I SA/Ke 348/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2018 r. sprawy ze skargi A D - S na informację Zarządu Województwa Ś z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględniania protestu oddala skargę. Zarząd Województwa Ś. jako Instytucja Zarządzająca (Zarząd, IZ) w piśmie z 10 lipca 2018 r. nr EFS-II.432.13.0011.2018 poinformował A. D. – S., że wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Poddziałania 8.3.1. Upowszechnianie i wzrost jakości edukacji przedszkolnej. Konkurs dedykowany Obszarowi Strategicznej Interwencji – obszary o najgorszym dostępie do usług publicznych – obszary wiejskie, pt. "Nasze przedszkolaki", otrzymał 53,5 punktów. Zgodnie z Regulaminem Konkursu oraz Załącznikiem II do Regulaminu projekt może zostać przyjęty do dofinansowania jeżeli ocena wynosi co najmniej 60 % punktów w poszczególnych punktach oceny merytorycznej, a także co najmniej 60 punktów ogółem za spełnienie ogólnych kryteriów merytorycznych, co skutkuje odrzuceniem wniosku na etapie oceny merytorycznej. Liczba przyznanych punktów w każdej części oceny w postaci średniej arytmetycznej oraz szczegółowe uzasadnienie oceny arytmetycznej, każdego z oceniających znajduje się w kartach oceny merytorycznej. W związku z powyższą informacją A. D. – S. złożyła protest do Zarządu. Nie zgodziła się z oceną "0" punktu I. Doświadczenie Wnioskodawcy i Partnerów, które przełoży się na realizację projektu w odniesieniu do: a. Obszaru, w którym będzie realizowany projekt. Podniosła, że regulamin nie stawiał wymogu doświadczenia w zakresie edukacji przedszkolnej, rozumianego zdaniem oceniających jako prowadzenie przedszkola. Przedszkole w ramach projektu będzie funkcjonowało w godzinach od 6.30- 17.00. Zgodnie z przepisami oświatowymi, by zrealizować podstawę programową wychowania przedszkolnego wystarczy pięć godzin dziennie, pozostały czas to inne aktywności, mogą to już być zajęcia niekierowane w prowadzeniu, których wnioskodawca ma doświadczenie nabyte poprzez prowadzenie żłobka. Wnioskodawca wskazał na zadania przedszkola wynikające z Rozporządzeniem MEN z 14 lutego 2017 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej. Wnioskodawczyni wskazała, że zadania te realizuje również żłobek. Cele wychowania przedszkolnego, jak i opieki żłobkowej się wzajemnie przenikają. Cytowane Rozporządzenie wymienia również osiągnięcia dziecka na koniec wychowania przedszkolnego zarówno w obszarze fizycznym, emocjonalnym, społecznym i poznawczym. Wszystkie te umiejętności są ćwiczone w żłobku. Opieka żłobkowa również kształtuje rozwój emocjonalny oraz rozwój społeczny. W zakresie rozwoju poznawczego dziecka większą rolę przejmuje przedszkole, ale i tak jego elementy realizowane są przez opiekę żłobkową. W ocenie strony wobec powyższego nie można podnosić zarzutu braku doświadczenia w obszarze, w którym będzie realizowany projekt, rozumiejąc to jako brak doświadczenia w zakresie edukacja. Regulamin nie narzucał takiego kryterium Dodała, że zgodnie z ustawą o opiece nad dziećmi do lat trzech (art. 2 ppkt 2) w ramach opieki realizowane są funkcje: opiekuńcza, wychowawcza oraz edukacyjna, za brak której wniosek otrzymał "0" punktów. Jak widać z powyższego wnioskodawca posiada doświadczenie w obszarze wsparcia. Obszar wsparcia w ramach projektu to również zajęcia z logopedą, zajęcia korekcyjno- rehabilitacyjne, zajęcia z psychologiem. Partner posiada wieloletnie doświadczenie w zakresie rehabilitacji oraz korekty wad postawy. W ocenie wnioskodawczyni oceniający w ogóle tego nie dostrzegli, skupiając się na braku doświadczenia w edukacji przedszkolnej. Doświadczenie na rzecz zarówno obszaru wsparcia, jak i grupy docelowej wykazano dla zajęć psychologicznych, gdyż w potencjale kadrowym napisano, iż psycholog posiada doświadczenie zawodowe w pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym. Nie uwzględniono również ośmioletniego doświadczenia wnioskodawczyni jako logopedy, chociaż działania logopedyczne przewidziano w projekcie. Odnośnie oceny pkt II. Doświadczenie Wnioskodawcy i Partnerów, które przełoży się na realizację projektu w odniesieniu do grupy docelowej, do której będzie kierowane wsparcie strona podniosła, że dolna granica wieku dziecka przedszkolnego to 2,5 roku. Z powyższego wyraźnie wynika, że wnioskodawca posiada doświadczenie na rzecz grupy docelowej. Zgodnie z ustawą o opiece żłobkowej przyjmował dzieci w wieku 2,5 - 4 lat. Wiek ten jest spójny z wiekiem wychowania przedszkolnego. Na dzień składania wniosku strona posiadała w grupie dzieci objętych opieką żłobkową 1/3 dzieci w ww. wieku. W części III. Zadania, wnioskodawczyni nie zgodziła się z uwagami, że w opisie zadań nie wskazano całościowo liczb godzin dla poszczególnych zajęć, co utrudnia prawidłową ocenę kosztów; brakiem uzasadnienia do objęcia zajęciami rehabilitacyjnymi/gimnastyka korekcyjna wszystkich uczestników projektu w zakładanym wymiarze; niewykazaniem nauczyciela wyznaczonego do kontaktów z rodzicem w ramach kosztów pośrednich; brakiem szczegółowych informacji na temat terminów realizacji zajęć, terminów zakupu. Wyjaśniła, że instrukcja wypełniania wniosku wprost nie nakazuje wskazania całościowo liczb godzin dla poszczególnych zajęć. W projekcie określono częstotliwość zajęć, co jest bardziej istotne, gdyż odzwierciedla plan wsparcia. Liczba zajęć ogółem została podana w budżecie i to z podziałem dla każdego roku, gdyż tak skonstruowany jest generator. Ocenie kosztu podlega stawka godzinowa. Z kolei w kwestii zajęć rehabilitacyjnych strona wyjaśniła, że każde z dzieci otrzyma w ramach przewidzianej formy Zajęcia korekcyjno- rehabilitacyjne 2 godziny zajęć tygodniowo. Taki wymiar specjalistycznych zajęć z fachowcami pozwoli wdrożyć właściwą profilaktykę i zapobiegać dalszym problemom. Odnośnie nauczyciela wyznaczonego do kontaktu z rodzicami wnioskodawczyni podniosła, że nie jest przewidywane zatrudnienie dodatkowego nauczyciela do kontaktu z rodzicami, gdyż tę funkcję pełni opiekun grupy przedszkolnej. W zakresie ostatniej uwagi strona podała, że szczegółowy plan zajęć i zakupów pomocy oraz wyposażenia przedszkola przedstawiono w harmonogramie. W ocenie strony nie zasadne jest wpisywanie w opisie zadania dokładnych dat, gdyż bardzo często na etapie realizacji terminy te ulegają przesunięciom z uwagi na procedury. Instrukcja wypełniania wniosku również nie narzuca obowiązku wskazywania poszczególnych dat dla wszystkich przewidywanych działań w projekcie. W zakresie oceny pkt IV. Budżet, strona nie zgodziła się z otrzymaną punktacją “0" i “2" dotyczącą A. Kwalifikowalności wydatków, racjonalności i efektywności wydatków oraz punktacją “0", dotyczącą niezbędności wydatków do realizacji projektu i osiągania jego celów oraz dotyczącą zgodności ze standardem i cenami rynkowymi. Wskazała, że nie pokazano metodologii kwalifikowalności wydatków, ponieważ jest to zbędne. Media będą rozliczane na podstawie faktur. Żłobek będzie posiadał swoje liczniki. Poz. 1.36 4500 zł za całe piętro wraz z parkingiem i placem zabaw spełniającym normy i atesty popoż nie jest ceną zawyżoną. Poz. 1.39, 1.40, 1.41, 1.42, 1.43, 1.44, 1.45 nie są kosztami zawyżonymi, wątpliwości oceniających powinny być rozwiane na etapie negocjacji. Poz. 1.49 Metodologia jest zbędna, skoro są to pomoce do podstawy programowej to oceniający powinien wiedzieć, że zestaw dotyczy pomocy zgodnych z podstawą programową MEN i obejmuje pomoce dla wszystkich dzieci. Cała "metodologia" zamyka się w liczbie dzieci, dla których kupowane są pomoce. Poz. 1.61 uzasadnienie jak wyżej. Poz. 1.70 Nauczyciele stanowią kadrę merytoryczną związaną z prowadzeniem zajęć, wychowaniem przedszkolnym i nie stanowią kosztów administracyjnych projektu. Uwaga niezgodna z wytycznymi kwalifikowalności. W ocenie strony procedura oceny jest dla niej krzywdząca. Przed opracowaniem wniosku wnioskodawczyni ponadto dokonała szacowania zamówień w oparciu o rozeznanie rynku i jego zdaniem pozycje 1.24, 1.33, 1.12, 1.14, 1.30,1.26, 1.27, 1.30, 1.49, 1.54, 1.58, 1.64, 1.65, 2.4, 2.5, 2.6, 2.7, 2.8, 2.9, 2.10 są racjonalne kosztowo, celowe i rzetelnie. Zarząd nie uwzględnił protestu, o czym poinformował stronę w piśmie z 21 sierpnia 2018 r. nr EFS-II.432.13.0011.2018. Nie uznał zarzutów strony w zakresie części I. Doświadczenie Wnioskodawcy i Partnerów, które przełoży się na realizację projektu w odniesieniu do obszaru, w którym będzie realizowany projekt i II. Doświadczenie Wnioskodawcy i Partnerów, które przełoży się na realizacje projektu w odniesieniu grupy docelowej. Wyjaśnił, że podstawę oceny wniosku stanowią wszystkie dokumenty konkursowe. Regulamin i Instrukcja wypełniania wniosku formułują kryteria oceny w sposób otwarty i opisowy. Skoro ocenie podlega obszar, w którym będzie realizowany projekt (w rozumieniu doświadczenia w realizacji podobnych zadań merytorycznych do tych planowanych w projekcie) to oczywistym jest, że wnioskodawca, który ma bogate doświadczenie w prowadzeniu przedszkola (jeżeli dany projekt zakłada prowadzenie takiej placówki) dostanie więcej punktów niż wnioskodawca, który posiada niewielkie doświadczenie, a ten który takiego doświadczenia w ogóle nie posiada nie otrzyma za to kryterium punków. W świetle powyższego oceniający nie mogli przyznać punktów w tym miejscu. Zarząd ponadto wskazał, że wnioskodawca zaplanował utworzenie przedszkola, w związku z tym grupę docelową należy rozumieć jako osoby, do których kierowane będzie wsparcie (a zatem uczęszczających do przedszkola, a nie do żłobka). Wnioskodawca w proteście wyjaśnia, że część osób objętych opieką żłobkową (1/3) to dzieci w wieku 2,5 - 4 lata, a zatem skoro osoby w takim wieku mogłyby uczęszczać do przedszkola to wnioskodawca uznał, że posiada wymagane doświadczenie. Nie można uznać takich wyjaśnień. Ocenie podlega nie wiek osób, ale okoliczność ewentualnych działań na rzecz dzieci uczęszczających do przedszkola. Powołanie się na psychologa, który ma doświadczenie zawodowe w pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym nie jest wystarczające. Należy mieć na uwadze, że osoby uczęszczające do żłobka stanowią zupełnie inną grupę docelowa niż osoby uczęszczające do przedszkola. Znajduje to również przełożenie na ogłaszane konkursy, albowiem wsparcie kierowane do żłobków jest realizowane w ramach innych konkursów niż wsparcie kierowane do przedszkoli. W świetle powyższego oceniający nie mogli przyznać punktów w tym miejscu. Zarząd uwzględnił natomiast zarzuty protestu dotyczące części III. Zadania, co spowodowało zmianę punktacji w części 4.1b i przyznanie dodatkowych punktów: ocena I – 1 pkt, ocena II – 6 pkt. Odnosząc się do oceny części IV. Budżet, Zarząd wskazał, odnośnie poz. 1.4., że wnioskodawca powinien bardziej szczegółowo opisać ten wydatek, tak aby możliwe było zweryfikowanie planowanych wydatków w rozbiciu na poszczególne media. Odnośnie pozycji 1.36. wyjaśnił, że uwaga oceniającego dotyczyła braku możliwości zweryfikowania kwoty (użyczenie budynku), ponieważ wnioskodawca nie przedstawił wymaganych danych (w tym nie podał metrażu pomieszczeń). W związku z tym odniesienie planowanej kwoty do realiów rynkowych nie jest możliwe. Ewentualne negocjacje stawek dot. pozycji 1.39-1.45. mogą mieć miejsce tylko w sytuacji, gdy projekt podlega etapowi negocjacji. Niniejszy wniosek do etapu negocjacji nie mógł zostać skierowany. W zakresie pozycji 1.23. i 1.33. wnioskodawca nie przedstawił we wniosku uzasadnienia dla zakupu laptopa i kserokopiarki. Uzasadnienie takiej potrzeby w proteście nie może powodować zmiany punktacji. Oceniający wskazali ponadto przy poszczególnych pozycjach (np. 1.12., 1.14., 1.26., 1.27. czy 1.30.) niewystarczające zapisy pozwalające dokonać oceny przez pryzmat zgodności ze standardem i cenami rynkowymi. Zabrakło informacji co wchodzi w skład poszczególnych zestawów. Ponadto oceniający mogą odnosić poszczególne pozycje budżetowe do stawek rynkowych i stwierdzenie różnic między tak ustalonymi cenami, a stawkami wskazanymi w poszczególnych pozycjach budżetowych, uzasadnia obniżenie punktacji. Zarząd uznał natomiast wyjaśnienia strony w zakresie pozycji 1.70. Uwzględnienie zarzutu nie spowodowało zmiany punktacji. Zarząd wyjaśnił, że przyznanie określonej liczby punktów nie jest oparte o relację liczby pozycji kwestionowanych do liczby wszystkich pozycji budżetowych. Taki sposób oceny nie wynika z dokumentów konkursowych, nie byłby również zasadny zważywszy, że poszczególne pozycje budżetowe są zupełnie różne. Ocenie podlegają poszczególne wydatki budżetowe przy uwzględnieniu ich racjonalności, efektywności, niezbędności czy zgodności z cenami rynkowymi w kontekście planowanych w projekcie zadań. Przyznanie konkretnej liczby punktów nie musi wiązać się zatem z dużą lub niewielką liczbą kwestionowanych pozycji budżetowych. W świetle powyższego, podniesienie zarzutu dotyczącego "procedur oceny" w odniesieniu do budżetu, jako krzywdzącej dla wnioskodawcy, nie zasługuje na uwzględnienie. Zarząd wyjaśnił, że zmiana punktacji może być dokonana tylko w sytuacji, gdy pierwotnie przyznana liczba punktów, oceniana na podstawie treści wniosku i protestu, jest niewłaściwa. Powyższe oznacza, że nie zawsze uwzględnienie konkretnego zarzutu musi powodować zmianę punktacji. Pomimo zmiany punktacji w sposób wskazany powyżej projekt nie otrzymał wymaganego minimum 60% punktów w częściach 4.4 (wymagane minimum 9 pkt w każdej z ocen, a przyznana punktacja oceniającego I – 7 pkt, oceniającego II - 2 pkt) oraz V (wymagane minimum 12 pkt w każdej z ocen, a przyznana punktacja oceniającego I - 7 pkt, oceniającego II - 6 pkt) i uwzględnienie części zarzutów nie może prowadzić do uwzględnienia protestu. Na powyższą informację Zarządu, A.D. – S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniosła o zobowiązanie organu do przedłożenia protokołu z negocjacji z poszczególnymi uczestnikami konkursu; karty ocen uczestników: Centrum Językowo — Edukacyjne B.K. T., Fundacja Psychoterapii i Edukacji "B. K." oraz o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz związanie dokonaną w uzasadnieniu wyroku oceną prawną sposobu oceny wniosku. Zarzuciła naruszenie: 1. art 37 ust. 1 i 2 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych, w perspektywie finansowej 2014- 2020 (Dz.U.2018.1431 ze zm.) dalej “ustawa wdrożeniowa", polegające na braku rzetelnej i obiektywnej oceny wniosku, co skutkowało błędnym przyjęciem, że skarżąca nie spełnia kryteriów merytorycznych ze względu na brak doświadczenia, które przełoży się na realizację projektu w odniesieniu do obszaru, w którym będzie realizowany projekt oraz grupy docelowej; 2. art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w związku z pkt 1.4 Regulaminu konkursu oraz kryteriami merytorycznymi (oraz 3.3. Ocena merytoryczna), polegający na nierzetelnym i dowolnym uznaniu, że: a. skarżąca jak i partner "nie wykazali doświadczenia związanego z obszarem, w którym będzie zrealizowany projekt" co było wynikiem niewłaściwego sformułowania regulaminu, a w konsekwencji stanowiło naruszenie nakazu przeprowadzenia procesu wyboru projektów kwalifikujących się do wsparcia finansowego w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny; b. skarżąca nie posiada doświadczenia w ramach grupy docelowej, rozumianej przez organ jako osoby "uczęszczające do przedszkola" (str. 3 protestu), pomimo iż zapisu takiego nie były w dokumentach konkursowych, a ponadto iż jest to sprzeczne z przepisami ogólnie obowiązującymi a definiującymi wiek przedszkolny; c. poprzez przeprowadzenie wyboru projektów w sposób nieprzejrzysty, nierzetelny w szczególności poprzez niejasne sformułowania w regulaminie jak np. "zakorzenione" działania (str. 2 protestu); niejasne kryteria oceny budżetu; d. dokonanie oceny wniosku w sposób dowolny, bez uwzględnienia konieczności zapewnienia równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, co przejawiło się choćby brakiem wezwania skarżącej do złożenia wyjaśnień; 3. art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z częścią oceny merytorycznej pkt 3.3. Regulaminu poprzez niejasne kryteria oceny budżetu (pkt 6 tabeli), a także w celu potwierdzenia spełnienia kryterium zaniechania wezwania wnioskodawcy do przedstawienia wyjaśnień, uzupełnienia lub poprawienia treści wniosku w zakresie budżetu (pkt 8 tabeli); zarzucanie braku metodologii, podczas gdy dokumentacja konkursowa nie zawierała informacji wskazującej na konieczność zdefiniowania preferencji w zakresie wyboru wydatku z wyliczeniem jego części składowych; 4. art. 53 ust. 1 w zw. z art. 58 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, poprzez niewłaściwe przeprowadzenie powtórnej weryfikacji projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, co doprowadziło do podtrzymania decyzji o negatywnym wyniku przeprowadzonej oceny merytorycznej projektu, podczas gdy istniały podstawy do zmiany podjętego rozstrzygnięcia bowiem wbrew stanowisku oceniających, skarżąca posiadała wymagane doświadczenie, a nadto ewentualne niejasności w zakresie zapisów w budżecie mogły być wyjaśnione przez wnioskodawcę zgodne z zapisami regulaminu na etapie negocjacji w konsekwencji naruszenie interesu skarżącej przez to, że została pozbawiona możliwości dofinansowania środków z Unii Europejskiej, 5. art. 56 ustawy wdrożeniowej poprzez odniesienie się do zarzutów podnoszonych przez skarżącą w proteście w sposób lakoniczny, dowolny, niezgodny z powszechną wiedzą lub poprzez brak odniesienia się do części zarzutów wskazanych w proteście; 6. naruszenie zasady równego traktowania wszystkich wnioskodawców a polegające na braku wezwania skarżącej do etapu negocjacji co umożliwiło by jej wyjaśnienie poprawności sporządzonego budżetu. Uzasadniając zarzuty skarżąca powtórzyła argumentację zawartą w proteście. Dodatkowo wskazała, że porównanie doświadczenia polegającego na prowadzeniu przedszkola na podstawie dokumentacji konkursowej jest stricte subiektywne w świetle treści dokumentacji konkursowej. W ocenie skarżącej dokonywanie oceny porównawczej doświadczenia ("większe", "mniejsze") wymagałoby wskazania wspólnej miary jak np. okres prowadzenia działalności polegającej na prowadzeniu przedszkola, ilość dzieci objętej opieką przedszkola, itd. Ani Regulamin, ani żaden inny dokument - nie definiuje takiej miary, dlatego takie podejście nie może stanowić podstawy do oceny kryterium. W Regulaminie konkursu pkt 3.3 Ocena merytoryczna — II etap oceny Tabela 4 Kryteria merytoryczne 6 — Kryterium Doświadczenie Wnioskodawcy i Partnerów oceniane w kontekście dotychczasowej jego działalności i możliwości jej rezultatów, czytamy, że podstawą badania doświadczenia wnioskodawcy jest jego dotychczasowa działalność. Brak jest w Regulaminie zapisów, że ma być to działalność w ramach edukacji przedszkolnej. Nie znajduje żadnego oparcia normatywnego ograniczanie zakresu przyjętego w Regulaminie konkursu pojęcia doświadczenia beneficjenta. Odnosząc się do sformułowania zaleceń Instrukcji na str. 25 skarżąca wskazała, że nie wiadomo jak należy rozumieć termin "planowana interwencja". Wbrew twierdzeniom organu, Instrukcja wypełniania wniosku nie zawiera postanowień mówiących o tym, że przez "obszar planowanej interwencji" — należy rozumieć doświadczenie wnioskodawcy w prowadzeniu przedszkola. Oznacza to, że również w Instrukcji, nie ma zapisu, który wskazywałby, iż wnioskodawca winien wykazać się doświadczeniem w prowadzeniu działalności w obszarze merytorycznym (czy w prowadzeniu przedszkola). Wbrew zatem stanowisku organu skarżąca nie była zobowiązana do wykazania się doświadczeniem w prowadzeniu przedszkola, które zwiększałoby jej szanse na osiągnięcie satysfakcjonujących wyników. Strona podkreśliła, że uczestnik konkursu nie może domyślać się czy domniemywać, jakie obowiązki na nim ciążą, gdyż jego obowiązki winny być określone w sposób jasny i zupełny. W zakresie oceny kryterium Doświadczenie Wnioskodawcy i Partnerów, które przełoży się na realizację projektu — poz. 4.4 skarżąca zarzuciła, że oceniający całkowicie pominęli doświadczenie wykazane przez skarżącą zwłaszcza w obszarze mowy czy ruchu, podtrzymując stanowisko, że doświadczenie należy rozumieć jedynie jako doświadczenie w prowadzeniu przedszkola. Skarżąca przedstawiła ponadto szczegółowo cele i obszary działania żłobka oraz przedszkola oraz stwierdziła, że przenikają się wzajemnie. W tym obszarze skarżąca nie otrzymała żadnego punktu, chociaż jak wykazano powyżej ocena ta była wyłącznie subiektywna, w żaden sposób nie odnosiła się do dokumentów konkursowych, a ponadto jest sprzeczna z obiektywnymi regułami wiedzy. Wniosek w sprawie przedstawienia kart oceny wskazanych w petitum podmiotów, skarżąca uzasadnia tym, że istnieje konieczność dokonania weryfikacji sposobu oceny tych podmiotów w zakresie wymaganego doświadczenia. Na podstawie wpisów widocznych w CEIDG oraz w KRS, podmioty te nie posiadają doświadczenia w obszarze objętym dofinasowaniem, a z pewnością w zakresie edukacji przedszkolnej. Odnośnie oceny kryterium Doświadczenia w ramach grupy docelowej skarżąca powtórzyła argumentacje zawartą w proteście. Zdaniem skarżącej budżet z kolei, wbrew twierdzeniom oceniających, został przygotowany w sposób staranny i odpowiadający założeniom programu operacyjnego, przez co gwarantował realizację jego celów. W ocenie skarżącej jeżeli określony wniosek w swojej treści był nieprecyzyjny, to zgodnie z postanowieniami regulaminu konkursu organ mógł wezwać wnioskodawcę do przedstawienia wyjaśnień. Tymczasem oceniający w żadnym kryterium nie wezwali skarżącej do złożenia wyjaśnień. W ocenie strony w związku z tym, że budżet jest dokumentem, który ze względu na swoją specyfikę może zawsze zawierać określone niejasności, istnieje wysokie prawdopodobieństwo, iż pozostali uczestnicy konkursu zostali wezwani do przedstawienia wyjaśnień, tymczasem konsekwentnie wobec skarżącej przyjęto taktykę mającą na celu nieuzasadnione wyeliminowanie jej z tego etapu. W tym znaczeniu, wniosek skarżącej o przedstawienie przez organ protokołów z negocjacji z pozostałymi podmiotami uczestniczącymi w konkursie jest w pełni uzasadniony. Jednocześnie skarżąca odniosła się szczegółowo do zakwestionowanych pozycji budżetu. Końcowo wskazała, że w ten sposób oceniający swobodnie i zupełnie dowolnie zakwestionowali 43 pozycje na 131 wszystkich uwzględnionych w budżecie, co stanowi 32,82 %, nie dając żadnej możliwości wyjaśnienia skarżącej ewentualnych wątpliwości. Skarżąca podniosła ponadto, że w proteście zakwestionowała również pkt d "ocena budżetu poprawność formalno-rachunkowa". Organ nie odniósł się jednak do tej części protestu. W ocenie strony budżetu wskazanego we wniosku — nie można uznać za nieprawidłowy. Przedstawiono w nim bowiem poszczególne wydatki. Instrukcja nie zawierała informacji wskazującej na konieczność zdefiniowania przez skarżącą preferencji w zakresie wyboru danego wydatku z wyliczeniem jego części składowych. Pomijając powyższe, skarżąca wskazała również, że otrzymała dwie karty oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego, zaskakująca jest ocena dwóch niezależnych oceniających, którzy w swoich kartach powielają uwagi oraz przyznają poszczególnym pozycjom jednakową punktację (różnica dotyczy pkt 4.3), co zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego wskazuje, iż ocena nie została przeprowadzona w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Na rozprawie 8 listopada 2018 r., na podstawie art. 106 § 3 ustawy p.p.s.a., Sąd postanowił odmówić przeprowadzenia dowodu zawnioskowanego w skardze. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej: ,,ustawy p.p.s.a.", sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2014 r., poz. 1146 ze zm. – dalej: ustawa wdrożeniowa), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., o czym mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 61 ust. 1 tej ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może stosownie do art. 61 ust. 8: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 lit. a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 lit. b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Przystępując do kontroli oceny projektu należy wskazać, że procedura odwoławcza została wyczerpana. A.D. – S. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą A.D. – S. S., po otrzymaniu informacji o odrzuceniu projektu na etapie oceny merytorycznej (informacja z 10 lipca 2018 r.) wniosła w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony (informacja z 21 sierpnia 2018 r.). W ustawowym terminie 14 dni złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Powyższe oznacza, że możliwa jest merytoryczna ocena przez Sąd złożonej skargi. Sąd uznaje, że skarga jest niezasadna. Spór w niniejszej sprawie dotyczy prawidłowości przeprowadzonej przez Zarząd Województwa oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie złożonego w ramach konkursu w ramach Poddziałania 8.3.1. Upowszechnianie i wzrost jakości edukacji przedszkolnej. Konkurs dedykowany Obszarowi Strategicznej Interwencji – obszary o najgorszym dostępie do usług publicznych – obszary wiejskie, pt. "Nasze przedszkolaki". Stwierdzono, że wniosek podlega odrzuceniu ponieważ zgodnie z procedurą oceny merytorycznej, otrzymał 53,5 punktów oraz nie uzyskał minimum 60 % punktów w poszczególnych punktach oceny merytorycznej: - nr 4.4 Doświadczenie Wnioskodawcy i Partnerów, które przełoży się na realizację projektu w odniesieniu do: a) obszaru, w którym będzie realizowany projekt, b) grupy docelowej, do której kierowane będzie wsparcie, c) terytorium, którego będzie dotyczyć realizacja projektu oraz wskazanie instytucji, które mogą potwierdzić potencjał społeczny wnioskodawcy i Partnerów (o ile dotyczy); - nr V Budżet projektu - Prawidłowość sporządzenia budżetu w tym: a) kwalifikowalność wydatków, racjonalność i efektywność wydatków projektu; b) niezbędność wydatków do realizacji projektu i osiągania jego celów; c) zgodność ze standardem i cenami rynkowymi określonymi w Regulaminie Konkursu oraz poprawność opisu kwot ryczałtowych (o ile dotyczy); d) poprawność formalno-rachunkowa sporządzenia budżetu projektu. Projekt, mimo zmiany punktacji i uwzględnienie części zarzutów protestu, nie otrzymał wymaganego minimum 60% punktów w częściach 4.4 (wymagane minimum 9 pkt w każdej z ocen, a przyznana punktacja oceniającego I – 7 pkt, oceniającego II - 2 pkt) oraz V (wymagane minimum 12 pkt w każdej z ocen, a przyznana punktacja oceniającego I - 7 pkt, oceniającego II - 6 pkt). Zarząd uwzględnił bowiem zarzuty protestu dotyczące części III. Zadania, co spowodowało zmianę punktacji w części 4.1b i przyznanie dodatkowych punktów: ocena I – 1 pkt, ocena II – 6 pkt. Podkreślenia wymaga, że w sprawach - przedmiotem których jest ocena projektu wzorzec kontroli stanowią postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego w rozumieniu art. 6 § 1 i 2 ustawy wdrożeniowej. Z uwagi na fakt, że w świetle powołanych przepisów katalog dokumentów mogących wejść w skład systemu realizacji jest otwarty, na system ten składają się różnego rodzaju dokumenty, w tym Regulamin konkursu, określający - w myśl art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej - kryteria wyboru projektu (por. np. wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2017 r., II GSK 1517/17). Należy bowiem mieć na uwadze, że wnioskodawca - przystępując do naboru wniosków o dofinansowanie - zna jego zasady naboru i wyraża akceptację dla tych warunków, a chcąc uzyskać wsparcie ze środków unijnych, godzi się postępować ściśle według tych zasad. De facto postanowienia zawarte w szeroko pojmowanych dokumentach systemu realizacji projektu mogą więc stanowić podstawę praw i obowiązków wnioskodawców (por. Komentarz do ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 - pod red. R. Poździka; Wyd. sejmowe, 2016; komentarz do art. 6 teza 4-5 i powołane tam orzecznictwo). Przepis art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej stanowi wprost, że projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów. Powołany art. 37 w ust. 1 stanowi zaś, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasadnie przyjmuje się przy tym, że obowiązek poszanowania wskazanych wyżej zasad dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego aż po zakończenie tego postępowania konkursowego – i zasady te mają charakter normatywny, stanowiąc gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, i znajdują umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy wywodzącej się z traktatowej zasady równości, a rzetelność wyboru projektów rozumieć należy jako działanie sumienne, solidne, staranne i zgodne z określonymi zasadami i obowiązkami (por. wyroki NSA z 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1549/17 oraz z 20 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1597/17). Zwrócić należy uwagę na to, że skoro przedmiotem postępowania regulowanego ustawą wdrożeniową jest ocena projektu, to "właściwa instytucja jest związana konkretnym wnioskiem o dofinansowanie konkretnego projektu, co oznacza nie dość, że związanie treścią wniosku o dofinansowanie oraz załączoną do niego przez wnioskodawcę i wymaganą w danym postępowaniu konkursowym dokumentacją, to również i to, że poza zakres zawartych w nich oświadczeń woli i wiedzy wnioskodawcy kształtujących - w kontekście wymogów określonych regulaminem konkursu - przedmiotowo istotne elementy projektu instytucja ta nie może wykraczać, poprzez uczynienie przedmiotem oceny elementów niewynikających z wniosku o dofinansowanie projektu oraz dołączonej do niego dokumentacji." (Wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2018r., I GSK 1854/18). Skarżąca kwestionując ocenę punktową kryterium merytorycznego nr 4.4 pt. ,,Doświadczenie Wnioskodawcy i Partnerów, które przełoży się na realizację projektu", podniosła zarzut naruszenia art 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej w związku z pkt 1.4 Regulaminu konkursu oraz kryteriami merytorycznymi (poz. 3.3. Ocena merytoryczna), polegającego na braku rzetelnej i obiektywnej oceny wniosku co skutkowało błędnym przyjęciem, że: skarżąca nie spełnia kryteriów merytorycznych ze względu na brak doświadczenia, które przełoży się na realizację projektu w odniesieniu do obszaru, w którym będzie realizowany projekt oraz grupy docelowej; Wnioskodawca i Partner "nie wykazali doświadczenia związanego z obszarem, w którym będzie zrealizowany projekt" co było wynikiem niewłaściwego sformułowania regulaminu, a w konsekwencji stanowiło naruszenie nakazu przeprowadzenia procesu wyboru projektów kwalifikujących się do wsparcia finansowego w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny; skarżąca nie posiada doświadczenia w ramach grupy docelowej, rozumianej przez organ jako osoby "uczęszczające do przedszkola", pomimo iż zapisu takiego nie były w dokumentach konkursowych, a ponadto iż jest to sprzeczne z przepisami ogólnie obowiązującymi a definiującymi wiek przedszkolny. Z zaskarżonej informacji wynika, że Zarząd nie uznał zarzutów strony w zakresie części a) Doświadczenie Wnioskodawcy i Partnerów, które przełoży się na realizację projektu w odniesieniu do obszaru, w którym będzie realizowany projekt i b) Doświadczenie Wnioskodawcy i Partnerów, które przełoży się na realizacje projektu w odniesieniu grupy docelowej. Sąd za podstawę swojej oceny w zakresie punktacji spornych kryteriów, przyjął wszystkie dokumenty konkursowe oraz uwzględnił treść przepisu art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, postanowień Regulaminu konkursu i opis poz. 3.3. Karty oceny merytorycznej. Dla czytelności rozważań czy ocena projektu - odnośnie do spornych kwestii spełnienia kryterium nr 4.4 i nr V - została przeprowadzona w sposób nienaruszający prawa, w szczególności - w świetle zarzutów skargi - w zgodzie z zasadą rzetelności i przejrzystości, zasadne jest zdefiniowanie tego kryterium. Skoro ocenie podlega projekt, to w pierwszej kolejności odnieść się należy do postanowień Regulaminu konkursu, które regulują szereg istotnych kwestii wymagających wyjaśnienia w kontekście zarzutów skargi. Kwestią sporną jest niewątpliwie ocena czy Wnioskodawczyni i Partner posiadają doświadczenie, które przełoży się na realizację projektu w odniesieniu do obszaru, w którym będzie realizowany projekt. Oczywistym jest, że w tym przypadku wymagane jest aby skarżąca i Partner wykazali się doświadczeniami w realizacji podobnych zadań merytorycznych do tych planowanych w projekcie. Tylko wówczas oceniający mogli przyznać punkty w zakresie kryterium nr 4.4 pkt a. Sąd podziela ocenę Zarządu, że zarówno Wnioskodawczyni i Partner nie wykazali doświadczenia związanego z obszarem, w którym będzie realizowany projekt. Skarżąca wykazała doświadczenie w innym edukacyjnym obszarze, a mianowicie w prowadzeniu żłobka. Zgodnie z opisem wniosku, projekt taki realizuje od grudnia 2017 r. Brak jest podstaw aby podważyć posiadane przez skarżącą niewątpliwie wysokie kwalifikacji z zakresu pedagogiki, psychologii i logopedii, a które jednak nie wykorzystuje w obszarze przedszkoli. Zatem ta okoliczność pozostaje bez wpływu na wynik oceny merytorycznej spornego kryterium. Tak jak i bez znaczenia pozostaje argumentacja skargi wskazująca na podobieństwo obszarów przedszkola i żłobka w zakresie realizacji zadań opiekuńczo-edukacyjnych w odniesieniu do dzieci w podobnym przedziale wiekowym. Potwierdzeniem prawidłowości oceny Zarządu są uregulowania zawarte w Regulaminie konkursu. W rozdziale II pkt 2.1 Regulaminu postanowiono, że: Przedmiotem przedmiotowego konkursu są projekty określone ,,dla Poddziałania 8.3.1 Upowszechnianie i wzrost jakości edukacji przedszkolnej...". Zatem tylko w takim obszarze należy poszukiwać doświadczenia Wnioskodawcy i Partnera. Organ przy ocenie projektu, podobnie jak i Sąd nie może wychodzić poza granice przedmiotowego konkursu, zakreślone postanowieniami Regulaminu. Z kolei w rozdziale I pkt 1.5 Regulaminu postanowiono, że projekty realizowane w ramach Poddziałania 8.3.1 mogą być skierowane wyłącznie do poniższych grup docelowych: dzieci w wieku przedszkolnym, w tym dzieci z niepełnosprawnościami określone w ustawie o systemie oświaty; przedszkoli (w tym z oddziałami integracyjnymi); przedszkoli specjalnych oraz innych form wychowania przedszkolnego; nauczycieli kształcenia ogólnego, specjalnego, pracowników pedagogicznych. W Regulaminie na stronie 64/65 zawarto definicję kryterium: Doświadczenie Wnioskodawcy/Partnerów, które przełoży się na realizację projektu, powtórzone w punkcie 4.4 karty oceny merytorycznej. Zdaniem Sądu również Partner nie posiada wymaganego Regulaminem konkursu doświadczenia w obszarze, w którym będzie realizowany projekt. Zgodnie z opisem wniosku, którą to okoliczność podkreślono w skardze, Partner posiada wieloletnie doświadczenie w zakresie rehabilitacji oraz korekty wad postawy. Trudno aby w takim przypadku, oceniający dostrzegli doświadczenie w edukacji przedszkolnej. Prawidłowo Zarząd wskazał, że Wnioskodawca zaplanował utworzenie przedszkola, w związku z tym grupę docelową należy rozumieć jako osoby, do których kierowane będzie wsparcie (a zatem uczęszczających do przedszkola, a nie do żłobka). Oceniając zarzuty skargi odnoszące się do kryterium nr 4.4. pkt b), ponownie należy odwołać się do postanowień Regulaminu. W dokumencie tym zdefiniowano pojęcie grupy docelowej, do której kierowane będzie wsparcie. Odwołując się do argumentacji przedstawionej przy ocenie pkt a) podzielić należy stanowisko Zarządu, że w tym przypadku, nie przedstawiono doświadczenia związanego z prowadzeniem ośrodka wychowania przedszkolnego. Z uwagi na brak doświadczenia w tym zakresie nie jest możliwa ocena skuteczności realizacji projektu, co w konsekwencji zasadne było przyznanie za pkt a) i pkt b) kryterium nr 4.4. – po 0 punktów. W konsekwencji powyższe kryterium nie zostało spełnione przez skarżącą, ponieważ jak trafnie podkreśla Zarząd, że osoby uczęszczające do żłobka stanowią zupełnie inną grupę docelową niż osoby uczęszczające do przedszkola. Znajduje to również przełożenie na ogłaszane konkursy, albowiem wsparcie kierowane do żłobków jest realizowane w ramach innych konkursów niż wsparcie kierowane do przedszkoli. Zarzuty skargi skierowane do kwestionowania oceny organu w zakresie punktacji kryterium nr 4.4. pkt a) i pkt b), nie zasługują zatem na uwzględnienie. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z częścią oceny merytorycznej pkt 3.3. i Regulaminu poprzez niejasne kryteria oceny budżetu (pkt 6 tabeli), a także w celu potwierdzenia spełnienia kryterium zaniechania wezwania wnioskodawcy do przedstawienia wyjaśnień, uzupełnienia lub poprawienia treści wniosku w zakresie budżetu (pkt 8 tabeli); zarzucanie braku metodologii, podczas gdy dokumentacja konkursowa nie zawierała informacji wskazującej na konieczność zdefiniowania preferencji w zakresie wyboru wydatku z wyliczeniem jego części składowych. W szczególności w zakresie oceny kryterium nr IV. Budżet projektu, strona nie zgodziła się z otrzymaną punktacją dotyczącą: a. Kwalifikowalności wydatków, racjonalności i efektywności wydatków; b. niezbędności wydatków do realizacji projektu i osiągania jego celów; c. zgodności ze standardem i cenami rynkowymi. Wskazała, że nie pokazano metodologii kwalifikowalności wydatków, ponieważ jest to zbędne. Zdaniem Sądu prawidłowa jest ocena projektu dokonana przez Zarząd w zakresie kryterium nr IV. Budżet projektu – pkt. a) Kwalifikowalności wydatków, racjonalności i efektywności wydatków, która odnosi się do następujących pozycji budżetowych: 1.4, 1.36, 1.39, 1.40, 1.41, 1.42, 1.43, 1.44, 1.45, 1.49, 1.61, 1.70. Skarżąca nie uzasadniła w treści wniosku tych wydatków w kontekście wymogów określonych pod poz. a) tego kryterium. Dla spełnienia tego kryterium konieczne jest odwołanie się do pojęć użytych w definicji kryterium nr V pkt a i pkt b. Zatem wydatek racjonalny to taki, który jest oparty na metodologii, dobrze zaplanowany i dający dobre wyniki oraz oparty na logicznym rozumowaniu. Zaś wydatek efektywny to dający dobre wyniki, wydajny, istotny i rzeczywisty. (Pojęcia ze słownika języka polskiego PWN). Odpowiadając na zarzuty skargi związane z oceną budżetu projektu należy mieć na uwadze czy zaplanowywane wydatki odpowiadają powyższym charakterystycznym cechom. Gdy uwzględni się przytoczone wyżej pojęcia dotyczące wydatków, to wówczas należy podzielić stanowisko Zarządu co do braku możliwości oceny racjonalności wydatków z poz. od 1.4 do poz. 1.61, a to z uwagi na brak metodologii oraz danych w treści wniosku odnoszących się do wielkości i metrażu pomieszczeń, w których będzie prowadzony oddział przedszkolny; ilości poszczególnych materiałów, które zostaną wykorzystane przy przebudowie, jak i kosztów samych usług. Zdaniem Sądu dla oceny racjonalności wydatków niezbędne jest ich wymienienie wraz ze wskazaniem metodologii. Organ nie może się domyślać dlaczego beneficjent zaplanował konkretny wydatek o określonej wartości. Dla prawidłowo sporządzonego szczegółowego budżetu, konieczne jest podanie dokładnych danych, w oparciu o które, dany wydatek będzie możliwy do oceny w rozumieniu racjonalności i efektywności. Analiza sporządzonego przez skarżącą budżetu dowodzi, że nie zostały spełnione wyżej wskazane wymogi. Oznacza to, że prawidłowa jest ocena projektu dokonana przez Zarząd w odniesieniu do ww. pozycji budżetowych, a zarzuty skargi niezasadne. Przy czym już w tym miejscu wskazać należy, wbrew zarzutom skargi, że nie ma możliwości prawnych, aby wątpliwości dotyczące zawyżenia kosztów wobec braku metodologii i szczegółowych danych związanych z ich poniesieniem, powinny być rozwiane na etapie negocjacji. Wyjaśnić należy, że w rozdziale X pkt. 7 Regulaminu Pracy Komisji postanowiono, że oceniający rekomendują wniosek do negocjacji w sytuacji gdy wniosek taki uzyskał od oceniających co najmniej 60 punktów ogółem za spełnienie ogólnych kryteriów merytorycznych, a także co najmniej 60 % punktów w poszczególnych kategoriach oceny spełnienia kryteriów merytorycznych. Taka sytuacja jednakże nie zaistniała w przypadku oceny przedmiotowego projektu, stąd postulaty skarżącej o skierowanie wniosku do negocjacji nie mają uzasadnienia. Odnosząc się do zarzutów skargi kwestionujących stanowisko Zarządu dotyczące zaplanowanych w budżecie wydatków i ich kosztów pod poz. 1.24 (zakup laptopa) oraz poz. 1.33 (zakup kserokopiarki), to ocenę tych wydatków należy dokonać w rozumieniu niezbędności wydatków do realizacji projektu i osiągania jego celów. W tym przypadku uzasadnienia dla niezbędności takich wydatków należy poszukać w treści wniosku. W oparciu o tak lakoniczną informację pochodząca od Wnioskodawcy, nie sposób wymagać aby oceniający mieli możliwość uznać te wydatki za niezbędne dla realizacji projektu. Argumentacja skargi odnosząca się do oceny ww. wydatków, stanowi dozwoloną procesowo polemikę z organem, jednakże nie dostarcza argumentów merytorycznych podważających jego stanowisko. Niewątpliwie taki sprzęt jest konieczny dla realizacji projektu, ale jego niezbędność musi wynikać z uzasadnienia zawartego w treści wniosku. W tym przypadku takiego uzasadnienia zabrakło, to zarzuty skargi są niezasadne. Uzasadnienie takiej potrzeby w proteście, a następnie w skardze nie może powodować zmiany punktacji. Zatem prawidłowa jest ocena Zarządu odnosząca się do punktacji ww. pozycji budżetowych. Zarzutami skargi została objęta również ocena następujących pozycji budżetowych: 1.12, 1.14, 1.30, 1.26, 1.27, 1.49, 1.54, 1.58, 1.64, 1.65, 2.4, 2.5, 2.6, 2.7, 2.8, 2.9, 2.10, 2.11, 2.14, 2.15, 2.16, 2.17, 2.21, 2.22, 2.23, 2.40, 2.57, 2.58 - dokonana w kontekście zgodności ze standardem i cenami rynkowymi określonymi w Regulaminie oraz poprawności opisu kwot (pkt c) kryterium nr V Budżet projektu). Zdaniem skarżącej wszystkie koszty jednostkowe odpowiadają cenom rynkowym i nie przekraczają stawek określonych w taryfikatorze, są racjonalne kosztowo, celowe i rzetelne. Zdaniem Zarządu, niewystarczające są zapisy pozwalające dokonać oceny przez pryzmat zgodności ze standardem i cenami rynkowymi. Zabrakło informacji co wchodzi w skład poszczególnych zestawów. Ponadto w sytuacji gdy oceniający stwierdzą różnice do stawek rynkowych w odniesieniu do poszczególnych pozycji budżetowych, to mogą obniżyć punktację. Sąd dokonał analizy budżetu i potwierdza ocenę organu, że bez wskazania metodologii dla wydatków i co wchodzi w skład kompletu/zestawu oraz innych charakterystycznych cech został sporządzony szczegółowy budżet projektu w odniesieniu do poszczególnych pozycji budżetowych: 1.11 (zakup mebli/zestaw), 1.12 (szatnie/zestaw), 1.13 (dywan bez wymiarów), 1.14 (zabawki/zestaw), 1.30 (pojemniki na zabawki/zestaw), 1.28 (biblioteczka/komplet bez wskazania ilości szaf), 1.29 (książki/komplet), 1.58 (domino/zestaw), 2.4, 2.5, 2.6, 2.36, 2.7, 2.8, 2.9, 2.10, 2.16, 2.17 (zastawy do zabawy, nauki muzyki). Taki sposób przedstawienia poszczególnych pozycji w szczegółowym budżecie, także zdaniem Sądu, nie daje możliwości obiektywnej i rzetelnej oceny projektu w zgodności ze standardem i cenami rynkowymi. Z powodu lakonicznego opisuje ww. pozycji nie sposób ocenić czy wydatek odpowiada cenom rynkowym i jaki powinien być ostatecznie jego koszt. Oceniający mieli kompetencje aby porównać zaplanowany koszt wydatków z poz. 1.60, 1.69, 2.15, 2.21, 2.22, 2.23 – do cen rynkowych i uznać za zawyżony. Skarżąca w treści wniosku, na co zwrócono uwagę w I karcie oceny merytorycznej, nie wskazała w jakiej ilości zostaną zakupione zabawki, książki, puzzle edukacyjne, pojemniki na zabawki, zestaw pomocy do prowadzenia zajęć, instrumenty, pacynki, teatrzyk dla pacynek oraz jaka jest ich cena jednostkowa. Podobnie brak jest informacji co wchodzi w skład zestawów i kompletów z poz. 2.4, 2.5, 2.6, 2.36, 2.7, 2.8, 2.9, 2.10, 2.16, 2.35. 2.36 i jaka jest ich cena jednostkowa. Tym samym oceniający nie mieli dostatecznych danych aby mogli ocenić czy poszczególne przedmioty wchodzące w skład zestawów/kompletów są zgodne ze standardem i cenami rynkowym. Zdaniem Sądu, skarżąca zarzutami skargi nie podważyła prawidłowej oceny ww. pozycji budżetowych, jako że została ona dokonana zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz postanowieniami Regulaminu konkursu. Prawdą jest, że Zarząd nie odniósł się do zarzutów protestu kwestionujących ocenę wydatków pod kątem poprawności formalno-rachunkowej sporządzenia projektu. Jednakże poza powyższym spostrzeżeniem skarżąca nie sformułowała innych zarzutów do oceny punktowej za pkt d) kryterium nr V Budżet projektu. Oceniający przyznali w tej punktacji 1 pkt na maks. 2 pkt. Analiza sposobu przedstawienia w projekcie wydatków wskazuje, że w poz. 1.65, 2.12, 2.17, 2.42, 2.48, 2.51 - wskazano nieprawidłową jednostkę miary np. ,,zestaw" zamiast ,,sztuka" oraz nieprawidłowo w jednej pozycji ujęto zestaw kolorowych tacek i piasek kinetyczny. Niewątpliwie stwierdzone wyżej uchybienia świadczą o niepoprawności formalno-rachunkowej sporządzenia budżetu projektu. Na rozprawie 8 listopada 2018 r., na podstawie art. 106 § 3 ustawy p.p.s.a., Sąd postanowił odmówić przeprowadzenia dowodu zawnioskowanego w skardze, jako zbędnego dla rozstrzygnięcia konkretnej sprawy przez Sąd. W konsekwencji powyższych rozważań, uznać należy za niezasadne zarzuty skargi dotyczące naruszenia wymienionych w jej petitum przepisów prawa. Uznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny Kielcach, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób nie naruszający prawo skutkowało oddaleniem skargi na podstawie art. 61ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej.