I SA/Ke 393/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu 8 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Gminy K. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 11 sierpnia 2016 r. wydane w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi Gminy K.W. na uchwałę nr I/3/16 Zgromadzenia Związku Międzygminnego "N." w K.W. z 29 stycznia 2016 r. w sprawie zróżnicowania cen wody i ścieków postanawia: 1. uchylić postanowienie własne zawarte w punkcie drugim sentencji wyroku z 11 sierpnia 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 393/16; 2. zasądzić od Zgromadzenia Związku Międzygminnego "N." w K. W.na rzecz Gminy K. W. kwotę 780 (siedemset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. oddalić wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w punkcie pierwszym wyroku z 11 sierpnia 2016 r. wydanym w sprawie ze skargi Gminy K. W. na uchwałę nr I/3/16 Zgromadzenia Związku Międzygminnego "N." w K. W.z 29 stycznia 2016 r. w sprawie zróżnicowania cen wody i ścieków, stwierdził nieważność tej uchwały. W punkcie drugim sentencji wyroku zawarł postanowienie o treści "zasądza od Gminy K. W. na rzecz Zgromadzenia Związku Międzygminnego "N." w K. W. kwotę 780 (siedemset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania". W uzasadnieniu wyroku Sąd wyjaśnił, że orzeczenie o kosztach (zwrot uiszczonego wpisu – 300 zł plus koszty zastępstwa procesowego – 480 zł) wydano w oparciu o art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 212 ze zm.). Na postanowienie skarżąca złożyła zażalenie. Zarzuciła naruszenie art. 200 ustawy p.p.s.a. i wniosła o zmianę przedmiotowego postanowienia przez zasądzenie od Zgromadzenia Związku Międzygminnego "N." w K. W.na rzecz Gminy K.W. kwoty 780 zł oraz zwrot kosztów postępowania zażaleniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718), dalej: ustawy p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Sąd stwierdził, że zażalenie skarżącego złożone na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zawarte punkcie drugim sentencji wyroku z 11 sierpnia 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 393/16 jest oczywiście uzasadnione. Rozstrzygnięcie zasądzające od skarżącej na rzecz organu zwrot kosztów postępowania stoi bowiem w sprzeczności z treścią art. 200 ustawy p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W przedmiotowej sprawie sąd uwzględnił skargę, więc prawidłowym było zasądzenie od Zgromadzenia Związku Międzygminnego "N." w K. W. na rzecz Gminy K. W. kwotę 780 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, o czym orzeczono w punkcie drugim niniejszego postanowienia. Brak jest natomiast podstaw prawnych by uwzględnić zawarty w zażaleniu wniosek o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego. Nie stanowi o tym powołany wyżej art. 200 p.p.s.a. Zgodnie zaś z treścią art. 209 ustawy p.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Przy czym art. 201 dotyczy zasądzenia zwrotu kosztów w razie umorzenia postępowania, a art. 203 i 204 ustawy p.p.s.a. regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Żadna więc z sytuacji wymienionych w art. 209 ustawy p.p.s.a. nie obejmuje sytuacji zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Również w świetle art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a. stanowiącego, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, brak jest odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania pomiędzy stronami, które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 lipca 2016 r. II GZ 721/16, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rezultacie, w innych przypadkach niż orzeczenie uwzględniające skargę (art. 200 ustawy p.p.s.a.) oraz orzeczenia, o których mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 ustawy p.p.s.a. sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania. Oznacza to, że nie istnieje podstawa prawna do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w orzeczeniu wydanym na podstawie art. 195 § 2 ustawy p.p.s.a. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 195 § 2 i art. 209 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.