego nr 5 – "Realizacja projektu prowadzi do wzrostu zatrudnienia personelu badawczego", a co uzasadniało wystąpienie o takie dodatkowe wyjaśnienie do skarżącego i co miało decydujący wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie, - naruszenie zapisów zawartych w rozdziale" Sposób dokonywania oceny" , podrozdział " Ocena merytoryczna" - punkt 13 Regulaminu poprzez jego nie zastosowanie i nie uzasadnienie merytorycznie, w sposób wyczerpujący, przyznanej liczby punktów w ramach poszczególnych kryteriów w zawartej w tabeli "Wynik oceny punktowej" rubryce "Uzasadnienie oceny punktowej", a przede wszystkim w ramach kryterium "Realizacja projektu prowadzi do wzrostu zatrudnienia personelu badawczego", co miało wpływ na rozstrzygniecie postępowania odwoławczego, - naruszenie art. 58 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie protestu, a w konsekwencji podtrzymanie decyzji o negatywnym wyniku przeprowadzonej oceny merytorycznej Projektu, podczas gdy istniały podstawy do przeprowadzenia ponownej oceny projektu, - naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 kpa poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w niniejszej sprawie, a tym samym niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, a w konsekwencji bezpodstawne zaniżenie oceny punktowej Projektu, skutkujące odrzuceniem Projektu na etapie oceny merytorycznej, - naruszenie art. 8 kpa w zw. z postanowieniami Regulaminu poprzez nieuprawnione i zupełnie dowolne przeprowadzenie oceny merytorycznej t.j. punktowej z pominięciem kluczowych dla niej wyników przedstawionych przez skarżącego, Naruszenie przepisów prawa materialnego w przedmiocie oceny merytorycznej wniosku i w konsekwencji dokonanie jego oceny z naruszeniem prawa t.j.: - naruszenie art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej oraz załącznika nr 3 do Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych (SZOOP) – Kryteria wyboru dla poszczególnych osi priorytetowych, działań i poddziałań. Działanie 1.2. Badanie i rozwój w sektorze realizowanych w ramach Działania 1.2. RP świętokrzyskiej przedsiębiorczości, Kryteria punktowe, poprzez przeprowadzenie oceny wniosku w sposób niezgodny z przyjętym kryterium punktowym nr 5 - "Realizacja projektu prowadzi do wzrostu zatrudnienia personelu badawczego" - naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej oraz § 3 ust. 7 Regulaminu poprzez dokonanie oceny wniosku w zakresie tego kryterium, w sposób nierzetelny i uznaniowy, z pominięciem informacji zawartych w dokumentacji aplikacyjnej oraz z pominięciem literalnego brzmienia w/w kryterium i dokonanie jego nieuprawnionej wykładni poprzez: a/ błędne przyjęcie przez oceniających, z pominięciem treści całości wniosku, że Projekt nie spełnia założeń kryterium nr 5 - " Realizacja projektu prowadzi do wzrostu zatrudnienia personelu badawczego" poprzez uznanie, że z przedstawionego, przez Skarżącego w "Planie prac badawczo- rozwojowych realizowanych w ramach Działania 1.2. RPOWŚ 2014-2020 ( dalej zwany "Planem") w miejscu przeznaczonym na opis "Kadry planowanej do zaangażowania", zakresu prac nie wynika, że zatrudniona kadra spełnia warunki kryterium nr 5, pomimo, że Projekt zakłada stworzenie nowych miejsc pracy dla personelu badawczego t.j. stanowisk: inżynier produkcji oraz informatyk/automatyk i w konsekwencji nieprzyznanie przez oceniających punktów za to kryterium, b/ błędne uznanie przez oceniających, że projekt nie spełnia kryterium nr 5 poprzez przyjęcie, że opisani w Planie w tabeli "Kadra planowana do zaangażowania" członkowie zespołu badawczego nie stanowią kadry badawczej, pomimo że w rubryce "Wymagane umiejętności/doświadczenie" Skarżący wyraźnie wskazał, że będą to członkowie grupy prowadzącej prace badawczo – rozwojowe, do których obowiązków ( zgodnie z § 3 ust. 7 Regulaminu) będzie należała działalność B + R spółki oraz przygotowywanie wdrożenia nowych wynalazków i w konsekwencji nieprzyznanie przez oceniających punktów za to kryterium, c/ błędne przyjęcie przez oceniających, że Projekt nie spełnia kryterium nr 5 poprzez uznanie, że personel badawczy wskazany przez skarżącego nie jest wyspecjalizowany w konkretnej dziedzinie i nie posiada odpowiedniego wykształcenia, kwalifikacji i osiągnięć w tym zakresie, pomimo, że wskazanie w tabeli "Rola w projekcie" stanowiska inżynier produkcji i informatyk jednoznacznie wskazuje na konieczność specjalizowania się w opisanych dziedzinach oraz posiadania odpowiedniego do przewidzianej roli wykształcenia i kwalifikacji Uzasadniając zarzuty skarżąca podkreśliła, że w dokumentacji konkursowej nie ma definicji kadry badawczej, z tym, że w § 3 pkt 7 Regulaminu wskazano, że "przedmiotem projektów badawczych będzie zawsze koncepcja zawierająca zarówno prace B+R, jak i założenia dotyczące wdrożenia wyników tych prac". Powyższa definicja przedmiotów projektów badawczo-rozwojowych jest de facto tożsama z zakresem obowiązków kadry badawczej wskazanej przez wnioskodawcę a zatem nie można zaakceptować stanowiska organu, że planowana do zatrudnienia kadra nie jest kadrą badawczą. Skarżąca zakwestionowała ocenę w zakresie posiadanych kwalifikacji przez osoby przewidziane do zatrudnienia. Podniosła, że zarówno inżynier produkcji jak i informatyk/automatyk muszą dysponować odpowiednimi kwalifikacjami. Zarzuciła, że przy ocenie kryterium nie można ograniczać się do rubryki Planu "Kadra planowana do zaangażowania" lecz spełnienie kryterium powinno być oceniane w oparciu o całokształt materiałów aplikacyjnych, w szczególności przez pryzmat celu jaki w jego ramach ma zostać osiągnięty. Charakter Projektu zakłada wprowadzenie innowacyjnego systemu, którego opracowanie i wdrożenie wymaga zaangażowania odpowiedniej kadry badawczej. Zdaniem skarżącej jeżeli oceniający mieli wątpliwości w tym zakresie winni podjąć określone w Regulaminie działania i zwrócić się do wnioskodawcy o dokonanie wyjaśnień. Skarżąca zarzuciła, że wynik oceny punktowej narusza § 12 rozdział III pkt 13 regulaminu, nie zawiera bowiem uzasadnienia pozwalającego na podjęcie polemiki z błędnym stanowiskiem oceniających, że Projekt nie zakłada wzrostu zatrudnienia personelu badawczego. W odpowiedzi na skargę Instytucja Zarządzająca wniosła o jej oddalenie. Podtrzymała stanowisko prezentowane w rozstrzygnięciu protestu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U.2016.1066) Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2018 poz.1302.), określanej jako "ustawa p.p.s.a.", sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. 2016.217 tj. ze zm., dalej ustawa wdrożeniowa), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 61 ust.1 ustawy wdrożeniowej, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Jednocześnie zgodnie z unormowaniem art. 66 ust. 2 pkt 2 ustawy w przypadku, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej wyczerpana zostanie kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania sąd uwzględniając skargę, stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wyjaśnić należy, iż stosownie do art. 16 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 1475) do postępowań w zakresie wyboru projektów do dofinansowania prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, przy czym ustawą zmienianą w art. 1 jest ustawa wdrożeniowa. Stosownie do art. 9 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, Instytucja Zarządzająca, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa, została zobowiązana do przygotowania propozycji kryteriów wyboru projektów i wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej wybór projektów do dofinansowania jest przeprowadzany przez właściwą instytucję w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art.125 ust.3 lit.a rozporządzenia ogólnego. Wybór projektów w trybie konkursowym następuje na podstawie regulaminu określonego przez właściwą instytucję. Regulamin określa zasady przeprowadzenia konkursu, zawierając w swej treści pozycje wymienione szczegółowo w art. 41 ust. 2 pkt 1-12 ustawy wdrożeniowej w tym; "kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia" (pkt 7). Konkurs w rozpoznawanej sprawie został przeprowadzony na podstawie Regulaminu Jednoetapowego Konkursu Zamkniętego określonego przez Zarząd Województwa Ś., który wyznaczał ramy prawne postępowania konkursowego i do którego reguł podmioty uczestniczące miały obowiązek zastosowania się. Spór między stronami dotyczy przeprowadzonej przez Instytucję Zarządzającą oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie Projektu w oparciu o kryterium punktowe w zakresie kryterium nr 5, a w konsekwencji odrzucenie projektu z uwagi na nieuzyskanie wymaganego minimum 60% maksymalnej możliwej ilości punktów. W art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Wymieniona tam zasada przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu, przyznanej mu liczby punktów. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Równy dostęp do informacji, będący emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy, nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów (por. wyrok NSA z 26 października 2017 r. sygn. akt II GSK 3252/17 dostępny orzeczenia.nsa.gov.pl. i przywołane w nim orzecznictwo). Warunkiem koniecznym dla przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania zgodnie z regułami określonymi w art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej jest określenie reguł wyboru w sposób jasny i precyzyjny, jednoznacznie określający konsekwencje prawne określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu. Standardom takim nie odpowiadają systemy stwarzające zbyt szerokie pole do interpretacji dla podmiotów czy organów je stosujących, pozwalające na dowolność ocen lub na tyle nieostre, że ich stosowanie narusza zasady równości, przejrzystości, rzetelności lub bezstronności. Wadliwość prawna lub faktyczna przyjętych reguł wyboru, która pozwala na dowolność i nieweryfikowalność oceny projektów, może być – zdaniem Sądu - utożsamiana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 61 ust. 8 pkt 1 a ustawy wdrożeniowej. Każdorazowo jednak należy tę kwestie rozpatrywać indywidualnie, badając nie tylko sam fakt wystąpienia uchybień w szeroko rozumianej procedurze konkursowej, ale także potencjalny wpływ ich wystąpienia na ocenę projektu składanego przez wnioskodawcę. Według Instrukcji dokonywania oceny punktowej Projektu przy ocenie kryterium 5 – realizacja projektu prowadzi do wzrostu zatrudnienia personelu badawczego, podstawą do przyznania punktów będzie deklaracja przedsiębiorcy stworzenia nowych miejsc pracy dla personelu badawczego, które powstaną w wyniku realizacji projektu, określona jako wskaźnik rezultatu "Wzrost zatrudnienia personelu badawczego", przy czym za utworzenie 2 i więcej etatów badawczych wnioskodawca otrzymuje 2 punkty, za utworzenie 1 etatu badawczego – 1 punkt, brak etatów badawczych - 0 punktów. Projekt nie otrzymał żadnego punktu w zakresie kryterium 5 z uzasadnieniem oceny – wnioskodawca nie zakłada wzrostu zatrudnienia personelu badawczego. Odmawiając uwzględnienia protestu organ, jakkolwiek przyznał, że zarówno we wskaźniku rezultatu "wzrost zatrudnienia we wspieranych przedsiębiorstwach (CI 8) założono wartość – 2, jak i w Planie prac badawczo-rozwojowych zostały wskazane 2 etaty – inżyniera produkcji oraz informatyka automatyka, uznał, że z przedstawionego zakresu prac nie wynika, że zatrudniona kadra spełnia warunki kryterium. Zdaniem Sądu ocena merytoryczna Projektu w zakresie kryterium 5 - została przeprowadzona z naruszeniem art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Przepis art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej nakłada na Instytucję Zarządzającą obowiązek rozważenia wszelkich wskazanych we wniosku okoliczności, w zestawieniu z danymi przewidzianymi w instrukcji oceny dla danego kryterium, która to powinność jest skorelowana z obowiązkiem należytego uzasadnienia zajętego stanowiska, tj. wyjaśnienia z jakich powodów projektowi została lub nie przyznana określona ilość punktów. Nie ma sporu, że we wskaźniku rezultatu skarżąca założyła wartość 2, zaś w Planie prac badawczo rozwojowych realizowanych w ramach działania 1.2.RPO WŚ 2014-2020 (pkt IV. 2) wskazując kadry planowane do zaangażowania - 2 osoby (inżynier produkcji i informatyk automatyk) podała, że będą oni członkami zespołu badawczego, którego głównym zadaniem będzie przygotowanie nowych koncepcji technologicznych, prowadzenie prac badawczych, znajdowanie komercyjnych zastosowań dla opracowanych innowacji i przygotowanie wynalazków do ich pierwszego wdrożenia. Odmawiając przyznania punktu oceniający nie przedstawili żadnego uzasadnienia dla oceny, że Projekt nie spełnia wymogów kryterium, nie wskazali przyczyn dla których, mimo przedstawionych założeń dotyczących zatrudnienia dwóch osób przyjęto, że Projekt nie zakłada wzrostu zatrudnienia personelu badawczego. Także organ odmawiając uwzględnienia protestu nie wyjaśnił przyczyn dla których podważa zaliczenie planowanych do zatrudnienia osób do personelu badawczego jak również podważa posiadanie przez te osoby stosownego wykształcenia, kwalifikacji dla uznania ich za personel badawczy. Sąd nie kwestionuje stanowiska organu, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek przedstawienia stosownej argumentacji dla uzasadnienia spełnienia danego kryterium, że istotą postępowania konkursowego jest wykazanie w składanej dokumentacji aplikacyjnej wszystkich wymaganych elementów w sposób jednoznaczny, czytelny, spełniający wszystkie wskazane zakresy, ale należy wskazać, że w dokumentacji konkursowej brak jest definicji pojęcia "personelu badawczego". Należy też zauważyć, co zasadnie podnosi skarżący odwołując się do treści § 3 ust. 7 Regulaminu, tożsamość zakresu obowiązków przewidzianych dla planowanych do zatrudnienia osób z definicją przedmiotu projektów badawczo rozwojowych jako koncepcji zawierającej prace B+R jak i założenia dotyczące wdrożenia wyników tych prac. Wyjaśnienie ewentualnych wątpliwości oceniających co do posiadanego wykształcenia, kwalifikacji planowanych do zatrudnienia osób jako personelu badawczego mogło nastąpić w trybie przewidzianym § 12 III pkt 11 Regulaminu przez wezwanie wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień. Jakkolwiek wezwania wnioskodawcy o dokonanie uzupełnień, korekt czy przedstawienia wyjaśnień związanych z ocenianym wnioskiem należy do swobodnego uznania organu, to brak takich wyjaśnień nie może skutkować arbitralnym rozstrzygnięciem oceniających. Ocena kryterium winna uwzględniać wszystkie dane zawarte w dokumentacji aplikacyjnej a zatem także cel Projektu którego opracowanie i wdrożenie wymaga zaangażowania odpowiedniej kadry badawczej. Podkreślenia wymaga, że w charakterystyce projektu spółka wskazała, że celem projektu jest opracowanie modułowego, zintegrowanego systemu wielowymiarowego i wieloprzestrzennego projektowania wstecznego z hybrydową indywidualnie dopasowaną linią technologiczną do produkcji elementów chirurgicznych w metodach przerostowych. Założony cel zostanie zrealizowany poprzez przeprowadzenie badań przemysłowych zakończonych opracowaniem prototypu oraz prac rozwojowych w ramach których zostanie osiągnięty etap pierwszej produkcji niekomercyjnej. Charakter Projektu zakładający wprowadzenie innowacyjnego systemu, wymaga bez wątpienia zaangażowania odpowiedniej kadry badawczej dla jego opracowania i wdrożenia. Stanowisko organu, który pomija te dane narusza zasady oceny przewidziane w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, jest rozstrzygnięciem arbitralnym, nie wyjaśnia też i nie pozwala na zweryfikowanie przyczyn dla których organ odmówił planowanym do zatrudnienia osobom - inżynier produkcji, informatyk/automatyk kwalifikacji do uznania za personel badawczy. Proces oceny na każdym etapie postępowania konkursowego - tak na etapie informacji o wyniku oceny jak i na etapie oceny słuszności zarzutów protestu winien być szczegółowo uzasadniony. Oceny w tym zakresie nie można opierać jedynie na arbitralnych twierdzeniach oceniających czy rozpatrujących protest, gdyż taki sposób procedowania jest wyrazem naruszenia zasady rzetelności postępowania. Uniemożliwia stronie zapoznanie się ze stanowiskiem instytucji oceniającej oraz odniesienie się do niego w ramach przysługujących jej środków zaskarżenia. W przedmiotowej sprawie wyczerpujące uzasadnienie rozpoznających protest miało szczególnie znaczenie wobec lakonicznego uzasadnienia oceny przedstawionej w wyniku oceny punktowej ograniczającej się do stwierdzenia, że wnioskodawca nie zakłada wzrostu zatrudnienia personelu badawczego. Takie uzasadnienie, przy negatywnej ocenie, stanowi naruszenie § 12 III pkt 13 Regulaminu, uniemożliwia bowiem podjęcie polemiki na etapie protestu. Podkreślić należy, że celem rozpoznania protestu jest w istocie weryfikacja prawidłowości oceny projektu w kontekście kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, a także – zarzutów o charakterze proceduralnym, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce. Efektem wniesienia protestu jest więc ponowna ocena złożonego wniosku w zakresie spełnienia konkretnych kryteriów wyboru projektu (art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Dlatego też podniesiona w uzasadnieniu protestu argumentacja powinna z jednej strony umożliwić organowi odwoławczemu na zbadanie zasadności wniesionego protestu, a z drugiej strony, powinna być przeprowadzona w ramach wniosku o dofinansowanie (por. wyrok NSA z 17 listopada 2017 r. sygn. akt II GSK 3316/17 dostępny orzeczenia.nsa.gov.pl.). Ograniczenie się przez oceniających, przy treści dokumentacji aplikacyjnej do stwierdzenia, że wnioskodawca nie zakłada wzrostu zatrudnienia personelu badawczego w sposób znaczący wpływało na możliwość podniesienia w proteście argumentacji polemicznej. Wymagało jednocześnie od rozpatrujących protest, szczegółowego uzasadnienia przyjętego stanowiska, zwłaszcza w sytuacji uznania przez nich podniesionego zarzutu, że w Projekcie przewidziano zatrudnienie 2 osób. Rozstrzygnięcie protestu powinno zawierać szczegółową, jednoznaczną, rzetelną i przejrzystą analizę zakwestionowanej przez wnioskodawcę oceny kryterium, wyjaśniać przyczyny dla których uznano, że projektowane do zatrudnienia osoby, o określonym wykształceniu, specjalizacji nie spełniają wymogu zaliczenia do personelu badawczego. Wyjaśnienie motywów ma szczególne znaczenie w przypadku, gdy ocena ta - tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie - skutkuje odrzuceniem wniosku i brakiem możliwości otrzymania dofinansowania. Uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu ma też istotne znaczenie z punktu widzenia kontroli sądowoadministracyjnej, dlatego winno zawierać czytelne wskazanie i wyjaśnienie przyczyn nieuwzględniana złożonego środka zaskarżenia. Powinno precyzyjnie wyjaśniać, z jakich względów protest nie został uwzględniony, co pozwala sądowi administracyjnemu na prześledzenie w ramach prowadzonej kontroli procesu decyzyjnego organu, który nie uznał argumentów wnioskodawcy. Istotą oceny projektu oraz rozstrzygnięcia protestu jest wykazanie, dlaczego dany projekt zasługuje albo nie zasługuje na dofinasowanie w oparciu o kryteria oceny w danym konkursie. Rzeczą instytucji zarządzającej jest wykazanie, jakie okoliczności przemawiały za taką a nie inną punktacją lub innym sposobem oceny projektu, tak - by z punktu widzenia przepisów prawa - informacja była przejrzysta i poddawała się weryfikacji (por. wyrok WSA w Lublinie z 7 września 2017 r., sygn. akt III SA/Lu 274/17). Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7, art. 77 oraz art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego wyjaśnić należy, że w art. 50 ustawy wdrożeniowej ustawodawca przesądził, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację przez sąd zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Z powyższych względów zarzut naruszenia wskazanych przepisów K.p.a. nie jest uzasadniony. Reasumując, Sąd uznał, że ocena Projektu w zakresie kryterium 5 została przeprowadzona w sposób naruszający zasady przejrzystości i rzetelności, o których mowa w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, skoro Projekt, otrzymując 26 punktów został odrzucony na etapie oceny merytorycznej. Zdaniem Sądu wskazane uchybienia w zakresie przeprowadzonej oceny mogły skutkować zaniżeniem oceny zaś ewentualne przyznanie punktów przy kryterium 5 mogło prowadzić do uzyskania przez Spółkę ilości punktów przekraczających wymagane minimum tj co najmniej 60% maksymalnej możliwej liczby punktów. Rozpoznając sprawę ponownie Instytucja Zarządzająca, mając na względzie poczynione wyżej uwagi, dokona ponownej oceny Projektu eliminując dotychczasowe naruszenia. Orzekając organ będzie miał na uwadze konieczność szczegółowego i przekonywującego uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach uzasadnia przepis art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a. Na koszty postępowania w kwocie 697 zł złożyły się: uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 zł, oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł na podstawie § 14 ust. 1 pkt c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2015.1804) oraz opłata od pełnomocnictwa (17zł).