I SA/Ke 328/10

PostanowienieWSA w Kielcach2010-09-22

Skład orzekający: Andrzej Jagiełło

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu administracyjnego dotyczące stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów do postępowania egzekucyjnego podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Postanowienie organu administracyjnego dotyczące stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów do postępowania egzekucyjnego nie jest aktem podlegającym wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA. Jest to bowiem orzeczenie o charakterze procesowym, które nie nakłada na stronę określonych obowiązków ani nie przyznaje uprawnień o charakterze prawno-materialnym. W związku z tym, wniosek o wstrzymanie wykonania takiego postanowienia podlega oddaleniu.
Stan faktyczny
Skarżący M. K. złożył skargę na postanowienie Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. dotyczące stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów do postępowania egzekucyjnego. W ramach skargi wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień, argumentując, że są one krzywdzące i naraziłyby go na wysokie koszty, których nie jest w stanie ponieść ze względu na pobieranie renty. Skarżący wskazał również na toczące się w Warszawie postępowania w tej sprawie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Jagiełło po rozpoznaniu w dniu 22 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić wniosek. W skardze złożonej przez M. K. na postanowienie Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie zaskarżonych postanowień organu I i II instancji. Wniosek uzasadnił okolicznością, iż są one dla niego bardzo krzywdzące a ich wykonanie narazi stronę na bardzo duże koszty, których nie jest w stanie ponieść. Skarżący przebywa na rencie. Do chwili obecnej nie zostały zakończone dwa postępowania toczące się w Warszawie w tej sprawie. Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm., powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem wniosku o wstrzymanie, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji, jeżeli nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja unormowana w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008r., II OZ 714/08, LEX nr 493646). Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., II SA/Gd 396/05, LEX nr 220325). Zaskarżone postanowienie Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego, to rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności. Wynika to już z samej tylko istoty postanowienia, które jest orzeczeniem o charakterze procesowym i nie można nadać stronie uprawnień bądź ustalić obowiązków o charakterze prawno-materialnym, takich jak np. nałożenie zobowiązań pieniężnych. Taki też formalny charakter ma zaskarżone postanowienie, w którym organ odniósł się jedynie w ten sposób do podniesionych przez dłużnika (skarżącego) zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Orzeczenie to zatem w żaden sposób nie dotyka bezpośrednio należności pieniężnej tym postępowaniem objętej. Stanowisko takie wyrażone zostało również w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006r., II FZ 882/05, niepubl. Oznacza to, że wniosek M.K. dotyczy postanowienia, które nie podlega wykonaniu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. ienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło