II SA/Ke 123/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2017r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 grudnia 2016r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji administracyjnej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz R. K. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (WINB) utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) z dnia [...] odmawiającą stwierdzenia wygaśnięcia decyzji PINB z dnia [...]. W uzasadnieniu swej decyzji organ II instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. PINB decyzją z dnia [...] nakazał J. K. – S., jako zarządcy budynku usługowo-mieszkalnego przy ul. [...] w. [...]: wyłączyć z użytkowania w terminie natychmiastowym lokal mieszkalny nr 1 w budynku przy ul. [...] w. [...], zabezpieczyć w terminie natychmiastowym przedmiotowy lokal mieszkalny nr 1 przed dostępem osób niepowołanych oraz umieścić przed wejściem do lokalu zawiadomienie ostrzegające o stanie zagrożenia bezpieczeństwa dla ludzi i mienia oraz o zakazie jego użytkowania, wykonać w terminie natychmiastowym niezbędne doraźne zabezpieczenia stropu i ściany zewnętrznej korytarza mieszkania nr 1 poprzez ich podstemplowanie, roboty zabezpieczające należy prowadzić pod nadzorem rzeczoznawcy budowlanego, który określi rodzaj i zakres prac zabezpieczających. Decyzja ta stała się ostateczna i prawomocna. W dniu 8 września 2014r. R. K. złożył wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia w/w decyzji PINB z dnia [...], powołując się na opinię autorstwa [...]. Po rozpoznaniu tego wniosku PINB w. [...] wydał decyzję z dnia [...], którą odmówił stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia [...] na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 kpa. Od decyzji tej odwołanie złożył R. K. podnosząc, że powodem wydania decyzji z dnia [...] był stan zagrożenia, który przestał istnieć, ponieważ prace budowlane na dachu nad korytarzem lokalu mieszkalnego nr 1 zostały zakończone, a dobry stan techniczny stropów został potwierdzony przez rzeczoznawcę budowlanego. Tym samym decyzja ta stała się bezprzedmiotowa. Na skutek rozpoznania odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w. [...] wydał decyzję z dnia [...], którą uchylił w całości zaskarżoną decyzję i w to miejsce na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 kpa stwierdził wygaśnięcie decyzji PINB w. [...] z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w. [...] po rozpoznaniu skargi J. K.-S. wyrokiem z dnia 13 maja 2015r. sygn. akt II SA/Ke 296/15 uchylił wyłącznie decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w. [...] z dnia [...]. Sąd stwierdził, że w sytuacji ujawnionego w sprawie sporu pomiędzy zarządcą budynku usługowo-mieszkalnego, a rzeczywistym użytkownikiem lokalu nr 1 w tym budynku, konieczne było wnikliwe wyjaśnienie spornej w sprawie przesłanki bezpośredniego zagrożenia zawaleniem stropu i ściany w korytarzu tego lokalu. W tym celu organ powinien był rozważyć potrzebę skorzystania z dokumentacji zgromadzonej w prowadzonym równolegle postępowaniu legalizacyjnym dotyczącym robót budowlanych, jakie zostały w tym lokalu i budynku wykonane prawdopodobnie w 2013 i 2014 roku. W celu ustalenia stanu technicznego przedmiotowego lokalu pod kątem istnienia przesłanek, o jakich mowa w art. 68 Prawa budowlanego, organy nadzoru budowlanego powinny były również rozważyć potrzebę przeprowadzenia w sprawie oględzin przedmiotowego lokalu, względnie wykorzystania szerokich uprawnień dowodowych określonych w art. 81c Prawa budowlanego. W toku ponownego postępowania odwoławczego organ II instancji podjął próbę przeprowadzenia oględzin lokalu nr [...] i korytarza, jednak z powodów formalnych do oględzin nie doszło. Organ ten przeprowadził dowód z akt organu I instancji dotyczących robót budowlanych związanych z dachem nad korytarzem mieszkania nr 1. W aktach tych znajdowało się 28 zdjęć dostarczonych w dniu 12 czerwca 2014r. podczas oględzin organowi I instancji przez J. K.-S., a także ocena techniczna robót remontowych wykonanych na dachu oficyny autorstwa W. S., przedłożona organowi I instancji w dniu 24 listopada 2014r. WINB w. [...] wydał decyzję z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję PINB w. [...] z dnia [...]. Skargę na tę decyzję do WSA w. [...] złożył R. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wydał wyrok z dnia 11 lutego 2016r. sygn. akt II SA/Ke 1133/15, którym po raz kolejny uchylił wyłącznie decyzję WINB w. [...] z dnia [...] wskazując, że organ II instancji, wbrew wiążącemu go wskazaniu zawartemu w wyroku WSA z dnia 13 maja 2015r., nie ustalił najistotniejszej z punktu widzenia przedmiotu i okoliczności sprawy przesłanki warunkującej możliwość zastosowania art. 162 § 1 Kpa, to jest tego, czy rzeczywiście ostateczna decyzja wydana na podstawie art. 68 Prawa budowlanego przez PINB w. [...] stała się bezprzedmiotowa. Na pozytywną odpowiedź na to pytanie, a więc i na rozpatrzenie wniosku, z jakim do organu I instancji zwrócił się R. K., nie pozwalała ocena techniczna W. S. dołączona do akt sprawy przez organ II instancji, jak również sporządzone przez niego w dniu 28 lutego 2015r. zastrzeżenia do opinii technicznej autorstwa [...]. Opracowania te nie zostały sporządzone w celu stwierdzenia, czy na skutek robót budowlanych podjętych po wydaniu decyzji z dnia 7 sierpnia 2013r. ustały przewidziane w art. 68 Prawa budowlanego przesłanki warunkujące potrzebę pozostawienia w obrocie prawnym tej decyzji. Sąd wskazał ponadto, że wbrew zaleceniom poprzedniego wyroku z dnia 13 maja 2015r. organ odwoławczy w szczególności nie przeprowadził oględzin przedmiotowego lokalu, ani też nie wykorzystał możliwości, jakie daje art. 81c Prawa budowlanego. Odnośnie nieudanych oględzin, organ powinien był rozważyć możliwość ponownego wyznaczenia ich terminu, a jeżeli tego zaniechał, miał obowiązek wyjaśnić w uzasadnieniu swej decyzji tego powody. Sąd podkreślił, że organ nie podjął też wskazanych w wytycznych Sądu działań, o jakich mowa w art. 81c ust. 2 i 4 Prawa budowlanego i odstąpienie przez organ odwoławczy od wykonania powyższego wskazania WSA w Kielcach nie zostało w żaden sposób wyjaśnione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W ponownym postępowaniu organ II instancji przeprowadził w dniu 4 lipca 2016r. oględziny w korytarzu mieszkania nr 1 w budynku przy ul. [...] w [...]. Oględziny te wykazały, że stan ściany zewnętrznej i stropu korytarza w mieszkaniu nr 1 różni się zasadniczo od stanu istniejącego w dniu 6 sierpnia 2013r., czyli od dnia kiedy organ I instancji dokonał w drodze oględzin ustaleń na podstawie których wydał decyzję z dnia [...]. Według stanu z dnia 6.08.2013r. ściana pierwotna miała zasadniczą konstrukcję wykonaną jako ściana szkieletowa z pionowych słupów, z wypełnieniem z desek. Na belce wieńczącej ścianę, i stanowiącej nadproże otworu okiennego, wspierały się belki stropowe. Po dniu 6 sierpnia 2013r. wykonane zostały roboty budowlane polegające na wstawieniu w środek ściany nowych, dodatkowych słupów drewnianych o przekroju około 4,5 x 9,5 cm. Ściana od strony wnętrza korytarza obłożona została na całej powierzchni płytami gipsowo-kartonowymi. Od strony zewnętrznej ściana pokryta była w dniu 4 lipca 2016r., czyli w dniu ostatnich oględzin, na części powierzchni starym tynkiem i na pozostałej części powierzchni nowym tynkiem. Istniejące w ścianie od strony zewnętrznej odkrywki pozwoliły stwierdzić, że stary tynk położony jest na ociepleniu z supremy, które to ocieplenie zamocowane jest na ścianie zewnętrznej. Nowy tynk cienkowarstwowy z zatopioną siatką położony jest na ociepleniu ze styropianu, które zamocowane jest na płycie OSB, która zastąpiła na tej części stare deskowanie ściany od strony zewnętrznej. W odkrywkach można było jedynie lokalnie stwierdzić, że materiał, z którego wykonana była stara ściana był w pewnym stopniu poddany korozji biologicznej. Odnośnie stropu, obecnie całkowicie pozbawionego tynku, stwierdzono, że niepełne deskowanie umożliwiało obejrzenie zaledwie fragmentów belek stropowych, nie pozwalając na osąd co do aktualnego stanu zachowania materiału tych elementów nośnych. W dniu [...] WINB w. [...] wydał postanowienie, którym nałożył na J. K.-S. obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 30 września 2016r. ekspertyzy technicznej dotyczącej stropu i ściany zewnętrznej korytarza w mieszkaniu nr 1, w budynku mieszkalno-usługowym przy ul. [...] w [...]. Ekspertyza techniczna powinna odnieść się do stanu technicznego stropu i ściany zewnętrznej korytarza w mieszkaniu nr 1 w budynku przy ul. [...] w [...] i określić, czy obecnie występuje zagrożenie bezpośredniego zawalenia się tych części budynku. R. K. złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zaś Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie zażaleniowe. R. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o umorzeniu postępowania, która to skarga jest rozpatrywana. Przy piśmie z dnia 3 listopada 2016r. J. K. –S. przedłożył w siedzibie WINB w [...] ocenę techniczną autorstwa W. S.W opracowaniu tym autor na podstawie własnych oględzin i odkrywek stwierdził całkowite stuprocentowe zużycie tych drewnianych elementów ściany zewnętrznej, które stały się dostępne do badania w odkrywkach i rozszerzył ten wniosek na pozostałą część ściany. W opracowaniu autor stwierdził, że w chwili obecnej stan techniczny stropu drewnianego i ściany drewnianej określa się jako zły i istnieje bezpośrednie zagrożenie zniszczenia poszczególnych elementów konstrukcji. Stanowi to również zagrożenie życia i mienia użytkowników oraz zagrożenie utratą wartości architektonicznych i kulturowych, związanych z zabytkiem jakim jest zespół budynków w. [...] przy [...]. Zdaniem organu odwoławczego ocena W. S. jednoznacznie potwierdza istnienie możliwości zawalenia się ściany i w dalszej konsekwencji stropu, na skutek utraty parametrów przez drewno na skutek upływu czasu i działania czynników zewnętrznych. Należy zatem uznać, że dowody istniejące w sprawie wskazują na niemożność uznania bezprzedmiotowości decyzji PINB w. [...] z dnia [...], ponieważ ocena techniczna wskazuje, że przynajmniej ściana nadal grozi zawaleniem. W skardze na powyższą decyzję, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w. [...], R. K., reprezentowany przez pełnomocnika adw. A. A., zarzucił: naruszenie art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 7 kpa poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy, które to naruszenie powyższych przepisów procedury miało istotny wpływ na wynik sprawy, naruszenie art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 7 kpa w zw. z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez niewykonanie wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach: z dnia 13 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Ke 296/15 oraz z dnia 14 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Ke 1133/15, - naruszenie art. 7 kpa i art. 81c ust. 4 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 84 § 2 kpa w zw. z art. 24 § 3 kpa przez dopuszczenie dowodu w postaci oceny technicznej sporządzonej przez inż. W. S., która nie była wiarygodna jako pochodząca od osoby, co do której zachodzą okoliczności mogące wywołać wątpliwości co do bezstronności jako biegłego, naruszenie art. 81c ust. 4 ustawy Prawo budowlane przez brak zlecenia przez organ wykonania oceny technicznej w sytuacji, gdy przedłożona przez J. K.-S. ocena autorstwa inż. W. S. nie wyjaśniała dostatecznie sprawy, art. 8 kpa przez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania obywatela do władzy publicznej poprzez oparcie rozstrzygnięcia na jednostkowej opinii technicznej przedstawionej przez stronę postępowania, bez przeprowadzenia własnego postępowania dowodowego. Na podstawie art. 145 §1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego, a także o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm prawem przewidzianych. Uzasadniając swe stanowisko skarżący podniósł, że w jego ocenie zebrany w sprawie materiał dowodowy nie stanowi należytej realizacji wskazań zawartych w wyrokach WSA w Kielcach: z 13 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Ke 296/15 i z dnia 11 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Ke 1133/15. Oparcie rozstrzygnięcia w sprawie przez organ na opinii dostarczonej przez inż. W. S. - kierownika robót prowadzonych przez J. K.-S., nie wydaje się zgodne z oceną wyrażoną przez Sąd w wyroku z 13 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Ke 296/15, w którym stwierdził on: "W sytuacji ujawnionego w sprawie sporu pomiędzy zarządcą budynku usługowo-mieszkalnego przy ulicy [...] w [...] – J. K.-S., a rzeczywistym użytkownikiem lokalu nr 1 w tym budynku, to jest R. K., konieczne w ocenie Sądu było wnikliwe wyjaśnienie spornej w sprawie przesłanki bezpośredniego zagrożenia zawaleniem stropu i ściany w korytarzu tego lokalu". Organ z urzędu posiadał wiedzę o prowadzeniu w kamienicy przy ul. [...]pod kierownictwem W. S. szeregu prac bez pozwolenia na budowę, które kwestionował skarżący. Okoliczności związane z brakiem bezstronności autora opinii, na której oparł się organ, skarżący podnosił w piśmie z dnia 9 grudnia 2016 r., w którym wskazał, że przeciwko jej autorowi wytoczył powództwo o odszkodowanie z tytułu szkód wyrządzonych przez bezprawne prowadzenie prac budowlanych nad lokalem nr 1 (Sąd Rejonowy w. [...], sygn. akt [...]). W orzecznictwie NSA prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym uprawnienie organów administracji do nałożenia obowiązku dostarczenia ocen technicznych lub ekspertyz przypomina przewidziany w art. 84 kpa dowód z opinii biegłego. Pomimo różnic między tymi dowodami istniejące podobieństwo, w szczególności funkcji, jest na tyle duże, że skłoniło NSA do przyjęcia, iż należy stosować art. 84 § 2 kpa, przewidujący możliwość wyłączenia biegłego na zasadach określonych w art. 24 kpa (wyrok NSA z 18 lutego 2010 r" II OSK 364/09). Z powyższego wynika zarzut naruszenia art. 81c ust. 4 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 84 § 2 kpa w zw. z art. 24 § 3 kpa oraz art. 7 kpa. Ze względu na niedostateczne wyjaśnienie sprawy przez ocenę techniczną autorstwa inż. W. S. obowiązkiem organu było zlecenie, na podstawie art. 81c ust. 4 ustawy Prawo budowlane, wykonania ekspertyzy przez osobę, co do której nie zachodzą okoliczności mogące wywołać wątpliwości co do jego bezstronności. Byłoby to zgodne z oceną prawną wyrażoną w wyroku WSA z 11 lutego 2016 r., w którym Sąd zarzucił organowi, że ten nie podjął działań, o jakich mowa w art. 81c ust. 2 i 4 Prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę WINB w. [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1369), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Zasadne okazały się zarówno zarzuty naruszenia przez organ II instancji przepisów art. 7 i 77 § 1 kpa, art. 81c ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1332), dalej jako "uPb", jak i przepisu art. 153 p.p.s.a. Sąd ponadto dopatrzył się obrazy przepisu art. 107 § 3 kpa. Zasadniczym zadaniem w/w organu niezmiennie od czasu złożenia odwołania przez R.K. od decyzji PINB w [...] z dnia [...] odmawiającej stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia [...], było dokonanie oceny, czy takie rozstrzygnięcie organu I instancji było prawidłowe, a zatem czy istotnie nie zaistniały przesłanki warunkujące możliwość zastosowania art. 162 § 1 pkt 1 kpa, tj. stwierdzenia wygaśnięcia ostatecznej decyzji, wydanej na podstawie art. 68 uPb, wobec jej bezprzedmiotowości. Zgodnie z wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2016r., sygn. akt II SA/Ke 1133/15, odwołującym się zresztą jeszcze do wytycznych wynikających z poprzedniego wyroku tego Sądu z dnia 13 maja 2015r., organ odwoławczy winien przeprowadzić oględziny przedmiotowego lokalu oraz podjąć działania, o jakich mowa w art. 81c ust. 2 i 4 uPb, ewentualnie wyjaśnić motywy odstąpienia od tych czynności w uzasadnieniu decyzji. Sąd w uzasadnieniu w/w wyroku zwrócił także uwagę na fakt, że organ pozyskał co prawda akta spraw prowadzonych przez PINB w [...], dotyczące oceny technicznej robót budowlanych wykonanych w przedmiotowym budynku i wstrzymania robót budowlanych w korytarzu mieszkania nr 1, w tym 28 zdjęć góry stropu oraz ocenę techniczną robót remontowych, nie przedstawił jednak w uzasadnieniu decyzji, jakie wnioski dla niniejszej sprawy wynikają z tych dokumentów. Rozpoznając ponownie sprawę organ II instancji przeprowadził oględziny przedmiotowego lokalu, a także pozyskał od zarządcy budynku – w trybie art. 81c ust. 2 uPb – ocenę techniczną autorstwa W. S. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji, choć stosunkowo obszerne, zawiera jednak głównie przytoczenie dotychczasowego toku postępowania. Organ nie dokonuje w nim natomiast praktycznie żadnej analizy wyników dokonanych czynności pod kątem ewentualnej bezprzedmiotowości działań przewidzianych w decyzji PINB z dnia [...]. Organ przytoczył jedynie stan budynku stwierdzony w czasie oględzin, a następnie odwołał się do oceny technicznej W. S., stwierdzając, że ocena ta "jednoznacznie potwierdza istnienie możliwości zawalenia się ściany i w dalszej konsekwencji stropu, na skutek utraty parametrów przez drewno na skutek upływu czasu i działania czynników zewnętrznych". W związku z tym zdaniem organu należy uznać, że "dowody istniejące w sprawie wskazują na niemożność uznania bezprzedmiotowości decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], ponieważ ocena techniczna wskazuje, że przynajmniej ściana nadal grozi zwaleniem". Tak sporządzone uzasadnienie decyzji nie spełnia wymogów art. 107 § 3 kpa. Przede wszystkim opierając się na ekspertyzie dostarczonej przez osobę do tego zobowiązaną w trybie art. 81c ust. 2 uPb organ winien dokonać jej wnikliwej oceny w powiązaniu z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie. Trzeba zwrócić uwagę, że organy nadzoru budowlanego zatrudniają pracowników posiadających ponadprzeciętną wiedzę z zakresu budownictwa. Mogą oni co do zasady samodzielnie mogą dokonywać ustaleń w przedmiocie stanu technicznego. Jeśli w wyniku tych ustaleń stwierdzone zostanie, że obiekt budowlany jest w nienależytym stanie technicznym pracownicy ci mogą również samodzielnie określać jakie czynności należy przedsięwziąć w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu umożliwiającego jego bezpieczne użytkowanie. Przepis art. 81c ust. 2 stosowany jest w sytuacji, gdy wiedza pracowników organu nadzoru budowlanego nie jest wystarczająca do samodzielnego poczynienia ustaleń faktycznych niezbędnych do wydania rozstrzygnięcia, np. w przypadku obiektów o skomplikowanej konstrukcji technicznej (por. wyrok NSA z dnia 20 lutego 2009 r., II OSK 213/08, LEX nr 545346). Tym bardziej jednak, w przypadku uzyskania stosownej oceny technicznej w trybie w/w przepisu, organ nadzoru budowlanego winien dokonać jej dogłębnej oceny z punktu widzenia przydatności merytorycznej, rzetelności i korelacji z innymi zgromadzonymi dowodami. Taka ocena w niniejszym przypadku jest uzasadniona tym bardziej jeśli wziąć pod uwagę zarzuty dotyczące osoby sporządzającej ocenę techniczną. Bezspornym jest, że jej autor, tj. W. S., posiada co prawda stosowne kwalifikacje, jednak jest on osobą od lat blisko współpracującą z J. K.-S., a więc z jedną ze stron istniejącego konfliktu. Pełnił on z tego względu m.in. obowiązki kierownika robót budowlanych w przedmiotowym budynku, co stało się zresztą powodem wytoczenia przeciwko niemu powództwa o odszkodowanie z tytułu szkód wyrządzonych na skutek tych robót. W trakcie oględzin przeprowadzonych przez organ w dniu 4 lipca 2016r. W. S. jednoznacznie potwierdził również stanowisko wyrażone przez J. K.-S. o nadal istniejącym w lokalu nr 1 stanie zagrożenia. Jakkolwiek osoba sporządzająca ocenę techniczną na podstawie art. 81c ust. 2 uPb nie jest biegłym powołanym w trybie art. 84 § 1 kpa, a tym samym nie podlega wyłączeniu na zasadach przewidzianych w art. 24 kpa, to jednak ocena techniczna sporządzona przez taką osobę, w sytuacji jej ewidentnych powiązań z jedną ze stron postępowania, jak i wprost wyrażanych uprzednio zapatrywań w przedmiocie, którego bezpośrednio dotyczy sporządzona ocena, winna podlegać tym bardziej rygorystycznej ocenie, a jakiekolwiek uzasadnione wątpliwości co do jej rzetelności czy przydatności powinny skutkować rozważeniem zastosowania dyspozycji przepisu art. 81c ust. 4 uPb. Organ winien w tym kontekście mieć w sposób szczególny na uwadze zasadę wyrażoną w art. 8 kpa, tj. zasadę zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej. Odnosząc się merytorycznie do ustaleń dokonanych przez organ II instancji przed wydaniem zaskarżonej decyzji należy zauważyć, że jak wynika z protokołu oględzin przedmiotowego lokalu przeprowadzonych w dniu 4 lipca 2016r., jak i z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, stan ściany zewnętrznej i stropu korytarza w mieszkaniu nr 1 różni się zasadniczo od stanu istniejącego w dniu 6 sierpnia 2013r., czyli od dnia kiedy organ I instancji dokonał w drodze oględzin ustaleń na podstawie których wydał decyzję z dnia 7.08.2013r. Według stanu z dnia 6.08.2013r. ściana pierwotna miała zasadniczą konstrukcję wykonaną jako ściana szkieletowa z pionowych słupów, z wypełnieniem z desek. Na belce wieńczącej ścianę, i stanowiącej nadproże otworu okiennego, wspierały się belki stropowe. Po dniu 6 sierpnia 2013r. wykonane zostały roboty budowlane polegające m.in. na wstawieniu w środek ściany nowych, dodatkowych słupów drewnianych o przekroju około 4,5 x 9,5 cm czy obłożeniu ściany od strony wnętrza korytarza na całej powierzchni płytami gipsowo-kartonowymi, na części ściany zewnętrznej położono nowy tynk z zatopioną siatką, ułożony na ociepleniu ze styropianu zamocowanym na płycie OSB, która zastąpiła na tej części stare deskowanie ściany od strony zewnętrznej. Bezspornym jest, że skarżący R. K. usunął stemplowanie wykonane w trybie doraźnym po wydaniu decyzji z dnia 7 sierpnia 2013r., przyznał to bowiem sam na rozprawie przed Sądem. Niewątpliwym jest jednak także to, że w tym czasie zostały wykonane m.in. w/w prace budowlane, a więc doszło do zasadniczej – jak pisze organ – zmiany stanu zarówno ściany zewnętrznej jak i stropu. Należało zatem w sposób rzetelny i jednoznaczny ustalić czy i w jaki sposób ta zmiana i wykonane prace wpływają na stan zagrożenia zawaleniem, tj. czy zagrożenie takie w dalszym ciągu istnieje czy nie, a tym samym czy aktualne są obowiązki nałożone decyzją z dnia 7 sierpnia 2013r. Z oceny technicznej z dnia 27 października 2016r. sporządzonej przez W. S. wynika, że roboty wykonane przez R.K. nie kwalifikują się do określenia ich jako "remontu". Ocena nie zawiera jednak analizy wpływu poszczególnych robót na stan ściany i stropu, ale stan konstrukcji w sposób ogólny ocenia się w niej jako zły. Należy przy tym zwrócić uwagę na następujące kwestie. Mianowicie w konkluzji takiej oceny W. S. stwierdza, że "oznaką złego stanu technicznego było zdarzenie poprzedzające wizytę w budynku PINB – protokół oględzin z dn. 6.08.2013r., tj. wychylenie na zewnątrz skrajnej łątki na połączeniu ze ścianą z oknem sąsiedniego budynku narożnego". Takie stwierdzenie nasuwa pytanie dlaczego autor oceny odwołuje się do zdarzenia z dnia 6 sierpnia 2013r. skoro chodzi o ocenę stanu bezpieczeństwa po wykonaniu robót już po tej dacie. To, że stan zagrożenia istniał przed 7 sierpnia 2013r. jest oczywiste, stanowiło to bowiem podstawę wydania decyzji PINB z tego dnia. Aktualna ocena winna nawiązywać wyłącznie do stanu obecnego. Dalej W. S. stwierdził, że stanu bezpieczeństwa nie poprawiły roboty przeprowadzone przez R.K. m.in. z tego względu, że nie wykonano robót wzmocnienia konstrukcji stropu, czego dowodem ma być to, że nie zostały one opisane w protokole oględzin WINB z dnia 4 lipca 2016r. Ostatecznie autor oceny postawił wniosek, że stan techniczny stropu drewnianego określa się jako zły. Tymczasem jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, odnośnie stropu, obecnie całkowicie pozbawionego tynku, stwierdzić należy, że niepełne deskowanie umożliwiało obejrzenie (w trakcie oględzin w dniu 4 lipca 2016r.) zaledwie fragmentów belek stropowych, nie pozwalając na osąd co do aktualnego stanu zachowania materiału tych elementów nośnych. Jak widać, wniosek W. S. dotyczący stanu stropu zdaje się pozostawać w sprzeczności z tym, co stwierdzono podczas oględzin. Autor oceny nie stwierdził zaś, aby dokonał jakichś własnych ustaleń w tym zakresie np. w ramach poczynionej odkrywki. Podobnie jeśli chodzi o stan ściany, w uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że "w odkrywkach można było jedynie lokalnie stwierdzić, że materiał, z którego wykonana była stara ściana był w pewnym stopniu poddany korozji biologicznej". Autor oceny także w tym przypadku wyciągnął natomiast wniosek dotyczący złego stanu ściany jako całości. Należy zwrócić uwagę, że W. S. dokonując odkrywki we własnym zakresie nie miał dostępu do wnętrza lokalu, nie jest on bowiem udostępniany przez R. K. Świadczą o tym także fotografie wykonane przez w/w, obrazujące jedynie zewnętrzną ścianę. Na większości z nich powielono zresztą – co znamienne – widok tego samego fragmentu ściany. Do wszystkich powyższych kwestii nie odniósł się organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, opierając swe rozstrzygnięcie na bezkrytycznym przyjęciu wniosków oceny W. S. Wszystkie powyższe uwagi, w powiązaniu ze wspomnianymi na wstępie a podnoszonymi przez skarżącego zastrzeżeniami co do bezstronności autora oceny, winny w ocenie Sądu skutkować rozważeniem zastosowania dyspozycji art. 81c ust. 4 uPb. Ponadto należy podnieść, że prowadząc ponownie postępowanie po wydaniu przez WSA wspomnianego wyroku z dnia 11 lutego 2016r. organ odwoławczy pominął kwestię oceny wpływu na wynik niniejszego postępowania wyników postępowania legalizacyjnego, co stanowiło jedną z wytycznych jeszcze w wyroku z dnia 13 maja 2015r. Aktualnie zaś organ w ramach własnej analizy zupełnie tę kwestię pominął, stwierdzając jedynie w ramach opisu stanu faktycznego sprawy, że na pewnym etapie postępowania przeprowadził dowód z akt organu I instancji znak: PINB-SO.5160.12.2015.1 dotyczących robót budowlanych związanych z dachem nad korytarzem mieszkania nr 1, gdzie znajdowało się 28 zdjęć i ocena techniczna robót remontowych wykonanych na dachu oficyny. Tym samym organ naruszył także dyspozycję art. 153 p.p.s.a. Z tych wszystkich względów, wobec faktu, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 kpa, art. 81c uPb i art. 153 p.p.s.a., mającym istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w. [...] orzekł jak sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c). Rozpoznając sprawę ponownie organ odwoławczy, zgodnie z art. 153 p.p.s.a., uwzględni przedstawione wyżej rozważania i wyda stosowne rozstrzygnięcie, które uzasadni zgodnie z wymogami art. 107 § 3 kpa. W szczególności zatem dokona jednoznacznych i pełnych ustaleń co do aktualnego stanu przedmiotowego stropu i ściany, co do tego jakie dokładnie roboty zostały wykonane po dniu 7 sierpnia 2013r. oraz czy i jaki mają one wpływ na stan budynku, w szczególności w kontekście stanu bezpośredniego zagrożenia zawaleniem i aktualności obowiązków, które nałożono decyzją PINB z dnia 7 sierpnia 2013r. W tym celu organ rozważy konieczność przeprowadzenia ponownych oględzin lokalu, a także zastosowania dyspozycji art. 81c ust. 4 uPb. O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Na zasądzone koszty składa się uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł, 480 zł tytułem wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika obliczonego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. poz. 1800 z późn. zm.), 17 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa.