I SA/Ke 281/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2019 r. sprawy ze skargi R.G. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę. Zarząd Województwa Świętokrzyskiego jako instytucja zarządzająca (Zarząd, IZ) w piśmie z (...) nr (...) poinformował R.G., prowadzącego firmę Transport, Usługi Budowlane i Wodociągowo Kanalizacyjne, że w wyniku oceny w zakresie spełniania kryteriów wyboru, projekt pn.; "Ograniczenie niskiej emisji w S. poprzez termomodernizację hotelu przy ul. P. (...) wraz z wymianą kotła i montażem instalacji fotowoltaicznej", złożony w ramach jednoetapowego konkursu nr RPSW.03.02.00-IZ.00-26-214/18 dla Działania 3.2 "Efektywność energetyczna i odnawialne źródła energii w przedsiębiorstwach" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2014-2020, został odrzucony z powodu niespełnienia kryteriów dopuszczających ogólnych, tj. kryterium nr 1 - Spójność dokumentacji projektowej, kryterium nr 5 - Potencjalna kwalifikowalność wydatków, kryterium nr 7 - Adekwatność rodzaju wskaźników do typu projektu i realność ich wartości docelowych. Wobec odrzucenia wniosku R. G. złożył protest do Zarządu. W uzasadnieniu odnośnie oceny kryterium nr 1 wnioskodawca wskazał, że w wyniku wezwania do uzupełnień naniósł we wniosku i dokumentach liczne zmiany i korekty, w tym co do wskazanych w poszczególnych elementach wniosku wskaźników. Zdaniem wnioskodawcy wykazane niespójności nie mają istotnego charakteru dla oceny całości wniosku, a uchybienia mają charakter wyłącznie omyłkowy, umożliwiają dalszą ocenę wniosku i ewentualną korektę na etapie oceny merytorycznej. Zarzucił, że przedstawione przez oceniających wyjaśnienie dotyczące niespełnienia kryterium nr 5 jest sprzeczne z art. 38 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014. Zdaniem wnioskodawcy w projekcie winien mieć zastosowanie przepis art. 39, nie art. 38 rozporządzenia. W przypadku natomiast zastosowania art. 38 należałoby stosować normę określoną w art. 38 lit. a, nie jak wskazała komisja normę określoną w art. 38 lit. b. Tym samym wnioskodawca podtrzymał stanowisko, że wymóg sporządzenia analizy kosztów instalacji referencyjnej jest nieuzasadniony i cały koszt modernizacji kotła powinien być kosztem kwalifikowalnym. Odnośnie oceny kryterium nr 7 wnioskodawca podtrzymał stanowisko, że wskaźniki zostały obliczone prawidłowo, albowiem roczne obliczeniowe zużycie energii do przygotowania ciepłej wody użytkowej, które ulega obniżeniu w wyniku planowanego usprawnienia, uwzględnia uzysk energetyczny z kolektorów. Wnioskodawca podkreślił, że świadomie nie wyodrębnił w obliczeniach instalacji kolektorowych, albowiem ich wpływ na wynik energetyczny uwzględniony został w ogólnym audycie budynku. Zarząd nie uwzględnił protestu Spółki, o czym poinformował stronę w piśmie z (...) nr (...). Odnosząc się do zarzutów wnioskodawcy w zakresie kryterium nr 1 wskazał, że § 7 Regulaminu konkursu zobowiązywał wnioskodawcę do wyboru z wymienionych wskaźników (produktu i rezultatu) z listy wskaźników wskazanych w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych RPOWŚ na lata 2014-2020 oraz wszystkich wskaźników horyzontalnych (produktu i rezultatu) wskazanych w Instrukcji wypełniania wniosku, nawet jeżeli wartości dla tych wskaźników będą zerowe. Mając na uwadze § 14 pkt 12 Regulaminu konkursu komisja pismem z 12 marca 2019 r. wezwała wnioskodawcę do uzupełnienia w sekcji XVI wniosku o dofinansowanie wskaźników produktu i rezultatu wymienionych w Regulaminie konkursu oraz wyboru wszystkich wskaźników horyzontalnych (produktu i rezultatu), wskazanych w Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie, nawet jeżeli wartości dla tych wskaźników będą zerowe. W ramach wskaźników rezultatów jako wskaźniki specyficzne dla projektu winien wyodrębnić wskaźniki Dodatkowa zdolność wytwarzania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych oraz Dodatkowa zdolność wytwarzania energii cieplnej ze źródeł odnawialnych. Ponadto, wnioskodawca został zobowiązany do wymienienia w pkt 2.1 Studium wykonalności wskaźników rezultatu, których nazwy i wartości powinny być tożsame z podawanymi we wniosku o dofinansowanie. W odniesieniu do Oświadczenia o spełnianiu kryteriów MSP wnioskodawca został wezwany do poprawy wartości obrotów ze sprzedaży netto za lata 2015, 2016 i 2017 na wyrażone w tys. Euro, przeliczone wg średniego kursu ogłaszanego przez NBP w ostatnim dniu roku obrotowego. W przedmiotowym piśmie IZ zwróciła wnioskodawcy uwagę, że wszystkie zmiany powinny zostać uwzględnione we wniosku o dofinansowanie. W odpowiedzi wnioskodawca przedłożył pismo, w którym zawarł wyjaśnienia dotyczące wprowadzonych poprawek i uzupełnień w dokumentacji projektowej wraz z aktualną wersją dokumentów aplikacyjnych. Wnioskodawca w wyniku poprawy podał w Sekcji XIV wskaźniki wskazane w Instrukcji wypełnienia wniosku, niemniej jednak podane wartości wskaźników we wniosku o dofinasowanie nie były spójne w samej jego treści, jak i z jego załącznikami w następującym zakresie: powierzchni użytkowej budynków poddanych termomodemizacji, ilości zaoszczędzonej energii elektrycznej, ilości zaoszczędzonej energii cieplnej. Podobnie w pkt 7 załączonego Oświadczenia o spełnianiu kryteriów MSP obliczone wartości obrotów ze sprzedaży netto pozostały niespójne z załączonymi deklaracjami PIT na lata 2015 i 2017. W ocenie Kolegium w związku z powyższym doszło do niespełnienia kryterium dopuszczającego ogólnego nr 1. Odnośnie zarzutów dotyczących oceny kryterium ogólnego nr 5 Zarząd wskazał, że komisja pismem z 12 marca 2019 r. wezwała wnioskodawcę do poprawy wniosku aplikacyjnego w zakresie kosztów kwalifikowalnych dla planowanego do zakupu pieca oraz do przedstawienia oferty potwierdzającej wartość inwestycji referencyjnej dla planowanego do zakupu kotła gazowego. W odpowiedzi wnioskodawca wyjaśnił, że ponieważ kocioł gazowy przewidziany w projekcie nie działa w technologii wysokosprawnej kogeneracji, nie jest również odnawialnym źródłem energii, tym samym nie podlega obowiązkowi kalkulacji instalacji referencyjnej i porównaniu z instalacją mniej efektywną. Poinformował, że nawet gdyby nie otrzymał dofinansowania na zakup kotła gazowego zdecydowałby się na ten sam kocioł o tych samych parametrach, dlatego nie byłoby różnicy w obliczeniach dotyczącej mniej i bardziej efektywnego energetycznie urządzenia. Komisja, mając na uwadze zapis z § 6 pkt 2.1 Regulaminu konkursu, zgodnie z którym w przypadku zakupu kotła gazowego winien ustalić koszty kwalifikowalne w oparciu o zastosowanie metodologii inwestycji referencyjnej uznała, że projekt nie spełnił kryterium dopuszczającego ogólnego nr 5. Zarząd wskazał, że pomoc inwestycyjna na środki wspierające efektywność energetyczną została uregulowana w art. 38 Rozporządzenia Komisji (UE) NR 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (zwane dalej rozporządzeniem nr 651/2014) oraz w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 28 sierpnia 2015 r. w sprawie udzielania pomocy na inwestycje wspierające efektywność energetyczną w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 (zwane dalej rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 28 sierpnia 2015 r.). Organ przywołał ponadto § 6 pkt 2.1 oraz § 5 pkt 3 Regulaminu konkursu. Zdaniem Zarządu w myśl ww. przepisów, wnioskodawca trafnie zaliczył całość kosztów odnoszących się robót budowlanych związanych z pracami termomodemizacyjnymi jako kwalifikowalne, albowiem koszty te można wyodrębnić z całkowitych kosztów jako odrębną inwestycję w efektywność energetyczną, są one bezpośrednio związane z osiągnięciem efektywności energetycznej i nie da się ich odnieść do podobnej, mniej energetycznie inwestycji. Koszty związane z wymianą źródła ciepła, które nie może stanowić odrębnej inwestycji w efektywność energetyczną, gdyż nie ma ono istotnego wpływu na osiągnięcie wyższego poziomu efektywności energetycznej budynku, a jedynie na oszczędności w wydatkach na paliwo oraz zmniejszenie zanieczyszczeń powietrza, da się wyodrębnić z całkowitych kosztów inwestycji i odnieść do podobnej, mniej efektywnej energetycznie inwestycji (np. zakupu kotła na paliwo stałe). W związku z tym, należało pomniejszyć koszty kwalifikowalne wymiany kotła do wysokości kosztu związanego z efektywnością energetyczną w oparciu o zastosowanie metodologii inwestycji referencyjnej, zgodnie z ww. wymogami Regulaminu konkursu, do wysokości stanowiącej różnicę między kosztami zakupu planowanego kotła gazowego a urządzenia mniej efektywnie energetycznego. Oznacza to konieczność skorygowania dokumentacji aplikacyjnej w zakresie wskazanym przez komisję. Zarząd odwołał się do definicji kryterium "Potencjalna kwalifikowalność wydatków", zawartą w załączniku nr 9 i nr 10 Regulaminu konkursu. W ocenie organu wnioskodawca powinien stosować się do wskazówek zawartych w otrzymanym piśmie z komisji, czego nie uczynił naruszając tym samym Regulamin konkursu (§ 14 pkt 14). Nie zgodził się z zarzutem, że w przypadku projektu zastosowanie powinien mieć nie art. 38 rozporządzenia nr 651/2014, ale art. 39, o czym świadczy treść § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z 28 sierpnia 2015 r. Podzielił też stanowisko komisji w zakresie oceny kryterium dopuszczającego nr 7. Wskazał, że zgodnie § 7 lit. c Regulaminu konkursu z Listy horyzontalnych wskaźników produktu wnioskodawca winien określić wartości m.in. wskaźnika: Zmniejszenie zużycia energii końcowej w wyniku realizacji projektów [GJ/rok], który stanowi "sumę oszczędności wskaźników ilość zaoszczędzonej energii cieplnej i energii elektrycznej oraz ilości energii wyprodukowanej z OZE" oraz Szacowany roczny spadek emisji gazów cieplarnianych [tony równoważnika C02/rok], który stanowi różnicę emisji pomiędzy wariantem bezinwestycyjnym (zakładającym, że analizowany projekt nie zostanie zrealizowany), a wariantem inwestycyjnym (zakładającym realizację analizowanego projektu). W piśmie z 31 maja 2019 r. komisja wskazała, że wartości ww. wskaźników nie uwzględniają w obliczeniach kolektorów słonecznych, w związku z czym zostały one błędnie wyliczone oraz brak jest informacji dotyczących ilości energii uzyskanej z projektowanych kolektorów. Zarząd zgodził się z wnioskodawcą, że dane dotyczące usprawnienia polegającego na zastosowaniu kolektorów słonecznych w ramach modernizacji systemu przygotowania c.w.u., zostały zawarte w Audycie energetycznym budynku. Jednocześnie zwrócił uwagę, że przy obliczaniu wskaźnika Zmniejszenie zużycia energii końcowej w wyniku realizacji projektów [GJ/rok], wnioskodawca wziął jedynie pod uwagę sumę oszczędności wskaźników ilość zaoszczędzonej energii cieplnej i energii elektrycznej bez uwzględnienia ilości energii wyprodukowanej z OZE, w tym również kolektorów słonecznych. Przyjmując informacje zawarte w Audycie energetycznym oraz sposób wyliczenia wskaźnika dot. zmniejszenia zużycia energii końcowej wskazany w Regulaminie konkursu, IZ przedstawiła prawidłowy sposób wyliczenia tego wskaźnika. Zdaniem Zarządu przedstawione przez wnioskodawcę wartości wskaźników zostały wyliczone niepoprawnie, nie są możliwe do osiągnięcia oraz nie odzwierciedlają zakładanych celów działania. Na powyższą informację R. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniósł o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniając skargę wnioskodawca podniósł, że w toku postępowania reagował niezwłocznie na pisma komisji i wykazał, że w wyniku wezwań do uzupełnień naniósł we wniosku i dokumentach liczne zmiany i korekty, w tym wskazanych w poszczególnych elementach wniosku wskaźnikach. Zdaniem skarżącego wykazane niespójności nie miały przy tym istotnego charakteru dla oceny całości wniosku, uchybienia miały charakter wyłącznie omyłkowy, umożliwiają dalszą ocenę wniosku i ewentualną korektę na etapie oceny merytorycznej. Istotnie komisja pismem z 12 marca 2019 r. wezwała wnioskodawcę do uzupełnienia, ale nie w Sekcji XVI, lecz w Sekcji XIV wniosku wskaźników produktu i rezultatu wymienionych w Regulaminie konkursu. Wnioskodawca w wyniku poprawy podał w Sekcji XIV wskaźniki wskazane w Instrukcji wypełnienia wniosku. Skarżący zarzucił, że Regulamin posługuje się nadal niezdefiniowanym pojęciem “spójności". Wskazany przez IZ rzekomy brak spójności wartości bazowych i docelowych wskaźników nie może w tym konkretnym przypadku poddawać w wątpliwość wiarygodność projektu. Skarżący nie zgodził się także z poglądem, że nie jest możliwe, aby ewentualna korekta uchybień wskazanych przez oceniających mogła nastąpić na etapie oceny merytorycznej. W ocenie strony nie występowała rozbieżność danych w dokumentacji projektowej. W zakresie oceny kryterium nr 5 skarżący podtrzymał zarzut, że przedstawione przez komisję wyjaśnienie niespełnienia ww. kryterium jest sprzeczne z art. 38 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014. W projekcie zamiast art. 38 ww. Rozporządzenia powinien mieć zastosowanie art. 39. W przypadku zastosowania art. 38 należałoby stosować normę określoną w lit. a, nie jak wskazała komisja normę w lit. b. Wymóg sporządzenia analizy kosztów instalacji referencyjnej jest nieuzasadniony i cały koszt modernizacji kotła powinien być kosztem kwalifikowalnym. Raport prezentujący propozycję instalacji referencyjnych przygotowano w oparciu o art. 40 i art. 41 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 6511/2010, na które to regulacje skarżący wskazywał w piśmie z 26 marca 2019 r. Zdaniem skarżącego komisja w piśmie z 31 maja 2019 r. niezasadnie zwróciła wnioskodawcy uwagę na zapis zawarty w § 6 pkt 2.1 Regulaminu konkursu, zgodnie z którym (rzekomo) w przypadku zakupu kotła gazowego winien ustalić koszty kwalifikowalne wyłącznie w oparciu o zastosowanie metodologii inwestycji referencyjnej. Zgodnie z § 6 pkt. 2.1 dopuszczalne są dwa sposoby określenia kosztów kwalifikowanych. Tylko kosztów, które nie są bezpośrednio związane z osiągnięciem wyższego poziomu efektywności energetycznej, nie uznaje się za kwalifikowalne. Bezspornie tylko w sytuacji, jeżeli nie można ustalić wiarygodnej inwestycji referencyjnej dopuszczalne jest, aby jako koszt kwalifikowalny uwzględnić całkowity koszt projektu. W ocenie skarżącego wniosek spełnia wymagania określone w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury i Rozwoju z 28 sierpnia 2015 r. oraz w § 5 pkt 3 Regulaminu konkursu. Nie ma podstawy prawnej, aby wnioskodawca miał obowiązek pomniejszyć koszty kwalifikowalne wymiany kotła do wysokości kosztu związanego z efektywnością energetyczną w oparciu o zastosowanie metodologii inwestycji referencyjnej, zgodnie z ww. wymogami Regulaminu konkursu, do wysokości stanowiącej różnicę między kosztami zakupu planowanego kotła gazowego a urządzenia mniej efektywnie energetycznego. Okoliczność, że wnioskodawca nie przedstawił oferty na zakup urządzenia mniej efektywnego energetycznie i nie dokonał stosownego pomniejszenia kosztów kwalifikowalnych samo przez się nie zezwalało na odrzucenie projektu. Niezgadzając się z oceną kryterium nr 7 skarżący podtrzymał stanowisko przedstawione w proteście. W ocenie skarżącego wniosek spełnia warunki zapisów wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020 a przedstawione wartości wskaźników zostały wyliczone poprawnie, są możliwe do osiągnięcia oraz odzwierciedlają zakładane cele działania. W odpowiedzi na skargę Zarząd podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej informacji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U.2018.2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2018 poz.1302.), określanej jako "ustawa p.p.s.a.", sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, dalej ustawa wdrożeniowa, które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 61 ust.1 ustawy wdrożeniowej, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Jednocześnie zgodnie z unormowaniem art. 66 ust. 2 pkt 2 ustawy w przypadku, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej wyczerpana zostanie kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania sąd uwzględniając skargę, stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. Stosownie do art. 9 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, Instytucja Zarządzająca, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa, została zobowiązana do przygotowania propozycji kryteriów wyboru projektów i wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej wybór projektów do dofinansowania jest przeprowadzany przez właściwą instytucję w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust.3 lit.a rozporządzenia ogólnego. Wybór projektów w trybie konkursowym następuje na podstawie regulaminu określonego przez właściwą instytucję. Regulamin określa zasady przeprowadzenia konkursu, zawierając w swej treści pozycje wymienione szczegółowo w art. 41 ust. 2 pkt 1-13 ustawy wdrożeniowej w tym; "kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia" (pkt 7). Konkurs w rozpoznawanej sprawie został przeprowadzony na podstawie Regulaminu Jednoetapowego Konkursu Zamkniętego określonego przez Zarząd Województwa Świętokrzyskiego, który wyznaczał ramy prawne postępowania konkursowego i do którego reguł podmioty uczestniczące miały obowiązek zastosowania się. Spór między stronami dotyczy przeprowadzonej przez Instytucję Zarządzającą oceny, a w konsekwencji odrzucenia Projektu pn "Ograniczenia niskiej emisji w Stopnicy poprzez termomodernizację hotelu wraz z wymianą kotła i montażem instalacji fotowoltaicznej z powodu niespełnienia kryteriów dopuszczających ogólnych nr 1, nr 5 i nr 7. W art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Wymieniona tam zasada przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu, przyznanej mu liczby punktów. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Równy dostęp do informacji, będący emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy, nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów (por. wyrok NSA z dnia 26 października 2017 r. sygn. akt II GSK 3252/17 dostępny orzeczenia.nsa.gov.pl. i przywołane w nim orzecznictwo). Warunkiem koniecznym dla przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania zgodnie z regułami określonymi w art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej jest określenie reguł wyboru w sposób jasny i precyzyjny, jednoznacznie określający konsekwencje prawne określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu. Standardom takim nie odpowiadają systemy stwarzające zbyt szerokie pole do interpretacji dla podmiotów czy organów je stosujących, pozwalające na dowolność ocen lub na tyle nieostre, że ich stosowanie narusza zasady równości, przejrzystości, rzetelności lub bezstronności. Wadliwość prawna lub faktyczna przyjętych reguł wyboru, która pozwala na dowolność i nieweryfikowalność oceny projektów, może być, zdaniem Sądu, utożsamiana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 61 ust. 8 pkt 1 a ustawy wdrożeniowej. Każdorazowo jednak należy tę kwestie rozpatrywać indywidualnie, badając nie tylko sam fakt wystąpienia uchybień w szeroko rozumianej procedurze konkursowej, ale także potencjalny wpływ ich wystąpienia na ocenę projektu składanego przez wnioskodawcę. Kontrola sądowo-administracyjna sprowadza się do zbadania, czy dokona ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powinna ona zmierzać w szczególności do oceny, czy argumentacja zaskarżonego rozstrzygnięcia protestu nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca, odpowiada generalnym standardom prawa, doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, nie budzący wątpliwości prezentuje przesłanki dokonanej oceny. W przedmiotowej sprawie Projekt został pozytywnie zweryfikowany w zakresie spełnienia warunków formalnych i został poddany ocenie spełnienia kryteriów wyboru projektów która stosownie do § 14 pkt 2 Regulaminu jest prowadzona w oparciu o kryteria formalne, dopuszczające ogólne i sektorowe oraz punktowe. Zgodnie z 14 pkt 8 Regulaminu zarówno w przypadku oceny spełnienia kryteriów formalnych jak i dopuszczających ogólnych i sektorowych niespełnienie jednego z kryteriów powoduje odrzucenie wniosku. Zgodnie z kartą oceny (część B1) przy ocenie kryterium ogólnego nr 1 – badana będzie w szczególności spójność dokumentacji projektowej spójność między wnioskiem o dofinansowanie, a pozostałą dokumentacją aplikacyjną (Studium wykonalności /Biznes plan, załączniki wniosku o dofinansowanie). Na wezwanie Instytucji Zarządzającej wnioskodawca może uzupełnić lub poprawić projekt w zakresie niniejszego kryterium na etapie oceny spełniania kryterium wyboru. Korzystając z ustawowego jak i przewidzianego Regulaminem konkursu uprawnienia organ wezwał wnioskodawcę do poprawienia wniosku, wskazując zakres wymagający poprawienia, pouczając jednocześnie o konieczności zachowania spójności Projektu wymaganej przy ocenie kryterium 1. Wskazana przez organ niespójność pomiędzy wnioskiem a dokumentacją aplikacyjną w zakresie powierzchni użytkowej budynków poddanych termomodernizacji (w Sekcji XIV wniosku - 1608,7 m², w Audycie energetycznym – 1609,7 m²), ilości zaoszczędzonej energii elektrycznej (w Sekcji XIV wniosku 0 w Sekcji IV 11,45 MWH/rok), zaoszczędzonej energii cieplnej (w Sekcji XIV wniosku 214,74 GJ/rok w Studium Wykonalności – 184,56 GJ/rok) w ocenie Sądu daje podstawy oceny, że wymogi kryterium 1 nie zostały spełnione. Organ wskazał też na niespójność Oświadczenia o spełnieniu kryteriów MSP w zakresie podawanej wartości obrotów ze sprzedaży netto z danymi wynikającymi z załączonych deklaracji PIT za lata 2015, 2016, 2017. Skarżący, co do zasady nie kwestionuje wskazanych nieścisłości zarzucając, że błędy mają charakter oczywistych omyłek, nie mających znaczenia dla oceny wniosku, powinny być poprawione przez organ lub przez wnioskodawcę po wezwaniu do poprawienia, ewentualnie na etapie oceny merytorycznej. Ponadto wskazuje na brak uzasadnienia oceny w zakresie braku spójności w oświadczeniu o wartości obrotów. Zarzuty skarżącego nie zasługują na uwzględnienie. Po pierwsze należy zauważyć, że to na wnioskodawcy składającym aplikację do programu operacyjnego ciąży obowiązek poddania się wymaganiom danego programu i stosowania się do zasad przewidzianych w ramach ogłoszonego konkursu wyboru projektów do dofinansowania. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11). Skarżący był wzywany do poprawienia wniosku. Skoro jako kryterium dopuszczające oceny została wskazana spójność wniosku i dokumentacji aplikacyjnej, na zachowanie której zwracał dodatkowo uwagę organ w wezwaniu do poprawienia wniosku, to wykazana sprzeczność w zakresie istotnych dla rozstrzygnięcia wskaźników nie może być postrzegana jako oczywista omyłka, korygowana, jak chce skarżący na etapie oceny merytorycznej. Wskaźniki kluczowe produktu powiązane są z ponoszonymi wydatkami, zaś wskaźniki kluczowe rezultatu bezpośredniego odnoszą się do bezpośrednich efektów Projektu. Sprzeczność istotnych dla realizacji Projektu wskaźników skutkuje brakiem możliwości weryfikacji poprawności ich zastosowania w Projekcie a tym samym osiągalności zakładanych celów. Postępowanie konkursowe, z uwagi na potrzebę realizacji zasad rzetelności, przejrzystości i bezstronności, jest postępowaniem wysoce sformalizowanym. Pozostawienie swobodnej ocenie i uznaniu organu oceny rozbieżności w tym zakresie, akceptacja rozbieżności i przystąpienie do dalszego etapu oceny prowadziłaby do naruszenia zasad oceny przewidzianych w ustawie wdrożeniowej - równego traktowania beneficjentów, oraz zasady przejrzystości i bezstronności oceny. Należy zgodzić się z zarzutem skarżącego, że rozpoznając protest organ w uzasadnieniu nie wykazał w czym przejawia się niespójność pkt 7 Oświadczenia o spełnieniu kryteriów MSP z deklaracjami PIT. Obowiązkiem organu jest należyte uzasadnienie stanowiska. W ocenie Sądu wskazana nieprawidłowość nie może prowadzić do uznania, że rozpatrzenie protestu narusza zasady określone w art. 37 ustawy wdrożeniowej w stopniu, który uzasadniałby uchylenie rozstrzygnięcia. Należy bowiem zauważyć, że jakkolwiek wadliwość prawna lub faktyczna przy ocenie, może być utożsamiana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit a ustawy wdrożeniowej, to każdorazowo kwestia ta winna być rozpatrywana indywidualnie, przy uwzględnieniu nie tylko samego faktu wystąpienia uchybienia w szeroko rozumianej procedurze konkursowej, ale także potencjalnego wpływu ich wystąpienia na ocenę projektu składanego przez wnioskodawcę. W rozpatrywanej sprawie wzywając do poprawienia Projektu organ wskazał w sposób jednoznaczny na konieczność poprawienia Oświadczenia w pkt 7 – obroty ze sprzedaży netto przez przeliczenie wartości podanych w złotych według średniego kursu euro za poszczególne lata, przy czym właściwe dla poszczególnych lat (2015, 2016 i 2017) przeliczniki zostały podane w piśmie. W sytuacji dysponowania wartością obrotu za poszczególne lata oraz wartością przeliczników proste działanie matematyczne pozwalało na stwierdzenie, że podany przez wnioskodawcę obrót 655,3 tys. euro za 2015 r. jest zawyżony w stosunku do wynikającego z PIT za ten okres. Tym samym wskazana wadliwość uzasadnienia rozstrzygnięcia protestu w ocenie Sądu nie ma istotnego wpływu na ocenę kryterium nr 1. Wielkość obrotu ma natomiast znaczenie dla określenia typu beneficjenta jako przedsiębiorstwa mikro, małego oraz średniego (definiowanego zgodnie z § 4 Regulaminu według załącznika nr 1 do rozporządzenia nr 651/2014) i wielkości pomocy jaka może być przyznana. Z powyższych względów argumentacja strony skarżącej dotycząca niezasadnej oceny odnośnie spełnienia przez Projekt kryterium nr1 nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd podziela ocenę kryterium nr 5 – potencjalna kwalifikowalność wydatków. Zgodnie z definicją kryterium badane będzie w szczególności między innymi, czy wydatki są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa unijnego oraz prawa krajowego oraz wytycznymi Ministra Rozwoju, zapisami Regulaminu konkursu naboru. W ocenie organu wnioskodawca w sposób nieuprawniony uwzględnił w całości w kosztach kwalifikowanych wydatek na zakup pieca gazowego i mimo wezwania do korekty wniosku w tym zakresie nie dokonał pomniejszenia kosztów jak również nie przedstawił oferty na zakup urządzenia mniej efektywnego ekonomicznie. Zdaniem skarżącego, w przypadku Projektu winien mieć zastosowanie przepis art. 39 ewentualnie art. 38 ust. lit. a Rozporządzenia Komisji nr 651/2014, co oznacza, że cały koszt modernizacji kotła winien być uznany za koszt kwalifikowalny. Nie ma podstaw do pomniejszania kosztów kwalifikowalnych wymiany kotła do kosztu ustalanego przy zastosowaniu metodologii inwestycji referencyjnej. Odnosząc się do spornej kwestii należy przywołać regulacje prawne dotyczące kwalifikowalności kosztów pomocy inwestycyjnej na środki wspierające efektywność energetyczną. Przepis art. 38 ust. 3 Rozporządzenia Komisji nr 651/2014 definiując pojęcie kosztów kwalifikowanych dla pomocy inwestycyjnej za koszty kwalifikowane uznaje dodatkowe koszty inwestycji niezbędne do osiągnięcia wyższego poziomu efektywności energetycznej, które ustala się w zależności czy koszty inwestycji w efektywność energetyczną można wyodrębnić z całkowitych kosztów inwestycji jako oddzielną inwestycje. W takim przypadku kosztami kwalifikowanymi są koszty związane z efektywnością energetyczną (art. 38 ust. 3 lit. a). W innych przypadkach koszty inwestycji w efektywność energetyczną określa się jako różnicę pomiędzy kosztami planowanej a podobnej, mniej efektywnej inwestycji, która prawdopodobnie zostałaby przeprowadzona w przypadku braku pomocy. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z 28 sierpnia 2015 r. w sprawie udzielania pomocy na inwestycje wspierające efektywność energetyczną w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 reguluje przeznaczenie, warunki i tryb udzielania przedsiębiorcom pomocy inwestycyjnej na środki wspierające efektywność energetyczną, wspierające efektywność inwestycyjną w budynkach oraz pomoc na badania środowiska. Pomoc, na pokrycie kosztów kwalifikowanych, określonych w art. 38 ust. 3 rozporządzenia nr 651/2014, udzielana jest na inwestycje umożliwiające przedsiębiorcom osiągnięcie efektywności energetycznej, zgodnie z tym przepisem zaś na projekty wspierające efektywność energetyczną w budynkach, zgodnie z art. 39 rozporządzenia (§ 8 pkt 1 i 2 oraz §10 pkt 1 i 2 rozporządzenia z 28 sierpnia 2015 r.). Kwalifikowalność kosztów na potrzeby konkursu reguluje przepis § 6 pkt 2 Regulaminu konkursu. Przewidziano w nim, że przepis art. 38 ust. 3 lit a rozporządzenia nr 651/2014 ma zastosowanie, gdy z całości projektu inwestycyjnego możliwym jest wyodrębnienie kosztów, (które zasadniczo mogą stanowić osobną inwestycję), związanych bezpośrednio z osiągnięciem efektywności energetycznej (dotyczy termomodernizacji). W innych przypadkach dla określenia kosztów kwalifikowanych ma zastosowanie reguła przewidziana w art. 38 ust. 3 lit b (dotyczy instalacji kotła gazowego). W § 5 pkt 3 Regulaminu konkursu określono poziom maksymalnej intensywności wsparcia, liczonego w stosunku do całkowitych kosztów kwalifikowanych wyznaczonych w oparciu o metodologię inwestycji referencyjnej. Pojecie efektywności energetycznej zdefiniowane jest w art. 2 pkt 103 rozporządzenia 651/2014. Efektywność energetyczna oznacza ilość zaoszczędzonej energii ustaloną w drodze pomiaru lub oszacowania przed wdrożeniem środka mającego na celu poprawę efektywności energetycznej. Inaczej mówiąc chodzi o osiągnięcie tego samego efektu w zakresie ogrzewania oświetlenia budynku za pomocą mniejszej ilości energii. Analiza wskazanych przepisów prawa unijnego, prawa krajowego, w tym zapisów Regulaminu konkursu w zakresie wydatków kwalifikowalnych przy uwzględnieniu wynikającego z wniosku i dokumentacji projektowej przedmiotu Projektu (termomodernizacja budynku hotelowego obejmująca ocieplenie ścian wymianę źródła ciepła, z kotła węglowego na kocioł niskotemperaturowy na paliwo gazowe, modernizacja systemu przygotowania ciepłej wody użytkowej, montaż kolektorów słonecznych i paneli fotowoltaicznych) daje podstawę do przyjęcia jako uprawnionej argumentacji organu, który zaakceptował stanowisko wnioskodawcy, że koszty związane z robotami budowlanymi - pracami termomodernizacyjnymi stanowią koszty kwalifikowalne. Dają się wyodrębnić z całkowitych kosztów jako odrębna inwestycja w efektywność energetyczną, są bezpośrednio związane z efektywnością energetyczną i nie da się ich odnieść do podobnej, mniej energetycznej inwestycji. W stosunku do kosztów związanych z tymi robotami znajduje zastosowanie art. 38 ust. 3 lit a rozporządzenia 651/2014. Takich cech nie mają wydatki związane z wymianą źródła ciepła - wymiana kotła węglowego na kocioł niskotemperaturowy na paliwo gazowe. Wymiana źródła ciepła, nie ma istotnego wpływu na osiągnięcie wyższego poziomu efektywności energetycznej budynku a jedynie na zmniejszenie wydatków na paliwo oraz zmniejszenie zanieczyszczenia powietrza. Nie jest zatem odrębną inwestycją w efektywność energetyczną. Istnieje możliwość wyodrębnienia kosztów związanych z wymianą źródła ciepła z całkowitych kosztów inwestycji i odniesienie do podobnej, mniej efektywnej inwestycji – zakupu kotła na paliwa stałe. Z powyższych względów organ prawidłowo uznał, że o ile do kosztów budowlanych ma zastosowanie art. 38 ust. 3 lit a rozporządzenia 651/2014, to wydatek na wymianę kotła podlega unormowaniu przewidzianym w art. 38 ust. 3 lit b rozporządzenia. Wskazać należy, że poziom maksymalnego wsparcia w przypadku instalacji kotła gazowego został w Regulaminie konkursu ograniczony odpowiednio do 65% albo 55% (odpowiednio gdy wnioskodawcą jest mikro lub małe, albo średnie przedsiębiorstwo) kosztów kwalifikowanych wyznaczonych w oparciu o metodologię inwestycji referencyjnej jest ograniczony. Tym samym prawidłowe jest stanowisko organu, że należało pomniejszyć koszty kwalifikowalne wymiany kotła do wysokości kosztu związanego z efektywnością energetyczną w oparciu o zastosowanie metodologii inwestycji referencyjnej czyli zgodnie z wymogami Regulaminu konkursu, do wysokości stanowiącej różnicę między kosztami zakupu planowanego kotła gazowego a urządzenia mniej efektywnie energetycznego. Sąd podziela stanowisko organu, że przepis art. 39 rozporządzenia nr 651/2014 nie ma zastosowania. Jakkolwiek jest to pomoc inwestycyjna na projekty wspierające efektywność energetyczną w budynkach to przyznawana jest ona funduszom lub innym pośrednikom finansowym w formie środków finansowych, kapitału własnego gwarancji, lub pożyczki. Wskazane podmioty przekazują z kolei pomoc beneficjentom końcowym – właścicielom, najemcom budynku. Zatem adresatem pomocy określonej w tym przepisie są inne podmioty niż przedsiębiorcy do których ma zastosowanie art. 38 rozporządzenia 651/2014. Podkreślenia wymaga, że organ wzywając do poprawienia wniosku przedstawił szczegółowe wyjaśnienie odnoszące się do kwalifikowalności kosztów, wskazując przepisy mające zastosowanie jak również konieczność jego uzupełnienia przez przedłożenie oferty na zakup urządzenia mniej efektywnego energetycznie. Wnioskodawca nie uwzględniał uwag co do wskazanego kryterium, nie przedłożył wymaganego dokumentu. W efekcie, jak prawidłowo oceniła Instytucja Zarządzająca wniosek nadal nie spełniał tego kryterium. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek sporządzenia wniosku zgodnie z założeniami konkursu. Istotą postępowania konkursowego jest wykazanie w składanej dokumentacji aplikacyjnej wszystkich wymaganych elementów w sposób jednoznaczny, czytelny, jak również dołączenie wymaganych dokumentów. Jeżeli wniosek tych treści nie zawiera, zawsze będzie to wpływało na wynik oceny projektu. Na aprobatę sądu zasługuje ocena kryterium 7.- adekwatność rodzaju wskaźników do typu projektu i realność ich wartości docelowych. W kryterium badana będzie w szczególności .- adekwatność rodzaju wskaźników do typu projektu, poprawność ich sformułowania, właściwy dobór do każdego zakresu rzeczowego. Analizie poddana zostanie również wiarygodność, osiągalność zakładanych wartości wskaźników, jak również czy w sposób kompleksowy opisują one zakres rzeczowy inwestycji i odzwierciedlają zakładane cele, działania projektu. Zdaniem organu wskaźnik – zmniejszenie zużycia energii końcowej w wyniku realizacji Projektu został wyliczony niezgodnie z zasadami określonymi w Regulaminie ( § 7 lit c Regulaminu) przez pominięcie przy wyliczeniu wskaźnika energii wyprodukowanej z OZE w tym kolektorów słonecznych. Zdaniem skarżącego audyt stanowiący podstawę sporządzenia wniosku został sporządzony przy pomocy programu, który uwzględnia w obliczanym efekcie ekologicznym i energetycznym wszystkie zaplanowane usprawnienia, w tym z kolektorów słonecznych. Wnioskodawca nie wyodrębniał w obliczeniach wskaźników instalacji kolektorowych, bowiem ich wpływ został uwzględniony w ogólnym audycie budynku. W regulamin konkursu w § 7 zawiera wytyczne dotyczące wskaźników projektu (w tym wskaźników produktu i rezultatu) i nakłada na wnioskodawcę obowiązek wskazania wszystkich wskaźników horyzontalnych (produktu i rezultatu) wymienionych w instrukcji wypełniania wniosku, nawet jeżeli wskaźniki dla tych wartości są zerowe. W przedmiotowym konkursie wnioskodawca winien określić wskaźnik zmniejszenia zużycia energii końcowej w wyniku realizacji projektu (GJ/rok) oraz szacowany spadek emisji gazów cieplarnianych (tony równoważnika CO2/rok) W § 7 lit c Regulaminu konkursu określono sposób wyliczenia wskaźników rezultatu bezpośredniego dotyczących ilości zaoszczędzonej energii elektrycznej, energii cieplnej oraz zmniejszenia energii końcowej w wyniku realizacji Projektu. Zgodnie z tym unormowaniem wskaźnik zmniejszenia zużycia energii końcowej w wyniku realizacji projektu (GJ/rok) stanowi sumę oszczędności wskaźników ilość zaoszczędzonej energii cieplnej, energii elektrycznej oraz ilości energii wyprodukowanej z OZE. Natomiast przy określaniu wartości wskaźników ilości zaoszczędzonej energii elektrycznej oraz energii cieplnej do wartości wskaźnika nie dolicza się energii wyprodukowanej z OZE. Z opisu Projektu wynika, że przedsięwzięcie obejmuje także montaż instalacji fotowoltaicznej oraz instalację kolektorów słonecznych. Podany w Sekcji XIV wskaźnik zmniejszenia zużycia energii końcowej wynosi 255,96 GJ/rok. Sposób wyliczenia wskaźnika został przestawiony na karcie do audytu efektywności energetycznej jako suma oszczędności ciepła 214,74, energii elektrycznej 0 oraz OZE 41,22, przy czym jako źródło poprawy efektywności wskazano termomodernizację oraz instalację PV (fotovoltanika). Zasadnie organ wskazuje na wadliwe ustalenie wskaźnika zużycia energii końcowej przez pominięcie przy jego obliczaniu energii wyprodukowanej z kolektorów słonecznych. Z kolei przy ustalaniu wskaźnika szacowanego rocznego spadku emisji gazów cieplarnianych wzięto pod uwagę zużycie energii do ogrzewania i ciepłej wody z uwzględnieniem kolektorów. Przedstawione w Projekcie i dokumentacji aplikacyjnej wartości wskaźników muszą odpowiadać wymogom Regulaminu, ich prawidłowość jest istotna dla oceny możliwości ich osiągnięcia w wyniku realizacji Projektu jak również oceny czy odzwierciedlają zakładane cele działania i osiągalność zakładanych wartości. Skoro zgodnie z opisem kryterium 7 organ ocenia wiarygodność, osiągalność zakładanych wartości wskaźników, jak również czy w sposób kompleksowy opisują one zakres rzeczowy inwestycji i odzwierciedlają zakładane cele, działania projektu to należy zgodzić się z oceną, że wadliwe określenie wskaźników nie pozwala na weryfikacje możliwości ich osiągnięcia jak również oceny czy Projekt spełnia zakładane cele działania. Odnosząc się do twierdzenia skarżącego, że wniosek był przygotowywany przy pomocy programu, który uwzględnia w obliczanym efekcie ekologicznym i energetycznym wszystkie zaplanowane usprawnienia należy wskazać, że to Regulamin wyznacza ramy prawne postępowania konkursowego, do reguł którego podmioty uczestniczące miały obowiązek zastosowania się. Skoro w Regulaminie konkursu określono sposób wyznaczania wskaźników ilości zaoszczędzonej energii elektrycznej oraz energii cieplnej jak również zmniejszenia zużycia energii końcowej oraz szacowanego rocznego spadku emisji gazów cieplarnianych w wyniku realizacji Projektu wnioskujący o pomoc do tych wymogów był zobowiązany się dostosować. Na wnioskodawcy, jak wskazano wyżej spoczywa obowiązek starannego i odpowiadającego założeniom danego programu operacyjnego przygotowania dokumentacji konkursowej. Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny. To wnioskodawca musi zadbać, by przekonać instytucję rozdysponowującą pomoc, że jego projekt gwarantuje realizację celów danego działania oraz wykazać na podstawie jakich danych realizacje celów wywodzi. W ocenie Sądu, Zarząd Województwa trafnie przyjął, że nie zostały spełnione przez stronę skarżącą sporne kryteria. Argumentacja strony skarżącej dotycząca spełnienia powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że zgodnie z warunkami przedmiotowego konkursu opisanymi w Regulaminie konkursu niespełnienie w ramach oceny któregokolwiek z kryteriów dopuszczających ogólnych powoduje, że projekt otrzymuje ocenę negatywną, na skutek czego nie może być skierowany do kolejnego etapu oceny. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w sentencji wyroku.