II SA/Ke 108/12

II SA/Ke 108/12 POSTANOWIENIE Dnia 20 kwietnia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opinii o "Programie modernizacji źródeł ciepła" Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej postanawia odrzucić skargę. J.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w dniu 23 stycznia 2012r. skargę na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] w przedmiocie opinii o "Programie modernizacji źródeł ciepła" Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w P. wniosła o jej odrzucenie z powodu braku wezwania Rady do usunięcia naruszenia, bądź o oddalenie skargi, zarzucając, że skarżący nie wykazał, aby uchwała naruszała jego interes prawny lub uprawnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje; Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 poz. 270) dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z kolei w myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. nr 142 z 2001r. poz.1591 ze zmianami ) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zatem warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który podjął kwestionowaną uchwałę, do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący nie wystąpił do Rady Miejskiej w P. ze stosownym wezwaniem. Podkreślić należy, że za spełnienie omawianego warunku nie może być uznane wystosowanie przez skarżącego do Wojewody wniosku z dnia 6 grudnia 2011r. o unieważnienie zaskarżonej uchwały, gdyż wezwanie do usunięcia naruszenia, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, musi być skierowane do organu samorządowego znajdującego się w ramach struktury organizacyjnej danej gminy. Żądanie unieważnienia uchwały organu gminy skierowane do organu nadzoru uruchamia wyłącznie postępowanie nadzorcze w ramach własnych, samodzielnych kompetencji tego organu do badania legalności uchwał organów gminy i nie zastępuje wezwania, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy (zob. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 24 kwietnia 1995r., sygn. akt II SA 105/95, publikowane ONSA 1996/2/81 oraz powołana tam orzecznictwo, a także postanowienie NSA z 24 listopada 2010r. sygn. II OSK 2309/10 LEX 733406, pośrednio postanowienie NSA z dnia 10 listopada 2011 sygn. II OSK 2340/11 Lex 1070387). W tym stanie rzeczy, skoro skarżący nie spełnił przesłanki warunkującej skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego, to skarga ta jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.