II SA/Ke 15/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2019 r. sprawy ze skarg Stowarzyszenia zwykłego "..." w J. i U. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań I. uchyla zaskarżoną decyzję i umarza postępowanie odwoławcze; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Stowarzyszenia zwykłego "..." w J. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych i na rzecz U. P. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...], po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia Zwykłego ".." od decyzji Burmistrza Miasta z [...] określającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Kolegium podało, że zaskarżoną decyzją organ I instancji określił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na uruchomieniu zakładu recyklingu odpadowych tworzyw sztucznych na nieruchomości oznaczonej w rejestrach ewidencji gruntów jako działka nr [...] obręb 8 miasta J. Przedmiotem przedsięwzięcia jest instalacja do przetwarzania odpadów innych niż niebezpieczne przy zastosowaniu procesu termokatalicznego. W instalacji przetwarzane będą odpady tworzyw sztucznych z grupy poliolefinowych. Proces prowadzony będzie w temperaturze około 400°C. Maksymalna zdolność przetwarzania odpadów wyniesie 7,5 Mg/dobę. W punkcie 1.1 organ I instancji określił zakres przedsięwzięcia obejmujący: - adaptację części budynku hali przylegającej do części socjalno-biurowej na prowadzenie procesów technologicznych przetwarzania odpadów z tworzyw sztucznych, budowę budynku o konstrukcji stalowej lub wiaty o powierzchni zabudowy około 50 m2 na potrzeby magazynowania zbiorników na olej procesowy, montaż naziemnego zbiornika magazynowego na gaz poreakcyjny, budowę kotłowni olejowej z wymiennikiem - piec o mocy około 100 kW, zbiornik na olej pojemności około 1 m3, budowę kotłowni gazowej z wymiennikiem - piec o mocy około 100 kW, zbiornik na gaz propan-butan o pojemności około 1 m2. W punkcie II sentencji decyzji okreslił jakie należy podjąć działania na etapie realizacji, eksploatacji i likwidacji przedsięwzięcia, w punkcie III wymagania dotyczące ochrony środowiska jakie należy uwzględnić w procesie realizacji przedsięwzięcia. Organ stwierdził również, że przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia nie zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko oraz oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych (pkt IV). Natomiast w punkcie V ustalił, że przedsięwzięcie wymaga przeprowadzenia analizy porealizacyjnej o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania odpadami oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku odpadów. W analizie porealizacyjnej należy dokonać porównań ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko z rzeczywistym oddziaływaniem na środowisko i zdrowie ludzi oraz działaniami podjętymi w celu ich ograniczenia. Określił również, że analiza porealizacyjna winna zostać sporządzona w terminie po upływie 1 roku od oddania obiektu do użytkowania i przedstawiona w terminie 18 miesięcy od dnia oddania obiektu do użytkowania. Od powyższej decyzji odwołanie wniosło Stowarzyszenie Zwykłe "...", które zarzuciło: 1. pominięcie opinii do raportu sporządzonej przez dr hab. inż. J. D., z której jednoznacznie wynika, że z uwagi na zastosowane przez inwestora technologie, przedsięwzięcie winno być zlokalizowane na terenach umieszczonych z dala od skupisk ludzkich, brak dopuszczenia kolejnej opinii o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia, w sytuacji gdy inwestor w pismach do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska z [...] zawarł odmiennie niż w raporcie dane dotyczące obliczenia ilości powstającego gazu oraz korektę do uzupełnienia dotyczącą uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, co w sposób znaczący zmienia ocenę procesu produkcyjnego w stosunku do danych określonych w raporcie dr inż. A. S. i mgr M. S. 2. określenie środowiskowych uwarunkowań realizacji planowanego przedsięwzięcia, w sytuacji gdy raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wraz z pismami z 15 grudnia 2017 r. złożonymi do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska, a zawierającymi obliczenia ilości powstającego gazu oraz korektę do uzupełnienia dotyczącą uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia nie spełnia warunków określonych w art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko gdyż: a. nie zostały wysłane nowe dane określone w pismach z 15 grudnia 2017 r. do Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej celem wydania opinii, w oparciu o nową charakterystykę produkcji, b. przedłożone przez inwestora w piśmie do RDOŚ w K. z [...], dane zawierające obliczenie ilości powstającego gazu oraz korekta do uzupełnienia dotycząca uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, nie zostały ocenione w oparciu o wiedzę naukową pod kątem ryzyka wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlach, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, c. na skutek wniesienia do RDOŚ w K. obliczenia ilości powstającego gazu oraz korekty do uzupełnienia dotyczącej uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia przestają być aktualne załączniki do raportu środowiskowego nr 12 i 13, a mianowicie opracowania dotyczącego oddziaływania na powietrze (inna niż w raporcie emisja gazów) oraz gospodarki odpadami wytwarzanymi, czego organ całkowicie nie wziął pod uwagę przy wydawaniu zaskarżonej decyzji, d. nie przeprowadzono inwentaryzacji przyrodniczej, a mianowicie zbioru badań terenowych przeprowadzonych w celu scharakteryzowania elementów środowiska przyrodniczego, wraz z opisem zastosowanej metodyki, wyników inwentaryzacji przyrodniczej oraz opisem metodyki w oparciu o nowe dane dotyczące charakterystyki realizacji przedsięwzięcia, biorąc pod uwagę wniosek opinii z 19 grudnia 2014 r., e. na stronie 13 zaskarżonej decyzji wskazano jakie frakcje będą powstawać w wyniku procesu przetwarzania termkatalitycznego odpadów z tworzyw sztucznych. Ustalenia te są spisane ze zgody RDOŚ, jednak pomylono jednostki, które określono w decyzji w sposób niezgodny z raportem inwestora. Przy określonych w decyzji proces jest niemożliwy, gdyż zgodnie z raportem inwestora 2.628 metrów sześciennych na rok będzie stanowiło (przy założeniu, że 1 litr to 0,83 kg) 2181 mg na rok do 2260 mg/na rok po uwzględnieniu powstałego gazu poreakcyjnego i węglowej frakcji palnej otrzymamy równanie: 2739 mg/rok (ujęte w załączniku 1 do decyzji) do 2454,36 mg/rok (parafiny 2628 mg/rok + gaz 191,66 mg/rok + odpad 2,7 mg/rok). Z przedstawionych wyliczeń wynika, że strata surowca wynosi 362,43 mg/rok do 283/64 mg/rok. Decyzja nie wyjaśnia gdzie powyższy surowiec, powstały w wyniku produkcji, ma być przechowywany, zwłaszcza, że są to substancje szkodliwe dla środowiska, f. z przedłożonych do RDOŚ pismem z 15 grudnia 2017 r. nowych danych dotyczących charakterystyki produkcji (zawartych w korekcie do uzupełnienia dotyczącym uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia) ze strony 2 - Udział powstałych frakcji w procesie technologicznym wynika, że w procesie wytworzona jest większa masa wyjściowa niż wejściowa (zestawiając dane otrzymujemy równanie: wejście 2738 mg/rok 3. brak zlecenia przez organ rozstrzygający wydania opinii państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego w sytuacji gdzie przedsięwzięcie dotyczy instalacji do przesyłu substancji chemicznych lub gazu. Rozpoznając odwołanie od powyższej decyzji organ odwoławczy wymienił jakie dokumenty znajdują się w aktach sprawy oraz zaznaczył, że podstawą do analizy i oceny wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko było też pozwolenie zintegrowane - decyzja Starosty Jędrzejowskiego z [...], przesłane do organu 11 stycznia 2018 r. Ponadto Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z [...] uzgodnił realizację i określił warunki realizacji planowanego przedsięwzięci, a Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny postanowieniem z [...] zaopiniował pozytywnie to przedsięwzięcie. Dalej Kolegium podniosło, że sporządzony raport wraz z uzupełnieniem obejmuje zakres określony art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn. Dz.U.2017.1405 ze zmianami), zwanej dalej "ustawą". Wskazało, że dla terenu planowanej inwestycji oraz terenów sąsiednich nie obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z mapą ewidencyjną działka, na której planowane jest przedsięwzięcie stanowi teren przemysłowy. Najbliższy teren chroniony akustycznie, stanowiący zabudowę mieszkaniowo - usługową, znajduje się w odległości około 300 m od granicy działki planowanego przedsięwzięcia. Obecnie na omawianym terenie funkcjonuje instalacja IPPC do produkcji paliw alternatywnych stałych, rozdrobnionych, dla której Starosta wydał pozwolenie zintegrowane - decyzja z [...] na prowadzenie instalacji w gospodarce odpadami dla odpadów innych niż niebezpieczne z wyłączeniem działań realizowanych podczas oczyszczania ścieków komunalnych do odzysku lub kombinacji odzysku i unieszkodliwiania o zdolności przetwarzania ponad 75 ton na dobę, z wykorzystaniem następujących działań - obróbki wstępnej odpadów przeznaczonych do termicznego przekształcania, znajdującej się na terenie zakładu paliw alternatywnych stałych, rozdrobnionych na działce o nr [...] w J. Jak wynika z tej decyzji na terenie działki planowanego przedsięwzięcia znajdują się: budynek stróżówki, waga najazdowa o nośności 50 Mg, budynek socjalno-biurowy dwupiętrowy o powierzchni zabudowy około 490 m2, z wydzielonym pomieszczeniem kotłowni, budynek usługowy o powierzchni zabudowy około 55 m2, budynek magazynowy o powierzchni zabudowy około 130 m2 (magazyn odpadów o kodzie 191210), magazyn odpadów niebezpiecznych o pow. około 40 m2, wiata zadaszona przylegająca do budynku magazynowego od strony zachodniej, niezagospodarowany budynek garażowo- magazynowy, uszczelniony betonowy plac magazynowo- manewrowy o powierzchni około 5 000 m2, utwardzone drogi i place manewrowe i technologiczne o powierzchni około 10 550 m2, wewnętrzna sieć wodociągowa ze studni własnej, wewnętrzna sieć kanalizacji sanitarnej ze zbiornikiem bezodpływowym na ścieki bytowe o pojemności 34 m3, system wewnętrznej kanalizacji deszczowej z urządzeniami oczyszczającymi z podłączeniem do zewnętrznej sieci kanalizacji deszczowej, parking dla pojazdów personelu, instalacja p.poż, instalacja oświetlenia terenu zakładu ogrodzenie terenu. W skład instalacji IPPC do produkcji paliw alternatywnych wchodzi linia sortownicza wyposażona w kanał załadowczy, taśmociągi, sito bębnowe, separator magnetyczny, separator wiroprądowy (metali nieżelaznych), kontenerowa kabina sortownicza (ręczna), boksy na odpady, młyn wysokoobrotowy (do mielenia odpadów z tworzyw sztucznych, gumy, folii, tekstyliów, papieru, tektury i drewna) o wydajności 3000 kg/h, odbiór pneumatyczny wytworzonego paliwa alternatywnego. Na terenie działki inwestycyjnej w latach wcześniejszych funkcjonowała stacja paliw płynnych. Zbiorniki magazynowe stacji paliw zostały wyłączone z eksploatacji w 2013 r. Jak wynika z protokołów powykonawczych, w październiku 2013 r. zbiorniki zostały wyczyszczone, następnie komory poddano odparowaniu, zalano je wodą i zabezpieczono. Przeprowadzono również pomiary eksplozymetrem, które wykazały, że zbiorniki nie stwarzają zagrożenia wybuchowego. Nieuzasadnione są zatem, zdaniem Kolegium, zarzuty odwołania, że nieczynna stacja paliw może stanowić zagrożenie dla środowiska. Jak wynika z raportu, w kwestii możliwości zanieczyszczenia gleby i ziemi spowodowanego prowadzoną w przeszłości działalnością, 30 lipca 2014 r. z terenu działki pobrano trzy próbki gruntów do analizy fizyko-chemicznej w zakresie zawartości węglowodorów oraz metali ciężkich. W próbkach gruntu nie stwierdzono przekroczeń wartości dopuszczanych dla gruntów z terenów przemysłowych. Również w ocenie Starosty zawartej w decyzji z [...] nie było wymagane sporządzenie raportu początkowego, który zawierałby informacje na temat prowadzonej w przeszłości działalności na terenie zakładu oraz informacje o stanie zanieczyszczenia gleby, ziemi i wód gruntowych. Organ odwoławczy podniósł, że planowana instalacja pracować będzie całodobowo przez cały rok - 8 760 h/rok. Maksymalna ilość przetwarzanych odpadów wyniesie około 7,5 Mg/dobę. W wyniku procesu przetwarzania termokatalitycznego odpadów z tworzyw sztucznych powstawać będą następujące frakcje: - mieszanina węglowodorów ciekłych zwana olejem procesowym w ilości około 93% wprowadzanych odpadów, tj. w ilości około7,2 m3/dobę, 2 628 m3/rok, - gaz poreakcyjny w ilości około 7% wprowadzanych odpadów, tj. w ilości około 525 kg/d, 192 Mg/rok, - węglowa frakcja palna (karbonizat) nazwana w raporcie sadzą techniczną w ilości ok. 0,1 % wprowadzanych odpadów, tj. około 2,7 Mg/rok. Powstały karbonizat magazynowany będzie czasowo w zamykanych kontenerach ustawionych na placu magazynowym w sąsiedztwie hali i odbierany systematycznie przez uprawnionych odbiorców. Powstający w procesie technologicznym gaz poreakcyjny przetłaczany będzie z wykorzystaniem sprężarki do naziemnego zbiornika ciśnieniowego o pojemności min. 3 m3, zlokalizowanego po północno-wschodniej stronie hali. Odbiór gazu odbywał się będzie systematycznie przez uprawnionego odbiorcę. Przewiduje się, że w ciągu roku powstanie około 377 m3 gazu w fazie ciekłej. Olej procesowy rurą spustową, przy użyciu pompy, kierowany będzie do zbiorników magazynowych. Niezasadny jest więc, zdaniem Kolegium, zarzut, że nie wyjaśniono, gdzie będzie gromadzony surowiec z produkcji. Został również wyjaśniony sposób postępowania z wytworzonymi produktami ubocznymi. Produktem ubocznym jest węglowa frakcja palna - odpad o kodzie 19 12 10 (alternatywnie 19 02 10) lub sadza techniczna, która magazynowana będzie w specjalistycznym zamykanym kontenerze o pojemności około 1,0 m3 na placu magazynowym w sąsiedztwie hali. Odbierany będzie systematycznie przez uprawnionych odbiorców celem dalszego zagospodarowania z częstotliwością do 3x w roku. Do instalacji przetwarzania dowożone będą jedynie wyselekcjonowane i wysegregowane odpady z tworzyw sztucznych. Jak wynika z raportu w instalacji przetwarzane będą odpady z tworzyw sztucznych poliolefinowych, do których należą: tworzywa z polietylenu (PE), polipropylenu (PP) polimetakrylanu metylu (PMMA), piliozobutylenu (PIB). W ograniczonym zakresie wykorzystywać będzie można tworzywa z polistyrenu (PS). Odpady przeznaczone do odzysku dostarczane będą z zewnątrz w postaci zafoliowanych balotów prostopadłościennych lub innych bądź też w stanie luźnym i rozładowywane na utwardzonym placu magazynowym po północnej stronie hali. Odpady będą poddawane rozdrabnianiu celem ich użycia w procesie technologicznym. Pełny cykl pracy instalacji składać się będzie z 5 faz: fazy załadunku, fazy uplastyczniania surowca, fazy destylacji, fazy schłodzenia i fazy odbioru produktu destylacji. Z zasobnika tworzyw odpady pobierane będą przez ślimak umieszczony w rurze topielnika. Tam nastąpi wstępne uplastycznianie odpadowych tworzyw sztucznych w temp. 140 - 200°C. W zależności od rodzaju tworzyw szybkość pobierania przez układ tworzyw zmienia się od wolnego (tworzywa HD) do szybkiego (tworzywa LD). W fazie trzeciej zachodzić będzie uplastycznianie tworzyw, a następnie właściwy proces - destylacja. Destylacja tworzyw do postaci par parafin zachodzić będzie w temp. 400°C. W instalacji długie łańcuchy węglowodorowe dzielone będą na krótsze, które w temperaturach pokojowych tworzą ciecz. Ciecz ta w temperaturach reakcji występuje w postaci par. Zamontowane we wnętrzu destylarki mieszadło spowoduje, że wsad będzie w ciągłym ruchu, co doprowadzi do: wyrównania temperatur w całej objętości wsadu do destylarki, zintensyfikowania kontaktu wsadu z katalizatorem, co spowoduje wzrost wydajności destylarki. Powstałe mieszaniny węglowodorów ciekłych, własnym ciśnieniem równym ciśnieniu atmosferycznemu, przedostaną się do systemu schłodzenia, który charakteryzuje fazę czwartą. Dzięki instalacji chłodzącej otrzymane węglowodory będą posiadać postać płynną. Na stałym wyposażeniu destylarki będą butle z gazami (azot lub dwutlenek węgla) służące do "przedmuchiwania" instalacji w przypadku konieczności jej wyłączenia i otwarcia - odcinają dostęp powietrza do wnętrza reaktora i wyrównują ciśnienie do poziomu ciśnienia atmosferycznego. Butle napełniane będą poza terenem zakładu (w Zakładzie Gazów Technicznych). Każdy ciąg technologiczny destylarki modułowej wyposażony będzie w cztery niezależnie działające Układy Automatycznej Regulacji i Sterowania: UARiS I utrzymuje stałą temperaturę ciekłych tworzyw wprowadzanych do modułu destylarki w przedziale temperatur 150 - 250 °C, UARiS II utrzymuje stałą temperaturę grzałek elektrycznych i reaktorów w przedziale temperatur 380 - 400°C, UARiS III utrzymuje stałą temperaturę we wnętrzu przepompowni gorącej i przepompowni zimnej w przedziale temperatur odpowiednio 300 - 200°C i 60 - 70°C, UARiS IV utrzymuje na wyjściu chłodnicy stałą temperaturę wytworzonych ciekłych węglowodorów w przedziale temperatur 50 - 60°C poprzez zwiększanie lub zmniejszanie prędkości przepływu i ilości wody chłodzącej. Przy automatycznej pracy urządzeń ścisłemu dozorowi przez operatora podlegać będzie temperatura par produktu na wlocie do rurociągu odprowadzającego te pary. Powinna się ona zawierać w granicach 350 - 395°C. Odpady tworzyw sztucznych, w temperaturach 300 - 400°C, w reaktorze ulegać będą przekształceniu na węglowodory ciekłe. Termokatalityczny proces przekształcania tworzyw będzie procesem beztlenowym, instalacja wykonana zostanie jako gazoszczelna. Prowadzony proces odzysku odpadów klasyfikowany będzie, jako proces R3 recykling lub odzysk substancji organicznych, które nie są stosowane jako rozpuszczalniki (w tym kompostowanie i inne biologiczne procesy przekształcania), zgodnie z załącznikiem 1 ustawy o odpadach. Planowana instalacja znajdować się będzie w istniejącym budynku o powierzchni około 490 m2. Część instalacji od strony przyjęcia surowców do topielnika będzie oddzielona od reszty instalacji ścianą ogniową. W budynku hali wydzielone zostaną dwa pomieszczenia od strony wschodniej wykonane z materiałów niepalnych, oddzielnie na kotłownie: olejową i gazową. Pomieszczenia te będą dwudzielne. Zbiorniki na olej opałowy będą jednopłaszczowe posadowione dodatkowo w szczelnej, bezodpływowej wannie, zabezpieczającej ewentualny wyciek oleju. Zbiorniki magazynowe na olej i gaz będą posiadać stosowne aprobaty i podlegać będą przepisom dozoru technicznego. Na etapie budowy zakres planowanego przedsięwzięcia obejmuje: - adaptację części budynku hali przylegającej do części socjalno-biurowej na prowadzenie procesów technologicznych przetwarzania odpadów wraz z montażem instalacji do przetwarzania odpadów z tworzyw sztucznych. Instalacja składać się będzie z 3 modułów pracujących w układzie równoległym. Na ciąg technologiczny 1 modułu instalacji składać się będzie: młyn do rozdrabniania odpadów z tworzyw sztucznych, pojemnik na rozdrobnione tworzywa sztuczne, pneumatyczny, automatyczny podajnik taśmowy tworzyw sztucznych, lej zasypowy odpadów tworzyw sztucznych, przetłaczarka, topielnik, reaktor destylarki, chłodnica powietrzna, skruber, przepompownia oleju procesowego. Każdy moduł zakończony będzie jedno płaszczowym zbiornikiem oleju procesowego o pojemności 20 m3. Zbiorniki te (3 szt.) będą ustawione poza halą produkcyjną (od jej wschodniej strony) w wiacie lub budynku o konstrukcji lekkiej, na szczelnej nawierzchni betonowej wyprofilowanej w kształcie wanny, a ich zawartość będzie systematycznie odbierana przez uprawnionych odbiorców. Zawartość zbiorników przed załadunkiem do cysterny wymagać będzie podgrzania celem upłynnienia, - budowę budynku o konstrukcji stalowej lub wiaty o powierzchni zabudowy około 50 m2 na zbiorniki oleju procesowego, - montaż, w wydzielonym pomieszczeniu istniejącej hali, kotłowni olejowej o mocy około 100 kW z wymiennikiem czynnikiem grzewczym wymiennika, wykorzystującym wodę c.o. służącą do podgrzewania zbiorników z olejem procesowym w celu utrzymania jego fazy płynnej bezpośrednio przed odbiorem, - montaż, w wydzielonym pomieszczeniu istniejącej hali, kotłowni gazowej o mocy około 100 kW z wymiennikiem: czynnikiem grzewczym wymiennika, wykorzystującym ciepłe powietrze służące do ewentualnego podsuszania dostarczanych odpadów tworzyw sztucznych przed procesem przetwarzania, będzie gaz propan- butan, - montaż naziemnego zbiornika ciśnieniowego na gaz poreakcyjny. W raporcie z uwagi na lokalizację przedsięwzięcia w terenie, na którym funkcjonuje instalacja do przetwarzania odpadów, nie analizowano innej lokalizacji zamierzenia. W przypadku planowanego przedsięwzięcia rozpatrywano wariant polegający na wyposażeniu każdego z układów instalacji w oddzielny zbiornik gazów poreakcyjnych oraz własną kotłownię na gaz poreakcyjny z wymiennikiem i kotłownię na olej z destylacji z wymiennikiem. Rozwiązanie takie związane byłoby z koniecznością rozbudowy budynku oraz ze zwiększonym spalaniem paliw. Wybrano rozwiązanie z wykorzystaniem wspólnych elementów instalacji, w tym zbiornik retencyjny gazów poreakcyjnych oraz dwa piece (jeden na olej, drugi na gaz) z wymiennikami ciepła. Zdaniem organu specjalistycznego powyższe pozwoli na zmniejszenie uciążliwości dla środowiska, a przedstawiona analiza emisji zanieczyszczeń do powietrza wykazała, że dotrzymane zostaną standardy jakości środowiska. Nieuzasadnione jest zatem, w ocenie organu odwoławczego, stanowisko skarżącego Stowarzyszenia, że w raporcie nie wskazano i nie rozpatrywano wariantu alternatywnego realizacji przedsięwzięcia. Prace budowlane związane z realizacją planowanego przedsięwzięcia wiązać się będą ze wzrostem poziomu hałasu, którego źródłem będzie praca sprzętu budowlanego i środków transportu. Hałas ten charakteryzować się będzie natężeniem o zasięgu lokalnym, będzie on okresowy i odwracalny. Z akt sprawy wynika, że odpady z tworzyw sztucznych przeznaczone do przetwarzania, magazynowane będą na utwardzonym, szczelnym placu magazynowym, który zlokalizowany zostanie po północnej stronie hali w formie pryzm lub balotach i kontenerach. Sukcesywnie trafiać będą one do instalacji. Z kolei odpady wytworzone w związku z funkcjonowaniem instalacji będą segregowane według właściwości, magazynowane tymczasowo na terenie inwestora w warunkach uniemożliwiających zanieczyszczenie środowiska gruntowo - wodnego, a następnie zagospodarowane przez uprawnione podmioty. Do magazynowania odpadów niebezpiecznych powstających w związku z naprawą i konserwacją linii technologicznej przewidziano pomieszczenie o szczelnej posadzce w formie wanny, odpowiednio oznakowane i zabezpieczone przez dostępem osób postronnych (magazyn odpadów niebezpiecznych wspólny z zakładem paliw alternatywnych). Pozostałe odpady magazynowane będą czasowo w zamykanych kontenerach ustawionych na placu i odbierane systematycznie po zebraniu ilości transportowej. Wody opadowo - roztopowe pochodzące z dróg wewnętrznych i placów, w tym placu magazynowania odpadów tworzyw sztucznych, ujęte zostaną w szczelny system kanalizacyjny i po oczyszczeniu w separatorze substancji ropopochodnych i osadnikach odprowadzone zostaną do miejskiej kanalizacji deszczowej na warunkach zarządzającego siecią. Wody opadowe z dachów odprowadzane będą powierzchniowo na tereny zielone w granicach terenu przedsięwzięcia. Jak wynika z raportu technologia przetwarzania odpadów nie powoduje powstawania ścieków przemysłowych. Ścieki bytowe odprowadzane będą systemem wewnętrznej kanalizacji sanitarnej do istniejącego zbiornika bezodpływowego o pojemności 34 m3 i okresowo wywożone na oczyszczalnię ścieków. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że najbliższą rzeką względem planowanego przedsięwzięcia jest rzeka Jasionka, która przepływa w odległości około 650 m od granicy działki planowanej inwestycji w kierunku północno-zachodnim. Rozpatrywana jednolita część wód nie jest zagrożona ryzykiem nieosiągnięcia celów środowiskowych, tj. utrzymania co najmniej dobrego stanu chemicznego i ilościowego. Planowane przedsięwzięcie nie jest zlokalizowane na obszarach stref ochronnych ujęć wód. Jak wynika z raportu najbliższa strefa ochrony pośredniej komunalnego ujęcia wody podziemnej znajduje się w S. w odległości około 2 km od granicy działki planowanej inwestycji w kierunku zachodnim, ponadto w odległości około 2,5 km od granicy działki w kierunku północno - zachodnim znajduje się strefa ochrony pośredniej komunalnego ujęcia wody podziemnej "Wilanów". Przedsięwzięcie usytuowane jest w obszarze Głównego Zbiornika Wód Podziemnych Nr [...] N. Pobór wody na potrzeby socjalno-bytowe odbywał się będzie z własnego ujęcia (istniejącej studni głębinowej). Z uwagi na powyższą gospodarkę ściekami i odpadami, zdaniem organu specjalistycznego nie przewiduje się zagrożenia dla osiągnięcia celów środowiskowych dla jednolitych części wód podziemnych i powierzchniowych. Z akt sprawy wynika, że eksploatacja planowanego przedsięwzięcia wiązać się będzie z emisją hałasu do środowiska. W raporcie przedstawiono analizę obliczeniową emisji hałasu uwzględniającą łączne oddziaływanie planowanej instalacji przetwarzania odpadów tworzyw sztucznych oraz istniejącej instalacji do produkcji paliw alternatywnych, dla której zostało wydane pozwolenie zintegrowane. Źródłami hałasu z instalacji paliw alternatywnych są: maszyny i urządzenia wchodzące w skład linii technologicznej do produkcji paliwa alternatywnego, wyrzutnia powietrza z odpylacza młyna odpadów o poziomie mocy akustycznej max. 76,5 d, załadunek/rozładunek odpadów, wyrzutnie dachowe wentylatorów kanałowych z pomieszczeń socjalnych - 6 szt. o poziomie mocy akustycznej max. 61 dB każdy, pojazdy poruszające się po terenie planowanej inwestycji. Część linii technologicznej składająca się z kanału załadowczego, taśmociągów, separatora metali żelaznych, separatora metali nieżelaznych, kabiny sortowniczej zlokalizowano poza obiektami budowlanymi w południowo - zachodniej części działki. Równoważny poziom dźwięku od tych urządzeń wykorzystywanych na zewnątrz określono na max. 82 dB. Pozostała część linii, tj. młyn wysokoobrotowy z taśmociągami znajduje się wewnątrz budynku wiaty. Równoważny poziom dźwięku dla tego źródła określono na max. 85 dB. Izolacyjność akustyczną przegród budowlanych, tj., ścian i dachu przyjęto na poziomie min. 15 dB. W analizie założono, że w ciągu doby na teren inwestycji będzie wjeżdżać i wyjeżdżać kilkadziesiąt samochodów ciężarowych dowożących i wywożących odpady oraz samochodów osobowych. Przedstawione założenia są spójne z warunkami pozwolenia zintegrowanego ustalonymi przez Starostę. Źródłami hałasu na etapie eksploatacji planowanej instalacji przetwarzania odpadów tworzyw sztucznych będą: źródła punktowe - dwa wentylatory dachowe wyciągowe o poziomie mocy akustycznej max. 76,5 dB każdy oraz jeden o poziomie mocy akustycznej max. 83 dB, usytuowane nad dachu hali (praca w porze dziennej i nocnej), źródła hałasu typu budynek - praca urządzeń wchodzących w skład 3 modułów do przetwarzania odpadów tworzyw sztucznych (pracujących w układzie równoległym) zainstalowanych wewnątrz hali produkcyjnej o izolacyjności akustycznej ścian min. 21 dB i dachu min. 15 dB i równoważnym poziomie mocy akustycznej od wszystkich urządzeń wewnątrz hali max. 85 dB. Wewnątrz hali źródłem hałasu będzie także praca ładowarki kołowej spalinowej, źródła ruchome - transport związany z ruchem pojazdów ciężarowych (2 pojazdy/dobę), osobowych (36 poj./dobę) oraz transport wewnętrzny (ładowarka). Przedstawione założenia dotyczące ilości, rodzaju i mocy akustycznej nowych źródeł hałasu związanych z instalacją przetwarzania odpadów tworzyw sztucznych znajdują odzwierciedlenie w nałożonych warunkach. W bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji zlokalizowane są tereny przemysłowe i tereny rolne. Najbliższy teren chroniony akustycznie, stanowiący zabudowę mieszkaniowo-usługową, znajduje się w odległości około 300 m od granicy zakładu. Jak wykazały obliczenia symulacyjne rozchodzenia się dźwięku, funkcjonowanie obu instalacji nie będzie powodowało przekraczania dopuszczalnych poziomów hałasu na granicy najbliższych terenów chronionych akustycznie przy zachowaniu warunków niniejszego postanowienia. Obliczony w raporcie maksymalny równoważny poziom dźwięku na granicy najbliższego terenu chronionego akustycznie wyniósł 43,2 dB w porze dziennej i 43,0 dB w porze nocnej. Nie zostały więc przekroczone dopuszczalne poziomy hałasu, a organ specjalistyczny uznał te obliczenia za prawidłowe. W raporcie przedstawiono analizę obliczeniową emisji zanieczyszczeń do powietrza przy uwzględnieniu źródeł z instalacji paliw alternatywnych stałych i instalacji przetwarzania odpadów tworzyw sztucznych. Źródłami zanieczyszczenia powietrza z funkcjonującej obecnie instalacji paliw alternatywnych jest ruch pojazdów po terenie działki, proces mielenia odpadów, ogrzewanie biomasą (zrębki drewniane) budynku z częścią socjalną. Jak wynika z pozwolenia zintegrowanego dla instalacji do produkcji paliw alternatywnych linia technologiczna w części dotyczącej rozdrabniania mechanicznego i podawania odpadów zlokalizowana wewnątrz budynku posiada system odciągu wyposażony w filtr workowy o skuteczności odpylania min. 98%. Zapotrzebowanie budynków na ciepło realizowane jest z istniejącego pieca grzewczego o mocy 36 kW opalanego zrębkami drewnianymi. Powyższe jest spójne z danymi wprowadzonymi do obliczeń przeprowadzonych w raporcie dla planowanej instalacji przetwarzania tworzyw sztucznych. Do obliczeń założono, że źródłami zanieczyszczenia powietrza na etapie eksploatacji planowanej instalacji będą: komin kotłowni gazowej 100 kW: wysokość emitora 8,0 m średnica 150 mm, komin kotłowni olejowej 100 kW: wysokość emitora 8,0 m średnica 150 mm, odciąg z wentylatora nad pojemnikami na rozdrobnione tworzywa sztuczne: wysokość 8,0 m, średnica 150 mm, odciąg z wentylatorem V= 2400 m3/h z filtrem workowym wychwytującym pyły o skuteczności 98%, odciąg z wentylatora nad lejem zasypowym na rozdrobnione tworzywa sztuczne: wysokość 8,0 m, średnica 150 mm, odciąg z wentylatorem V= 2400 m3/h z filtrem workowym wychwytującym pyły o skuteczności 98%, odpowietrzniki ze zbiorników oleju procesowego (z każdego oddzielnie): wysokość 4,0 m, średnica 50 mm, ruch pojazdów po terenie w tym - dowóz odpadów, wywóz oleju procesowego, praca ładowarki, pojazdy osobowe pracowników. Odbiór oleju procesowego odbywać się będzie cysternami, a załadunek nastąpi z wykorzystaniem wahadła gazowego o skuteczności redukcji oparów min. 98%. Gaz poreakcyjny przetłaczany będzie z wykorzystaniem sprężarki do naziemnego zbiornika ciśnieniowego i systematycznie odbierany przez uprawnionego odbiorcę specjalistycznym pojazdem - cysterną przeznaczoną do transportu gazu. Powyższe założenia dotyczące nowych źródeł emisji zanieczyszczeń do powietrza związanych z planowaną instalacją znalazły odzwierciedlenie w nałożonych w przedmiotowej decyzji i postanowieniu RDOŚ warunkach. Zanieczyszczeniami emitowanymi z planowanej instalacji będą m.in. pył PM 10, pył zawieszony PM 2,5, dwutlenek azotu, dwutlenek siarki, tlenki węgla, węglowodory aromatyczne i alifatyczne, benzen, ołów. Przedstawiona w raporcie analiza obliczeniowa dotycząca emisji zanieczyszczeń do powietrza uwzględniająca powyższe źródła emisji wykazała, że zakład nie będzie powodował przekroczeń obowiązujących standardów w zakresie emisji zanieczyszczeń do powietrza określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. 2012 poz. 1031) oraz w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. 2010 r., nr 16, poz. 87) poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny. Jako emisja skumulowana w obliczeniach rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń pyłowo-gazowych do powietrza zostało uwzględnione istniejące tło zanieczyszczeń określone przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska. W analizach obliczeniowych nie uwzględniono wentylacji ogólnej hali (wentylatory z hali: wysokość 8,0 m, średnica 150mm, V=6600 m3/h) oraz odpowietrzników reaktora (z każdego oddzielnie): wysokość 7,5 m, średnica 50,8 mm. Powyższe uzasadniono w raporcie zastosowaniem wewnątrz hali urządzeń oczyszczających o skuteczności odpylania min. 98% oraz wykorzystywaniem odpowietrzników z instalacji (reaktora) jedynie do wyrównywania ciśnienia w zbiornikach przy stanach awaryjnych procesu przetwarzania odpadów tworzyw sztucznych. Niekontrolowane wzrosty temperatury oraz ciśnienia muszą być wyrównywane zaworami bezpieczeństwa. Stany takie mogą zaistnieć sporadycznie, np. raz w roku. W ocenie organu specjalistycznego zarówno z raportu jak i jego uzupełnień jednoznacznie wynika, że zanieczyszczeniami emitowanymi z przedmiotowej instalacji nie będą przekraczać dopuszczalnych norm. Odnośnie uciążliwości odorowych to ustawodawca nie przewidział w [...]skim porządku prawnym ochrony powietrza przed zapachami, a jedynie przed określonymi substancjami w powietrzu. Zapach czy odór jest substancją niemierzalną. Brak jest przepisów dopuszczających poziom zapachów. Odmowy wydania decyzji nie mogą zatem stanowić uciążliwości "odorowe". Z kolei co do innych uciążliwości to z raportu nie wynika, aby inwestycja miała spowodować odziaływania poza normami określonymi w przepisach prawa. Jak wynika z raportu, w tym biorąc pod uwagę ilość magazynowanego oleju procesowego i gazu poreakcyjnego, zakład po zrealizowaniu zamierzenia nie będzie się kwalifikował do obiektów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii przemysłowych. Ewentualne zagrożenia mogą być związane z zaistnieniem awarii na etapie eksploatacji w czasie niekontrolowanego wycieku oleju ze zbiorników. Jednak, jak wynika z raportu, zastosowanie szczelnych wanien zabezpieczy środowisko przed ewentualnym zanieczyszczeniem. Dla zapobieżenia ewentualnej emisji pochodzącej z wycieków paliwa z transportu samochodowego zastosowano rozwiązania techniczne, takie jak utwardzone nieprzepuszczalne podłoże oraz systematyczną, okresową konserwację urządzeń oczyszczających wody opadowo-roztopowe. Celem zapobiegania sytuacjom awaryjnym zaplanowano pełną automatyzację procesu i dobrano rozwiązania techniczne instalacji do procesu przekształcania termokatalitycznego. Przedsięwzięcie nie jest zlokalizowane na obszarach wymagających specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt, ich siedlisk oraz siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszarach sieci ekologicznej Natura 2000. W ramach inwestycji nie będzie prowadzona wycinka drzew i krzewów. Jak wynika z raportu na analizowanym obszarze nie stwierdzono występowania gatunków roślin, grzybów i zwierząt podlegających ochronie. Teren zamierzenia jest przekształcony. Obecnie funkcjonuje tam instalacja do produkcji paliwa alternatywnego. Zatem w związku z realizacją planowanego przedsięwzięcia nie przewiduje się znaczącego negatywnego oddziaływania na środowisko przyrodnicze, w tym na cele ochrony obszaru Natura 2000. Z uwagi na Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/52/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. zmieniającą dyrektywę 2011/92/UE w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko i rozpoczęcie implementacji do prawa polskiego, analizując adaptację przedsięwzięcia do zmian klimatu, w tym elementy wpływające na łagodzenie tych zmian należy stwierdzić, że: przedsięwzięcie usytuowane jest poza terenami osuwisk oraz terenami zagrożonymi podtopieniami, przedsięwzięcie ze względu na swoją lokalizację jest neutralne względem oddziaływań związanych z klęskami żywiołowymi takimi jak np. powodzie, susze, podnoszący się poziom mórz, sztormy, erozja wybrzeża i intruzje wód zasolonych, spełnienie wymagań wynikających z przepisów dotyczących ochrony przeciwpożarowej, prawa budowlanego i aktów wykonawczych do nich ograniczy podatność obiektów na ewentualne zjawiska pogodowe, np. silne wiatry, katastrofalne opady śniegu, deszczu, wystąpi emisja do powietrza, w tym gazów cieplarnianych, przedsięwzięcie nie wiąże się z usuwaniem drzew i krzewów, brak zmian zagospodarowania terenu biologicznie czynnego nie przyczyni się do negatywnego wpływu na bioróżnorodność. Omawiana instalacja usytuowana jest poza obszarowymi formami ochrony przyrody, na terenie przekształconym, na którym już funkcjonuje instalacja do produkcji paliw alternatywnych i dlatego nie wiąże się z istotną ingerencją w krajobraz omawianego terenu. Charakter terenu inwestycji oraz planowany zakres zamierzenia nie spowoduje negatywnego wpływu na wartości ekologiczne. Zarówno w obrębie inwestycji jak i w jej bezpośrednim sąsiedztwie nie występują zabytki chronione. Ponadto planowana inwestycja ze względu na położenie w centralnej części kraju nie stwarza możliwości wystąpienia transgranicznego oddziaływania na środowisko oraz nie kwalifikuje się do przedsięwzięć, dla których można utworzyć obszar ograniczonego użytkowania. Dalej Kolegium stwierdziło, że zarzuty skarżącego nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. W szczególności nie są uzasadnione zarzuty naruszenia art. 7 i 77 § 1 kpa poprzez brak wyjaśnienia w toku postępowania ilości powstających zanieczyszczeń oraz ich oddziaływania na środowisko. Organ odwoławczy wskazał, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wraz z jego uzupełnieniami był przedmiotem szczegółowej analizy organu specjalistycznego RDOŚ. Dołączona do akt sprawy opinia do raportu sporządzoną przez dr hab. inż. J. D. oraz koreferat do raportu sporządzony przez J. A. i Ł.C. były przedmiotem oceny organu specjalistycznego RDOŚ, który po dokonaniu ich analizy uzgodnił planowaną inwestycję czemu dał wyraz w postanowieniu z [...]. Kolegium również wyjaśniło, że nie można z góry zakładać hipotetycznej możliwości wystąpienia zagrożeń wynikających z funkcjonowania projektowanej inwestycji jako przesłanki ustawowej do odmowy wydania decyzji środowiskowej dla takiego przedsięwzięcia (wyrok NSA z 23.11.2010 r. sygn. II OSK 1848/10). Zadaniem decyzji środowiskowej jest ustalenie prognozy, co do oddziaływania inwestycji na środowisko, w tym zwłaszcza, gdy chodzi o zakłócenia dotyczące hałasu, jakości powietrza i wody na poszczególnych etapach inwestycyjnych (budowy i użytkowania). Brak jest możliwości, z oczywistych względów, ustalenia z całą pewnością, że takiego oddziaływania niekorzystnego nie będzie. Kolegium podkreśliło, że aby zapobiec takim niekorzystnym konsekwencjom organ I instancji nałożył w decyzji na inwestora obowiązek sporządzenia analizy porealizacyjnej w zakresie skuteczności zastosowanych rozwiązań mających na celu ograniczenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i zdrowie ludzi w zakresie hałasu oraz emisji zanieczyszczeń do powietrza. Cytując treść art. 83 ust. 1 ustawy SKO uznało, że jeżeli na tym etapie ujawnią się nieprawidłowości, właściwe organy będą zobowiązane do ich oceny i podjęcia określonych prawnie działań. W ocenie organu odwoławczego nałożenie obowiązku sporządzenia analizy porealizacyjnej ma na celu ograniczenie rzeczywistych uciążliwości dla nieruchomości sąsiednich i zmierza do zabezpieczenia ich interesów. Odpowiadając na zarzut dotyczący nieprzedstawienia Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu wszystkich dokumentów, a w szczególności przedłożonych przez inwestora pism z 15 grudnia 2018 r., Kolegium stwierdziło, że jest on nieuzasadniony. Organ podniósł, że analiza złożonych do akt dokumentów z 15 grudnia 2017 r. i treści postanowienia PPIS z [...], a w szczególności nałożone na inwestora warunki pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie, że postanowienie to nie odbiegałoby zasadniczo od treści postanowienia z [...]. Z postanowienia tego wynikają warunki jakie inwestor ma spełnić na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia. Mają one ta tyle uniwersalny charakter, że przedłożenie organowi opiniującemu dokumentów, o których pisze odwołujący, nie zmieniłyby treści tego postanowienia. Organ II instancji uznał również, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut dotyczący braku rozpoznania ryzyka wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych. Zgodnie bowiem ze stanowisko organu specjalistycznego RDOŚ, jak wynika z raportu, w tym biorąc pod uwagę ilość magazynowanego oleju procesowego i gazu poreakcyjnego, zakład po zrealizowaniu zamierzenia nie będzie się kwalifikował do obiektów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii przemysłowych, według rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie rodzajów i ilości znajdujących się w zakładzie substancji niebezpiecznych decydujących o zaliczeniu zakładu do zakładu o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (Dz. U. 2016, Poz. 138). Ewentualne zagrożenia mogą być związane z zaistnieniem awarii na etapie eksploatacji w czasie niekontrolowanego wycieku oleju ze zbiorników. Jednak, jak wynika z raportu, zastosowanie szczelnych wanien zabezpieczy środowisko przed ewentualnym zanieczyszczeniem. Dla zapobieżenia ewentualnej emisji pochodzącej z wycieków paliwa z transportu samochodowego zastosowano rozwiązania techniczne, takie jak utwardzone nieprzepuszczalne podłoże oraz systematyczną, okresową konserwację urządzeń oczyszczających wody opadowo-roztopowe. Celem zapobiegania sytuacjom awaryjnym zaplanowano pełną automatyzację procesu i dobrano rozwiązania techniczne instalacji do procesu przekształcania termokatalitycznego. Warunkiem niewystąpienia sytuacji awaryjnych będzie utrzymywanie reżimu technologicznego, właściwego stanu technicznego urządzeń, instalacji, gospodarowanie odpadami zgodnie z warunkami postanowienia. Organ II instancji nie zgodził się również ze skarżącym, że zachodzi konieczność sporządzenia inwentaryzacji przyrodniczej. Wskazał, że przedsięwzięcie nie jest zlokalizowane na obszarach wymagających specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt, ich siedlisk oraz siedlisk przyrodniczych objętych ochroną w tym obszarach sieci ekologicznej Natura 2000. Najbliższy obszar Natura 2000 to Ostoja Gaj w odległości około 2,2 km na południowy zachód od planowanej inwestycji. Ponadto w odległości około 2 km w kierunku północno - wschodnim znajduje się Włoszczowsko-Jędrzejowski Obszar Chronionego Krajobrazu. Przedsięwzięcie powstanie w obrębie terenu przekształconego. W ramach inwestycji nie będzie prowadzona wycinka drzew i krzewów. Jak wynika z raportu na analizowanym obszarze nie stwierdzono występowania gatunków roślin, Ponadto obowiązek sporządzenia inwentaryzacji przyrodniczej został przewidziany w ustawie w związku z wejściem 1 stycznia 2017 r., ustawy o z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2015.1936). Jednak zgodnie z art. 6 ust. 2 tej ustawy do spraw wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, dla których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przedłożono raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko lub wydano postanowienie określające zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, stosuje się przepisy dotychczasowe. W tej sprawie raport został sporządzony w maju 2014 r. a więc należy stosować do jego treści przepisy dotychczasowe. Skargi na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosło Stowarzyszenie zwykłe "..." w J. oraz U. P. Postanowieniem z 10 stycznia 2019 r. obie sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. U. P., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz uchylenia decyzji organu I instancji, zarzuciła naruszenie: 1. art. 77 § 1 kpa polegające na braku podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz na braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie, gdyż: a. organ odwoławczy nie dokonał własnej oceny raportu inwestora, lecz powołał się na ocenę Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, który dokonał błędnej oceny tego raportu względem obowiązującego prawa i przedstawionych przez inwestora nowych danych dotyczących procesu produkcyjnego (w związku ze zmianą technologiczną zasilania pieców). Inwestor w piśmie z 22 marca 2016 r. nie dostarczył nowych wyliczeń dotyczących powstającej do powietrza emisji oraz powstających w wyniku procesu produkcyjnego wytworzonych odpadów. Stąd odpowiednio załączniki nr 12 i 13 do pierwotnego raportu są nieaktualne, a tym samym raport nie zawiera wymaganym prawem danych i wyliczeń. b. z przedłożonego przez inwestora pisma z 15 grudnia 2017 r. zawierającego nowe wyliczenia dotyczące procesu produkcyjnego wynika, że opis technologiczny produkcji jest niepełny i zostały pominięte dane dotyczące użytych do produkcji surowców. W procesie produkcyjnym wytworzona jest większa masa wyjściowa niż wejściowa a proces produkcyjny ma być procesem hermetycznym: "3. Udział powstałych frakcji w procesie technologicznym Wejście: - wsad produkcyjny - odpadowe tworzywa sztuczne: 2 738 Mg/rok [100%]. Wyjście: - produkt - parafiny syntetyczne (olej procesowy): 2 628 Mg/rok [93,1%], - gaz poreakcyjny (max. 7%o wsadu): 191,66 Mg/rok [6,8%], - produkt uboczny: - sadza techniczna lub - odpad o kodzie 19 12 10- odpady palne (paliwo alternatywne); alternatywnie 19 02 10 - odpady palne inne niż wymienione w 19 02 08 (ok. 01% wsadu): 2,7 Mg/rok [0,1%]" Zestawiając przedstawione dane otrzymujemy następujące równanie: wejście 2 738Mg/rok < wyjście 2 822,36 Mg/rok (parafiny 2 628 Mg/rok + gaz 191,66 Mg/rok + odpad 2,7 Mg/rok) czyli w procesie, który jest hermetyczny została wytworzona większa masa (o 84,36 Mg/rok) niż masa zużytych surowców, co wydaje się niemożliwe do zaistnienia. Skarżąca zarzuciła, że z niezrozumiałych względów RDOŚ, Burmistrz Miasta Jędrzejowa oraz Kolegium w ogłoszonych postanowieniach i decyzjach zastosowało inne jednostki obliczeniowe (m3 zamiast Mg) aniżeli te przedstawione przez inwestora. "W wyniku procesu przetwarzania termokatalitycznego odpadów z tworzyw sztucznych powstawać będą następujące frakcje: - mieszanina węglowodorów ciekłych zwana olejem procesowym w ilości ok. 93% wprowadzanych odpadów, tj. w ilości o. 7,2 m3/dobę, 2628 m3/rok, - gaz poreakcyjny w ilości ok. 7% wprowadzanych odpadów, tj. w ilości ok. 525 kg/d, 192 Mg/rok, - węglowa frakcja palna (karbonizat), nazwana w raporcie sadzą techniczną w ilości około 0,1% wprowadzanych odpadów, tj. około 2,7 Mg/rok. W związku z powyższym, zdaniem autorki skargi, wydane decyzje nie opisują przedstawionego przez inwestora procesu produkcyjnego, a więc nie może on zaistnieć w opisywanej przez inwestora technologii, a co za tym idzie wydane postanowienia i decyzje są obarczone wadą nieważności. 2. art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy poprzez brak zasięgnięcia opinii organu Inspekcji Sanitarnej wymaganej do oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wnosząca skargę podkreśliła, że Kolegium jednoznacznie stwierdziło, że decyzja Powiatowego Inspektoratu Sanitarnego w Jędrzejowie odnosi się do niekompletnych, nieaktualnych danych. Cytując fragment zaskarżonej decyzji, w którym Kolegium odniosło się do zarzutu braku przedstawienia organowi sanitarnemu wszystkich dokumentów mających znaczenie dla sprawy, skarżąca stwierdziła, że Kolegium nie jest organem, który może wydawać oceny i opinie zastępując przy tym opinie innych organów. Ponadto uzupełnienie raportu przy piśmie inwestora z 15 grudnia 2017 r. opisuje nowe dane dotyczące charakterystyki produkcji, co sprawia, że przedstawione w raporcie dane i wyliczenia dotyczące między innymi: emisji gazów i pyłów, produkowanych odpadów, przedstawionych wariantów przedsięwzięcia są nieaktualne, a więc Państwowy Powiatowy Inspektorat Sanitarny nie mógł się do nich odnieść. 3. art. 66 ustawy, polegające na przyjęciu, że przedłożony raport spełnia wymogi określone przepisami prawa, gdyż Kolegium dokonało błędnej oceny, że przedłożony przez inwestora raport zawiera opis wariantów uwzględniający szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego oddziaływania, w tym: wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska. Opisane w raporcie warianty przedsięwzięcia są de facto różnymi sposobami funkcjonowania części technicznej przedsięwzięcia z punktu widzenia ekonomii inwestycji. Owe opisy wariantów nie zawierają najkorzystniejszych dla środowiska rozwiązań związanych z ograniczeniem emisji szkodliwych substancji, ograniczeniem hałasu, bądź też zmianą lokalizacji ze względu na uciążliwość dla mieszkańców i użytkowników działek. Ponadto wariant, który jest opisany na stronie 15 w decyzji organu I instancji, w którym mowa o własnej kotłowni na gaz poreakcyjny z wymiennikiem i kotłowni na olej z destylacji z wymiennikiem, jest nieaktualny, gdyż zgodnie z pismem inwestora z 22 marca 2016 roku - do zasilania pieców grzewczych będzie wykorzystywany gaz propan-butan oraz olej opałowy. Stowarzyszenie zwykłe "..." w J., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz uchylenia decyzji organu I instancji zarzuciło naruszenie: 1. art. 77 § 1, art. 7 w związku 80 i 107 § 1 kpa polegające na wydaniu decyzji bez rzetelnej i wszechstronnej oceny materiału dowodowego “dokonując dowolnej i wybiórczej oceny dowodów w sposób jednostronny powielając co do zasady argumentację zawartą w decyzji organu I instancji bez rzetelnego uzasadnienia stanowiska organu a także brak odniesienia się do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu, a w szczególności": - poprzez powołanie się przez SKO na opinię Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, który to organ dokonał błędnej oceny raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko opracowanego w maju 2014 r., gdzie wobec przedstawionych przez inwestora nowych danych dotyczących procesu produkcyjnego (w związku ze zmianą technologiczną zasilania pieców), inwestor nie dostarczył nowych wyliczeń dotyczących emisji zanieczyszczeń oraz powstających w wyniku procesu produkcyjnego wytworzonych odpadów a tym samym raport nie zawiera uaktualnionych danych i wyliczeń, - że w przedłożonym przez inwestora 15 grudnia 2017 r. piśmie do organu jako uzupełnienie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko miały zostać wyszczególnione nowe wyliczenia dotyczące procesu produkcyjnego, zaś z analizy tych wyliczeń wynika wprost, że opis technologiczny produkcji jest niepełny, bo zostały pominięte dane dotyczące użytych do produkcji surowców, ponadto jak wynika z wyliczeń w procesie produkcyjnym wytworzona zostaje większa masa wyjściowa niż wejściowa co jest sprzeczne z zasadami logiki gdzie wyraźnie trzeba zaznaczyć, że proces produkcyjny ma być procesem hermetycznym, - że przedłożony raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zawiera opis realizacji wariantów inwestycji uwzględniający szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego oddziaływania na środowisko w tym wariant realizacji proponowany przez wnioskodawcę oraz racjonalny wariant alternatywny oraz najkorzystniejszy dla środowiska, podczas gdy zawarte przez inwestora w raporcie warianty są jedynie różnymi sposobami funkcjonowania części technicznej przedsięwzięcia z punktu widzenia ekonomii inwestycji, a opisy zaprezentowanych wariantów realizacji nie zawierają najkorzystniejszych dla środowiska rozwiązań związanych z ograniczeniem emisji szkodliwych substancji, ograniczeniem hałasu, bądź też zmianą lokalizacji ze względu na uciążliwość dla mieszkańców i użytkowników sąsiadujących działek. 2. art. 78 ust. 1 pkt 1 ustawy poprzez jego niezastosowanie i brak zasięgnięcia opinii organu inspekcji sanitarnej wymaganej do oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko podczas gdy Kolegium stwierdziło, że decyzja Powiatowego Inspektoratu Sanitarnego odnosi się do niekompletnych, nieaktualnych danych, a SKO nie jest organem uprawnionym, który może wydawać oceny czy opinie specjalistyczne zastępując przy tym kompetencje innych organów, - art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy poprzez błędne zastosowanie tego przepisu i w konsekwencji zaaprobowanie inwestorowi środowiskowych uwarunkowań realizacji planowanego przedsięwzięcia w sytuacji gdy raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie został uzupełniony o nowe dane i obliczenia co do ilości powstającego gazu oraz korektę dotyczącą jego faktycznego oddziaływania na środowisko oraz uzgodnień środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. W odpowiedzi na powyższe skargi organ odwoławczy wniósł o ich oddalanie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Uczestnik [...] Sp. z o.o. w J. poczatkowo wnosiła o oddalenie obu skarg, a następnie o ich odrzucenie lub oddalenie, zarzucając brak legitymacji do ich wniesienia z uwagi na brak statusu strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Na wstępie wymaga rozpoznania podniesiony przez uczestnika zarzut braku legitymacji skarżących. Jak bowiem wskazał NSA w uchwale składu 7 sędziów z 11 kwietnia 2005 r. w sprawie o sygn. OPS 1/04 Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną może z urzędu badać, czy skarga ta została wniesiona przez stronę postępowania administracyjnego (uchwała dostępna w internetowej bazie orzecznictwa sądów administracyjnych). Tym bardziej więc taki obowiązek zbadania, czy podmiot wnoszący skargę jest uprawniony do jej wniesienia spoczywa na wojewódzkim sądzie administracyjnym. Otóż w odniesieniu do U. P. zarzut ten uznać należy za nieuzasadniony. Co prawda faktycznie organ I instancji traktując ją jako stronę postępowania nie badał, czy przysługuje jej ten przymiot w świetle art. 28 kpa i gdyby rzeczywiście była ona właścicielką tylko działki znajdującej się w odległości około 800 metrów od terenu, na którym ma być zlokalizowane przedsięwzięcie, należałoby uznać, że sprawa nie dotyczy ani jej interesu prawnego ani też obowiązku. Jednakże jak wynika z pisma tej skarżącej z dnia 25 kwietnia 2019 r. (data wpływu do WSA), złożonego w odpowiedzi na wezwanie z 3 kwietnia 2019 r., jest ona właścicielką nieruchomości, na której zamieszkuje, położonej w odległości około 290 metrów od terenu inwestycji oraz nieruchomości rolnej położonej w odległości około 230 metrów. O ile podnoszone przez tę skarżącą uciążliwości zapachowe uznać należy za niewystarczające do wykazania interesu prawnego, o tyle uciążliwości związane z hałasem już o istnieniu takiego interesu mogą świadczyć. Zauważyć bowiem należy, że jak wynika z ustaleń organów, najbliższy w stosunku do terenu, na którym ma być zrealizowane przedsięwzięcie teren chroniony akustycznie w postaci zabudowy mieszkaniowej znajduje się w odległości około 300 metrów i na jego granicy poziom hałasu w porze nocnej nie powinien przekraczać 43 dB przy dopuszczalnym poziomie 45 dB. Tak mała różnica, zwłaszcza, gdy przyjmowane dane odnośnie poziomu hałasu wynikają z hipotetycznych założeń, przemawia za dopuszczeniem właściciela nieruchomości zabudowanej domem mieszkalnym do udziału w sprawie chociażby w celu zapewnienia mu możliwości kwestionowania prawidłowości ustaleń w tej części. Przytoczone przez Spółkę [...] w piśmie procesowym z 20 maja 2019 r. przepisy art. 74 ust. 3a ustawy, zawężające krąg stron w stosunku do regulacji wynikającej z art. 28 kpa, zostały wprowadzone ustawą z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. Z 2017 r., poz. 1566) i obowiązują od 1 stycznia 2018 r., lecz nie mają one zastosowania do postępowań o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczętych przed wejściem w życie ustawy z 20 lipca 2017 r. (jej art. 545 ust. 1 w brzmieniu nadanym ustawą z 28 lutego 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne - Dz. U. z 2018 r., poz. 710). Odnośnie do zarzutu braku przymioty strony Stowarzyszenia [...] należy zauważyć, że jeśli chodzi o postępowanie przed sądem administracyjnym rozróżnia się legitymację do wniesienia skargi wynikającą z interesu prawnego ale także tak zwaną legitymację procesową wynikającą z faktu, że dany podmiot, w tym przypadku Stowarzyszenie, zostało nie tylko dopuszczone przez organ I instancji do udziału w sprawie, ale dodatkowo, to w wyniku złożonego tylko i wyłącznie przez to Stowarzyszenie odwołania doszło do wydania zaskarżonej obecnie do Sądu decyzji. Kwestia prawidłowości dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w sprawie przez organy i skutków tego dopuszczenia zostanie omówiona w dalszej części uzasadnienia. Natomiast z uwagi na dokonaną przez Sąd ocenę, że U.P. posiada przymiot strony wynikający z jej interesu prawnego, zaś Stowarzyszenie interes procesowy do rozpoznania wniesionej przez nie skargi na decyzję wydaną w wyniku rozpoznania jego odwołania, obowiązkiem Sądu jest w takiej sytuacji odniesienie się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez skarżących. Sąd nie jest bowiem upoważniony do odrzucenia skargi lub jej oddalenia z powodu braku interesu prawnego skarżącego, jeżeli rozpatrywana skarga pochodzi od podmiotu, któremu nie tylko zaskarżona decyzja została doręczona, ale - co istotniejsze - którego odwołanie zainicjowało postępowanie odwoławcze. Następcza ocena, iż skarżącemu nie przysługiwało materialnoprawne uprawnienie do udziału w postępowaniu, nie wyłącza uprawnienia skarżącego do kontroli sądowej rozstrzygnięcia organu odwoławczego wydanego w następstwie wniesienia do tego organu środka odwoławczego. Adresat decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy decyzja ta dotyczy jego interesu opartego na przepisach prawa materialnego, czy też wyłącznie takiego, który wynika z faktu błędnego uznania go przez organ prowadzący postępowanie za stronę postępowania (dopuszczenia do udziału w postępowaniu), ma interes prawny w zakwestionowaniu tej decyzji w drodze skargi do sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z 20 października 2017 r. sygn. II OSK 282/17 – dostępny w internetowej bazie rzecznictwa sądów administracyjnych). Przechodząc do oceny zasadności podniesionych przez skarżących zarzutów, zauważyć należy, że chociaż są one zawarte w dwóch skargach, to w zasadzie pokrywają się. Część z nich uznać należy za uzasadnione. I tak trafnie skarżący zauważają, że wskazane przez Spółkę [...] w uzupełnieniu raportu (pismo z 14 grudnia 2017 r. zatytułowane "korekta do uzupełnienia") dane dotyczące masy wsadu oraz masy produktów wyjściowych różnią się znacznie między sobą (masa wkładu – 2738 Mg, masa wyjściowa: parafina – 2628 Mg, gaz poreakcyjny – 191,66 Mg, sadza techniczna lub odpad o kodzie 191210 2,7 Mg – łącznie 2822,36 Mg) co może budzić poważne wątpliwości w świetle zawartych w raporcie twierdzeń, że cała instalacja ma wykonanie gazoszczelne, a proces ma przebiegać w systemie zamkniętym. Dopiero w toku postępowania przed sądem inwestor w piśmie procesowym z 22 marca 2019 r. (data wpływu do Sądu) starając się wyjaśnić powyższe wątpliwości wskazał, że w piśmie z 14 grudnia 2017 r. "doszło do omyłki pisarskiej" i następnie przedstawił nowe obliczenia. Podkreślenia jednak wymaga to, że rolą sądu nie jest wyjaśnianie i ustalanie stanu faktycznego, ale ocena, czy organy administracji publicznej należycie wyjaśniły wszystkie okoliczności i czy na ich podstawie dokonały prawidłowych ustaleń. Innymi słowy, to obowiązkiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego było odniesienie się do rozbieżności wynikającej z pisma z 14 grudnia 2017 r. w świetle deklarowanego przez inwestora prowadzenia recyklingu w systemie zamkniętym. Z obowiązku tego organ z naruszeniem art. 7, 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 kpa się nie wywiązał. Za uzasadniony uznać należy także zarzut dotyczący tego, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie było uprawnione do samodzielnej oceny, że uzupełnienie raportu w części dotyczącej sposobu zagospodarowania powstałego gazu oraz oddziaływania z tym związanego nie mogło mieć żadnego wpływu na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, w związku z czym nie zachodziła konieczność przedstawienia mu tego uzupełnienia. To organ opiniujący powinien, po umożliwieniu mu zapoznania się z uzupełnieniem raportu wskazać, czy zachodzi konieczność wydania nowego postanowienia czy też nie. Zasadnie także skarżący zarzucają, że raport nie zawiera wymaganych przepisami art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy trzech wariantów przedsięwzięcia: wariantu proponowanego przez wnioskodawcę, racjonalnego wariantu alternatywnego oraz wariantu najkorzystniejszego dla środowiska. Niewątpliwie bowiem wskazany w raporcie jako jeden z trzech wariant zerowy, polegający na niepodejmowaniu przedsięwzięcia, nie jest wariantem w rozumieniu tego przepisu (por. przykładowo wyroki NSA z 13 grudnia 2017 r. sygn. II OSK 558/17, z 21 listopada 2017 r. sygn. II OSK 520/16 - dostępne w bazie Lex). Za dopuszczalne uznaje się przedstawienie dwóch wariantów ale tylko wówczas, gdy wariant wybrany przez inwestora jest jednocześnie wariantem najkorzystniejszym dla środowiska (przykładowo wyrok NSA z 14 czerwca 2017 r. sygn. II OSK 1729/16 – baza Lex). Tymczasem w zaskarżonej decyzji brak jest takich ustaleń co powoduje, że uzasadniony wydaje się zarzut naruszenia art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy. W każdym zaś razie nie zostało to wyjaśnione w sposób należyty. Trafnie także Stowarzyszenie zarzuciło, że skoro Kolegium wskazało, że podstawę do analizy i oceny oddziaływania na środowisko było też pozwolenie zintegrowane – decyzja Starosty z [...] na prowadzenie instalacji w gospodarce odpadami dla celów innych niż niebezpieczne... to powinno było uwzględnić tę decyzję w wersji wynikającej z jej zmiany dokonanej swoją decyzją z 29 sierpnia 2018 r., zwłaszcza, że zmiany dokonano w wyniku uwzględnienia odwołania Spółki [...]. Podkreślenia wymaga w tym miejscu, że na tym samym terenie już funkcjonuje instalacja do produkcji paliw alternatywnych i ma być realizowane przedsięwzięcie, którego dotyczy zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja, co powoduje, że chociaż samo przedsięwzięcie będące przedmiotem tej sprawy jest przedsięwzięciem o jakim mowa w § 3 pkt 80 rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tekst jedn. poz. Dz. U. z 2016 r., poz. 71), to z uwagi na treść § 2 ust. 2 tego rozporządzenia prawidłowo zostało ono zakwalifikowane przez organ I i II instancji jako przedsięwzięcie, o którym mowa w § 2 pkt 46 tego rozporządzenia. Nie są natomiast uzasadnione pozostałe, zawarte w skargach zarzuty. Zmiana w stosunku do danych zawartych w raporcie odnośnie surowca, którym będą zasilane piece grzewcze nie wpływa negatywnie na ilość zanieczyszczeń. Jedyna różnica pomiędzy opisanym w raporcie przedsięwzięciem, a jego zmianą dokonaną w piśmie z 22 marca 2016 r. polega na tym, że między innymi uwzględniając podnoszone przez strony w postępowaniu administracyjnym zarzuty dotyczące braku możliwości z przyczyn formalnych wykorzystywania powstałych w wyniku procesu przetwarzania tworzyw sztucznych: gazu poreakcyjnego oraz oleju z destylacji do pieców ogrzewających zbiorniki oraz wsad, piece te będą opalane zakupionym gazem propan butan oraz olejem opałowym lekkim dostarczanymi przez uprawnionych dostawców z zewnątrz. Zanieczyszczenie powietrza wynikające z opalania tych pieców zostało ujęte w raporcie. Za niezrozumiałe uznać należy powołanie przez Stowarzyszenie w skardze przepisu art. 78 ust. 1 pkt 1 ustawy, w sytuacji, gdy dotyczy on wydawania opinii przez wojewódzkiego inspektora sanitarnego oraz innych przedsięwzięć aniżeli to, które jest przedmiotem postępowania w tej sprawie. W szczególności, jeśli autorowi skargi chodziło o to, że przedmiotem przedsięwzięcia jest instalacja do przesyłu substancji chemicznych lub gazu (taki zarzut został sformułowany w odwołaniu), to takie twierdzenie nie znajduje żadnego uzasadnienia w opisie przedsięwzięcia, które [...]ega na przetwarzaniu tworzyw sztucznych i uzyskiwaniu w wyniku tego oleju procesowego (parafiny), gazów poreakcyjnych oraz sadzy technicznej procesu, które to produkty będą następnie wywożone z terenu przedsięwzięcia odpowiednimi pojazdami. Nadto zauważyć należy, że powstający w wyniku przetwarzania gaz poreakcyjny będzie przetłaczany do naziemnego zbiornika ciśnieniowego, a z tego zbiornika przetłaczany do pojazdu (cysterny) odbiorcy. Raport co do tego został uzupełniony, w związku z czym zarzut naruszenia art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy należy ocenić jako niezasadny. Natomiast niezależnie od powyższego, z uwagi na treść art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej P.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (ten ostatni nie ma jednak w spawie zastosowania), z urzędu zauważyć należy, co następuje. Zaskarżona decyzja została wydana na skutek odwołania wniesionego przez Stowarzyszenie [...]. Stowarzyszenie to zostało wpisane do rejestru stowarzyszeń zwykłych 22 stycznia 2015 r., co wynika ze znajdującej się w aktach administracyjnych karty informacyjnej rejestru stowarzyszeń zwykłych. Tymczasem postępowanie w sprawie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zostało wszczęte na wniosek z 12 maja 2014 r. Zgodnie z art. 44 § 1 ustawy w jego brzmieniu obowiązującym poczynając od 1 stycznia 2015 r., organizacje ekologiczne, które powołując się na swoje cele statutowe, zgłoszą chęć uczestniczenia w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, uczestniczą w nim na prawach strony, jeżeli prowadzą działalność statutową w zakresie ochrony środowiska lub ochrony przyrody, przez minimum 12 miesięcy przed dniem wszczęcia tego postępowania. Przepisu art. 31 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Na tle tego przepisu po pierwsze, jednolite jest stanowisko, że stanowi on lex specialis w stosunku do art. 31 kpa, w związku z czym ten ostatni nie ma w sprawach dotyczących wydania decyzji środowiskowych zastosowania, a po drugie, ponieważ przepisy ustawy z 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo geologiczne i górnicze oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 1133) nie przewidują, aby do spraw wszczętych i niezakończonych, a dotyczących środowiskowych uwarunkowań miały zastosowanie przepisy dotychczas obowiązujące, mają zastosowanie przepisy nowe, w tym art. 44 ust. 1 w nowym brzmieniu (por. wyrok NSA z 14 marca 2018 r. sygn. akt II OSK 1304/16, w uzasadnieniu którego wskazano, że art. 44 ust. 1 ustawy w jego brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2015 r. ma zastosowanie do organizacji ekologicznych, które zgłoszą chęć uczestniczenia w postępowaniu po 1 stycznia 2015 r.). Skoro Stowarzyszenie powstało już po wejściu w życie tego przepisu w jego nowym brzmieniu, nie ulega żadnej wątpliwości, że nie mogło ono skutecznie zgłosić chęci uczestniczenia w postępowaniu. Zauważyć należy, że taką chęć zgłosiło ono dopiero w piśmie z 14 listopada 2016 r. Pomimo, że przepisy art. 44 ustawy nie przewidują formalnego – poprzez wydanie postanowienia – dopuszczenia do uczestniczenia (taka forma przewidziana jest tylko dla odmowy – art. 44 ust. 4 ustawy), to Burmistrz Miasta Jędrzejowa wydał w dniu 20 grudnia 2016 r. postanowienie o "uznaniu za stronę postępowania administracyjnego Stowarzyszenia [...]", powołując jako podstawę prawną nie tylko art. 44 ust. 1 ustawy ale także art. 31 § 1 pkt 2 i § 2. Brak możliwości zaskarżenia takiego postanowienia, pomimo, że w sposób ewidentny zostało ono wydane z naruszeniem art. 44 ust. 1 ustawy, skutkowało tym, że obowiązkiem organu odwoławczego było w pierwszej kolejności dokonanie oceny, czy Stowarzyszenie mogło w takiej sytuacji wnieść skutecznie odwołanie. Takiej oceny Kolegium w ogóle nie dokonało. Tymczasem podkreślenia wymaga, że postępowanie odwoławcze jest oparte w pełni na zasadzie skargowości, co oznacza, że może być ono skutecznie uruchomione tylko w wyniku podjęcia czynności procesowej polegającej na wniesieniu odwołania przez uprawniony podmiot, nie może zaś być wszczęte z urzędu. Legitymację do wniesienia odwołania ma strona lub inny podmiot spełniający przesłanki wynikające z innych przepisów, w tym przypadku z art. 44 ust. 1 ustawy. Ponieważ Stowarzyszenie nie spełniało przesłanki polegającej na prowadzeniu swojej działalności przez minimum 12 miesięcy przed wszczęciem postępowania w sprawie, nie mogło ani brać udziału w sprawie ani też złożyć skutecznie odwołania od wydanej przez organ I instancji decyzji. Jakkolwiek bowiem w art. 44 ust. 2 ustawy wprost nie przewiduje już wymogu prowadzenia działalności przez 12 miesięcy przed wszczęciem postępowania, tym niemniej nie ulega wątpliwości, że powyższy wymóg dotyczy także organizacji ekologicznej, która wnosi odwołanie, chociaż wcześniej nie brała udziału w sprawie (por. wyrok NSA z dnia 19 czerwca 2018 r. sygn. II OSK 3086/17 – baza Lex). Brak legitymacji skarżącego Stowarzyszenia do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji nakładał na organ odwoławczy obowiązek umorzenia postępowania odwoławczego zgodnie z art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Skoro zaś z tego obowiązku organ ten się nie wywiązał, a postępowanie odwoławcze przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym zostało zainicjowane w sposób niedopuszczalny, uzasadniało to uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania odwoławczego zakończonego tą decyzją, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 3 w zw. z art. 145 § 3 P.p.s.a. Podkreślenia bowiem wymaga, że rozpoznanie przez organ odwoławczy odwołania wniesionego przez nieuprawniony podmiot stanowi naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego – zasady praworządności (art. 6 kpa) oraz zasady prawdy obiektywnej (art. 7 kpa). Jeżeli bowiem wydanie decyzji przez organ odwoławczy następuje w wyniku działania podmiotu nieposiadającego legitymacji niezbędnej dla wszczęcia postępowania odwoławczego, to tenże organ poddaje kontroli decyzję, której przypisać należałoby przymiot ostateczności, co uchybia wymogom prowadzenia postępowania na podstawie przepisów prawa oraz obowiązkowi stania na straży praworządności (przywołany wcześniej wyrok NSA z 20 października 2017 r. sygn. II OSK 282/16, wyrok WSA w Warszawie z 9 czerwca 2017 r. sygn. VII SA/Wa 1560/16 dostępny w internetowej bazie orzecznictwa sądów administracyjnych). Przyjęcie tak określonej przyczyny uchylenia zaskarżonego wyroku oraz zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania odwoławczego nie stanowi zdaniem składu orzekającego naruszenia zakazu reformationis in peius wynikającego z art. 134 § 2 P.p.s.a., ustanawiającego zasadę niepogorszenia działaniem sądu materialnoprawnej sytuacji podmiotu składającego skargę. Zakaz pogorszenia sytuacji strony skarżącej wiązać trzeba z poszerzeniem zakresu obowiązków lub też uszczupleniem uprawnień, jakie wynikały dla strony z zaskarżonego aktu. Materialnoprawnego wymiaru tychże praw lub obowiązków nie można odnosić do samego udziału w danym postępowaniu. Z tego względu decyzja procesowa Sądu negująca uprawnienie skarżącego Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu, w którym organ administracji publicznej określił wnioskodawcy środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, w oczywisty sposób nie może naruszać art. 134 § 2 P.p.s.a. Ponadto zauważyć trzeba, że gwarancja, iż wszczęcie postępowania sądowego nie narazi danego podmiotu na pogorszenie jego sytuacji prawnej przysługuje stronie. Skoro Stowarzyszenie nie posiada statusu strony ani nie mogło uczestniczyć na prawach strony w postępowaniu administracyjnym, to objęcie go jako podmiotu naruszającego przewidziany w art. 44 ust. 1 ustawy wymóg prowadzenia działalności przez 12 miesięcy przed wszczęciem postępowania, korzyścią procesową wynikającą z art. 134 § 2 P.p.s.a. powinno być co do zasady wykluczone (podobnie w analogicznej sytuacji przywołany wcześniej wyrok WSA sygn. VII SA/Wa 156016, wyrok NSA sygn. II OSK 282/16). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 7 sierpnia 2014 r. sygn. I OSK 22/13 "Uwzględniając specyfikę postępowania przed sądami administracyjnymi, wynikającą z faktu, że sąd ten nie rozstrzyga sprawy administracyjnej (tym samym nie kształtuje wprost sytuacji materialnoprawnej skarżącego - por. W. Siedlecki, Stosowanie przepisów KPC w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Państwo i Prawo 1981 r. Nr 2, s. 52), przyjmuje się, że orzekanie na niekorzyść musi się wiązać bezpośrednio ze sprawą, której dotyczy zaskarżony akt, a nie dalszymi konsekwencjami w całokształcie sytuacji prawnej strony skarżącej. Musi ono mieć charakter obiektywny i rzeczywisty (por. W. Federczyk, Uwagi na temat obowiązywania zakazu reformationis in peius w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Kwartalnik Prawa Publicznego z 2004 r., nr 3,s.155). W piśmiennictwie wskazuje się, że zakaz reformationis in peius oznacza m.in. ograniczenie sądu zakresem zaskarżenia i wnioskami co do rozstrzygnięcia w przypadku uwzględnienia skargi (tak T.Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 1999 r., s. 240 i - co do zakazu orzekania co do niezaskarżonej części aktu - J. Zimmermann, op. cit., s. 363 z n.). Sądy administracyjne uznają także, iż ocena, czy w danej sprawie doszło do naruszenia zasady reformationis in peius powinna być dokonana w odniesieniu do realiów konkretnej sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2008 r., II OSK 367/07, LEX nr 468573)". Mając powyższe na uwadze, jeśli chodzi o Urszulę [...], to przede wszystkim podkreślenia wymaga, że nie odwoływała się ona od decyzji organu I instancji, a w skardze domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji, które to żądanie zostało uwzględnione. Tak więc uchylenie decyzji Kolegium oraz umorzenie postępowania odwoławczego nie może być uznane za naruszenie wynikającej z art. 134 § 2 P.p.s.a. zasady, gdyż taki wyrok ani nie nakłada dodatkowych obowiązków na tę skarżącą, ani też nie uszczupla jej uprawnień w stosunku do tych, jakie miała po wydaniu decyzji organu I instancji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. Na zasądzoną na rzecz każdego ze skarżących kwotę składają się uiszczony wpis (200 zł), wynagrodzenie adwokata (480 zł) ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800) oraz dodatkowo na rzecz U. P. kwota 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (brak dowodu, aby Stowarzyszenie także taką opłatę uiściło).