I SA/Ke 532/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia (...) 2011r. nr (...) w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej postanawia: oddalić wniosek. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. Z.K. zawarł wniosek o wstrzymanie "wszystkich czynności i aktów dokonywanych przez Urząd Skarbowy w kwestii naliczania odsetek i egzekucji". Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem wniosku o wstrzymanie, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji, jeżeli nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja unormowana w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008r., II OZ 714/08, lex nr 493646). Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., II SA/Gd 395/05, lex nr 220325). W przedmiotowej sprawie wniosek dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. odmawiającą umorzenia zaległości podatkowej. Jest to rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności. Wskazał na to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 lutego 2008r. sygn. akt I FSK 431/07 (lex nr 471074), wyjaśniając, że w żadnym przypadku nie mogą podlegać wykonaniu akty administracyjne odmawiające przyznania uprawnień, jak na przykład umorzenia odsetek lub rozłożenia na raty zaległości podatkowych, te bowiem niczego nie zmieniają w zakresie praw lub obowiązków strony. Decyzja odmowna nie ma przymiotu wykonania, tj. węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2008r. sygn. akt II OZ 325/08, Lex nr 493905). Skoro zatem wniosek skarżącej dotyczy decyzji, która nie podlega wykonaniu, należało odmówić wstrzymania jej wykonania. Sąd nie ma również kompetencji do wstrzymania egzekucji administracyjnej czy naliczania odsetek od decyzji, na co wskazuje we wniosku skarżący. Sąd może jedynie poddać kontroli postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie – stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 3 ustawy p.p.s.a. Kwestia naliczania odsetek z kolei nie jest związana ze sprawą dotyczącą umorzenia zaległości podatkowych lecz ze sprawą dotyczącą określenia zryczałtowanego podatku dochodowego ze sprzedaży w 2006r. lokalu mieszkalnego. Na marginesie sprawy należy zauważyć, że nawet jeśli decyzja będąca przedmiotem zaskarżenia nosiłaby znamiona wykonalności, to i tak należałoby odmówić wstrzymania jej wykonania, a to z uwagi na brak uzasadnienia wniosku. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia bowiem jego merytoryczną ocenę. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.