I SA/Ke 25/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. C. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi H. C. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji. Wnioskiem z 24 sierpnia 2017 r. skarżąca H. C. zwróciła się o wstrzymanie wykonania decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z [...] r. nr [...] w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K.z [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej. Podniosła, że aktualnie toczy się wszczęta przeciwko niej egzekucja celem wyegzekwowania należności będącej przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w pismach z 11 lutego 2018 r., 13 lutego 2018 r. i 15 lutego 2018 r. skarżąca wskazała, że utrzymuje się z emerytury w kwocie 1.950 zł, sama prowadzi gospodarstwo domowe, zaciągnęła pożyczkę na remont domu i na bieżące wydatki, miesięczna rata spłaty wynosi 1.600 zł. Jako koszty utrzymania wnioskodawczyni wykazała energię – 200zł - co dwa miesiące, gaz 50 zł miesięcznie, woda 60 zł miesięcznie, telefon 60 zł miesięcznie, opał 3.000 zł, wyżywienie 600 zł, środki higieny 150 zł, odzież 100 zł, leki 200 zł. Jest właścicielką domu jednorodzinnego o pow. 90 m². Trudna sytuacja materialna zmusiła wnioskodawczynię do zapożyczenia się u rodziny na kwotę 5.000 zł, aktualnie nie jest w stanie spłacać tej pożyczki nawet w ratach. Nadto wskazała, że toczy się przeciwko niej postępowanie egzekucyjne i z jej emerytury potrącana jest kwota 400 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła, że wykonanie decyzji pozbawi ją środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) zwanej dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Na wstępie wskazać należy, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] r., natomiast wniosek o wstrzymanie dotyczy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S.z [...] nr [...] która została utrzymana w mocy zaskarżoną do Sądu decyzją organu odwoławczego. Sąd podziela utrwalony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego pogląd, zgodnie z którym na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. możliwe jest wstrzymanie wykonania innych niż zaskarżony bezpośrednio do sądu akt, pod warunkiem, że akty te zostały wydane "w granicach tej samej sprawy" rozumianej jako sprawa w sensie materialnoprawnym. Tożsamość sprawy w takim ujęciu będą więc wyznaczały elementy stosunku prawnego wynikającego z zaskarżonego aktu, a więc przede wszystkim identyczność podmiotowa i przedmiotowa, a także identyczność podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (zob. przykładowo postanowienia NSA: z 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12; z 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 1651/13; z 14 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 3075/13). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy uznać należy, że decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S.z [...] r. nr [...], której dotyczy rozpatrywany wniosek, jest decyzją wydaną w tej samej sprawie. Możliwe zatem było merytoryczne rozpoznanie wniosku, gdyż opierając się na treści art. 61 § 3 p.p.s.a. in fine, sąd administracyjny może orzekać o wstrzymywaniu nie tylko tych aktów, które zostały zaskarżone, ale również i tych, które zostały wydane we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z sytuacją taka mamy do czynienia w niniejszym postępowaniu. Przechodząc do meritum wyjaśnienia wymaga, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004). Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/2004). To wnioskujący ma więc obowiązek dokładnego przytoczenia okoliczności, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji musi zostać zatem w sposób dostateczny uzasadniony, tj. należy wskazać na okoliczności, z których wynikałoby, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (tak: J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 188, również postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04). W sytuacji gdy chodzi o decyzję rodzącą obowiązek zapłaty określonej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem wnioskodawcy, koniecznym jest zobrazowanie okoliczności wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia. W ocenie Sądu wniosek H.C. o wstrzymanie wykonania decyzji zasługuje na uwzględnienie. Uzasadniając wniosek skarżąca podniosła, że nie wstrzymanie wykonania decyzji spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Wskazała, że sama prowadzi gospodarstwo domowe, jedyne dochody jakie osiąga pochodzą z tytułu świadczenia emerytalnego w kwocie 1.900 zł, z którego potrąca na jest kwota 400 zł tytułem prowadzonej egzekucji. Nadto, skarżąca wskazała, że spłaca pożyczkę zaciągnięta na remont domu w kwocie 1.600 zł miesięcznie. Trudna sytuacja materialna zmusiła wnioskodawczynię do zapożyczenia się u rodziny na kwotę 5.000 zł, aktualnie nie jest w stanie spłacać tej pożyczki nawet w ratach. W związku z tym wykonanie decyzji pozbawi ją środków do życia. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznał, że skarżąca w wystarczający sposób uprawdopodobniła, że w razie wykonania decyzji, o której wstrzymanie wniosła, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.