II SA/Ke 167/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk – Moskal po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. N. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia [...] o sygn. akt [...] wydanym w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków. p o s t a n a w i a : odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Prawomocnym wyrokiem z dnia [...] sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę B. N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków. W dniu 18 lutego 2014r. B. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę, domagając się wznowienia postępowania sądowego w ww. sprawie o sygn. akt [...]. Uzasadniając powyższe żądanie skarżący wskazał, że w dniu 17 lutego 2014r. otrzymał od swojego adwokata, ustanowionego z urzędu, pismo stwierdzające brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W tym zakresie B. N. powołał się na: - art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., argumentując, że pomimo starań o przydzielenie adwokata z urzędu, jego wniosek w tym zakresie został oddalony (postanowieniem Referendarza sądowego w tut. Sądzie z dnia [...]) – wskutek czego nie był w ogóle reprezentowany w czasie rozprawy sądowej; - art. 273 § 3 ustawy P.p.s.a., wskazując że ,,przedmiotowi należytego i rzetelnego rozpatrzenia nie zostały poddane prawomocne wyroki kieleckich sądów cywilnych (Rejonowy i Okręgowy), dotyczące tej samej sprawy. Zlekceważono powyższe wyroki ustalające w przedmiotowej sprawie zasadniczy fakt, że grunt działki nr. 1598 o powierzchni 686 m², nie stanowił nigdy własności Skarbu Państwa". Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o zmianę zakwestionowanego wyroku - na podstawie art. 279 ustawy P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje: Skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu wyrokowi, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania Sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych w art. 279 P.p.s.a. Stanowią je: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawa wznowienia, a więc wskazanie jednej z podstaw wznowienia wymienionych w art. 271-273 ustawy P.p.s.a., uzasadnienie podstawy wznowienia, a także okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Jak wynika z kolei z art. 277 ustawy P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, który liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Stosownie do art. 280 § 1 ustawy P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W złożonej w niniejszej sprawie skardze o wznowienie postępowania B. N. zawarł żądanie zmiany wyroku tut. Sądu w sprawie o sygn. akt [...], wydanego po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] sprawy z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków. W podstawie prawnej ww. wniosku strona powołała się na: 1. art. 271 pkt 2 ustawy P.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe; 2. art. 273 § 3 ustawy P.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W powyższym zakresie skarżący podniósł: ad. 1 – że pomimo starań o przydzielenie adwokata z urzędu, jego wniosek w tym zakresie został oddalony (postanowieniem Referendarza sądowego w tut. Sądzie z dnia [...]) – wskutek czego nie był w ogóle reprezentowany w czasie rozprawy sądowej; ad. 2 – że ,,przedmiotowi należytego i rzetelnego rozpatrzenia nie zostały poddane prawomocne wyroki kieleckich sądów cywilnych (Rejonowy i Okręgowy), dotyczące tej samej sprawy. Zlekceważono powyższe wyroki ustalające w przedmiotowej sprawie zasadniczy fakt, że grunt działki nr. 1598 o powierzchni 686 m², nie stanowił nigdy własności Skarbu Państwa". Powyższe nie oznacza jednak – pomimo powołania się przez skarżącego na przesłanki z art. 271 pkt 2 i art. 273 § 3 ustawy P.p.s.a. – że skarga o wznowienie postępowania jest dopuszczalna. Nie sposób bowiem uznać, że samo przedstawienie przez B. N. ww. okoliczności wypełnia ustawowe przesłanki wznowienia postępowania. Jak wynika bowiem z orzecznictwa sądowoadministracyjnego samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom ustawy nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia – jeżeli już z samego uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega więc odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 16 listopada 2012r., I OSK 2607/12, LEX nr 1247153, postanowienie NSA z dnia 23 lutego 2011r., II OSK 257/11, LEX nr 1071226). Podkreślić przy tym trzeba, że przepis art. 271 pkt 2 ustawy P.p.s.a. – w zakresie powoływanym przez skarżącego – dotyczy braku należytej reprezentacji. Wbrew argumentacji strony skarżącej o tym, że nie była należycie reprezentowana na rozprawie sądowej w dniu 6 listopada 2013 r., nie sposób uznać, aby jej wniosek o wznowienie znajdował oparcie w ustawowej podstawie wznowienia z tego przepisu. Jak wynika z akt sprawy sądowej o sygn. akt [...] na rozprawie sądowej w dniu 6 listopada 2013 r. B. N. nie był reprezentowany przez adwokata z urzędu – który został ustanowiony dopiero postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 17 grudnia 2013 r. Wskazać również trzeba, że wcześniejsze próby przyznania prawa pomocy w tym zakresie były bezskuteczne – ponieważ postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2013 r. oddalono wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata z urzędu. W związku z powyższym podnoszona przez B. N. okoliczność "braku reprezentacji w czasie rozprawy sądowej" nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania określonej w art. 271 pkt 2 ustawy P.p.s.a. Dodatkowo wskazać trzeba, że o terminie rozprawy skarżący został zawiadomiony w prawidłowy sposób – co dokumentuje dowód doręczenia mu w dniu 19 września 2013r. pisma z informacją o terminie rozprawy – na którą strona się nie stawiła. Powoływanie się przez skarżącego na "prawomocne wyroki kieleckich sądów cywilnych (Rejonowy i Okręgowy), dotyczące tej samej sprawy" również nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania wymienionej w art. 273 § 3 ustawy P.p.s.a. Sądy powszechne nie są bowiem właściwe do orzekania w sprawach skarg na decyzje administracyjne, które rozpoznają wyłącznie sądy administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 ustawy P.p.s.a.). W związku z powyższym decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków nie mogła być przedmiotem kontroli – pod kątem jej zgodności z prawem – przez Sąd Rejonowy w Kielcach, czy Sąd Okręgowy w Kielcach. Podkreślić również trzeba, że podstawą skargi o wznowienie postępowania może być tylko takie wykryte później prawomocne orzeczenie, które dotyczy tego samego stosunku prawnego. Musi dotyczyć tej samej sprawy, a więc musi zachodzić tożsamość materii i stron, tj. innymi słowy tożsamość przedmiotowo - podmiotowa, danego postępowania (por. wyrok NSA z dnia 17 sierpnia 2012r., sygn. akt I FSK 281/12, LEX nr 1243834). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 280 § 1 ustawy P.p.s.a.