I SA/Ke 579/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk – Stępniak (spr.), Sędzia WSA Ewa Rojek, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 lutego 2022 r. sprawy ze skargi W. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia ... nr ... w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata Ł. W. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Dyrektor Izby Skarbowej (dalej: dyrektor) postanowieniem z [...] r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. (dalej: naczelnika) z [...] r. nr [...] w sprawie oddalenia skargi z [...] r. wniesionej przez W. C. na czynność egzekucyjną nr [...] polegającą na próbie zajęcia świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej z [...] r. na podstawie zawiadomienia nr [...] Organ wyjaśnił, że naczelnik prowadził postępowanie egzekucyjne wobec W. C. na podstawie tytułu wykonawczego z [...] r. nr [...] obejmującego zaległość z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2009 r. w kwocie należności głównej [...] zł. Obowiązek objęty ww. tytułem wykonawczym wynika z ostatecznej decyzji dyrektora z [...] r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2009 r. Przedmiotowy tytuł wykonawczy został wystawiony przez wierzyciela w trybie art. 61 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. 2020 r., poz. 1427 ze zm.), dalej: u.p.e.a., tj. w związku z ujawnieniem nowego składnika majątkowego zobowiązanego. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. pismem z [...] r. poinformował bowiem naczelnika o zasiłku chorobowym podlegającym wypłacie dla W. C., w związku z zakończeniem postępowania sądowego w tej sprawie (wyrok Sądu Okręgowego w K. V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z [...] r., sygn. akt V U [...]). W oparciu o ww. tytuł wykonawczy organ egzekucyjny podjął próby zastosowania środków egzekucyjnych: - zawiadomieniem z [...] r. nr [...] dokonał zajęcia świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej w ZUS II Oddział w W.; ww. zawiadomienie doręczono W. C. [...] r., dłużnik zajętej wierzytelności pismami z [...] r. oraz z [...] r. poinformował organ egzekucyjny, że nie może dokonać potrącenia świadczenia, ponieważ nie są realizowane przez oddział wypłaty świadczeń z ubezpieczenia społecznego w razie choroby dla zobowiązanego; - zawiadomieniem z [...] r. nr [...] dokonał zajęcia innej wierzytelności pieniężnej z tytułu zasiłku chorobowego i innych świadczeń w ZUS II Oddział w W.; zawiadomienie o ww. zajęciu zostało doręczone zobowiązanemu [...] r.; dłużnik zajętej wierzytelności pismem z [...] r. poinformował organ egzekucyjny, że W. C. nie figuruje w bazie świadczeniobiorców ZUS II Oddział w W.; - zawiadomieniem z [...] r. nr [...] dokonał zajęcia innej wierzytelności pieniężnej z tytułu zasiłku chorobowego i innych świadczeń w ZUS Oddział w L.; zawiadomienie o ww. zajęciu wraz z odpisem tytułu wykonawczego nr [...] zostały doręczone W. C. [...] r.; pismem z [...] r. dłużnik zajętej wierzytelności przekazał do organu egzekucyjnego kwotę [...]zł, natomiast pismem z [...] r. poinformował, że zakończył wypłatę świadczenia z ubezpieczenia społecznego W. C.. W związku z powyższym postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec majątku W. C. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...] r. zostało umorzone przez naczelnika postanowieniem z [...] r. nr [...] z uwagi na brak majątku lub źródła dochodu zobowiązanego, z których jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających koszty egzekucyjne. W dniu [...] r. do Urzędu Skarbowego w O. wpłynęła skarga z [...] r. wniesiona przez W. C. na czynność egzekucyjną nr [...], polegającą na zajęciu świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej z [...] r. na podstawie zawiadomienia nr [...] Zobowiązany podniósł w niej, że nie posiada żadnego nowego majątku, który byłby podstawą do prowadzenia kolejnego postępowania egzekucyjnego. Wskazał, że przedmiotowy tytuł wykonawczy został wydany w okresie przedawnienia należności, a postępowanie egzekucyjne było już dwukrotnie umarzane. Zarzucił, że tytuł wykonawczy nr [...] zawiera liczne błędy prawne i formalne oraz podniósł fakt, że nie otrzymał upomnienia, które jego zdaniem było wymagane. Organ egzekucyjny prowadząc postępowanie egzekucyjne naruszył art. 59 § 1 pkt 1, 2, 3, 7 i 10 oraz § 2 i § 2a u.p.e.a. Postanowieniem z [...] r. naczelnik oddalił skargę na czynność egzekucyjną. Utrzymując w mocy to postanowienie dyrektor powołał art. 54 § 1 u.p.e.a. i podniósł, że składając skargę w związku z dokonaną czynnością, zobowiązany może podnosić jedynie zarzuty odnoszące się do prawidłowości zakwestionowanej czynności egzekucyjnej organu egzekucyjnego. Przysługuje ona w sytuacji, gdy stronie nie przysługują inne środki zaskarżenia. Skarga ta dotyczy samych czynności wykonawczych postępowania egzekucyjnego, a nie okoliczności, które mogą być przedmiotem zarzutów lub innych środków zaskarżenia. Zatem w postępowaniu w sprawie skargi na czynności egzekucyjne kontrolą objęta jest jedynie prawidłowość zaskarżonej czynności. Organ powołał treść art. 79 § 1, § 2 i § 4 u.p.e.a. i podniósł, że próba zajęcia wierzytelności z świadczenia w ZUS II O/Warszawa została dokonana w sposób prawidłowy. W sprawie nie dopatrzono się także uchybień formalnych w dokonanej czynności. Druk zawiadomienia o zajęciu wierzytelności spełnia wymogi określone w art. 67 § 2 u.p.e.a. oraz odpowiada wzorowi ustalonemu dla tego rodzajów druków w rozporządzeniu Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 1 grudnia 2020 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 26). Z akt sprawy wynika, że zawiadomienie o zajęciu z [...] r. nr [...] zobowiązany otrzymał [...] r. Środek egzekucyjny w postaci zajęcia świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej znajduje się w katalogu środków wymienionych w art. 1a pkt 1 u.p.e.a., czym wypełniono przesłanki zawarte w art. 67 § 1 tej ustawy. Uwzględniając powyższe, dyrektor nie dopatrzył się nieprawidłowości i naruszenia przepisów prawa przy dokonywaniu przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnej tj. w postaci próby zajęcia świadczenia w ZUS II O/Warszawa. Działania naczelnika w tym zakresie są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Odnośnie pozostałych zarzutów podnoszonych w przedmiotowej skardze jak i w zażaleniu dyrektor podniósł, że w skardze na czynności egzekucyjne, o której mowa w art. 54 § 1 u.p.e.a., zobowiązany może podnosić jedynie zarzuty odnoszące się do prawidłowości zakwestionowanej czynności egzekucyjnej organu egzekucyjnego. Zarzuty dotyczące przedmiotowego tytułu wykonawczego były już rozpatrywane przez wierzyciela – naczelnika, który postanowieniem z [...] r. nr [...] oddalił zgłoszone przez zobowiązanego zarzuty. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem dyrektora z [...] r. nr [...] Ponadto na etapie postępowania w sprawie skargi z [...] r. na czynność egzekucyjną nr [...] polegającą na próbie zajęcia świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej z [...] r. na podstawie zawiadomienia nr [...] nie mogą być rozpatrywane zarzuty dotyczące zajęcia świadczenia w ZUS O/L. . Powyższe zarzuty dotyczące zajęcia świadczenia w ZUS O/L. są rozpatrywane w odrębnym postępowaniu, w związku ze złożoną skargą na czynność egzekucyjną nr [...] polegającą na zajęciu innej wierzytelności pieniężnej w ZUS O/L. . W. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. skargę na postanowienie dyrektora. Wniósł o jego uchylenie oraz uchylenie postanowienia organu pierwszej instancji, a także o umorzenie postępowania egzekucyjnego, zwrot nienależnie pobranych przez organ skarbowy w O. kwoty [...]zł przesłanych przez ZUS w L. do organu skarbowego w O. oraz uznanie, że prowadzone postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie nieprawidłowego tytułu wykonawczego/egzekucyjnego z [...] r. wydanego przez Urząd Skarbowy w O. było niezgodne z prawem i nie przerwało w związku z tym biegu przedawnienia należności podatkowej za grudzień 2009 r. Zarzucił naruszenie: - art. 2a, art. 68 § 1, art. 121 § 1, art. 120, art. 126, art. 128, art. 187 § 1, art. 208 § 1, art. 212, art. 219 Ordynacji podatkowej, - art 15, art. 27 § 1, art. 33 § 2 pkt 1, pkt 2b, pkt 4, pkt 5, pkt 6, pkt 6b, pkt 6c, art. 59 § 1 pkt 2, pkt 3, pkt 7, pkt 10, § 2, art. 60 § 1 i 2 u.p.e.a.; - art. 6, art. 8, art. 16 § 1, art. 110 § 1, art. 126, art. 122a, art. 122f, art. 269 k.p.a. W uzasadnieniu skargi podniósł, że dochodzone przez organ zadłużenie nie istnieje. Naczelnik wydał postanowienie o umorzeniu postepowania egzekucyjnego, które jest prawomocne. Wskazał na powiadomienie przez Oddział ZUS w L. o uchyleniu zajęcia egzekucyjnego. Zarzucił nieprawidłowości w treści tytułów wykonawczych, w tym o numerach [...] i [...] Na dowód tego przytoczył szereg postanowień organów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z [...] r. reprezentujący skarżącego profesjonalny pełnomocnik ustanowiony w ramach prawa pomocy powtórzył zarzuty w zakresie wadliwości tytułu wykonawczego oraz wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U.2021.137) i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2022.329), dalej "p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym – co do zasady - związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Realizując wyżej określone granice kontroli, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sąd stwierdził, że stan faktyczny znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Ustalenia te Sąd w całości podziela, uznając je za niewadliwe. W niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Stosownie do art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną – zajęcie świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej. Skarga na czynności egzekucyjne, zgodnie z art. 54 § 1 u.p.e.a., służy kontroli prawidłowości stosowania w tym postępowaniu czynności egzekucyjnych, które zmierzają do bezpośredniego wyegzekwowania należności. Definicję legalną pojęcia "czynności egzekucyjnych" zawiera przepis art. 1a pkt 2 u.p.e.a. W świetle tego unormowania są to wszelkie działania podejmowane przez organ egzekucyjny i egzekutora, zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Ocenie w ramach skargi na czynność egzekucyjną podlegają działania organu egzekucyjnego, który na zlecenie wierzyciela ma obowiązek egzekwować należność wskazaną przez niego w tytule wykonawczym. W ramach skargi na czynności egzekucyjne można podnosić kwestie formalnoprawne, które odnoszą się do prawidłowego przebiegu postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora w oparciu o przepisy regulujące sposób i formę dokonania tych czynności. W judykaturze przyjmuje się, że określony w art. 54 § 1 u.p.e.a. środek ochrony prawnej zobowiązanego, jakim jest skarga na czynności egzekucyjne, stanowi samoistną instytucją postępowania egzekucyjnego. Ma charakter subsydiarny, komplementarny wobec innych środków prawnych i nie może mieć zastosowania do tych przypadków, w których przewidziano inne środki zaskarżenia, jak zarzuty, zażalenie, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa spod egzekucji, czy skargę do sądu powszechnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 2 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 778/13; z 18 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FSK 1688/13; z 24 października 2014 r., sygn. akt II GSK 1377/13, wyrok WSA w Warszawie z 23 października 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 3396/14, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W postępowaniu skargowym z art. 54 § 1 u.p.e.a. dopuszcza się zatem badanie jedynie tych czynności, które przynależą organowi egzekucyjnemu, a nie są objęte zakresem innego środka prawnego, zaś sam proces badania obejmuje wyłącznie zgodność z prawem i prawidłowość dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, zgodnie z którym w ramach postępowania prowadzonego na podstawie art. 54 u.p.e.a., kognicja organów nadzoru jest ograniczona, zgodnie ze wskazanym przepisem, wyłącznie do dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 stycznia 2018 r. sygn. akt II GSK 2972/17 i powołane w nim orzecznictwo). Nie jest zatem możliwe podnoszenie zarzutów, które są podstawą do wniesienia innego środka służącego ochronie praw zobowiązanego. Rozpatrzenie zarzutów w postępowaniu skargowym byłoby obejściem prawa i naruszałoby zasadę niekonkurencyjności środków zaskarżenia (tak np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FSK 1688/13). Jak wskazał NSA w wyroku z 24 października 2014 r., sygn. akt II GSK 1377/13 - środki ochrony prawnej zostały ukształtowane w taki sposób, by ich podstawy nie mogły być powielane, tzn. by nie zaistniała sytuacja, w ramach której dany zarzut byłby rozpatrywany w ramach kilku środków ochrony prawnej. Środki zaskarżenia w postępowaniu egzekucyjnym nie są względem siebie konkurencyjne. Nie można ich stosować zamiennie. Rodzajowa tożsamość przedmiotu zaskarżenia skargi oraz innych środków prawnych nie oznacza, że określonemu podmiotowi przysługuje możliwość wyboru środka prawnego. Dyferencjacja środków prawnych następuje bowiem nie tylko poprzez zróżnicowanie przedmiotu zaskarżenia, ale także poprzez zastosowanie kryteriów odnoszących się do innych elementów konstrukcji środków prawnych. Zasadą jest zatem wniesienie jednego środka prawnego, a nie dwóch konkurujących wobec siebie. Powyższe oznacza, że w postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne ocenie mogą podlegać tylko zastrzeżenia odnoszące się do czynności egzekucyjnych dokonanych przez organ egzekucyjny. Brak jest podstaw, aby składaną w trybie art. 54 u.p.e.a. skargę na czynności egzekucyjne traktować jako uniwersalny środek zaskarżenia, za pomocą którego możliwe jest skuteczne kwestionowanie wszystkich aktów i działań podejmowanych przez organ egzekucyjny w toku całego postępowania egzekucyjnego. Stosownie do art. 7 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne przewidziane w ustawie. Natomiast w świetle art. 1a pkt 12a u.p.e.a. środkiem egzekucyjnym w postępowaniu egzekucyjnym, dotyczącym należności pieniężnych, jest egzekucja ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego, a także z renty socjalnej. Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że organy obu instancji, jak wynika z akt sprawy, w ramach prowadzonego postępowania w trybie art. 54 § 1 u.p.e.a., prawidłowo oceniły sposób i formę dokonania przez organ egzekucyjny zajęcia ze świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego, ubezpieczenia społecznego i z renty socjalnej w ZUS II Odział w W., dokonanego na podstawie zawiadomienia nr [...] Sposób dokonania tej czynności, w ocenie Sądu, odpowiada przepisom art. 79 u.p.e.a. Do zajęcia wierzytelności pieniężnej tego rodzaju dochodzi poprzez przesłanie do organu rentowego właściwego do spraw wypłaty zobowiązanemu świadczeń zawiadomienia o zajęciu tej części przysługujących zobowiązanemu świadczeń, która nie jest zwolniona spod egzekucji, na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa organ rentowy, aby nie wypłacał zajętej części świadczenia zobowiązanemu, lecz przekazał ją organowi egzekucyjnemu aż do pełnego pokrycia egzekwowanych należności pieniężnych (§ 1). W sprawie organ egzekucyjny dokonał czynności egzekucyjnej polegającej na zajęciu ww. świadczenia, przesyłając stosowne zawiadomienie z [...] r., które zostało skutecznie doręczone w tym samym dniu, oraz W. C., który otrzymał zawiadomienie [...] r. Druk zawiadomienia spełnia wymogi określone w art. 67 § 1 i 2 u.p.e.a. oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia [...] r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1314). W skardze na czynność egzekucyjną zobowiązany zakwestionował zasadność prowadzenia kolejnego postępowania egzekucyjnego w sytuacji, gdy było ono już umarzane. Wskazał też na przedawnienie należności, błędy zawarte w treści tytułu wykonawczego oraz brak doręczenia upomnienia. Należy uznać, że niniejsze zarzuty nie dotyczą prawidłowości sposobu i formy dokonania zakwestionowanej czynności egzekucyjnej, a tym samym nie mogą być podstawą wniesienia skargi, o której mowa w art. 54 u.p.e.a. Nie mogą one odnieść skutku, ponieważ eksponują wadliwość wystawionych tytułów wykonawczych, a temu służy procedura z art. 33 u.p.e.a., która pozostaje poza zakresem przedmiotowej sprawy. Jak wskazano wyżej, w postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne - stanowiącym fragment postępowania egzekucyjnego - ocenie podlegają tylko zastrzeżenia odnoszące się do konkretnej czynności egzekucyjnej. W postępowaniu tym nie orzeka się ani o zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego, ani też nie ocenia się prawidłowości jego prowadzenia. Rozstrzygnięcie w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne, co do zasady, nie ma zatem wpływu na możliwość prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Uwzględnienie skargi wywiera skutki jedynie w zakresie czynności, na którą ją wniesiono. W ramach postępowania prowadzonego na podstawie art. 54 u.p.e.a kognicja organów nadzoru jest ograniczona wyłącznie do dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych. Skarżący powtórzył powyższe zarzuty w treści skargi na postanowienie dyrektora z [...] r., które ze względu na fakt, że wykraczają poza zakres przedmiotowej sprawy, nie mogą podlegać ocenie także Sądu. Z tej samej przyczyny Sąd nie może odnieść się do szeregu powołanych w skardze postanowień organów, do tytułu wykonawczego o numerze [...], ani do zawiadomienia, na podstawie którego organ dokonał zajęcia innej wierzytelności pieniężnej z tytułu zasiłku chorobowego i innych świadczeń w ZUS Oddział w L.. Nie można uznać za zasadne zarzutów skargi o naruszeniu art. 6 k.p.a. i wyrażonej tam zasady praworządności, i art. 7 k.p.a. zawierającego zasadę prawdy obiektywnej. Zaskarżone postanowienie odnosi się do istoty sprawy, to jest prawidłowości zastosowania w tym postępowaniu czynności egzekucyjnej - zajęcia świadczenia. Uzasadnienie odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 2 - 5 k.p.a., a argumenty przemawiające za oceną o niezasadności złożonej skargi na czynność egzekucyjną znalazły odzwierciedlenie w uzasadnieniu postanowienia. Bezzasadne są również zarzuty wskazujące na treść art. 122a k.p.a. i 126f k.p.a. Odnoszą się one do instytucji milczącego załatwienia sprawy, która uregulowana jest w rozdziale 8a k.p.a. Zgodnie z art. 122a § 2 k.p.a., sprawę uznaje się za załatwioną milcząco w sposób w całości uwzględniający żądanie strony, jeżeli w terminie miesiąca od dnia doręczenia żądania strony właściwemu organowi administracji publicznej albo innym terminie określonym w przepisie szczególnym organ ten: 1) nie wyda decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (milczące zakończenie postępowania) albo 2) nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji (milcząca zgoda). Kluczowe znaczenie ma jednak przepis art. 122a § 1 k.p.a., który stanowi, że sprawa może być załatwiona milcząco, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. Przepisy u.p.e.a. w zakresie skargi na czynność egzekucyjną nie przewidują milczącego załatwienia sprawy, co przesądza, że instytucja ta nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie. W sprawie nie doszło też do naruszeń przepisów powołanych w skardze: art. 15, art. 27 § 1, art. 33 § 2 pkt 1, 2b, 4, 5, 6, 6b, 6c, art. 59 § 1 pkt 2, 3, 7, 10, § 2, art. 60 § 1 i § 2 u.p.e.a. W ocenie Sądu, organ egzekucyjny mając na celu doprowadzenie do wykonania przez zobowiązanego obowiązku o charakterze pieniężnym zastosował prawidłowo, w zgodzie z regulującymi ją przepisami prawa, przewidziany w u.p.e.a.- w art. 1 a pkt 12 lit. a/ tiret trzecie - środek egzekucyjny. Nie można też uznać za zasadne zarzutów skargi o naruszeniu przepisów Ordynacji podatkowej, ponieważ nie znajdują one w sprawie zastosowania. Zgodnie z treścią art. 18 u.p.e.a., w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Z powołanych wyżej względów, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. O przyznaniu adwokatowi kwoty 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd orzekł na postawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 18).