II SA/Ke 115/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 marca 2014 r. sprawy ze skargi B. M. w przedmiocie wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy K. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 28/12 w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej oddala skargę. W skardze z dnia [...] B. M. wniósł o wymierzenie Wójtowi Gminy K. grzywny za niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt II SAB/Ke 28/12, wydanego w sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi stwierdził, że Wójt Gminy K. nie wykonał ww. wyroku w wyznaczonym terminie 14 dni od otrzymania akt sprawy administracyjnej wraz z odpisem prawomocnego wyroku. Skarżący podniósł, że Sąd zobowiązał Wójta do rozpoznania wniosku z dnia 22 czerwca 2012 r. dotyczącego liczby zatrudnionych imiennie na pełnych etatach, na umowę zlecenia, bądź na innej podstawie. Wskazał ponadto, że w dniu 26 listopada 2012 r. wezwał Wójta Gminy K. do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, lecz mimo upływu terminu zakreślonego w wyroku organ nie załatwił wniosku, ani nie zajął stanowiska wobec pisma. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska stwierdził, że po otrzymaniu wyroku w dniu 13 listopada 2012 r. organ udzielił skarżącemu żądanej informacji w zakresie wskazanym w sentencji wyroku z dnia 11 października 2012 r. Organ wskazał, że w związku z wezwaniem przez skarżącego do wykonania wyroku, wezwał B. M. do wykazania interesu publicznego w żądaniu informacji przetworzonej i w chwili przesyłania akt do Sądu nie otrzymał odpowiedzi strony, tak więc w ocenie organu w dniu wniesienia skargi nie pozostawał w bezczynności, albowiem udzielił skarżącemu informacji, z którą ten się nie zgodził, żądając zdaniem organu jej przetworzenia, co skutkowało wezwaniem do wykazania szczególnego interesu publicznego w jej uzyskaniu. Wyrokiem z 21 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wymierzył Wójtowi Gminy K. grzywnę w kwocie 500 zł za niewykonanie prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 11 października 2012 r. w sprawie sygn. akt II SAB/Ke 28/12. Po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej wniesionej przez Wójta Gminy K. wyrokiem z 26 listopada 2013 r. sygn. akt I OSK 1043/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu NSA podniósł, iż rację ma autor skargi kasacyjnej twierdząc, że Sąd I instancji niewłaściwie zastosował w sprawie art. 154 § 1 i 6 w związku z art. 286 § 1 i 2 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem w rzeczy samej brak było podstaw do uwzględnienia skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 11 października 2012 r. o sygn. akt II SAB/Ke 28/12 i wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy K.. Sąd odwoławczy wskazał, że w rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji przede wszystkim nie ustalił, w jakiej dacie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 11 października 2012 r. o sygn. akt II SAB/Ke 28/12 stał się prawomocny i czy w dniu wniesienia skargi korzystał z przymiotu prawomocności, co ma nader istotne znaczenie prawne. Ze sprawy wynika, że odpis wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności i aktami sprawy został przez WSA w Kielcach doręczony Wójtowi Gminy K. w dniu 15 stycznia 2013 r., natomiast jako datę początkową do ustalenia biegu terminu na wykonanie wyroku, Sąd I instancji przyjął dzień doręczenia organowi odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, czyli dzień 13 listopada 2012 r. W tej dacie wyrok z pewnością nie był jeszcze prawomocny, toteż liczenie od tego dnia terminu na jego wykonanie nie ma jakiegokolwiek uzasadnienia prawnego. Nie mogło zatem stanowić podstawy wymierzenia organowi grzywny. Jedynie bowiem doręczenie odpisu orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności wraz z aktami sprawy otwiera termin na jego wykonanie. NSA stwierdził, że Sąd I instancji dokonał błędnych ustaleń na gruncie zaistniałego stanu faktycznego, które to uchybienia doprowadziły do niewłaściwego zastosowania art. 154 § 1 i 6 w związku z art. 286 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co w konsekwencji implikowało konieczność ponownego rozpoznania sprawy. W piśmie procesowym z 24 lutego 2014 r. B. M. wskazał, że wynagrodzenie zasadnicze wraz z dodatkami, premiami, nagrodami wójta, jego zastępcy, sekretarza oraz osób wydających decyzje administracyjne w imieniu wójta podlegają ujawnieniu na wniosek złożony w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej z zastrzeżeniem usunięcia danych osobowych oprócz imienia i nazwiska i stanowiska służbowego. Zdaniem skarżącego informacje o wynagrodzeniu pracowników Urzędu Gminy w K. nie powinny podlegać ochronie na mocy art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponadto skarżący zarzucił, że w nadesłanym mu przez organ wykazie osób zatrudnionych w ww. urzędzie gminy w latach 2006-2012 nie podano mu faktycznej liczby osób zatrudnionych, imiennie na pełnych etatach, na umowę zlecenie bądź na innej podstawie, nie podano też informacji związanej z wynagrodzeniem wójta, jego zastępcy i jednocześnie kierownika urzędu stanu cywilnego, sekretarza gminy oraz nie wyjaśniony przyczyny uzasadniającej wzrost wydatków w latach objętych wnioskiem. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Na wstępie należy podnieść, że zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z tego powodu rozstrzygając ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny miał na uwadze stanowisko prawne wyrażone w uzasadnieniu wyroku z 26 listopada 2013r. sygn. akt I OSK 1043/13. Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W myśl § 3 tego przepisu wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. W rozpoznawanej sprawie skarżący – B. M. pismem z 26 listopada 2012 r. wezwał Wójta Gminy K. do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 11 października 2012 r., wydanego w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Ke 28/12. Tymże wyrokiem Sąd, po rozpoznaniu skargi B. M., zobowiązał Wójta Gminy K. do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 22 czerwca 2012 r. o udzielenie informacji publicznej dotyczącej: liczby zatrudnionych w poszczególnych latach tj.: 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 i 2012 roku w Urzędzie Gminy w K., liczby zatrudnionych imiennie na pełnych etatach, na umowę zlecenia, bądź na innej podstawie, w terminie 14 dni od otrzymania przez organ akt wraz z odpisem prawomocnego wyroku. Ponieważ żądanie udostępnienia informacji zostało złożone przez skarżącego w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zgodnie z art. 14 i 16 tej ustawy wykonanie tego orzeczenia winno było polegać na udostępnieniu skarżącemu żądanej informacji albo na wydaniu decyzji o odmowie jej udostępnienia. Jak wynika z akt sprawy, akta administracyjne wraz z odpisem prawomocnego wyroku z dnia 11 października 2012 r. doręczono Wójtowi Gminy K. w dniu 15 stycznia 2013 r. Termin wykonania zobowiązania zawartego w wyroku upłynął zatem w dniu 29 stycznia 2013 r. Bezspornym jest, że decyzją z 17 stycznia 2013 r. Wójt Gminy K. odmówił skarżącemu udostępnienia informacji publicznej w zakresie liczby zatrudnionych w poszczególnych latach tj.: 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 i 2012 roku w Urzędzie Gminy w K., liczby zatrudnionych imiennie na pełnych etatach, na umowę zlecenia, bądź na innej podstawie, podnosząc w uzasadnieniu, że w wyniku przeprowadzonego postępowania organ nie dopatrzył się by udzielenie tej informacji było podyktowane interesem publicznym. Reasumując stwierdzić należy, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 11 października 2012r. sygn. akt II SAB/Ke 28/12 wykonany został w zakreślonym tym wyrokiem terminie, a tym samym brak było podstaw do wymierzenia organowi grzywny, bowiem nie pozostawał on w bezczynności, o jakiej mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Odnosząc się do zarzutów skarżącego zawartych w piśmie procesowym z 24 lutego 2014 r. dotyczących żądanych przez niego informacji o wynagrodzeniu osób wskazanych we wniosku z 22 czerwca 2012 r. stwierdzić należy, że nie mogą być one przedmiotem merytorycznej oceny w niniejszej sprawie. Raz jeszcze wyjaśnić trzeba, że w wyroku WSA w Kielcach z 11 października 2012 r. skarga B. M. uwzględniona została częściowo – w zakresie opisanym w pkt I tego wyroku. Nie ulega także wątpliwości, że w tym właśnie przedmiocie nastąpiła odmowa udostępnienia informacji publicznej w decyzji z dnia 17 stycznia 2013r. Zasadność zarówno wyroku WSA z 11 października 2012r. w sprawie II SAB/Ke 28/12, jak i decyzji organu z 17 stycznia 2013r. nie podlega kontroli Sądu w niniejszej sprawie. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.