I SA/Ke 558/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Sędziowie Sędzia SO (del.) Janusz Bociąga,, Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 stycznia 2012r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie długu celnego oddala skargę. Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia [...]. nr [...]utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...][...] przedmiocie zaksięgowania retrospektywnego D. W. kwoty długu celnego. Organ ustalił, że w dniu 15 lipca 2008r. D. W. zgłosił do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu samochód osobowy marki Mercedes Benz SL 500, rok produkcji 2006. Do zgłoszenia celnego załączył dokumenty m.in. statement (oświadczenie) z dnia 8 maja 2008r. określającego wartość samochodu na kwotę 16 000 USD i świadectwo tytułu własności stan Ohio z dnia 7 maja 2008r. Poddając ww. zgłoszenie celne weryfikacji organ dokonał analizy cen na rynku eksportu modeli samochodów podobnych do modelu stanowiącego przedmiot zgłoszenia celnego. W tym celu sprawdził strony internetowe rynku eksportu zawierające ogłoszenia sprzedaży samochodów marki Mercedes Benz SL 500 2006r. Z ogłoszeń umieszczonych na stronach internetowych wynika, że ceny tych modeli zawierają się w przedziale od 50 887 USD do 71 999 USD, natomiast zadeklarowana wartość zgłoszonego pojazdu wynosi 16 000 USD. W związku z powyższym organ nabrał uzasadnionych wątpliwości czy zadeklarowana wartość celna pojazdu stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę. Mając na uwadze art. 181a ust. 2 Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. wezwał stronę do przedłożenia uzupełniających informacji, które uwiarygodnią że zadeklarowana wartość celna towaru stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę. W odpowiedzi strona przedłożyła oświadczenie z dnia 15 lipca 2008r., w którym stwierdza, iż za przedmiotowy towar zapłaciła 16 000 USD; zlecenie polecenia wypłaty w obrocie dewizowym, z którego wynika, iż strona dokonała przelewu w wysokości 16 000 USD na rachunek B. B.. W rubryce szczegóły płatności wpisano: "zapłata za mercedes SL Class 5,5L Roadster odzyskany po kradzieży, zalany, brak komputerów, zepsuty silnik skrzynia biegów i elektronika"; oświadczenie z dnia 16 lipca 2008r., w którym wskazała, że przy nabyciu pojazdu strona nie korzystała z usług agencji pośredniczących i nie ponosiła z tego tytułu żadnych innych kosztów; telekopię opatrzoną w nagłówek Dixie Cars, która zawiera tożsame informacje z informacjami zamieszonymi w oświadczeniu załączonym przez stronę do zgłoszenia celnego. W dniu 16 lipca 2008r. do organu wpłynęło pismo D. W., w którym stwierdza, że znane mu są wady techniczne pojazdu tzn. uszkodzona skrzynia biegów (w momencie osiągnięcia prędkości przekraczającej 100 km/h neutralizują się biegi, co uniemożliwia kontynuacje jazdy) oraz uszkodzone systemy elektroniczne pojazdu - bez powodu włączają się i wyłączają zegary, często uniemożliwiają otwarcie pojazdu, wyłączają systemy sterowania i zabezpieczenia pojazdu. Organ powołał z urzędu biegłego rzeczoznawcę samochodowego w celu ustalenia procentowego stopnia uszkodzenia i wartości na rynku USA przedmiotowego pojazdu. W ocenie technicznej nr 810/2008 biegły K. T. określił wartość zgłoszonego samochodu na rynku eksportu na kwotę 33 700 USD uwzględniając stan techniczny pojazdu ustalony na podstawie oględzin oraz informacji od strony postępowania. Z uwagi na brak możliwości uruchomienia pojazdu przyjął, iż przedmiotowy pojazd posiadał usterki wskazane przez stronę, Organ zwrócił się do eksportera pojazdu firmy Dixie Cars Div Dixie Auto Leasing Inc. z siedzibą w USA o udzielenie informacji związanych z okolicznościami jego sprzedaży. Pomimo prawidłowego doręczenia nie udzielono odpowiedzi. Na wezwanie organu biegły K. T. wskazał, że w materiałach pomocniczych do wyceny nr 810/2008, istnieje oryginalny wydruk z oferty portalu ExportTrader dla ww. pojazdu, z którego wynika, iż pojazd ten został sprzedany w dniu 15 kwietnia 2008r. za kwotę 44 000 USD na aukcji (Dallas Forth Worth - Manheim). Naczelnik Urzędu Celnego w K. postanowieniem z dnia 26 października 2009r. wszczął postępowanie celne w sprawie przedmiotowego zgłoszenia celnego. W toku postępowania: zwrócił się do przedsiębiorstwa Mannheim, które przekazało informacje na temat okoliczności sprzedaży pojazdu wraz z rachunkiem sprzedaży, z których wynika, iż przedmiotowy pojazd został sprzedany przez przedsiębiorstwo Mercedes - Benz Financial w dniu 15 kwietnia 2008r. na rzecz World Class Motor Cars Inc. za kwotę 44 000 USD na aukcji organizowanej przez Mannheim. Powyższy dokument zawiera także przebieg pojazdu ujawniony podczas w/w transakcji (40788 mil); zwrócił się (dwukrotnie) do World Class Motorcars o udzielenie informacji związanych z okolicznościami sprzedaży ww. samochodu. Adresat nie udzielił żadnych informacji. Organ ustalił, że firmy Dixie Auto Leasing Inc. oraz Dixie Cars Div. Dixie Auto Leasing Inc., istnieją natomiast nazwy handlowe tych przedsiębiorstw z dniem 26 stycznia 2006r. przestały być zastrzeżone. Nadto organ powołał z urzędu biegłego dla ustalenia wartości pojazdu na rynku polskim. W opinii nr S27/3-13uc/10 biegły K. D. określił wartość zgłoszonego samochodu na kwotę 137 700 PLN, uwzględniając stan techniczny pojazdu ustalony na podstawie oceny technicznej nr 810/2008 z dnia 16 lipca 2008r. oraz fotografii wykonanych podczas oględzin zgłoszonego pojazdu, a także na podstawie wyjaśnień złożonych przez D.a W.a podczas przeprowadzania dowodu z opinii biegłego. W piśmie z dnia 10 maja 2010r. D. W. stwierdził, iż Dixie Auto Leasing Inc. istnieje i wciąż prowadzi działalność w zakresie obrotu samochodami w stanie Ohaio. Na potwierdzenie w dniu 12 maja 2010r. przedłożył m.in. wydruk wiadomości z poczty elektronicznej od P. P. z Konsulatu Generalnego w Nowym Jorku, a w dniu 5 lipca 2010r. kopię pisma z Konsulatu Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w Chicago. Organ ustalił także, że przedmiotowy pojazd nie figuruje w bazie danych pojazdów skradzionych oraz w bazie pojazdów uznanych za stratę całkowitą. Ze Starostwa Powiatowego w B. Z. organ otrzymał m.in. zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia 19 sierpnia 2008r., z którego wynika że pojazd ten spełnia wymagania techniczne z art. 66 ustawy Prawo o ruchu drogowym. W odpowiedzi na wezwanie organu do przedłożenia wyjaśnień poprzez wskazanie miejsca, daty wykonania naprawy wielokrotnie wskazywanej przez stronę, D. W. oświadczył, iż nie dokonywał ostatecznej naprawy tego samochodu. Wskazał, że czasami w ciągu kilkudniowej eksploatacji problemy z elektroniką występowały bardzo często, a następnie bez przyczyny ustępowały i przez bardzo długi czas samochód ten zachowywał się poprawnie. W dniu 19 sierpnia 2010r. D. W. złożył wniosek dowodowy o przesłuchanie właściciela firmy Dixie Cars Auto Leasing na okoliczność zawartej transakcji, ceny pojazdu, stanu technicznego w dacie nabycia przez stronę tego samochodu jak również wszelkich innych wątpliwości, celem wyjasnienia dlaczego pojazd ten został sprzedany za kwotę 16 000 USD. Naczelnik Urzędu Celnego w K. odmówił przeprowadzenia dowodu i decyzją z dnia 10 września 2010r. zaksięgował retrospektywnie kwotę długu celnego w wysokości 4358 PLN stanowiącą różnicę między kwotą cła określoną w decyzji, a kwotą zadeklarowaną w zgłoszeniu celnym OGL/341010/002289 z dnia 15 lipca 2008r. Po rozpatrzeniu odwołania D. W. od tej decyzji, Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Wyrokiem z dnia 10 marca 2011r. sygn. akt I SA/Ke 122/11, WSA w K. uchylił ww. decyzje z dnia 10 września 2010r. i 14 grudnia 2010r., polecając organom celnym przeprowadzenie postępowania dowodowego z zachowaniem reguł wynikających z art. 188 Ordynacji podatkowej poprzez dokonanie stosownej analizy wniosku dowodowego w przedmiocie przesłuchania w charakterze świadka eksportera pojazdu. Sąd również polecił dokonanie analizy zgromadzonych w sprawie dowodów i poddanie ich ocenie pod kątem zbadania czy okoliczności z nich wynikające pozwalają przyjąć, że w dniach pomiędzy 15 kwietnia 2008r., a dniem 7 maja 2008r. w istocie nie mogło dojść do takich uszkodzeń pojazdu, które spowodowałyby utratę wartości samochodu z 44 000 USD do 16 000 USD. Naczelnik Urzędu Celnego w K. rozpatrując ponownie sprawę wskazał, mając na uwadze treść art. 188 Ordynacji podatkowe, że po pierwsze przedmiotem dowodu muszą być okoliczności mające znaczenie dla sprawy, po drugie okoliczności te nie są stwierdzone wystarczająco innym dowodem. Co do drugiego warunku stwierdził, że D. W. w dniu 21 września 2010r. przedłożył dowód w postaci oświadczenia sporządzonego w dniu 20 września 2010r. przez Kevin M. Liber, właściciela przedsiębiorstwa Dixie Cars, które dokonało sprzedaży pojazdu, w którym wskazano zarówno cenę pojazdu jak również stan techniczny samochodu w dniu jego sprzedaży. Powyższe informacje stanowią okoliczności dotyczące transakcji sprzedaży przedmiotowego pojazdu. Organ wskazał, że okoliczności te zostały stwierdzone innym dowodem w związku z czym odmówiono przeprowadzenia tego dowodu. Po przeprowadzonym postępowaniu Naczelnik Urzędu Celnego w K. decyzją z dnia 21 lipca 2010r. zaksięgował retrospektywnie kwotę długu celnego w wysokości 4358 PLN. Utrzymując w mocy ww. decyzję Dyrektor Izby Celnej w K. wskazał, iż w związku z tym, iż cena towaru wskazana w dokumencie zakupu rażąco odbiegała od cen podobnych modeli umieszczonych na stronach internetowych oraz od wartości rynkowej przedmiotowego pojazdu wskazanej przez biegłego rzeczoznawcę samochodowego w ocenie technicznej nr 810/2008 i wartości transakcji sprzedaży spornego pojazdu (44 000 USD), zawartej w dniu 15 kwietnia .2008r. oraz od cen zamieszczonych w wykazie aukcji firmy Adesa podobnych modeli, odbytych w okresie od dnia 29 maja 2008r. do dnia 15 lipca 2008r., organ celny nabrał wątpliwości czy zadeklarowana wartość celna przedmiotowego pojazdu stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę. Dokument sprzedaży w postaci oświadczenia z dnia 8 maja 2008r. także budzi wątpliwości co do jego autentyczności gdyż nie został podpisany. Podobnie telekopia opatrzona w nagłówek Dixie Cars, która zawiera tożsame informacje z informacjami zamieszczonymi w ww. oświadczeniu nie została podpisana. Przedstawione przez stronę informacje także nie przyczyniły się do usunięcia wątpliwości organu celnego. Dokument zlecenia polecenia wypłaty w obrocie dewizowym potwierdza dokonanie płatności w kwocie 16 000 USD na konto B. B., a nie na rzecz eksportera. Nie przedstawiono informacji, z których wynikałoby że B. B. przekazał tę kwotę na rzecz eksportera. Przelew ten mógł stanowić jedynie zaliczkę lub część kwoty faktycznie należnej za pojazd. Dowód ten jest również niespójny z oświadczeniem D. W. z dnia 16 lipca 2008r., w którym jasno wskazuje, iż nie korzystał on z żadnych usług pośredników. W dokumencie tym również w rubryce szczegóły płatności wskazano, iż auto było odzyskane po kradzieży, co z kolei stoi w sprzeczności z informacją uzyskaną za pośrednictwem serwisu Krajowego Urzędu ds. Przestępczości Ubezpieczeniowej. Ponadto załączony tytuł własności pojazdu nie zawiera informacji, że pojazd jest odzyskany po kradzieży. Dodatkowo w zleceniu tym w rubryce szczegóły płatności wskazano, iż auto ma zepsuty silnik i brakuje mu komputerów, a także ma zepsutą skrzynię biegów i elektronikę. Brak komputerów nie został potwierdzony przez biegłego, a także nie był potwierdzony przez stronę postępowania. W badaniu technicznym z dnia 19 sierpnia 2008r., uprawniony diagnosta stwierdził, że pojazd spełnia wymagania techniczne z art. 66 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Oznacza to, iż przedmiotowe auto na dzień 19 sierpnia 2008r. było sprawne, czyli m.in. pojazd ten był wyposażony i utrzymany, tak aby korzystanie z niego nie zagrażało bezpieczeństwu osób nim jadących lub innych uczestników ruchu, nie naruszało porządku ruchu na drodze i nie narażało kogokolwiek na szkodę. Dowód ten jest sprzeczny z oświadczeniami strony o stanie technicznym jak również z ww. zleceniem polecenia wypłaty. Bezspornym i niewymagającym udowodnienia jest fakt, iż uszkodzona skrzynia biegów, która powoduje neutralizację biegów czy też usterka systemu elektronicznego pojazdu powodująca włączanie się i wyłączanie mimowolne zegarów czy tez powodująca wyłączanie się systemów sterowania pojazdu zagraża przynajmniej bezpieczeństwu osób nim jadących. Podsumowując organ odwoławczy stwierdził, że dowód w postaci zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym w świetle oświadczenia strony, iż nie dokonywała ona napraw pojazdu jasno podważa stwierdzenia strony jakoby auto posiadało powyższe defekty. Również biegły powołany w toku weryfikacji zgłoszenia celnego przyjął działając z korzyścią dla strony jej oświadczenie o stanie technicznym, bez jego zweryfikowania z uwagi na brak możliwości uruchomienia pojazdu. Pomimo powyższego ustalona przez niego wartość – 33 700 USD rażąco odbiega od zadeklarowanej wartości 16 000 USD. Stanowisko, iż zadeklarowana wartość przedmiotowego pojazdu jest nieprawidłowa potwierdza także zgromadzony materiał dowodowy. Z informacji przekazanych przez firmę Manheim, a także z dokumentów przekazanych przez biegłego K. T. oraz ze świadectwa tytułu własności wynika, że przedmiotowe auto zostało sprzedane w dniu 15 kwietnia 2008r. na rzecz firmy World Class Motorcars Inc za kwotę 44 000 USD. Sprzedaż ta odbyła się za pośrednictwem firmy aukcyjnej – Mannheim. Podczas sprzedaży odnotowano przebieg pojazdu 40788 mil. W dniu 31 marca 2008r. firma Manheim przed wystawieniem auta na licytacje dokonała badania stanu technicznego w trakcie, którego nie stwierdzono, żadnych uszkodzeń technicznych silnika, elektroniki czy też skrzyni biegów. Następnie samochód ten został sprzedany przez firmę World Class Motorcars Inc. na rzecz eDixie Cars Div. Dixie Auto Leasing Inc. co potwierdza wydane w dniu 7 maja 2008r. świadectwo tytułu własności. W świadectwie tym na dzień jego wydania odnotowano stan drogomierza - 40794 mil. Następnie ten sam towar został sprzedany w dniu 8 maja 2008r. przez eksportera na rzecz D. W. za kwotę 16 000 USD. W raporcie sporządzonym przez firmę AutoCheck na dzień 17 lipca 2008r. stanowiącym załącznik do oceny technicznej sporządzonej przez biegłego w toku weryfikacji zgłoszenia celnego nie stwierdzono negatywnych informacji dotyczących tytułu własności lub innych problemów w związku z tytułem własności pojazdu. W bazie tej nie odnotowano aby przedmiotowy samochód posiadał poważne uszkodzenia oraz uszkodzenia spowodowane przez wodę czy ogień. W świetle powyższego organ odwoławczy stwierdził, że nie jest możliwym, aby przedmiotowy samochód stracił na wartości w ciągu niespełna miesiąca aż 28 550 USD co stanowi 64% spadek wartości. Z ww. dowodów wynika, że przedmiotowe auto było sprawne, gdyż od dnia wystawienia go na licytację do dnia zakupu przez D. W. przejechało 6 mil. Ponadto, biegły wskazał, iż auto jest w pełni ukompletowane fabrycznie, co świadczy o tym, iż z pojazdu nie wymontowano żadnych podzespołów, których brak powodowałby tak drastyczny spadek wartości. Nadto zgodnie z ideą sprzedaży, mającą na celu przyniesienie zysku sprzedającemu ze sprzedaży towaru, nielogicznym jest sprzedawanie towaru po cenie rażąco niższej od ceny, po której zakupiono towar. Nieznajdującym uzasadnienia jest więc aby eksporter sprzedał towar po cenie znacznie niższej od ceny za jaką dokonał zakupu. W ocenie organu odwoławczego ww. okoliczności oraz dowody jednoznacznie podważają zadeklarowaną wartość, natomiast oświadczenie z dnia 20 września 2010r. złożone przez Kelvin M. Liber stoi w całkowitej sprzeczności z ww. dowodami, w związku z czym organy celne nie dały mu wiary. Dyrektor Izby Celnej w K. wskazał na art. 181 a Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r., zgodnie z którym w przypadku wystąpienia wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC, to wartość celna za przywieziony towar, nie musi być ustalana z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Z powyższego wynika, że aby zakwestionować zadeklarowaną wartość celną wystarczą uzasadnione wątpliwości, a nie pewność. W niniejszej sprawie wątpliwości te zostały szeroko wykazane i są w pełni uzasadnione, a strona ich nie usunęła, zatem organ celny nie musi przyjąć zadeklarowanej wartości. W związku z tym organ ustala wartość celną towaru stosując art. 30 WKC w kolejności lit. a, b, c i d ustępu 2, aż do pierwszej litery. Organ odwoławczy uzasadnił brak możliwości zastosowania art. 30 i wskazał, że w przypadku braku możliwości zastosowania art. 29 i art. 30 WKC, wartość tę ustala się na podstawie art. 31, tj. na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami, tj.: Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z1994r., art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r., przepisów Działu II Rozdziału III WKC. Zgodnie z postanowieniami Porozumienia, w sytuacji, gdy wartość celna przywożonych, używanych towarów ustalana jest w oparciu o art. 31 WKC istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających średnie ceny rynkowe tych pojazdów na obszarze Wspólnoty (z wyjątkiem pojazdów wyprodukowanych na terenie Wspólnoty). W przedmiotowym sprawie wartość towaru nie mogła być ustalona w oparciu o art. 29 oraz art. 30 WKC, zatem organ celny musiał ją ustalić zgodnie z wyżej wskazanymi zasadami i ogólnymi przepisami. Mając na uwadze ograniczenia określone w art. 31 ust. 2 WKC, powołano z urzędu biegłego, który przyjął cenę samochodu "podobnego" do importowanego lecz wyprodukowanego poza Wspólnotą. Sporządzając opinię, biegły wziął pod uwagę model samochodu w maksymalnie możliwym stopniu podobny do samochodu wycenianego, uwzględniając różnego rodzaju kryteria (rocznik, klasa samochodu, rodzaj, pojemność silnika, wyposażenie itp.). Mając powyższe na uwadze określono wartość celną towaru na podstawie art. 31 WKC przyjmując wartość bazową w oparciu o wycenę nr S27/3-13uc/10 z dnia 26 kwietnia 2010r., w której rzeczoznawca określił wartość samochodu na kwotę 137 700 PLN.. Ocena techniczna nr 810/2008 z dnia 16 lipca 2008r. nie mogła posłużyć do ustalenia wartości celnej zgłoszonego towaru, gdyż ustalona w niej wartość pojazdu dotyczyła rynku kraju wywozu tj. USA. Zgodnie zaś z art. 31 ust. 2 lit. c WKC wartość celna ustalana z zastosowaniem ust. 1 nie może być określana na podstawie ceny towarów na rynku wewnętrznym kraju wywozu. Jednocześnie wskazano, iż ocena ta stanowi dowód w niniejszej sprawie, który jednoznacznie wykazała, iż zadeklarowana wartość znacznie odbiega od wartości rynkowej tego pojazdu na rynku eksportu. Odnośnie oddalenia wniosku o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka K. M. L., Dyrektor Izby Celnej w K. zaakceptował stanowisko zajęte przez organ pierwszej instancji. Organ odwoławczy podniósł, że nie pominięto oceny dowodu w postaci oświadczenia eksportera. Wskazał, że wykonywanie wyceny przez biegłego rzeczoznawcę bez oględzin pojazdu na podstawie innej wyceny jest powszechną praktyką stosowaną przez rzeczoznawców i akceptowaną przez sądy administracyjne. Na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. D. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Zarzucił naruszenie: 1. art. 122, art. 180 oraz art. 188 Ordynacji podatkowej poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia sprawy: uznanie, iż oddalenie wniosku o dopuszczenie dowodu z zeznań K. M. L., który miał istotne znacznie dla wyjaśnienia sprawy było słuszne, podczas gdy naruszało ono wyżej wskazane przepisy; uzasadnianie oddalenia tego wniosku w sposób odmienny niż uzasadnił to organ pierwszej instancji, 2. art. 187 par. 1 i 191 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie, iż organ pierwszej instancji zebrał i wyczerpująco rozpatrzył cały materiał dowodowy, podczas gdy pominięto fakt wynikający z zaświadczenia z dnia 20 sierpnia 2010r. wystawionego przez DIXIE Cars Auto Leasing, iż cena zapłacona przez skarżącego za samochód (16 000 USD) była ceną ostateczną i odpowiadała wartości samochodu z uwagi na jego stan techniczny i wydanie decyzję wyłącznie w oparciu o opinię rzeczoznawcy K. D., w sytuacji gdy została sporządzona na podstawie niepełnych danych dotyczących uszkodzeń samochodu i jego stanu technicznego, bez przeprowadzenia oględzin pojazdu, a nadto przypisywanie decyzji wydanej w pierwszej instancji ustaleń, których nie dokonano, 3. art. 181 a ust. 2 Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2453/93 z 2 lipca 1993r. polegające na przyjęciu, iż istnieją uzasadnione wątpliwości, że wartość celna zadeklarowanego samochodu stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą sumę określoną w art. 29 WKC, podczas gdy organy celne w toku postępowania dowodowego nie podjęły działań zmierzających koniecznych do wyjaśnienia tych wątpliwości. Przyjęcie, że mają one charakter uzasadniony jest bezpodstawne, 4. art. 29 Rozporządzenia Rady EWG 2913/92 z 12 października 1992r. Ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny przez jego niezastosowanie. W ocenie skarżącego, ponownie rozpoznając sprawę, organ celny nie zastosował się do wskazań WSA w K. zawartych w wyroku z dnia 10 marca 2011r. sygn. I SA/Ke 122/11 i ponownie naruszył art. 188 Ordynacji podatkowej. Najistotniejszą kwestią, którą należało wyjaśnić w sprawie było ustalenie dlaczego cena samochodu określona przez sprzedawcę firmę DIXIE Cars Auto Leasing na 16 000 USD, była niższa od wartości rynkowej tego typu pojazdów na rynku amerykańskim. W tym celu skarżący zgłosił wniosek dowodowy o przeprowadzenie dowodu z zeznań właściciela tej firmy. Zdaniem skarżącego w uzasadnieniu decyzji pominięto ocenę oświadczenia K. M. L. właściciela firmy Dixie Cars z dnia 20 września 2010r., w którym wskazano zarówno cenę pojazdu jak również stan techniczny. Oddalając wniosek dowodowy organ celny stwierdził, że okoliczności te zostały wystarczająco stwierdzone tym oświadczeniem. Nie ustalono i nie odniesiono się w treści uzasadnienia decyzji czy do uszkodzeń, które spowodowałyby aż 64 % utratę wartości pojazdu nie doszło w czasie kiedy samochód stanowił własność Dixie Cars Div. Dixie Auto Leasing Inc., a przed sprzedażą tego pojazdu skarżącemu. Jedynie dowód z przesłuchania K. M. L. mógłby wyjaśnić te okoliczności. Skarżący wskazał, że w doktrynie i orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, iż zwarte w art. 188 Ordynacji podatkowej sformułowanie: "chyba, że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem" odnosi się do sytuacji, gdy żądanie dotyczy tezy dowodowej już stwierdzonej na korzyść strony. Jeżeli dowód dotyczy tezy odmiennej powinien być przeprowadzony. Odmienna interpretacja prowadziłaby do pozbawienia strony podstawowego instrumentu, za pomocą którego realizuje prawo do czynnego udziału w sprawie, tj. zgłaszania wniosków dowodów. Organ może odmówić przeprowadzenia dowodu zawnioskowanego przez stronę na okoliczność istotną dla sprawy, gdy stwierdzi, że okoliczność ta stwierdzona jest już zgodnie z tezą wniosku dowodowego strony. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżący przytoczył orzeczenia wojewódzkich sądów administracyjnych. Zdaniem skarżącego pominięcie dowodu z przesłuchania K. M. L. ponownie doprowadziło do nie wyjaśnienia okoliczności istotnych do rozstrzygnięcia sprawy. Organy celne nie dały wiary okolicznościom wskazanym w oświadczeniu z dnia 20 września 2010r., gdyż pozostaje ono w sprzeczności z pozostałymi dowodami zgromadzonymi w sprawie. W takiej sytuacji, zdaniem skarżącego, niezrozumiałe jest oddalenie wniosku dowodowego strony, który zmierza do wykazania okoliczności przeciwnych do okoliczności wynikających ze zgromadzonych dowodów. W lakonicznym oświadczeniu właściciela firmy Dixie Cars wskazane są liczne uszkodzenia pojazdu. Przesłuchanie świadka w sposób dokładny pozwoliłoby wyjaśnić co działo się z samochodem przed jego zakupem przez firmę Dixie Cars i po zakupie i co było powodem tak znacznego spadku wartości pojazdu. Organy celne dysponują tylko informacją o cenie pojazdu w umowie sprzedaży firmie World Class Motors Inc. Samochód ten został następnie sprzedany przez tę firmę firmie Dixie Cars. Ceny zawartej w umowie sprzedaży nie ustalono. Znana jest cena za jaką firma ta sprzedała auto D. W.. W ocenie skarżącego rzeczywistym powodem oddalenia wniosku dowodowego nie są okoliczności wskazywane w treści postanowienia oddalającego wniosek dowodowy, ale przewidywane przez te organy ewentualne trudności jakie mogą być związane z przeprowadzeniem tego dowodu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o oddalenie oraz podtrzymał argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / właściwość sądów administracyjnych obejmuje sprawowanie kontroli decyzji i innych rozstrzygnięć administracyjnych, w oparciu o kryterium ich zgodności z prawem. Uchylenie przez sąd zaskarżonego aktu następuje tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub w wyniku naruszenia przepisów prawa materialnego, mających wpływ na wynik sprawy, stosownie do art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej ustawa p.p.s.a.). Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji, mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy, Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 20 października 2011r. w przedmiocie zaksięgowania retrospektywnego D. W. kwoty długu celnego została wydana po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 10.03.2011r., sygn. akt I SA/Ke 122/11. Wyrokiem tym Sąd m.in. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia 10.09.2010r., jednocześnie polecając organom celnym: - przeprowadzenie postępowania dowodowego z zachowaniem reguł wynikających z art. 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacji podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), dalej Ordynacja podatkowa poprzez dokonanie stosownej analizy wniosku dowodowego w przedmiocie przesłuchania w charakterze świadka eksportera pojazdu; - dokonanie analizy zgromadzonych w sprawie dowodów i poddanie ich ocenie pod kątem zbadania czy okoliczności z nich wynikające pozwalają przyjąć, że w dniach pomiędzy 15.04.2008r., a dniem 7.05.2008r. w istocie nie mogło dojść do takich uszkodzeń pojazdu, które spowodowałyby utratę wartości samochodu z 44000 USD do 16000 USD; - odniesienie ustaleń faktycznych do zadeklarowanej przez skarżącego wartości celnej pojazdu oraz przyjęcie wniosków, czy stanowi ona całkowitą faktycznie zapłaconą lub należna sumę. Zgodnie z art. 153 ustawy p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Niezastosowanie się przez organ administracyjny przy ponownym wydawaniu decyzji do oceny prawnej wyrażonej przez sąd w wyroku, narusza zasadę związania organu ocena prawną i oznacza, że podjęty akt lub czynność są wadliwe (por. Wyrok NSA z dnia 20 listopada 2008 r., I OSK 1850/07, publ. LEX nr 526070). Należy pamiętać, że bezwzględny obowiązek zastosowania się przez organ administracji do poglądu prawnego i wynikających z niego wytycznych co do dalszego biegu postępowania może być wyłączony tylko w razie istotnej zmiany stanu faktycznego lub zmiany przepisów prawa, a także po wzruszeniu tego orzeczenia w przewidzianym do tego trybie (por. Wyrok NSA z dnia 6 maja 2009 r., II OSK 691/08, publ. LEX nr 574442). W przedmiotowej sprawie stan faktyczny nie uległ zmianie, a orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 10.03.2011r., sygn. akt I SA/Ke 122/11 nie zostało wzruszone w żadnym trybie. Dokonując oceny legalności aktu administracyjnego wydanego na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy w wyniku uchylenia poprzedniej decyzji, Sąd dokonując ponownej kontroli nie mógł pominąć oceny czy organy administracji prawidłowo uwzględniły wytyczne co do dalszego postępowania, zawarte w poprzednim wyroku. W wyniku dokonanej oceny Sąd nie stwierdza naruszenia przez organ celny art. 153 ustawy p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w cytowanym wyroku z dnia 10.03.2011r., wskazał, że wniosek dowodowy z dnia 19 sierpnia 2010r. o przesłuchanie w drodze pomocy prawnej za pośrednictwem polskich służb konsularnych K. M. L. - właściciela firmy Dixie Cars Auto Leasing na okoliczność zawartej transakcji, ceny pojazdu, stanu technicznego w dacie nabycia pojazdu przez skarżącego nie został poddany analizie pod kątem przesłanek opisanych w art. 188 Ordynacji podatkowej. Poza rozważaniami organu pozostały bowiem odpowiedź na pytanie, czy treść zeznań właściciela firmy Dixie Cars Auto Leasing miałaby znaczenie dla sprawy i czy okoliczności, o których mógłby zeznać świadek nie zostały już stwierdzone wystarczająco innym dowodem. Odnosząc się do kwestii nieuwzględnienia wniosku dowodowego strony o przesłuchanie w charakterze świadka K. M. L. na okoliczność przeprowadzonej transakcji, ceny pojazdu i jego stanu technicznego, w aspekcie ewentualnego naruszenia art. 153 ustawy p.p.s.a jak i zarzucanego w skardze naruszenia art. 188 Ordynacji podatkowej – stwierdzić należy, że postępowanie organów jest prawidłowe. Z przepisu tego wynika, że żądanie przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić przy spełnieniu jednocześnie dwóch warunków. Po pierwsze przedmiotem dowodu muszą być okoliczności mające znaczenie dla sprawy, po drugie okoliczności te nie są stwierdzone wystarczająco innym dowodem. Zdaniem Sądu odmowa uwzględnienia wniosku dowodowego strony w postanowieniu dowodowym z dnia 13.06.2011r. została uzasadniona w sposób wyczerpujący z uwzględnieniem przesłanek zawartych w dyspozycji art. 188 Ordynacji podatkowej. Organ przede wszystkim zasadnie uznał, że okoliczności dotyczące przeprowadzonej transakcji, ceny pojazdu czy też stanu technicznego mają znaczenie dla sprawy, gdyż dotyczą one w sposób pośredni wartości celnej, a więc jednego z elementów kalkulacyjnych zadeklarowanych w zgłoszeniu celnym, wobec którego toczy się niniejsze postępowanie. Przy czym zauważyć należy, że teza wniosku dowodowego D. W. z dnia 19 sierpnia 2010r. jest tożsama z treścią oświadczenia K. M. L. z dnia 20.09.2010r., eksponują oni bowiem okoliczność, że zapłata ceny 16 000,00 USD wynikała ze stanu technicznego, ponieważ auto miało problemy z elektroniką oraz skrzynia biegów. Oceniając żądanie strony przeprowadzenia dowodu, organ musi uwzględnić znaczenie przeprowadzonych już w postępowaniu dowodów. Jeżeli ustali, że żądanie strony dotyczy okoliczności, które już zostały ustalone wyczerpująco innymi dowodami, odmawia uwzględnienia żądania strony. Skoro okoliczności, które miało potwierdzić przesłuchanie świadka K. M. L. zostały stwierdzone innym dowodem tj. jest jego oświadczeniem z dnia 20.09.2010r. nie było konieczności przeprowadzania wnioskowanego dowodu. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela stanowisko prezentowane zarówno w orzecznictwie jaki w literaturze, że organ może odmówić przeprowadzenia dowodu zawnioskowanego przez stronę na okoliczność istotną dla sprawy, gdy stwierdzi, że okoliczność, której chce dowodzić strona, jest już stwierdzona wystarczająco innym dowodem, czyli że okoliczność ta stwierdzona jest już zgodnie z tezą wniosku dowodowego strony (por. wyrok NSA I FSK 980/08, wyrok NSA I FSK 1399/06, Komentarz 2007, Ordynacja podatkowa po redakcją B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki). Ograny ponownie rozpoznając sprawę dokonały – zgodnie z wytycznymi Sądu - analizy zgromadzonych w sprawie dowodów i poddały ich ocenie wskazując na okoliczności z nich wynikające, że pomiędzy nabyciem pojazdu przez Word Class Motor Cars (15.04.2008r.), a dniem jego sprzedaży przez na rzecz Dixie Cars Div. Dixie Auto Leasing Inc. (7.05.2008r.) w istocie nie mogło dojść do takich uszkodzeń pojazdu, które spowodowałyby utratę wartości samochodu z 44000 USD do 16000 USD - (64%). Z materiału procesowego wynika niezbicie, że podczas sprzedaży przez Word Class Motor Cars na rzecz eksportera pojazd nie posiadał żadnych uszkodzeń technicznych silnika, elektroniki czy też skrzyni biegów, prócz otarć, zarysowań, odprysków i wgnieceń powłoki lakierowanej o czym zaświadcza sporządzony raport przez firmę Manheim organizatora aukcji na której dokonano sprzedaży tego samochodu. Biegły rzeczoznawca K. T. w ocenie technicznej nr 810/2008 stwierdza, że podwozie pojazdu, układy jezdne, nadwozie, silnik z osprzętem na dzień 16.07.2008r. były ukompletowane fabrycznie co oznacza, że nigdy wcześniej z pojazdu nie wymontowano tych komponentów, a pojazd jest kompletny. Z informacji uzyskanej za pośrednictwem serwisu Krajowego Urzędu ds. Przestępczości Ubezpieczeniowej wynika, że pojazd nie został skradziony, a także nie uległ szkodzie całkowitej. Z kolei będący w posiadaniu organów raport sporządzony przez firmę Auto Check na dzień 17.07.2008r. nie odnotowuje poważnych uszkodzeń oraz uszkodzeń spowodowanych przez wodę czy ogień w przedmiotowym samochodzie. Brak jest ponadto podstaw by zakwestionować przyjęte przez organ założenie, iż gdyby we wskazanym okresie doszło do usterki skrzyni biegów to i tak spadek wartości w takim zakresie byłby nieuzasadniony. Z załącznika nr 2 do Instrukcji Określania Wartości Pojazdów, na którą powołują się rzeczoznawcy samochodowi, wynika, że udział układu napędowego w samochodzie sportowym wynosi jedynie 10%. Przyjmując zatem, iż w przedmiotowej sprawie skrzynia biegów podlegałaby wymianie to spadek wartości winien wynieść z tego tytułu około 10%, a nie 64%. W granicach kontroli legalności decyzji Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie zaksięgowania retrospektywnego kwoty długu celnego uwzględniając wytyczne wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 10.03.2011r należało także ocenić czy organ odniósł ustalenia faktyczne do zadeklarowanej przez skarżącego wartości celnej pojazdu oraz przyjął wnioski, czy stanowi ona całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę. Sąd stwierdza, że ustalony w wyniku ponownego rozpoznania sprawy stan faktyczny uzasadniał zastosowanie przez organy celne art. 31 Wspólnotowego Kodeksu Celnego w związku z art. 181 a Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 02.07.1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny. Stosownie do treści art. 181"a" ust. 1 Rozporządzenia jeżeli organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Wspólnotowego Kodeku Celnego, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Oznacza to, że organowi celnemu przysługuje uprawnienie do badania wiarygodności dokumentów przedkładanych przez stronę, a służących do określenia wartości celnej towaru zarówno pod względem formalnym, jak i materialnym w tym podanej w nich ceny transakcyjnej. W niniejszej sprawie wątpliwości organy swoje wątpliwości w zakresie zadeklarowanej wartości celnej samochodu w sposób przekonywujący i szczegółowy z wyłączeniem jakiejkolwiek dowolności wykazały i dały temu wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Uzasadnieniem tych wątpliwości są następujące okoliczności: zadeklarowana przez skarżącego wartość pojazdu rażąco odbiegała od cen podobnych modeli umieszczonych na stronach internetowych - od 50887,00 USD do 71999,00 USD; odbiegała także od wartości rynkowej przedmiotowego pojazdu wskazanej przez biegłego rzeczoznawcę samochodowego w ocenie technicznej nr 810/2008 z dnia 16.07.2008r. - 33700,00 USD mimo, że biegły z uwagi na brak możliwości uruchomienia pojazdu przyjął za prawdę z korzyścią dla strony jej oświadczenia o stanie technicznym pojazdu w tym o uszkodzonej automatycznej skrzyni biegów z układem sterowania; odbiegała od wartości transakcji sprzedaży spornego pojazdu (44000,00 USD), zawartej w dniu 15.04.2008r. pomiędzy przedsiębiorstwem Mercedes - Benz Financial, a poprzednim dysponentem spornego pojazdu - firmą World Class MotorCars Inc.; odbiegała rażąco od cen zamieszonych w wykazie aukcji firmy Adesa podobnych modeli, odbytych w okresie od dnia 29.05.2008r. do dnia 15.07.2008r. (od 36500,00 USD do 66500,00 USD), załączonym do oceny technicznej nr 810/2008. Przedstawione przez skarżącego informacje dotyczące zadeklarowanej ceny pojazdu (16000,00 USD) w świetle dokonanych ustaleń na etapie postępowania weryfikacyjnego nie przyczyniają się do usunięcia wątpliwości organu czy zadeklarowana wartość celna stanowi całkowicie zapłacona lub należną kwotę. Dlatego, że dołączony przez skarżącego do zgłoszenia celnego dokument - polecenia wypłaty w obrocie dewizowym potwierdza dokonanie płatności w kwocie 16000,00 USD na konto osoby fizycznej - B. Bresia, nie potwierdza zaś dokonania płatności na rzecz eksportera. Podczas gdy D. W. jednoznacznie wskazuje, że nie korzystał z żadnych usług pośredników. Treści tych dokumentów tj. polecenie wypłaty oraz oświadczenie D. W. z dnia 16.07.2008r., nie są spójne. W sprzeczności z informacją uzyskaną za pośrednictwem serwisu Krajowego Urzędu ds. Przestępczości Ubezpieczeniowej stoi także wskazanie w rubryce szczegóły płatności, iż auto było odzyskane po kradzieży. Tytuł własności pojazdu stanu Ohio z dnia 7 maja 2008r. nie zawiera także informacji, że pojazd jest odzyskany po kradzieży. Nie zostały potwierdzone przez biegłego rzeczoznawcę samochodowego K. T., a także przez skarżącego, mimo wzywania go o wykazanie tego faktu, wskazane w rubryce szczegóły płatności informacje, iż auto ma zepsuty silnik, brakuje mu komputerów, ma zepsutą skrzynię biegów i elektronikę. Stwierdzenie skarżącego, iż nie dokonywał on napraw pojazdu a jednocześnie jakoby auto posiadało powyższe defekty zostało podważone w świetle dowodu w postaci zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym wykonanym w dniu 19.08.2008r., w którym uprawniony diagnosta K. Poroś stwierdził, że pojazd spełnia wymagania techniczne z art. 66 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Wiarygodność oświadczenia strony co do stanu technicznego pojazdu została podważona także informacją firmy Mannheim oraz dokumentami dołączonymi do opinii rzeczoznawcy samochodowego K. T.. Z dokumentów tych wynika, że przedmiotowe auto zostało sprzedane w dniu 15.04.2008r. na rzecz przedsiębiorstwa World Class Motor Cars Inc. za kwotę 44000,00 USD (44550,00 USD - cena wraz z dodatkowymi opłatami), zaś w dniu 31.03.2008r. firma Manheim przed wystawieniem auta na licytacje dokonała badania stanu technicznego w trakcie, którego nie stwierdzono, żadnych uszkodzeń technicznych silnika, elektroniki czy też skrzyni biegów. Nie podważoną przez skarżącego jest także informacja wynikająca z raportu firmy Auto Check na dzień 17.07.2008r. stanowiącego załącznik do oceny technicznej sporządzonej przez rzeczoznawcę K. T., iż nie stwierdzono problemów dotyczących własności pojazdu i uszkodzeń spowodowanych przez wodę czy ogień. Konsekwencją zakwestionowania wartości transakcyjnej wynikającej z statement (oświadczenie) z dnia 8 maja 2008r. określającego wartość samochodu na kwotę 16 000 USD była konieczność ustalenia wartości celnej przedmiotowego pojazdu z wykorzystaniem jednej z metod wskazanych kolejno w art. 30 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Wskazać należy, iż kompetencje organu celnego sprowadzają się do ustalenia wartości celnej, nie zaś wartości transakcyjnej sprowadzonego towaru, gdyż może podać ją tylko zgłaszający zgłoszenie celne, a organ celny może tę wartość transakcyjną jedynie podważyć, a nie na nowo określić. Z uwagi na fakt, iż samochody używane stanowią szczególny rodzaj towaru, w celu ustalenia wartości celnej posłużono się metodą przewidzianą w art. 31 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Przepis ten przewiduje, że jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie przepisów art. 29 lub 30 ustawy, ustalana jest na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. Zgodnie z postanowieniami Porozumienia, w sytuacji gdy wartość celna przywożonych używanych pojazdów samochodowych ustalana jest w oparciu o art. 31 Kodeksu, istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających średnie ceny rynkowe tych pojazdów na obszarze Wspólnoty. Biegły rzeczoznawca K. D., który wydał na żądanie organu celnego opinię nr S27/3-13uc/10 z dnia 26.04.2010r., ustalając wartość rynkową posłużył się Instrukcją Określenia Wartości Pojazdów 1/2005, zatwierdzonej przez Prezydium Rady Naczelnej stowarzyszenia Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego. Instrukcja ta ustala zasady określania wartości rynkowej pojazdu oraz wyjaśnia, że wydawnictwo specjalistyczne "Info Ekspert" zawiera ceny pojazdów wyprodukowanych we Wspólnocie. Takie postępowanie jest zgodne z postanowieniami cytowanego przepisu. Odmowa przyjęcia wartości transakcyjnej w następstwie zakwestionowania materialnej wiarygodności zgodnie z przepisami prawa celnego nie tylko może ale i powinna uwzględniać zastępcze metody ustalania wartości celnej podanej w prawie celnym. W przypadku braku możliwości zastosowania metod opisanych w art. 30 Wspólnotowego Kodeksu Celnego organ prawidłowo ustalił wartość celną samochodu osobowego marki Mercedes Benz SL 500 w oparciu o metodę opisaną w art. 31. Ustalając wartość celną "metodą ostatniej szansy" organ w oparciu o wycenę rzeczoznawcy K. D. z dnia 26.04.2010 r. przyjął wartość bazową samochodu na kwotę 82 113,00 PLN. Wobec powyższego niezasadny jest zarzut skargi dotyczący niezastosowania naruszenia art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, a to z uwagi na fakt, iż skoro organ w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego powziął uzasadnione wątpliwości co do ceny transakcyjnej, jako ceny zapłaconej za sprowadzony przez skarżącego samochód, prawidłowo zastosował on procedurę przewidzianą art. 31 tego Kodeksu w zw. z art. 181 a Rozporządzenia w celu ustalenia rzeczywistej ceny towaru jako wartości celnej i na jego podstawie określenia należności celnych. Kompetencje organu sprowadzają się do ustalenia wartości celnej, nie zaś wartości transakcyjnej sprowadzonego towaru, gdyż może podać ją tylko zgłaszający zgłoszenie celne, a organ celny może tę wartość transakcyjną jedynie podważyć, a nie na nowo określić. Skarżący natomiast poprzez zgłaszane w toku postępowania wnioski dowodowe oraz zarzuty skargi w istocie domaga się ustalenia wartości transakcyjnej pojazdu. W świetle powyższych rozważań z faktu nieprzeprowadzenia dowodu z przesłuchania K. M. L. - właściciela przedsiębiorstwa Dixie Cars oraz pominięcia zaświadczenia z dnia 20 sierpnia 2010r. wystawionego przez DIXIE Cars Auto Leasing stwierdzającego, iż cena zapłacona przez skarżącego za samochód (16 000 USD) była ceną ostateczną i odpowiadała wartości samochodu z uwagi na jego stan techniczny - autor skargi niezasadnie wywodzi naruszenie przez organ wymienionych w skardze przepisów postępowania podatkowego - art. 122, 180, 188, 191 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Sądu nie są uzasadnione dalsze zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 187 § 1 i 191 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie, iż organ wyczerpująco rozpatrzył cały materiał dowodowy wydając decyzję wyłącznie w oparciu o opinię rzeczoznawcy K. D., w sytuacji gdy została sporządzona na podstawie niepełnych danych dotyczących uszkodzeń samochodu i jego stanu technicznego, bez przeprowadzenia oględzin pojazdu. Opinia rzeczoznawcy K. D. w rozumieniu art. 197 § 1 Ordynacji stanowi taki sam materiał jak każdy inny dowód zgromadzony w sprawie i podlega takiej samej ocenie jak każdy inny dowód w sprawie. Ocena wartości dowodowej opinii, jej wiarygodności i przydatności dla rozstrzygnięcia sprawy należy do obowiązków organu, to bowiem organ ostatecznie rozstrzyga sprawę. Dyrektor Izby Celnej odnosząc się do złożonej opinii rzeczoznawcy K. D. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w sposób uprawniony przyjął, że może ona stanowić dowód w sprawie w zakresie ustalenia wartości bazowej pojazdu w oparciu o którą wyliczono wartość celną. Z treści zaskarżonej decyzji jednoznacznie wynika, że argumenty podniesione w opinii zostały poddane ocenie organu odwoławczego w ramach art. 191 Ordynacji podatkowej. Podkreślić przy tym należy, że postępowanie dowodowe w rozpoznawanej sprawie zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący i odpowiadający regułom wyznaczonym przepisami Ordynacji podatkowej. Uzyskane w ten sposób dowody w tym ocena techniczna nr 810/2008 z dnia 16.07.2008r. zawierająca ustalenia co do stanu technicznego pojazdu poprzedzone oględzinami przez rzeczoznawcę samochodowego K. T., mogła posłużyć jako materiał procesowy do wydania opinii w przedmiocie ustalenia wartości celnej pojazdu. Kwestionowana opinia wbrew zarzutom skargi jest kompletna, zawiera uzasadnienie oraz formułuje w sposób logiczny i zrozumiały ostateczne wnioski. Organ dokonując oceny zebranego materiału dowodowego, a w szczególności analizy treści opinii K. D., zajął stanowisko przeciwne do prezentowanego przez skarżącego, nie oznacza zaś, że dokonał błędnej oceny dowodów i ustaleń. Mając na uwadze powyższe należy jednoznacznie stwierdzić, iż w tym postępowaniu nie doszło do naruszenia regulacji art. 122, 188, 187 § 1, 191 Ordynacji podatkowej, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również nie zostały naruszone przepisy art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego oraz art. 181 a ust. 2 Rozporządzenia. Z tych względów należało skargę oddalić - na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.