I SA/Ke 356/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak (spr.), Sędziowie Asesor WSA Agnieszka Banach, Sędzia WSA Maria Grabowska, Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2017 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w K. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnej ponownej oceny projektu oddala skargę. M. (dalej: spółka, wnioskodawca) złożyła [...] r. wniosek o dofinansowanie realizacji projektu na konkurs nr [...] prowadzony w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014-2020 dla EFS Oś 8 – Rozwój edukacji i aktywne społeczeństwo Poddziałanie 8.5.1. Podniesienie jakości kształcenia zawodowego oraz wsparcie na rzecz tworzenia i rozwoju CKZiU. Instytucja Zarządzająca tj. Zarząd Województwa Ś.go obsługiwany przez Departament Wdrażania Europejskiego Funduszu Społecznego (dalej: organ), pismem z [...]. nr [...] poinformował spółkę, że wniosek nie spełnia kryteriów horyzontalnych, w związku z tym został odrzucony i nie podlegał dalszej ocenie. Uzasadnienie oceny merytorycznej organ zawarł w karcie oceny. Wynika z niej, że spółka spełniła kryterium dostępu, nie spełniła zaś kryterium horyzontalnego dotyczącego zgodności projektu z Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Ś.go na lata 2014-2020 oraz ze Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś.go na lata 2014 – 2020. W związku z niespełnieniem kryterium horyzontalnego organ nie przystąpił do oceny dalszych kryteriów merytorycznych i premiujących. Spółka pismem z [...] r. złożyła protest, wskazując w nim, że nie zgadza się z oceną dotyczącą niespełnienia przez wniosek kryterium horyzontalnego. Pismem z [...]r. nr [...] organ poinformował spółkę, że uwzględniono złożony protest, oraz że wniosek został skierowany do ponownej oceny merytorycznej. Pismem z [...]r.. nr [...] organ poinformował protestującego, że po dokonaniu dalszej oceny merytorycznej pod kątem oceny poszczególnych kryteriów merytorycznych przedmiotowy wniosek nie uzyskał wymaganego minimum 60% punktów w poszczególnych częściach oceny merytorycznej a jednocześnie nie otrzymał sumy co najmniej 60 punktów ogółem za spełnienie wszystkich kryteriów merytorycznych, co skutkowało odrzuceniem wniosku. Do informacji załączono kartę oceny merytorycznej projektu zawierającą przyznaną przez oceniających punktację za poszczególne kryteria oraz jej uzasadnienie. Oceniający wskazali: dublowanie przez wnioskodawcę wskaźników, wybieranie wskaźników niewynikających ze specyfiki projektu, wybieranie zbyt dużej liczby wskaźników specyficznych, wskazanie zamiaru dokumentowania pomiaru wskaźników dokumentacją fotograficzną, stosowanie zapisu "sposób tożsamy" jako sposób pomiaru wskaźników przy wszystkich źródłach danych, brak właściwego opisu i wskazania oraz celu głównego projektu, brak właściwego opisu i uzasadnienia grupy docelowej, brak wskazania na indywidualną analizę pojedynczej szkoły, brak danych odnośnie potrzeb, barier i oczekiwań uczestników projektu, brak wskazania zapotrzebowania konkretnej szkoły na pomoce dydaktyczne oraz na doposażenie warsztatów, brak właściwego procesu rekrutacji uczestników, brak właściwego opisu doboru zadań, brak szczegółowego opisu zadań, niewłaściwą racjonalność ponoszenia wydatków, błędy w poprawności formalno-rachunkowego sporządzenia budżetu. Skargę na rozstrzygnięcie organu z [...] r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. spółka, zarzucając naruszenie: 1/ art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2014 r., poz. 1146 ze zm. – dalej: ustawa wdrożeniowa), poprzez brak rzetelnej i bezstronnej oceny wniosku polegającej na przyjęciu, że wnioskodawca błędnie określił wartości docelowe WK9, mimo, że szkoły A. to zespół szkół, w skład których wchodzą oddziały w kilku miastach województwa Ś.go. Spółka podniosła, że wniosek złożyła po raz czwarty, ale po raz pierwszy wskaźnik został zakwestionowany; 2/ art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez dokonanie rozstrzygnięcia na podstawie niejasnych i nieprzejrzystych reguł wyboru projektu ustanowionych w konkursie, poprzez wykluczenie dokumentacji fotograficznej jako wymiernego źródła realizacji wskaźnika, mimo, iż takiego wyłączenia w regulaminie ani w żadnym innym dokumencie nie ujawniono; 3/ art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez brak rzetelnej i bezstronnej oceny wniosku, polegającej na przyjęciu, że wnioskodawca błędnie określił wskaźniki, pomimo tego, iż na etapie sporządzania wniosku, czyli w listopadzie 2016 r., lokalny system informatyczny uniemożliwiał wybór niektórych wskaźników, a nadto w tym czasie nie istniała możliwość wyboru formy wsparcia rodzaju zajęć z listy rozwijanej w lokalnym systemie informatycznym; 4/ art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 58 ust. 3 tej ustawy poprzez brak rzetelnej oceny wniosku polegającej na tym, że w pierwotnej ocenie wniosku, od której wnioskodawca złożył protest, organ nie wskazał tych zastrzeżeń, które określił w ponownej ocenie merytorycznej, co uniemożliwiło otrzymanie brakujących 3,5 punktów na etapie ponownej oceny merytorycznej. W uzasadnieniu skargi spółka podniosła, że każdy wnioskodawca musi korzystać z lokalnego systemu informatycznego, a system ten winien być tak skonfigurowany aby każdy wnioskodawca mógł sporządzić wniosek zgodnie z regulaminem konkursu. W przypadku spółki system uniemożliwił wybór niektórych wskaźników i należało je wpisać jako specyficzne dla projektu, np. liczba obiektów dostosowanych do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Rozwijając zarzut w zakresie naruszenia art. 58 ust. 3 ustawy wdrożeniowej spółka wskazała, że organ dokonując pierwszej oceny merytorycznej wniosku nie kwestionował wniosku w tych punktach, co w drugiej ocenie. Dokonując zaś ponownej oceny wniosku organ mógł odnieść się jedynie do zarzutów skarżącego ujętych w proteście. Ponowna ocena merytoryczna odbywa się tylko w granicach objętych protestem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do pierwszego zarzutu podniósł, że wnioskodawca przy planowanym zakupie doposażenia nie wskazał we wniosku, o którą dokładnie szkołę A., a w szczególności o który typ w zespole szkół A. chodzi, co miało negatywny wpływ na przyznaną punktację w części dotyczącej kryterium oceny zgodności projektu z właściwym celem szczegółowym Priorytetu Inwestycyjnego. Organ wyjaśnił, że dokumentacja fotograficzna nie jest wymiernym i rzetelnym źródłem pomiaru jakiegokolwiek wskaźnika. Wskazał, że w okresie naborów wniosków nie wystąpił awaria systemu LSI. Organ zakwestionował stanowisko skarżącej, że dalsza ocena merytoryczna odbywa się tylko w granicach objętych protestem. Pozytywne rozstrzygniecie protestu determinowało przeprowadzenie kolejnego etapu oceny wniosku. Liczba przyznanych punktów za kryteria merytoryczne dokonana po raz pierwszy wynikała z zawartości merytorycznej wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej: ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2014 r., poz. 1146 ze zm. – dalej: ustawa wdrożeniowa), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., o czym mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej. Przystępując do kontroli oceny wniosku należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w sprawie została wyczerpana procedura odwoławcza. Zgodnie z treścią art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Przepis art. 53 ust. 2 pkt 1 stanowi, że negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny. W przedmiotowej sprawie, przepis art. 53 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej stanowił podstawę wydania pisma z 30 marca 2017 r., w którym oceniono, że wniosek nie spełnił kryteriów horyzontalnych, w związku z czym został odrzucony na etapie oceny merytorycznej. Realizując prawo wynikające z powołanego wyżej art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej spółka wniosła protest. Przepis art. 54 ust. 2 ustawy wdrożeniowej stanowi, że protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera: 1) oznaczenie instytucji właściwej do rozpatrzenia protestu; 2) oznaczenie wnioskodawcy; 3) numer wniosku o dofinansowanie projektu; 4) wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem; 5) wskazanie zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce, wraz z uzasadnieniem; 6) podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem oryginału lub kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do reprezentowania wnioskodawcy. Z kolei przepis art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej stanowi, że instytucja organizująca konkurs w terminie 21 dni od dnia otrzymania protestu weryfikuje wyniki dokonanej przez siebie oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5, i dokonuje zmiany podjętego rozstrzygnięcia, co skutkuje odpowiednio skierowaniem projektu do właściwego etapu oceny albo umieszczeniem go na liście projektów wybranych do dofinansowania w wyniku przeprowadzenia procedury odwoławczej, informując o tym wnioskodawcę. Zgodnie z art. 58 ust. 1 pkt 1, właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem. Ustęp 2 tego przepisu stanowi, że w przypadku uwzględnienia protestu instytucja może: 1) odpowiednio skierować projekt do właściwego etapu oceny albo umieścić go na liście projektów wybranych do dofinansowania w wyniku przeprowadzenia procedury odwoławczej, informując o tym wnioskodawcę, albo 2) przekazać sprawę właściwej instytucji w celu przeprowadzenia ponownej oceny projektu, jeżeli stwierdzi, że doszło do naruszeń obowiązujących procedur i konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na wynik oceny, informując wnioskodawcę na piśmie o przekazaniu sprawy. Organ, uznając w piśmie z 15 maja 2017 r. zasadność zarzutów protestu, wskazał, że wniosek zostaje skierowany do ponownej oceny merytorycznej. W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z regulaminem konkursu, projekty poddawane są ocenie formalnej i ocenie merytorycznej. Ocenie merytorycznej poddawane są kryteria merytoryczne, kryteria horyzontalne, kryteria dostępu i kryteria premiujące, o czym postanowiono w punkcie 3.2.2 regulaminu. Z analizy kolejnych punktów regulaminu wynika, że jeżeli oceniający uzna, że projekt spełnia wszystkie kryteria dostępu, dokonuje oceny spełniania przez projekt wszystkich kryteriów horyzontalnych – pkt 3.2.4. Jeżeli oceniający uzna, że projekt spełnia wszystkie kryteria horyzontalne, dokonuje sprawdzenia spełniania przez projekt wszystkich ogólnych kryteriów merytorycznych – pkt 3.2.7. Oceniający sprawdza, czy projekt spełnia kryteria premiujące, o ile bezwarunkowo przyznał wnioskowi co najmniej 60% punktów w poszczególnych częściach oceny merytorycznej – pkt 3.2.9. Powyższe zapisy regulaminu wskazują na kolejność dokonywania oceny kryteriów: dostępu, horyzontalnych, merytorycznych i premiujących, oraz uzależniają dokonywanie ocen kolejnych kryteriów od spełnienia poprzednich. Obrazując, spełnienie kryteriów dostępu pozwala na przejście do oceny kryteriów horyzontalnych, spełnienie kryteriów horyzontalnych pozwala na przejście do oceny kryteriów merytorycznych, a spełnienie kryteriów merytorycznych pozwala na przejście do oceny kryteriów premiujących. Po skierowaniu wniosku do ponownej oceny merytorycznej, organ uwzględniając stanowisko wyrażone w piśmie z 15 maja 2017 r., ocenił wniosek spółki jako spełniający kryteria horyzontalne. To pozwoliło organowi na przejście do oceny kryteriów merytorycznych. W jej wyniku stwierdził, że wniosek otrzymał 56,5 punktów, czyli nie uzyskał minimum 60% punktów w poszczególnych punktach oceny merytorycznej i jednocześnie co najmniej 60 punktów ogółem za spełnienie ogólnych kryteriów merytorycznych. Spowodowało to, że wniosek nie przeszedł do kolejnego etapu – oceny kryteriów premiujących i został odrzucony. Rozstrzygnięcie zawarte w treści pisma z 7 czerwca 2017 r. wydane zostało w warunkach art. 58 ust. 4 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, zgodnie z którym instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku ponownej oceny i w przypadku negatywnej ponownej oceny projektu do informacji załącza dodatkowo pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61. Przepis art. 61 ust. 1 stanowi, że w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. Powyższe przepisy nie pozostawiają wątpliwości interpretacyjnych, że w przypadku dokonywania ponownej oceny projektu, od rozstrzygnięcia organu nie przysługuje protest, lecz skarga do sądu administracyjnego. Nie zmienia tego okoliczność, że w tej ponownej ocenie organ dokonał po raz pierwszy oceny danego kryterium. Taka sytuacja miała miejsce właśnie w przedmiotowej sprawie, w której organ uznawszy, że spełnione zostały kryteria dostępu i horyzontalne, realizując postanowienia regulaminu przeszedł do oceny kryteriów merytorycznych. Zarówno jednak ocena spełnienia kryteriów horyzontalnych jak i niespełnienia kryteriów merytorycznych objęta została jednym rozstrzygnięciem, o którym mowa w ww. art. 58 ust. 4 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, czyli "ponowną oceną projektu". Analizowane przepisy nie przewidują żadnego dualizmu w tej kwestii, polegającego na tym, że te kryteria, które były przedmiotem protestu i są ponownie oceniane, winny być rozpatrzone jednym rozstrzygnięciem, a ocena kolejnych kryteriów – uprzednio nie czyniona - odrębnym. Dlatego niezasadne są zarzuty skargi, że dokonując ponownej oceny wniosku organ mógł się odnieść jedynie do zarzutów skarżącej ujętych w proteście, i że ponowna ocena merytoryczna odbywa się tylko w granicach objętych protestem. Przejście po spełnieniu kryteriów horyzontalnych do oceny kryteriów merytorycznych stanowiło wypełnienie przez organ postanowień pkt 3.2.7 regulaminu. Powyższe rozważania dają również odpowiedź na zarzut skargi, w którym spółka wskazała na brak rzetelnej oceny wniosku polegającej na tym, że w pierwotnej ocenie wniosku, od której złożyła protest, organ nie wskazał tych zastrzeżeń, które określił w ponownej ocenie merytorycznej. W pierwszej ocenie wniosku organ nie doszedł do etapu oceny kryteriów merytorycznych, przez to, że stwierdził brak spełnienia kryteriów horyzontalnych. W ponownej ocenie, jak już wyżej wyjaśniono, przyjęcie spełnienia kryteriów horyzontalnych pozwoliło na przejście do etapu oceny kryteriów merytorycznych. Podsumowując tą część rozważań należy stwierdzić, że prawidłowo organ w ponownej ocenie projektu dokonał analizy wniosku zarówno pod kątem zarzutów ujętych w proteście jak i analizy spełnienia kolejnego kryterium – merytorycznego. Spółka wyczerpała tryb odwoławczy i prawidłowo na złożyła skargę do Sądu na informację o wyniku ponownej oceny merytorycznej. Przechodząc zaś do zarzutów skargi skierowanych do oceny poczynionej przez organ właśnie na tym etapie rozpatrywania wniosku, w pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Wymieniona tam zasada przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te dotyczą także uzasadnienia stanowiska, czy to na etapie oceny formalnej czy merytorycznej projektu jak też na etapie oceny słuszności zarzutów protestu. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów wymieniona w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest natomiast z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. komentarz do art. 37 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, Jacek Jaśkiewicz, program LEX). Sąd w składzie niniejszym uznał, że organ dokonał ponownej oceny wniosku spółki nie naruszając prawa. Nie można zgodzić się z zarzutem spółki, że organ błędnie określił wartości docelowe WK9. Na poparcie tego zarzutu spółka wskazała, że szkoły A. to zespół szkół, w skład których wchodzą oddziały w kilku miastach. Należy podnieść, że weryfikacja spełnienia kryteriów przeprowadzona jest przez organ w oparciu o dane i informacje przedstawione przez wnioskodawcę we wniosku i załącznikach. To na wnioskodawcy zgłaszającym do konkursu własny projekt o dofinansowanie ciąży obowiązek uważnego zapoznania się z priorytetami konkretnego programu operacyjnego, z przyjętym przez instytucję zarządzającą systemem realizacji strategii rozwoju oraz dokumentacją konkursową i na nim spoczywa obowiązek starannego i odpowiadającego założeniom danego programu operacyjnego przygotowania dokumentacji konkursowej. Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny. Podawane we wniosku dane, niezależnie od tego czy służą one ocenie formalnej czy merytorycznej, muszą tworzyć zbiór informacji, których wymaga gospodarz konkursu w celu dokonania oceny według przyjętych kryteriów. Udzielane zatem przez wnioskodawcę w dokumentacji konkursowej, np. w biznes planie, odpowiedzi niepełne bądź odbiegające od istoty pytania czy hasła, będą wpływały w sposób oczywisty niekorzystnie na punktację danego projektu, a tym samym będą zmniejszały szansę na zakwalifikowanie go do dofinansowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 marca 2010, sygn. akt II GSK 309/10, z 9 sierpnia 2011 r. II GSK 1500/11, z 3 lutego 2017 r. II GSK 60/17, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przekładając powyższe na grunt przedmiotowej sprawy należy podnieść, że to spółka wskazała we wniosku w pozycji nr 9 "Liczba szkół i placówek kształcenia zawodowego wykorzystujących doposażenie zakupione dzięki EFS [szt.]" wskaźnik 1. Nawet jeśli z wniosku, poprzez zastosowanie sformułowania "szkoły A." wynikała wartość większa niż 1, to organ związany był podanym wskaźnikiem. Wymaga podkreślenia, że organ związany jest treścią wniosku o dofinansowanie oraz załączoną do niego dokumentacją. Nie jest zobowiązany do dokonywania ustaleń czy też poszukiwania innych, niż wskazane przez wnioskodawcę argumentów, z punktu widzenia których projekt mógłby być oceniony wyższą punktacją. Nie jest też obowiązany do wzywania do uzupełniania czy zmiany wniosku, nawet jeśli z treści wniosku wiadomym mu jest, że jest więcej szkół. Zgodnie z regulaminem konkursu nr: [...], możliwa jest tylko poprawa oczywistych omyłek, która nie może prowadzić do zmiany sumy kontrolnej wniosku. Spółka nie może również popierać swojej argumentacji stwierdzeniem, że składa wniosek po raz czwarty i wskaźnik ten po raz pierwszy został zakwestionowany. Ocenie nie podlegają bowiem poprzednie wnioski spółki, lecz ten złożony w przedmiotowym konkursie. Sąd nie podziela zarzutu skargi o wykluczeniu dokumentacji fotograficznej jako wymiernego źródła realizacji wskaźnika. Spółka wskazała, że ani regulamin ani żaden inny dokument nie zawiera takiego wyłączenia. Odnosząc się do tego należy wyjaśnić, że wnioskodawcy biorący udział w konkursie działają w ramach pewnej swobody w wykazywaniu swoich argumentów. Swoboda ta jest oczywiście zakreślona granicami postanowień regulaminu oraz aktów prawnych i innych dokumentów będących źródłem rozmaitych zasad mających zastosowanie w konkursie. W istocie, nie wynika z nich zakaz składania dokumentacji fotograficznej. Jednak strona nie może oczekiwać, że fotografie będą stanowić źródło pomiaru wskaźników, ponieważ jak słusznie wskazano w karcie oceny merytorycznej i w odpowiedzi na skargę, dokumentami potwierdzającymi realizację wskaźników są przede wszystkim dokumenty finansowo-księgowe i dokumenty potwierdzające realizacje poszczególnych form wsparcia, np. listy obecności. Wskaźnik ma charakter wymierny i winien być weryfikowalny liczbami a nie obrazem. Należy więc podnieść, że oceniający nie wykluczyli dokumentacji fotograficznej samej w sobie, lecz wskazali, że nie może stanowić ona źródła pomiaru. Z wnioskiem tym należy się w pełni zgodzić. Końcowo należy odnieść się do zarzutu spółki opartego na twierdzeniu, że lokalny system informatyczny uniemożliwił wybór niektórych wskaźników. Ponownego przypomnienia wymaga, iż to na wnioskodawcy zgłaszającym do konkursu własny projekt o dofinansowanie ciąży obowiązek uważnego zapoznania się z priorytetami konkretnego programu operacyjnego, z przyjętym przez instytucję zarządzającą systemem realizacji strategii rozwoju oraz dokumentacją konkursową i na nim spoczywa obowiązek starannego i odpowiadającego założeniom danego programu operacyjnego przygotowania dokumentacji konkursowej. Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny. W związku z tym należy podnieść, że nie było obowiązkiem organu czynienie założenia, że we wniosku spółki istnieją jakieś nieprawidłowości w zakresie wyboru niektórych wskaźników. Jak wskazał organ w odpowiedzi na skargę, nie odnotowano w tym zakresie żadnej awarii systemu. Dlatego jeśli spółka miała problemy z wyborem wskaźników, obowiązana była powiadomić o tym organ. Jakiekolwiek informacje w zakresie sposobu sporządzania projektu czy składania wniosku winny być wyjaśniane na etapie konkursowym w instytucji zarządzającej. Podnoszenie tego typu zarzutu na etapie skargi jest więc spóźnione i nie może odnieść skutku. W świetle powyższego wyeksponowane w skardze zarzuty należy uznać za niezasadne. Spółka nie podnosiła innych kwestii, jednak zauważenia wymaga, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a., znajdującego zastosowanie na podstawie art. 64 ustawy wdrożeniowej, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie granicami skargi oznacza, że sąd ma prawo, a jednocześnie obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Poczyniona na tej podstawie kontrola Sądu wykazała, że cała ocena merytoryczna wniosku została przeprowadzona przez organ prawidłowo, z uwzględnieniem opisanych powyżej zasad zawartych w treści art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Każdy z wniosków zawartych w karcie oceny oparty został o właściwą analizę projektu, co pozwoliło na przyznanie adekwatnej liczby punktów. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, oddalił skargę.