I SA/Ke 226/18

PostanowienieWSA w Kielcach2018-07-03

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Rojek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja odmawiająca umorzenia należności składkowych podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA, co uzasadniałoby wstrzymanie jej wykonania?
Ratio decidendi
Decyzja odmawiająca umorzenia należności składkowych nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA, ponieważ nie nakłada na stronę określonych obowiązków ani nie przyznaje uprawnień, a tym samym nie wymaga czynności podmiotów uprawnionych do jej wykonania. Brak jest zatem podstaw do wstrzymania jej wykonania. Dodatkowo, nawet gdyby decyzja nosiła znamiona wykonalności, wniosek o wstrzymanie wykonania wymagałby rzeczowego uzasadnienia, czego skarżąca nie uczyniła.
Stan faktyczny
M. K. złożyła skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającą umorzenia należności składkowych. W ramach skargi wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania sprawy. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych postanawia: oddalić wniosek. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...]. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych M. K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości do czasu rozpoznania sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem wniosku o wstrzymanie, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji, jeżeli nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja unormowana w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienie NSA z 3 lipca 2008 r., II OZ 714/08, lex nr 493646). Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z 26 lipca 2005r., II SA/Gd 395/05, lex nr 220325). W przedmiotowej sprawie wniosek dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającej umorzenia należności składkowych. Jest to rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności, bowiem jest to decyzja odmawiająca umorzenia należności składkowych, zatem nie nadaje się i nie wymaga wykonania w postępowaniu egzekucyjnym, a zatem brak jest podstaw do wstrzymania jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Podobny pogląd wyrażono również w postanowieniu NSA z 28 lutego 2008 r. sygn. akt I FSK 431/07 (lex nr 471074), wyjaśniając, że w żadnym przypadku nie mogą podlegać wykonaniu akty administracyjne odmawiające przyznania uprawnień, jak na przykład umorzenia odsetek lub rozłożenia na raty zaległości podatkowych, te bowiem niczego nie zmieniają w zakresie praw lub obowiązków strony. Decyzja odmowna nie ma przymiotu wykonania, tj. węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu (por. postanowienie NSA z 16 kwietnia 2008r. sygn. akt II OZ 325/08, Lex nr 493905). Skoro zatem wniosek skarżącej dotyczy decyzji, która nie podlega wykonaniu, należało odmówić wstrzymania jej wykonania. Należy ponadto zauważyć, że nawet jeśli decyzja będąca przedmiotem wniosku nosiłaby znamiona wykonalności, to należałoby odmówić wstrzymania jej wykonania z uwagi na brak uzasadnienia wniosku. W świetle art. 61 § 1 i 3 ustawy p.p.s.a., wnioskodawca jest zobowiązany do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku przez poparcie go konkretnymi argumentami oraz stosownymi dokumentami, czemu w niniejszej sprawie uchybił. Przywołanie argumentacji za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, ale także uprawdopodobnienie czy udowodnienie takiego żądania, leży przede wszystkim w interesie wnioskodawcy, a co za tym idzie, należy wzmóc w takiej sytuacji wszelką aktywność związaną z wykazywaniem zasadności takiego wniosku. Skarżąca nie podjęła działań zmierzających w kierunku, by dowieść przesłanek ustawowych warunkujących ochronę tymczasową w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło