I SA/Ke 405/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec,, Sędzia WSA Danuta Kuchta, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Adamczyk, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 września 2011r. sprawy ze skargi D. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. znak: [...] z dnia [...] r. określającą D. B. wysokość zobowiązania podatkowego w kwocie 5438,00 zł w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Citroen C6 nr n/p VF7TDUHZJ78004098, rok produkcji 2006., W uzasadnieniu decyzji organ II instancji ustalił, iż w deklaracji nr AKCU/341010/2010/12546 złożonej w dniu 16 lipca 20101r. podatnik wskazał jako podstawę obliczenia podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego w/w samochodu osobowego kwotę 21.595,00 PLN. Po stwierdzeniu przez Naczelnika Urzędu Celnego w K., iż zadeklarowana przez podatnika wysokość podstawy opodatkowania samochodu osobowego marki Citroen C6 znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej takiego samochodu osobowego, ustalonej na kwotę 54115,00 PLN netto na podstawie art. 104 ust. 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2009r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r. Nr 3 poz. 11 ze zm.) wezwano podatnika, do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie wysokości podstawy opodatkowania w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego tej marki. W odpowiedzi na wezwanie strona poinformowała, że zadeklarowana kwota jest faktyczną ceną nabycia, zgodnie z fakturą nabycia. Zdaniem strony wysokość podstawy opodatkowania może odbiegać od średniej wartości rynkowej ustalonej przez organ podatkowy, ponieważ samochód był uszkodzony. Przyczyny uzasadniające wartość pojazdu zostały opisane przez we wniosku o wydanie zaświadczenia potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju. Dodatkowo strona dołączyła dwa zdjęcia uszkodzonego pojazdu. Z uwagi na fakt, iż złożone dokumenty nie były wystarczające, po wszczęciu postępowania, Naczelnik Urzędu Celnego w K. ponownie wezwał podatnika do pisemnego wskazania przyczyn uzasadniających podanie wysokości podstawy opodatkowania w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. W odpowiedzi podatnik przedłożył opinię nr Św/1072/19/2010 z dnia 28 października 2010r. dotyczącą określenia przybliżonych kosztów naprawy pojazdu na podstawie otrzymanych dokumentów, bez wykonywania oględzin, w której uprawniony rzeczoznawca określił koszt naprawy przedmiotowego pojazdu obejmującego wartość niezbędnych części, materiałów i robocizny na kwotę 32.800zł. W toku postępowania odwoławczego strona dostarczyła tłumaczenie raportu eksperta nr GJ2100498CA z dnia 26 kwietnia 2010r. w zakresie określenia uszkodzeń pojazdu marki Citroen C6 nr n/p VF7TDUHZJ78004098 i kosztów jego naprawy wykonany we Francji dla firmy zbywcy oraz, odpowiadając na wezwanie organu o złożenie dokumentów potwierdzających koszty naprawy, adres warsztatu, w którym dokonano naprawy w/w samochodu lub osób, które dokonały jego ewentualnej naprawy, wyjaśniła, że w/w pojazd naprawiła we własnym warsztacie a części zamienne kupiła na giełdzie, nie biorąc faktur i nie posiada dokumentów potwierdzających koszty naprawy powyższego pojazdu. Organ odwoławczy podzielił ustalenia organu I instancji, że zadeklarowana przez podatnika podstawa opodatkowania przedmiotowego samochodu osobowego (21595, 00 PLN), mimo uwzględnienia uszkodzeń i kosztów naprawy określonych przez rzeczoznawcę w kwocie 32 800,00 PLN, znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego pojazdu, ustalonej przez organ podatkowy ( 75 100,00 PLN brutto). Wobec powyższego, istniała podstawa do zakwestionowania ceny wynikającej z rachunku nr 4558 z dnia 28 czerwca 2010r., jako nie odzwierciedlającej rzeczywistej wartości towaru, gdyż wartość ta znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego. Odnosząc się do zarzutu zawartego w odwołaniu o prawidłowym wykazaniu podstawy opodatkowania, wynikającej z faktury VAT, organ drugiej instancji wyjaśnił, że w myśl art. 104 ust. 11 ustawy, średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz -jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy. Wartość ta jest niezależna od tego czy podatnik kupił towar w wyjątkowo "okazyjnej" z różnych względów cenie lub też otrzymał go "za darmo". Opłacalność zakupu pojazdu bądź jej brak jest kwestią indywidualnej oceny podatnika i nie może wpływać na ustalenie podstawy opodatkowania pojazdu. Jako poparcie swojego stanowiska przywołał wyrok WSA w Olsztynie - sygnatura akt -I SA/Ol 78/11. Organ wyjaśnił, że elektroniczna wersja katalogów "Eurotax Informator Rynkowy Samochody Osobowe — Wydawnictwa EurotaxGlass Polska Sp. z o.o. - Carwert", pozwala na ustalenie wartości rynkowej samochodów poszczególnych marek, typów i modeli z poszczególnych lat produkcji w danych przedziałach czasowych. Notowania podane w systemie "Carwert" dotyczą modelowego auta sprzedawanego przez handel samochodowy. Za pomocą ww. systemu można więc ustalić wartość rynkową nabytego przez stronę samochodu osobowego. Na podstawie dokumentacji załączonej do deklaracji uproszczonej AKCU ustalono, iż przedmiotem dokonanego nabycia był samochód osobowy marki Citroen C6, rok prod. 2006, pojemność skokowa silnika 2720 cm , moc silnika 150 KW, rodzaj paliwa - diesel, przebieg 66730 km. Dla pojazdu, uwzględniając korektę ze względu na miesiąc dopuszczenia, korektę ze względu na przebieg oraz liczbę właścicieli, notowanie rynkowe brutto na dzień powstania obowiązku podatkowego wynosi 75100,00 zł. (wydruk z systemu "Carwert" w aktach sprawy, wycena nr 2097 dokonana na dzień 1 lipca 2010r.). W celu urzeczywistnienia wartości rynkowej samochodu osobowego będącego przedmiotem postępowania organ pierwszej instancji odniósł się do informacji o stanie pojazdu zawartych w dokumentach oraz przedłożonej przez stronę opinii Św/1072/19/2010 z dnia 28 października 2010r. dotyczącej określenia przybliżonych kosztów ewentualnej naprawy pojazdu. Pojazd był uszkodzony, a koszty naprawy przedmiotowego pojazdu obejmujące wartość niezbędnych części, materiałów i wartość robocizny, uprawniony rzeczoznawca określił na kwotę 32.800,00 zł. Wobec powyższego wartość pojazdu brutto tj. 75100,00 PLN pomniejszono o 32.800,00 zł i otrzymano wartość rynkową brutto pojazdu 42300,00 zł. Dla ustalenia podstawy opodatkowania towaru pomniejszono przyjętą wartość pojazdu 42300,00 PLN o podatek VAT 22% i podatek akcyzowy w wysokości 18,6%. Z powyższych względów organ odwoławczy nie podzielił zarzutu podatnika, iż organ I instancji nie uwzględnił faktu, że samochód był uszkodzony. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w K. organ pierwszej instancji zgromadził i zbadał w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy i zgodnie z zapisem art. 122 ordynacji podatkowej, ustawy z dnia z dnia 29 sierpnia 1997r. (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 - tekst jednolity ze zm.), podjął wszelkie niezbędne, działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego umożliwiającego w sposób jednoznaczny ustalenie prawidłowej podstawy opodatkowania z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Citroen C6 nr n/p VF7TDUHZJ78004098, rok prod. 2006, a w konsekwencji w sposób prawidłowy określił zobowiązanie podatkowe z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego w/w pojazdu. W wywiedzionej przez podatnika do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w K. skardze na w/w decyzję Dyrektora Izby Celnej w Kiecach, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania; względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. zarzucając: - naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnie przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym w szczególności art. 1, 2, 100, 10, 102, 104 i art. 105 tej ustawy, poprzez przyjęcie przez Dyrektora Izby Celnej odmiennej wartości pojazdu, niż zadeklarowana, co w konsekwencji spowodowało zwiększenie zobowiązania akcyzowego do kwoty 5.438,00 zł i zobowiązanie skarżącego do zapłaty dodatkowo 1.421,00 z odsetkami z tytułu podatku akcyzowego oraz poprzez przyjęcie dla obliczenia wartości pojazdu zgłoszonego do opodatkowania średniej ceny rynkowej pojazdu, zamiast ceny rzeczywistej pojazdu, - brak w sprawie jednoznacznych i obiektywnych dowodów na podstawie których można przyjąć, iż faktyczna wartość pojazdu jest wyższa niż zadeklarowana, gdyż przyjęty w tej sprawie sposób obliczenia wartości samochodu dla ustalenia wysokości opodatkowania jest dokonany z naruszeniem prawa oraz zasad ustalania wartości pojazdu w przypadku kiedy jest on uszkodzony w stopniu znacznym, co wpływa na jego rzeczywistą cenę. Uzasadniając zarzuty wskazał, na naruszenie art. 10 ust. 1 pkt. 2 ustawy o podatku akcyzowym, przez przyjęcie za podstawę naliczania podatku akcyzowego średniej ceny rynkowej pojazdu, podczas, gdy podstawę opodatkowania winna stanowić rzeczywista cena pojazdu. Zdaniem skarżącego organ podatkowy określając wartość samochodu nie wziął pod uwagę okoliczności, iż samochód podatnika był uszkodzony w stopniu znacznym. Zarzucił, że nie jest wiadome czy ustalając przybliżoną średnią wartość rynkową pojazdu marki, organ brał pod uwagę wartość pojazdów uszkodzonych i po naprawie przekazanych do wycen, czy też nie uszkodzonych. Podniósł, że samochód uszkodzony i po naprawie wprowadzony do obrotu, nigdy nie będzie miał wartości takiej jak samochód, który w przeszłości nie był uszkodzony. Z powyższych względów organ nieprawidłowo dokonał określenia zobowiązania podatkowego obliczając jego wysokość przez przyjęcie kwoty średniej pojazdu 75.100 zł, następnie odjęcie od tej kwoty wartości naprawy bez uwzględnienia wartości samochodu jako auta powypadkowego oraz jego indywidualnych cech co do wyposażenia i stanu technicznego. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa p.p.s.a., sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Realizując wyżej określone granice kontroli, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny ustalony przez organy obu instancji znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Dlatego ustalenia te Sąd w całości podziela, uznając je za niewadliwe. Przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r. Nr3 poz.11 ze zm.), jako zasadę przyjmują, iż podstawą opodatkowania w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest kwota, jaką podatnik ma zapłacić za samochód osobowy (art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym). W sytuacji, gdy wysokość podstawy opodatkowania bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu, przepis art. 104 ust. 9 ustawy o podatku akcyzowym upoważnia organ podatkowy do określenia wysokości podstawy opodatkowania, o ile podatnik, wezwany do zmiany wysokości tej podstawy lub podania przyczyn uzasadniających różnicę wartości, nie udzieli odpowiedzi, nie poda przyczyn uzasadniających zawyżenie podstawy opodatkowania, ewentualnie nie zmieni wysokości tej podstawy. Analiza treści tego przepisu prowadzi do wniosku, że ustawodawca wyróżnia dwa etapy postępowania. Po pierwsze, jeśli organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej stwierdzi, że wysokość podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży na terytorium kraju albo nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego (art. 104 ust 8 ustawy) Po wezwaniu, inicjatywa przerzucona zostaje na podatnika, który albo zmieni wysokość podstawy opodatkowania, albo wskaże przyczyny że samochód osobowy przedstawia wartość niższą od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego. Jeżeli podatnik nie udzieli odpowiedzi, nie dokona zmiany wysokości podstawy opodatkowania bądź, gdy nie wskaże przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej uprawniony jest podjąć kolejną czynność, tj. określić wysokość podstawy opodatkowania (art. 104 ust 9 ustawy o podatku akcyzowym). Za podstawę opodatkowania stosownie do art. 104 ust. 7 ustawy o podatku akcyzowym, przyjmuje się średnią wartość rynkową samochodu osobowego na rynku krajowym, pomniejszoną o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy. Średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest natomiast zgodnie z art. 104 ust. 11 ustawy o podatku akcyzowym, wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy. Z powyższego wynika, że decydujące znaczenie tak dla weryfikacji przez organ podstawy opodatkowania jak i ustalenia jej wysokości a konsekwencji wysokości podatku akcyzowego ma średnia wartość rynkowa samochodu na rynku krajowym. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że nastąpiło nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego marki Citroen C6 i z tego tytułu podatnik jako podstawę opodatkowania zadeklarował kwotę 21.595 zł. Z uwagi na fakt, że zadeklarowana przez skarżącego wartość samochodu znacznie odbiegała od średniej wartości rynkowej 75.510zł brutto (54115 netto zł) organ uprawniony był do wystąpienia do podatnika z wezwaniem w trybie art. 104 ust 8 ustawy o podatku akcyzowym o wyjaśnienia. Należy podzielić ustalenia i ocenę organu, iż podane przez podatnika w piśmie z dnia 27 lipca 2010r., odwołującym się do treści wniosku o wydanie zaświadczenia potwierdzającego zapłatę akcyzy w którym podatnik opisał uszkodzenia, uwidocznione na załączonych zdjęciach jak i przedłożona w toku postępowania opinia rzeczoznawcy z dnia 28 października 2010r., dotycząca określenia przybliżonych kosztów naprawy samochodu, nie uzasadniały znacznej różnicy pomiędzy zadeklarowaną przez podatnika kwotą wynikającą z dokumentu nabycia a średnią ceną zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego. Dokonując ustaleń organy uwzględniły w całości koszty naprawy wynikające z opinii rzeczoznawcy przedstawionej przez podatnika. W związku z podniesionym zarzutem, iż rzeczoznawca zastrzegł w przedłożonej przez stronę opinii, iż wartość napraw może ulec podwyższeniu, organ odwoławczy podjął próbę dokonania ustaleń we wskazanym zakresie i zwrócił się do skarżącego z wezwaniem o złożenie wszelkiej dokumentacji potwierdzającej koszty naprawy. W odpowiedzi skarżący wyjaśnił, że pojazd naprawiał we własnym warsztacie, części zamienne kupił na giełdzie, nie biorąc faktur, co oznacza, że nie posiada dokumentów potwierdzających koszty naprawy. Skarżący nie wyjaśnił i nie wykazał czy zakres koniecznych napraw uzasadniających wielkość ceny pokrywał się z zakresem wynikającym z opinii rzeczoznawcy, czy też okazał się większy. Jakkolwiek przepis art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej nakładają na organy podatkowe podejmowanie wszelkich niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy to nie oznacza, że ciężar dowodzenia określonych faktów spoczywa wyłącznie na organie. Strona nie jest zwolniona od współudziału w realizacji tego obowiązku, zwłaszcza, gdy tylko ona dysponuje wiedzą na temat okoliczności mogących mieć istotny wpływ na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy. Podatnik powinien sam ujawnić wszystko to, co może przyczynić się do wyjaśnienia stanu sprawy (por. wyroki NSA z dnia 24 maja 2004r., FSK 78/04 i 79/04, dostępne na www. orzeczenia.nsa.gov.pl, wyrok z dnia 6 sierpnia 2009r. I FSK 205/08 LEX 552148). W przedmiotowej sprawie to na podatnika został nałożony obowiązek wskazania przyczyn, które uzasadniają fakt, że cena odbiega od średniej wartości rynkowej samochodu zarejestrowanego w kraju a zatem wykazania, że zakres uszkodzeń był wyższy niż wynikający z przedłożonej przez podatnika opinii rzeczoznawcy. Reasumując należy podzielić argumentację organu, iż okoliczności wskazane przez skarżącego nie uzasadniały istnienia znacznej rozbieżności pomiędzy wskazaną przez podatnika podstawą opodatkowania a średnią ceną samochodu osobowego zarejestrowanego na terenie kraju, zatem organ miał uprawnienie zgodnie z art. z art. 104 ust 9 ustawy do określenia podstawy opodatkowania. Wykazana przez organy różnica pomiędzy średnią wartością rynkową 75.510zł brutto, pomniejszoną o wartość napraw ustalonych stosownie do przedłożonej przez skarżącego opinii rzeczoznawcy na kwotę 32.800zł a zadeklarowaną przez podatnika kwotą 21.595zł jest znaczna. Wobec wykazania przez organ znacznej różnicy pomiędzy średnią wartością rynkową a wskazaną jako podstawa opodatkowania ceną nabycia przedłożenie przez podatnika w celu uwiarygodnienia zadeklarowanej ceny tłumaczenia raportu eksperta nr GJ2100498CA z dnia 26 kwietnia 2010r. w zakresie określenia uszkodzeń pojazdu marki Citroen C6 nr n/p VF7TDUHZJ78004098 i kosztów jego naprawy wykonany we Francji dla firmy zbywcy nie mogło odnieść skutku. Z powyższych względów zarzut skargi, że brak było podstaw do zakwestionowania wskazanej przez podatnika jako podstawa opodatkowania wartości samochodu nie jest uzasadniony. Przyjmując jako podstawę opodatkowania zgodnie z art. 104 ust 7 ustawy średnią wartość rynkową samochodu organy w sposób uprawniony, odwołały się do elektronicznej wersji katalogów ,,Eurotax Informator Rynkowy Samochody Osobowe – wydawnictwa Eurotax Glass Polska sp. z o.o. – Carwert" pozwalających na ustalenie wartości rynkowej samochodów poszczególnych marek, typów i modeli z poszczególnych lat produkcji w danych przedziałach czasowych. W katalogu tym zamieszane są wartości rynkowe samochodów używanych, na podstawie zebranych i przetworzonych danych. Wartości rynkowe w systemie dotyczą modelowego pojazdu w obrocie. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że wskazując, iż średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalona na podstawie notowanej na rynku krajowym, w miesiącu powstania obowiązku podatkowego średniej ceny zarejestrowanego samochodu, ustawodawca nie wskazał jakie notowania należy uwzględniać. W tym zakresie wybór narzędzi do dokonania analiz porównawczych w celu ustalenia wartości rynkowej samochodu pozostawiony został organom podatkowym. W związku z tym ustalenie przez organy celne wartości samochodu na podstawie katalogu "Eurotax, należy uznać za prawidłowe, gdyż cennik ten w założeniu ma odzwierciedlać średnie wartości rynkowe, o których mowa w art. 104 ust.11 ustawy o podatku akcyzowym. Poszukując informacji na temat cen pojazdu tego typu co w niniejszej sprawie organ posłużył się prawidłowymi metodami poszukując nie tylko właściwej marki, modelu i rocznika, ale dokonując korekty ze względu na miesiąc dopuszczenia, przebieg oraz liczbę właścicieli. W celu urzeczywistnienia tej wartości, z uwagi na wykazane uszkodzenia samochodu organy pomniejszyły skorygowaną wartość o koszt naprawy, wynikający z przedłożonej przez podatnika opinii rzeczoznawcy, obejmujący koszt tak robocizny jak i części. Przy ustaleniu wartości rynkowej konieczne jest bowiem uwzględnienie określonych cech (parametrów) samochodu, które w sposób najbardziej zbliżony odpowiadać będą charakterystyce samochodu stanowiącego przedmiot nabycia wewnątrzwspólnotowego. Takie postępowanie odpowiada wymogom zasady prawdy obiektywnej, stanowiącej jeden z fundamentalnych standardów postępowania organów celnych wyrażonych w art.122 i art.187 §1 Ordynacji podatkowej. Ustalając przy pomocy dostępnych środków dowodowych wielkość uszkodzeń organy zrealizowały wynikający z art. 104 ust 11 postulat uwzględnienia w miarę możliwości przybliżonego stanu faktycznego samochodu. Wobec powyższego nie można podzielić zarzutu skargi, iż organy nie uwzględniły faktu, że samochód był uszkodzony. Przepis art. 104 ust 7 ustawy jednoznacznie określa, że podstawę opodatkowania stanowi średnia cena rynkowa samochodu osobowego na rynku krajowym pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług oraz kwotę akcyzy. Wobec wskazanego unormowania jako podstawa opodatkowania nie mogła być uwzględniona, jak chce skarżący, rzeczywista wartość samochodu utożsamiana z ceną nabycia. Podkreślić należy, że jakkolwiek przepis 104 ust 11 ustawy dla określenia średniej wartości rynkowej samochodu nakazuje uwzględnić model, rok produkcji, to uwzględnienie tożsamego wyposażenia i przybliżonego stanu technicznego uzależnione jest od możliwości dokonania przez organ ustaleń w tym przedmiocie a zatem w założeniu przyjęta wartość ma być uśredniona. Wbrew zarzutom skarżącego organ i instancji nie ustalał decyzji ceny samochodu w różnej wysokości, lecz zamiennie posługiwał się ceną brutto i netto. Należy wskazać, że obowiązkiem organu, stosownie do przepisu art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej jak również określonych w art. 121 § 1 i art. 124 zasad postępowania - zaufania do organów podatkowych oraz zasady przekonywania, jest podanie uzasadnieniu decyzji argumentacji w sposób staranny, czytelny, co oznacza, że organ w uzasadnieniu decyzji winien dla określenia średniej wartości rynkowej samochodu posługiwać się jednolitymi wartościami. Nie jest to uchybienie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem organ podając średnią wartość rynkową samochodu każdorazowo wskazywał czy jest to wartość brutto czy netto. Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa materialnego art. 10 ust 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, przez przyjęcie jako podstawy naliczenia podatku średniej rynkowej ceny zamiast ceny rzeczywistej, należy wyjaśnić, że powołany przepis był zamieszczony w ustawie z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym i nie może mieć zastosowania do zdarzeń jakie miały miejsce po utracie jej mocy. Analogiczny przepis art. 104 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym, obowiązujący na datę zdarzenia nie został naruszony. Jak wskazano wyżej, istniała podstawa do zakwestionowania wynikającej z faktury podstawy opodatkowania jako odbiegającej w stopniu znacznym od średniej wartości rynkowej samochodu zarejestrowanego na rynku krajowym. Organ, wbrew zarzutom skargi nie naruszył wskazanych przepisów prawa materialnego, określił prawidłowo przedmiot opodatkowania, podatnika i zastosowaną stawkę akcyzy. W świetle powyższego należy uznać, że organy określiły prawidłowo wysokość podstawy opodatkowania z tytułu nabycia wewnatrzwspólnotowego samochodu marki Citroen C6 i w konsekwencji prawidłowo określiły zobowiązanie w podatku akcyzowym. Majac na uwadze powyższe, uznając skargę za nieuzasadnioną , Sąd na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a orzekł jak w sentencji wyroku.