I SA/Ke 235/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Jagiełło po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione postanawia: oddalić wniosek. W skardze złożonej przez M.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w sprawie stanowiska organu egzekucyjnego w przedmiocie uznania zarzutów w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm., powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie skarżący złożył wniosek "o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego". Należy jednak wyjaśnić, że jak wynika z treści powołanego wyżej art. 61 § 1 i 3 ustawy p.p.s.a., wniosek o wstrzymanie może dotyczyć jedynie aktów i czynności z zakresu administracji publicznej będących przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Sąd nie może natomiast wstrzymać samego postępowania egzekucyjnego, jak chce tego skarżący. Dlatego też wniosek M. B. należało potraktować jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Przedmiotem wniosku o wstrzymanie, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji, jeżeli nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja unormowana w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008r., II OZ 714/08, LEX nr 493646). Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., II SA/Gd 396/05, LEX nr 220325). Zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie uznania zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione, to rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności. Wynika to już z samej tylko istoty postanowienia, które jest orzeczeniem o charakterze procesowym i nie można nadać stronie uprawnień bądź ustalić obowiązków o charakterze prawno-materialnym, takich jak np. nałożenie zobowiązań pieniężnych. Taki też formalny charakter ma zaskarżone postanowienie, w którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uznało jedynie w ten sposób podniesionych przez dłużnika (skarżącego) zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego za zasadne i tym samym odmówiło wstrzymania czynności egzekucyjnych. Orzeczenie to zatem w żaden sposób nie dotyka bezpośrednio należności pieniężnej tym postępowaniem objętej. Stanowisko takie wyrażone zostało również w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006r., II FZ 882/05, niepubl. Odnosiło się ono wprawdzie do postanowienia wydanego w sprawie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, jednakże pogląd ten znajduje przełożenie również na okoliczności faktyczne niniejszej sprawy. Oznacza to, że wniosek M. B. dotyczy postanowienia, które nie podlega wykonaniu. Na marginesie sprawy należy zauważyć, że nawet jeśli postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia nosiłoby znamiona wykonalności, to i tak należałoby odmówić wstrzymania jego wykonania, a to z uwagi na brak uzasadnienia wniosku. Skarżący nie wskazał konkretnych okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania postanowienia, a tym samym nie wykazał, czy zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.