II SA/Ke 304/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Armański po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowo-Transportowe [...] w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r. znak: [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego (GITD) uchylił decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. znak: [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 20.000 złotych i nałożył karę pieniężną w wysokości 20.000 złotych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję GITD P. B. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przesłankami wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez Sąd – zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. – są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie Sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. został bowiem tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje wykonanie decyzji (bądź postanowienia) powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010r., sygn. akt II FZ 460/10). Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy bowiem orzeczenie Sądu. Natomiast brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). Wyjaśnić zarazem trzeba, że samo przedstawienie zakresu żądania, a mianowicie wniesienie o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, uniemożliwia zweryfikowanie sytuacji strony w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Oznacza to, że wniosek taki powinien zostać poparty stosownymi oświadczeniami lub dokumentami źródłowymi pozwalającymi wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest z konkretnych powodów zasadne w stosunku do wnioskodawcy. W przypadku braku takich dokumentów bądź oświadczeń sąd administracyjny nie jest władny, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności, aby wzywać stronę do ich przedłożenia (zob. postanowienie NSA z dnia 4 listopada 2013r. o sygn. akt I FZ 404/13). W niniejszym przypadku skarżący nie wykazał spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., ograniczając się jedynie do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bez jakiegokolwiek jego uzasadnienia. Za takowe nie można w szczególności uznać twierdzeń dotyczących ewentualnych skutków uprawomocnienia się decyzji, związanych z możliwym wszczęciem odrębnego postępowania w sprawie cofnięcia wymogu dobrej reputacji, są to bowiem dopiero dalsze, potencjalne skutki uprawomocnienia się decyzji, a nie samego jej wykonania. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji – na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.