II SA/Ke 1119/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 października 2015 r., znak: [...] w przedmiocie uznania kwoty wypłaconego świadczenia za nienależnie pobrane świadczenie z funduszu alimentacyjnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 6 listopada 2015 r. D. G. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 października 2015 r., znak: [...]. Powyższą decyzją Kolegium, po rozpatrzeniu odwołania D. G., utrzymało w mocy wydaną z upoważnienia Wójta Gminy decyzję z dnia 6 sierpnia 2015 r. znak: [...] uznającą kwotę świadczenia wypłaconego w okresie od 1 października 2014 r. do 31 maja 2015 r. w wysokości 800 zł za nienależnie pobrane świadczenie z funduszu alimentacyjnego przyznane na uprawnionego K. P. W skardze wniesiono o zmianę zaskarżonej decyzji i przyjęcie, że alimenty wypłacone za okres od 1 października 2014 r. do 31 maja 2015 r. nie były nienależne, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę z dni 9 grudnia 2015 r. Kolegium wniosło o jej oddalenie. W kolejnej odpowiedzi na skargę, z dnia 23 lutego 2016 r., organ poinformował Sąd o wydaniu w dniu 23 lutego 2016 r. decyzji znak: [...], w której uwzględnił w trybie art. 54 § 3 Ppsa w całości skargę D. G. na decyzję z dnia 5 października 2015 r., orzekając w to miejsce o uchyleniu zaskarżonej decyzji własnej oraz decyzji organu I instancji z dnia 6 sierpnia 2015 r. i o umorzeniu postępowania I instancji w sprawie nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego przez D. G. w okresie od 1 października 2014 r. do 31 maja 2015 r. W związku z powyższym organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "Ppsa", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-2. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe m.in. na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracji w trybie autokontroli przewidzianej w art. 54 § 3 Ppsa. W myśl tego przepisu organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W rozpoznawanej sprawie powyższy 30-dniowy termin bez wątpienia został przekroczony. Za nieprawidłowe należy zatem uznać działanie organu w trybie autokontroli po upływie terminu wskazanego w art. 54 § 3 Ppsa. Mając jednak na uwadze, że wydana w trybie art. 54 § 3 Ppsa decyzja weszła do obrotu prawnego, a przepisy Ppsa nie określają skutków wydania przez organ administracji decyzji w trybie art. 54 § 3 z naruszeniem wskazanego w tym przepisie terminu, skutki te Sąd ocenił według zasad ogólnych (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. I SA/Wr 1472/11). W związku z uwzględnieniem przez Kolegium skargi w trybie art. 54 § 3 Ppsa, doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji i wydania rozstrzygnięcia uwzględniającego w całości żądanie skargi, co oznacza, że postępowanie sądowe wywołane jej wniesieniem stało się bezprzedmiotowe. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 Ppsa.