II SA/Ke 103/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.K. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi T.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi. T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewody z dnia 17 grudnia 2010r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2011r. Sąd odrzucił skargę T. K. z uwagi na nieuiszczenie, pomimo wezwania, wpisu od skargi w kwocie 500 zł oraz nieusunięcie braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej 2 odpisów. Odpis powyższego postanowienia skarżący otrzymał w dniu 10.03.2011r. W dniu 2.03.2011r. T. K. złożył w Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu i usunięcia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że kopertę z wezwaniem do usunięcia ww. braków po otrzymaniu od listonosza położył na szafce w ganku. Kopertę tę schowała jego niesłysząca córka i oddała dopiero w dniu 25.02.2011r. W dniu 18.03.2011r. w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 500 zł i złożenie 2 egzemplarzy odpisów skargi T. K. złożył 2 egzemplarze odpisów skargi wraz z formularzem PPF zawierającym wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 30 marca 2011r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach zwolnił T. K. z kosztów sądowych w całości i ustanowił dla niego adwokata z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednym z warunków skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest dochowanie, określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., terminu do wniesienia tegoż wniosku, który wynosi 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zaś wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005r., sygn. akt FZ 713/04). Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., II OSK 479/07). W orzecznictwie sądowym wskazać można następujące przykłady okoliczności faktycznych, które mogą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu: trwająca przez kilka dni awaria systemu informatycznego Krajowego Rejestru Sądowego, uniemożliwiająca stronie uzyskanie brakujących dokumentów w terminie określonym przez sąd (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 10 lipca 2006r., sygn. III SA/Wa 1370/06); mylne pouczenie o środkach zaskarżenia (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2004r., sygn. III SA 1983/03); obalenie domniemania doręczenia adresatowi pisma (por. postanowienie NSA z dnia 4 września 2001r., sygn. II SA/Po 2646/00); nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2001r., sygn. I SA/Wr 676/99). W uzasadnieniu wniosku T. K. podniósł, iż przyczyną uchybienia terminu było schowanie przesyłki z Sądu przez jego niesłyszącą córkę. Równocześnie jednak przyznał, iż przedmiotową przesyłkę odebrał od listonosza i odłożył na szafce w ganku. W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że przedstawione przez T. K. okoliczności nie uprawdopodabniają, aby w sytuacji w jakiej się on znalazł zaszła przeszkoda, która uniemożliwiłaby mu usunięcie w zakreślonym terminie braków formalnych. Fakt schowania przesyłki z Sądu przez domownika nie wyłącza w niniejszej sprawie winy skarżącego. T. K. wiedział o przesyłce z Sądu i po prostu o niej zapomniał, a potem jego córka schowała ją w swoich dokumentach. Nie jest to jednak, zgodnie z zasadą zachowania należytej staranności, okoliczność nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, niezależna od osoby zainteresowanej. Należyta staranność w prowadzeniu swoich spraw wymaga od strony otrzymującej przesyłkę z Sądu, aby bez zbędnej zwłoki zapoznała się z jej treścią, ewentualnie złożyła przesyłkę w takim miejscu, w którym nie będzie ona narażona na zabranie przez osobę trzecią, zniszczenie, zagubienie. Ponadto skarżący wiedząc o przesyłce z Sądu nie wskazał aby podejmował jakiekolwiek kroki na rzecz jej odnalezienia lub ustalenia treści korespondencji. Biorąc pod uwagę poczynione przez Sąd rozważania, stwierdzić należy, że T. K. nie uprawdopodobnił, iż w rozumieniu art. 87 § 2 p.p.s.a. uchybienie terminu do usunięcia braków formalnych było przez niego niezawinione. W tej sytuacji brak jest podstaw prawnych do jego przywrócenia. Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak sentencji.